ਯੋऽਵਰੇ ਵृਜਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਥਾ ਵਿਭੁਰ੍ਮਹਾਮੁ ਰਣ੍ਵਃ ਸ਼ਵਸਾ ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਥ । ਸ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਪਪ੍ਰਥੇ ਪृਥੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੁ ਤਾ ਪਰਿਭੂਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਜੋ ਹੇਠਲੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪਕ, ਵੱਡਾ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ—ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਚੌੜਾ ਫੈਲ ਗਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮਘਵਾਨਾ ਯੁਵੋਰਿਦਾਪਸ਼੍ਚਨ ਪ੍ਰ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਵਾਮ੍ । ਅਚ੍ਛੇਨ੍ਦ੍ਰਾਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੀ ਹਵਿਰ੍ਨੋऽਨ੍ਨਂ ਯੁਜੇਵ ਵਾਜਿਨਾ ਜਿਗਾਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦਾਤਿਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੱਚਾਈ ਇੱਥੇ ਹੈ; ਤੁਹਾਡਾ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ। ਆਓ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ, ਸਾਡਾ ਭੋਜਨ, ਦੋ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਉਤਾਸ਼ਿष੍ਠਾ ਅਨੁ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵਹ੍ਨਯਃ ਸਭੇਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਰਤੇ ਮਤੀ ਧਨਾ । ਵੀਲ਼ੁਦ੍ਵੇषਾ ਅਨੁ ਵਸ਼ ऋਣਮਾਦਦਿਃ ਸ ਹ ਵਾਜੀ ਸਮਿਥੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅੱਗਾਂ ਇਕ ਪਿੱਛੇ ਇਕ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ; ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੋਚ ਤੇ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਡਿੱਗਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੇਵਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇਰਭਵਦ੍ਯਥਾਵਸ਼ਂ ਸਤ੍ਯੋ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਮਹਿ ਕਰ੍ਮਾ ਕਰਿष੍ਯਤਃ । ਯੋ ਗਾ ਉਦਾਜਤ੍ਸ ਦਿਵੇ ਵਿ ਚਾਭਜਨ੍ਮਹੀਵ ਰੀਤਿਃ ਸ਼ਵਸਾਸਰਤ੍ਪृਥਕ੍
ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਸ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਹੋਈ; ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਗਾਂ ਛੱਡੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਵੰਡਿਆ, ਵੱਡੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਹਿ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਸੁਯਮਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਰਾਯਃ ਸ੍ਯਾਮ ਰਥ੍ਯੋ ਵਯਸ੍ਵਤਃ । ਵੀਰੇषੁ ਵੀਰਾਁ ਉਪ ਪृਙ੍ਧਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਦੀਸ਼ਾਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵੇषਿ ਮੇ ਹਵਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਵਾਲੇ, ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ। ਸਾਨੂੰ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀਰ ਦੇਹ; ਜੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਸੂਕ੍ਤਸ੍ਯ ਬੋਧਿ ਤਨਯਂ ਚ ਜਿਨ੍ਵ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਯਦਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਸੂਕਤ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੋਈਏ।
