ऋਤਂ ਦੇਵਾਯ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਸਵਿਤ੍ਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਹਿਘ੍ਨੇ ਨ ਰਮਨ੍ਤ ਆਪਃ । ਅਹਰਹਰ੍ਯਾਤ੍ਯਕ੍ਤੁਰਪਾਂ ਕਿਯਾਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਰ੍ਗ ਆਸਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਚੁਸਤ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਚਨਾ ਵਹਿਣਾ ਸੀ।
ਯੋ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਸਿਨਮਤ੍ਰਾਭਰਿष੍ਯਤ੍ਪ੍ਰ ਤਂ ਜਨਿਤ੍ਰੀ ਵਿਦੁष ਉਵਾਚ । ਪਥੋ ਰਦਨ੍ਤੀਰਨੁ ਜੋषਮਸ੍ਮੈ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਧੁਨਯੋ ਯਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮ੍
ਜਿਸ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਉਸਨੇ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਵਿਰੁੱਧ ਧਾਰਾ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਸੀ: 'ਉਸ ਲਈ ਰਾਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਨਦੀਆਂ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।'
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਹ੍ਯਸ੍ਥਾਦਧ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇऽਧਾ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰ ਵਧਂ ਜਭਾਰ । ਮਿਹਂ ਵਸਾਨ ਉਪ ਹੀਮਦੁਦ੍ਰੋਤ੍ਤਿਗ੍ਮਾਯੁਧੋ ਅਜਯਚ੍ਛਤ੍ਰੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਵਿਰੁੱਧ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਧੁੰਦ ਪਹਿਨ ਕੇ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕੋਲ ਗਿਆ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਤਪੁषਾਸ਼੍ਨੇਵ ਵਿਧ੍ਯ ਵृਕਦ੍ਵਰਸੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਵੀਰਾਨ੍ । ਯਥਾ ਜਘਨ੍ਥ ਧृषਤਾ ਪੁਰਾ ਚਿਦੇਵਾ ਜਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਸ੍ਮਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰ
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਬੇਟਿਆਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਤੋੜ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੁਣ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਅਵ ਕ੍ਸ਼ਿਪ ਦਿਵੋ ਅਸ਼੍ਮਾਨਮੁਚ੍ਚਾ ਯੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਮਨ੍ਦਸਾਨੋ ਨਿਜੂਰ੍ਵਾਃ । ਤੋਕਸ੍ਯ ਸਾਤੌ ਤਨਯਸ੍ਯ ਭੂਰੇਰਸ੍ਮਾਁ ਅਰ੍ਧਂ ਕृਣੁਤਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਨਾਮ੍
ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟੋ, ਹੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ ਹੈਂ। ਪੁੱਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਧਨ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਹਿ ਕ੍ਰਤੁਂ ਵृਹਥੋ ਯਂ ਵਨੁਥੋ ਰਧ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਥੋ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਚੋਦੌ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸੋਮਾ ਯੁਵਮਸ੍ਮਾਁ ਅਵਿष੍ਟਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਯਸ੍ਥੇ ਕृਣੁਤਮੁ ਲੋਕਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਲੋੜਵੰਦ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਇਸ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਬਣਾਓ।
ਨ ਮਾ ਤਮਨ੍ਨ ਸ਼੍ਰਮਨ੍ਨੋਤ ਤਨ੍ਦ੍ਰਨ੍ਨ ਵੋਚਾਮ ਮਾ ਸੁਨੋਤੇਤਿ ਸੋਮਮ੍ । ਯੋ ਮੇ ਪृਣਾਦ੍ਯੋ ਦਦਦ੍ਯੋ ਨਿਬੋਧਾਦ੍ਯੋ ਮਾ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਮੁਪ ਗੋਭਿਰਾਯਤ੍
ਮੈਂ ਥਕਾਵਟ ਜਾਂ ਆਲਸ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਨਾ ਆਖਾਂ ਕਿ 'ਸੋਮ ਨਾ ਨਿਚੋੜੋ'। ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭਰਦਾ, ਦਿੰਦਾ, ਸਮਝਦਾ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹੋਵੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਁ ਅਵਿਡ੍ਢਿ ਮਰੁਤ੍ਵਤੀ ਧृषਤੀ ਜੇषਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ । ਤ੍ਯਂ ਚਿਚ੍ਛਰ੍ਧਨ੍ਤਂ ਤਵਿषੀਯਮਾਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਨ੍ਤਿ ਵृषਭਂ ਸ਼ਣ੍ਡਿਕਾਨਾਮ੍
ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਤੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਬੜੀ ਬਲਵਾਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜੋ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ, ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਉਸਨੂੰ—ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ—ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਨਃ ਸਨੁਤ੍ਯ ਉਤ ਵਾ ਜਿਘਤ੍ਨੁਰਭਿਖ੍ਯਾਯ ਤਂ ਤਿਗਿਤੇਨ ਵਿਧ੍ਯ । ਬृਹਸ੍ਪਤ ਆਯੁਧੈਰ੍ਜੇषਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਦ੍ਰੁਹੇ ਰੀषਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਧੇਹਿ ਰਾਜਨ੍
ਜੋ ਸਾਡੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕੇਭਿਃ ਸਤ੍ਵਭਿਃ ਸ਼ੂਰ ਸ਼ੂਰੈਰ੍ਵੀਰ੍ਯਾ ਕृਧਿ ਯਾਨਿ ਤੇ ਕਰ੍ਤ੍ਵਾਨਿ । ਜ੍ਯੋਗਭੂਵਨ੍ਨਨੁਧੂਪਿਤਾਸੋ ਹਤ੍ਵੀ ਤੇषਾਮਾ ਭਰਾ ਨੋ ਵਸੂਨਿ
ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਉਹ ਬਹਾਦਰੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਜੀਈਏ, ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਤਂ ਵਃ ਸ਼ਰ੍ਧਂ ਮਾਰੁਤਂ ਸੁਮ੍ਨਯੁਰ੍ਗਿਰੋਪ ਬ੍ਰੁਵੇ ਨਮਸਾ ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍ । ਯਥਾ ਰਯਿਂ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਨਸ਼ਾਮਹਾ ਅਪਤ੍ਯਸਾਚਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਗੀਤ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧੀਆ, ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵਤਂ ਰਥਮਾਦਿਤ੍ਯੈ ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ਵਸੁਭਿਃ ਸਚਾਭੁਵਾ । ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਯੋ ਨ ਪਪ੍ਤਨ੍ਵਸ੍ਮਨਸ੍ਪਰਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵੋ ਹृषੀਵਨ੍ਤੋ ਵਨਰ੍षਦਃ
ਸਾਡਾ ਰਥ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਰੁਦਰਾਂ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲੋਕ ਪਰਿੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ।
ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਨ ਉਦਵਤਾ ਸਜੋषਸੋ ਰਥਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅਭਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਾਜਯੁਮ੍ । ਯਦਾਸ਼ਵਃ ਪਦ੍ਯਾਭਿਸ੍ਤਿਤ੍ਰਤੋ ਰਜਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਾਨੌ ਜਙ੍ਘਨਨ੍ਤ ਪਾਣਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਝਟਕਿਆ।
ਉਤ ਸ੍ਯ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਰ੍ਦਿਵਃ ਸ਼ਰ੍ਧੇਨ ਮਾਰੁਤੇਨ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ । ਅਨੁ ਨੁ ਸ੍ਥਾਤ੍ਯਵृਕਾਭਿਰੂਤਿਭੀ ਰਥਂ ਮਹੇ ਸਨਯੇ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋ, ਅਕਲ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋ।
ਉਤ ਸ੍ਯ ਦੇਵੋ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਗ੍ਨਾਭਿਃ ਸਜੋषਾ ਜੂਜੁਵਦ੍ਰਥਮ੍ । ਇਲ਼ਾ ਭਗੋ ਬृਹਦ੍ਦਿਵੋਤ ਰੋਦਸੀ ਪੂषਾ ਪੁਰਂਧਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾਵਧਾ ਪਤੀ
ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਥ ਜੋੜਿਆ। ਇਲਾ, ਭਗ, ਬ੍ਰਹੱਦਿਵ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਪੂਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ।
ਉਤ ਤ੍ਯੇ ਦੇਵੀ ਸੁਭਗੇ ਮਿਥੂਦृਸ਼ੋषਾਸਾਨਕ੍ਤਾ ਜਗਤਾਮਪੀਜੁਵਾ । ਸ੍ਤੁषੇ ਯਦ੍ਵਾਂ ਪृਥਿਵਿ ਨਵ੍ਯਸਾ ਵਚ ਸ੍ਥਾਤੁਸ਼੍ਚ ਵਯਸ੍ਤ੍ਰਿਵਯਾ ਉਪਸ੍ਤਿਰੇ
ਉਹ ਦੋ ਸੁਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ ਫਿਰਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਗਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਸਥਿਰ ਰਹੇ।
ਉਤ ਵਃ ਸ਼ਂਸਮੁਸ਼ਿਜਾਮਿਵ ਸ਼੍ਮਸ੍ਯਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨ੍ਯੋऽਜ ਏਕਪਾਦੁਤ । ਤ੍ਰਿਤ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਵਿਤਾ ਚਨੋ ਦਧੇऽਪਾਂ ਨਪਾਦਾਸ਼ੁਹੇਮਾ ਧਿਯਾ ਸ਼ਮਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਜਕਾਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਅਹਿਰਬੁਧਨਯ, ਅਜ ਏਕਪਾਦ, ਤ੍ਰਿਤ, ਰਿਭੁ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਆਣਪ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ।
ਏਤਾ ਵੋ ਵਸ਼੍ਮ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾ ਯਜਤ੍ਰਾ ਅਤਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਾਯਵੋ ਨਵ੍ਯਸੇ ਸਮ੍ । ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵੋ ਵਾਜਂ ਚਕਾਨਾਃ ਸਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਰਥ੍ਯੋ ਅਹ ਧੀਤਿਮਸ਼੍ਯਾਃ
ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਯਜਨ, ਹੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੁਨਰਮੰਦਾਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲੈਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰਥ ਵਾਂਗ ਜੋੜ ਕੇ ਯਤਨ ਕਰੀਏ।
ਅਸ੍ਯ ਮੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ऋਤਾਯਤੋ ਭੂਤਮਵਿਤ੍ਰੀ ਵਚਸਃ ਸਿषਾਸਤਃ । ਯਯੋਰਾਯੁਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਤੇ ਇਦਂ ਪੁਰ ਉਪਸ੍ਤੁਤੇ ਵਸੂਯੁਰ੍ਵਾਂ ਮਹੋ ਦਧੇ
ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਮੇਰੇ ਸੱਚੇ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਬਣੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਪਾਰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਦਿਓ।
ਮਾ ਨੋ ਗੁਹ੍ਯਾ ਰਿਪ ਆਯੋਰਹਨ੍ਦਭਨ੍ਮਾ ਨ ਆਭ੍ਯੋ ਰੀਰਧੋ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਭ੍ਯਃ । ਮਾ ਨੋ ਵਿ ਯੌਃ ਸਖ੍ਯਾ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਸ੍ਯ ਨਃ ਸੁਮ੍ਨਾਯਤਾ ਮਨਸਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਮਹੇ
ਕੋਈ ਲੁਕਿਆ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਨਾ ਆਵੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਹਟੇ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਅਹੇਲ਼ਤਾ ਮਨਸਾ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਮਾ ਵਹ ਦੁਹਾਨਾਂ ਧੇਨੁਂ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮਸਸ਼੍ਚਤਮ੍ । ਪਦ੍ਯਾਭਿਰਾਸ਼ੁਂ ਵਚਸਾ ਚ ਵਾਜਿਨਂ ਤ੍ਵਾਂ ਹਿਨੋਮਿ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ
ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਦੇਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਸਦਾ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਦਾਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਦਮਾਂ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਸਿਫ਼ਤ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਰਾਕਾਮਹਂ ਸੁਹਵਾਂ ਸੁष੍ਟੁਤੀ ਹੁਵੇ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨਃ ਸੁਭਗਾ ਬੋਧਤੁ ਤ੍ਮਨਾ । ਸੀਵ੍ਯਤ੍ਵਪਃ ਸੂਚ੍ਯਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯਮਾਨਯਾ ਦਦਾਤੁ ਵੀਰਂ ਸ਼ਤਦਾਯਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਰਾਕਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੌਖੀ ਨਾਲ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸਿਫ਼ਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਬੋਲ ਸੁਣੇ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਜੋੜੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਰਾਕੇ ਸੁਮਤਯਃ ਸੁਪੇਸ਼ਸੋ ਯਾਭਿਰ੍ਦਦਾਸਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਸੂਨਿ । ਤਾਭਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸੁਮਨਾ ਉਪਾਗਹਿ ਸਹਸ੍ਰਪੋषਂ ਸੁਭਗੇ ਰਰਾਣਾ
ਹੇ ਰਾਕਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਮਿਹਰਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਧਾਈਆਂ ਦੇ।
ਸਿਨੀਵਾਲਿ ਪृਥੁष੍ਟੁਕੇ ਯਾ ਦੇਵਾਨਾਮਸਿ ਸ੍ਵਸਾ । ਜੁषਸ੍ਵ ਹਵ੍ਯਮਾਹੁਤਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦੇਵਿ ਦਿਦਿਡ੍ਢਿ ਨਃ
ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਮਿਹਰ ਕਰ।
ਯਾ ਸੁਬਾਹੁਃ ਸ੍ਵਙ੍ਗੁਰਿਃ ਸੁषੂਮਾ ਬਹੁਸੂਵਰੀ । ਤਸ੍ਯੈ ਵਿਸ਼੍ਪਤ੍ਨ੍ਯੈ ਹਵਿਃ ਸਿਨੀਵਾਲ੍ਯੈ ਜੁਹੋਤਨ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਭੇਟੋ।
ਯਾ ਗੁਙ੍ਗੂਰ੍ਯਾ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਯਾ ਰਾਕਾ ਯਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਮਹ੍ਵ ਊਤਯੇ ਵਰੁਣਾਨੀਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਜੋ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਤੇ ਵਰੁਣਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਖ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਆ ਤੇ ਪਿਤਰ੍ਮਰੁਤਾਂ ਸੁਮ੍ਨਮੇਤੁ ਮਾ ਨਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਦृਸ਼ੋ ਯੁਯੋਥਾਃ । ਅਭਿ ਨੋ ਵੀਰੋ ਅਰ੍ਵਤਿ ਕ੍ਸ਼ਮੇਤ ਪ੍ਰ ਜਾਯੇਮਹਿ ਰੁਦ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਭਿਃ
ਹੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਵਧੀਏ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੀਏ।
ਤ੍ਵਾਦਤ੍ਤੇਭੀ ਰੁਦ੍ਰ ਸ਼ਂਤਮੇਭਿਃ ਸ਼ਤਂ ਹਿਮਾ ਅਸ਼ੀਯ ਭੇषਜੇਭਿਃ । ਵ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਦ੍ਵੇषੋ ਵਿਤਰਂ ਵ੍ਯਂਹੋ ਵ੍ਯਮੀਵਾਸ਼੍ਚਾਤਯਸ੍ਵਾ ਵਿषੂਚੀਃ
ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਊਂ। ਸਾਡੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਹਟਾ।
ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਜਾਤਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰਿਯਾਸਿ ਤਵਸ੍ਤਮਸ੍ਤਵਸਾਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੋ । ਪਰ੍षਿ ਣਃ ਪਾਰਮਂਹਸਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭੀਤੀ ਰਪਸੋ ਯੁਯੋਧਿ
ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ। ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਹਰ ਡਰ ਤੇ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ।
ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰ ਚੁਕ੍ਰੁਧਾਮਾ ਨਮੋਭਿਰ੍ਮਾ ਦੁष੍ਟੁਤੀ ਵृषਭ ਮਾ ਸਹੂਤੀ । ਉਨ੍ਨੋ ਵੀਰਾਁ ਅਰ੍ਪਯ ਭੇषਜੇਭਿਰ੍ਭਿषਕ੍ਤਮਂ ਤ੍ਵਾ ਭਿषਜਾਂ ਸ਼ृਣੋਮਿ
ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨਾ ਲਵਾਈਏ, ਨਾਂ ਹੀ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਜਾਂ ਸੱਦੇ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਾੜਾ ਲੱਗੇ। ਹੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।