ਇਨ੍ਧਾਨੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਨਵਦ੍ਵਨੁष੍ਯਤਃ ਕृਤਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵਦ੍ਰਾਤਹਵ੍ਯ ਇਤ੍ । ਜਾਤੇਨ ਜਾਤਮਤਿ ਸ ਪ੍ਰ ਸਰ੍ਸृਤੇ ਯਂਯਂ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਲਗਾ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੀਰੇਭਿਰ੍ਵੀਰਾਨ੍ਵਨਵਦ੍ਵਨੁष੍ਯਤੋ ਗੋਭੀ ਰਯਿਂ ਪਪ੍ਰਥਦ੍ਬੋਧਤਿ ਤ੍ਮਨਾ । ਤੋਕਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਤਨਯਂ ਚ ਵਰ੍ਧਤੇ ਯਂਯਂ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਧਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਔਲਾਦ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦਃ ਸ਼ਿਮੀਵਾਁ ऋਘਾਯਤੋ ਵृषੇਵ ਵਧ੍ਰੀਁਰਭਿ ਵष੍ਟ੍ਯੋਜਸਾ । ਅਗ੍ਨੇਰਿਵ ਪ੍ਰਸਿਤਿਰ੍ਨਾਹ ਵਰ੍ਤਵੇ ਯਂਯਂ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਬੰਜਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ ਤੇ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਜਿਸ ਵੀ ਜੋੜ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤਿ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਸਸ਼੍ਚਤਃ ਸ ਸਤ੍ਵਭਿਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਗੋषੁ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਨਿਭृष੍ਟਤਵਿषਿਰ੍ਹਨ੍ਤ੍ਯੋਜਸਾ ਯਂਯਂ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਵੀ ਜੋੜ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾ ਇਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਧੁਨਯਨ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵੋऽਚ੍ਛਿਦ੍ਰਾ ਸ਼ਰ੍ਮ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰੂਣਿ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਮ੍ਨੇ ਸੁਭਗਃ ਸ ਏਧਤੇ ਯਂਯਂ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦਰਿਆ ਇਕੱਠੇ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਵੀ ਜੋੜ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ऋਜੁਰਿਚ੍ਛਂਸੋ ਵਨਵਦ੍ਵਨੁष੍ਯਤੋ ਦੇਵਯਨ੍ਨਿਦਦੇਵਯਨ੍ਤਮਭ੍ਯਸਤ੍ । ਸੁਪ੍ਰਾਵੀਰਿਦ੍ਵਨਵਤ੍ਪृਤ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰਂ ਯਜ੍ਵੇਦਯਜ੍ਯੋਰ੍ਵਿ ਭਜਾਤਿ ਭੋਜਨਮ੍
ਸਿੱਧੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਜੋ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਨਾਸਤੀਕਾਂ ਵੱਲ ਵੀ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਇਨਾਮ ਭਲੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਭੇਟਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ।
ਯਜਸ੍ਵ ਵੀਰ ਪ੍ਰ ਵਿਹਿ ਮਨਾਯਤੋ ਭਦ੍ਰਂ ਮਨਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ । ਹਵਿष੍ਕृਣੁष੍ਵ ਸੁਭਗੋ ਯਥਾਸਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇਰਵ ਆ ਵृਣੀਮਹੇ
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਕਰ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮਨ ਚੰਗਾ ਕਰ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਸ ਇਜ੍ਜਨੇਨ ਸ ਵਿਸ਼ਾ ਸ ਜਨ੍ਮਨਾ ਸ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾਜਂ ਭਰਤੇ ਧਨਾ ਨृਭਿਃ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਯਃ ਪਿਤਰਮਾਵਿਵਾਸਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਮਨਾ ਹਵਿषਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਧਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਭੇਟ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਸ੍ਮੈ ਹਵ੍ਯੈਰ੍ਘृਤਵਦ੍ਭਿਰਵਿਧਤ੍ਪ੍ਰ ਤਂ ਪ੍ਰਾਚਾ ਨਯਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ । ਉਰੁष੍ਯਤੀਮਂਹਸੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੀ ਰਿषੋऽਂਹੋਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਮਾ ਉਰੁਚਕ੍ਰਿਰਦ੍ਭੁਤਃ
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਘਿਉ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਖੁਲ੍ਹਾ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾ ਗਿਰ ਆਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਘृਤਸ੍ਨੂਃ ਸਨਾਦ੍ਰਾਜਭ੍ਯੋ ਜੁਹ੍ਵਾ ਜੁਹੋਮਿ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਭਗੋ ਨਸ੍ਤੁਵਿਜਾਤੋ ਵਰੁਣੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਅਂਸ਼ਃ
ਇਹ ਘਿਉ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਿੱਤਰ, ਅਰਯਮਨ, ਭਗ, ਸੱਚੇ ਜਨਮੇ ਵਰੁਣ, ਦਕ੍ਸ਼ ਤੇ ਅੰਸ਼ ਸਾਡੀ ਸੁਣਨ।
ਇਮਂ ਸ੍ਤੋਮਂ ਸਕ੍ਰਤਵੋ ਮੇ ਅਦ੍ਯ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਵਰੁਣੋ ਜੁषਨ੍ਤ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਸਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਧਾਰਪੂਤਾ ਅਵृਜਿਨਾ ਅਨਵਦ੍ਯਾ ਅਰਿष੍ਟਾਃ
ਮਿੱਤਰ, ਅਰਯਮਨ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਿਫਤ ਕਬੂਲ ਕਰਨ। ਆਦਿਤਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਏ ਹੋਏ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹਨ।
ਤ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ ਉਰਵੋ ਗਭੀਰਾ ਅਦਬ੍ਧਾਸੋ ਦਿਪ੍ਸਨ੍ਤੋ ਭੂਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਅਨ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵृਜਿਨੋਤ ਸਾਧੁ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਜਭ੍ਯਃ ਪਰਮਾ ਚਿਦਨ੍ਤਿ
ਉਹ ਆਦਿਤਿਆ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਮਾੜੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਧਾਰਯਨ੍ਤ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾ ਦੇਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾਃ । ਦੀਰ੍ਘਾਧਿਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਅਸੁਰ੍ਯਮृਤਾਵਾਨਸ਼੍ਚਯਮਾਨਾ ऋਣਾਨਿ
ਆਦਿਤਿਆ ਸਾਰੀ ਹਿਲਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ। ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਰਿਆਸਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ, ਕਰਜ਼ੇ ਮਾਪਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮਾਦਿਤ੍ਯਾ ਅਵਸੋ ਵੋ ਅਸ੍ਯ ਯਦਰ੍ਯਮਨ੍ਭਯ ਆ ਚਿਨ੍ਮਯੋਭੁ । ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪ੍ਰਣੀਤੌ ਪਰਿ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰੇਵ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਵृਜ੍ਯਾਮ੍
ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਜਾਣੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ ਵੀ ਅਰਯਮਨ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੋਵੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹ-ਦੱਸਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਸੀਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਖੱਡ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗੋ ਹਿ ਵੋ ਅਰ੍ਯਮਨ੍ਮਿਤ੍ਰ ਪਨ੍ਥਾ ਅਨृਕ੍ਸ਼ਰੋ ਵਰੁਣ ਸਾਧੁਰਸ੍ਤਿ । ਤੇਨਾਦਿਤ੍ਯਾ ਅਧਿ ਵੋਚਤਾ ਨੋ ਯਚ੍ਛਤਾ ਨੋ ਦੁष੍ਪਰਿਹਨ੍ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਮ
ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਹ, ਹੇ ਅਰਯਮਨ, ਮਿੱਤਰ, ਸੌਖਾ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਚੰਗਾ ਹੈ। ਉਸ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਆਖੋ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਆਸਰਾ ਦਿਓ ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪਿਪਰ੍ਤੁ ਨੋ ਅਦਿਤੀ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਤਿ ਦ੍ਵੇषਾਂਸ੍ਯਰ੍ਯਮਾ ਸੁਗੇਭਿਃ । ਬृਹਨ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮੋਪ ਸ੍ਯਾਮ ਪੁਰੁਵੀਰਾ ਅਰਿष੍ਟਾਃ
ਅਦਿਤੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਤੋਂ ਬਚਾਏ; ਅਰਯਮਨ ਸੌਖੇ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ। ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਚੌੜੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੀਏ, ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹੀਏ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਭੂਮੀਰ੍ਧਾਰਯਨ੍ਤ੍ਰੀਁਰੁਤ ਦ੍ਯੂਨ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਵ੍ਰਤਾ ਵਿਦਥੇ ਅਨ੍ਤਰੇषਾਮ੍ । ऋਤੇਨਾਦਿਤ੍ਯਾ ਮਹਿ ਵੋ ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਤਦਰ੍ਯਮਨ੍ਵਰੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਚਾਰੁ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅਕਾਸ਼ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਨਿਯਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਮਿੱਤਰ, ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਧਾਰਯਨ੍ਤ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਧਾਰਪੂਤਾਃ । ਅਸ੍ਵਪ੍ਨਜੋ ਅਨਿਮਿषਾ ਅਦਬ੍ਧਾ ਉਰੁਸ਼ਂਸਾ ऋਜਵੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਈਆਂ। ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਸੌਂਦੇ, ਅੱਖ ਨਹੀਂ ਝਪਕਦੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਦੇ, ਚੌੜੀ ਸਿਫਤ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਧੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ।
ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਵਰੁਣਾਸਿ ਰਾਜਾ ਯੇ ਚ ਦੇਵਾ ਅਸੁਰ ਯੇ ਚ ਮਰ੍ਤਾਃ । ਸ਼ਤਂ ਨੋ ਰਾਸ੍ਵ ਸ਼ਰਦੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ੇऽਸ਼੍ਯਾਮਾਯੂਂषਿ ਸੁਧਿਤਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਾ
ਤੂੰ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਰੇ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਅਸੁਰ। ਸਾਨੂੰ ਸੌਂ ਹੇਮਾਂ ਬਖ਼ਸ਼, ਹੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਲੰਮੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਈਏ।
ਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਵਿ ਚਿਕਿਤੇ ਨ ਸਵ੍ਯਾ ਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨਮਾਦਿਤ੍ਯਾ ਨੋਤ ਪਸ਼੍ਚਾ । ਪਾਕ੍ਯਾ ਚਿਦ੍ਵਸਵੋ ਧੀਰ੍ਯਾ ਚਿਦ੍ਯੁष੍ਮਾਨੀਤੋ ਅਭਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਸ਼੍ਯਾਮ੍
ਨਾ ਸੱਜਾ, ਨਾ ਖੱਬਾ, ਨਾ ਪੂਰਬ, ਨਾ ਪੱਛਮ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਵਸੁ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਸੋਚ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹ-ਦੱਸਣ ਹੇਠ ਅਸੀਂ ਨਿਡਰ ਚਾਨਣ ਵੇਖੀਏ।
ਯੋ ਰਾਜਭ੍ਯ ऋਤਨਿਭ੍ਯੋ ਦਦਾਸ਼ ਯਂ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਿ ਪੁष੍ਟਯਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਾਃ । ਸ ਰੇਵਾਨ੍ਯਾਤਿ ਪ੍ਰਥਮੋ ਰਥੇਨ ਵਸੁਦਾਵਾ ਵਿਦਥੇषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਃ
ਜੋ ਸੱਚੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਰਥ ਸਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿਰਪਃ ਸੂਯਵਸਾ ਅਦਬ੍ਧ ਉਪ ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਵृਦ੍ਧਵਯਾਃ ਸੁਵੀਰਃ । ਨਕਿष੍ਟਂ ਘ੍ਨਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਿਤੋ ਨ ਦੂਰਾਦ੍ਯ ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਣੀਤੌ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰੋਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਦਿਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਵਰੁਣੋਤ ਮृਲ਼ ਯਦ੍ਵੋ ਵਯਂ ਚਕृਮਾ ਕਚ੍ਚਿਦਾਗਃ । ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾਮਭਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾ ਨੋ ਦੀਰ੍ਘਾ ਅਭਿ ਨਸ਼ਨ੍ਤਮਿਸ੍ਰਾਃ
ਅਦਿਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਨਾਲ ਦੇਖੋ; ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਨਿਡਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਖ਼ਸ਼ੋ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਉਣ।
ਉਭੇ ਅਸ੍ਮੈ ਪੀਪਯਤਃ ਸਮੀਚੀ ਦਿਵੋ ਵृष੍ਟਿਂ ਸੁਭਗੋ ਨਾਮ ਪੁष੍ਯਨ੍ । ਉਭਾ ਕ੍ਸ਼ਯਾਵਾਜਯਨ੍ਯਾਤਿ ਪृਤ੍ਸੂਭਾਵਰ੍ਧੌ ਭਵਤਃ ਸਾਧੂ ਅਸ੍ਮੈ
ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਉਸ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਘਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਧੇ ਉਸ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।