ਸੇਮਾਮਵਿਡ੍ਢਿ ਪ੍ਰਭृਤਿਂ ਯ ਈਸ਼ਿषੇऽਯਾ ਵਿਧੇਮ ਨਵਯਾ ਮਹਾ ਗਿਰਾ । ਯਥਾ ਨੋ ਮੀਢ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਤਵਤੇ ਸਖਾ ਤਵ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਸੀषਧਃ ਸੋਤ ਨੋ ਮਤਿਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਤੇਰੀ ਅਗਿਆਨੁ ਕਰਾ ਲਈ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਨਵੀਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਦਾਤਾ ਮਿੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਯੋ ਨਨ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਯਨਮਨ੍ਨ੍ਯੋਜਸੋਤਾਦਰ੍ਦਰ੍ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਸ਼ਮ੍ਬਰਾਣਿ ਵਿ । ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਵਯਦਚ੍ਯੁਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਰਾ ਚਾਵਿਸ਼ਦ੍ਵਸੁਮਨ੍ਤਂ ਵਿ ਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਡੋਲ ਨੂੰ ਟੋੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ ਜੋ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਤਮਾਯ ਕਰ੍ਤ੍ਵਮਸ਼੍ਰਥ੍ਨਨ੍ਦृਲ਼੍ਹਾਵ੍ਰਦਨ੍ਤ ਵੀਲ਼ਿਤਾ । ਉਦ੍ਗਾ ਆਜਦਭਿਨਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਲਮਗੂਹਤ੍ਤਮੋ ਵ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਸ੍ਵਃ
ਇਹ ਕੰਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ; ਜੋ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਤੇ ਪੱਕੇ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਵਲ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੀ।
ਅਸ਼੍ਮਾਸ੍ਯਮਵਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਧੁਧਾਰਮਭਿ ਯਮੋਜਸਾਤृਣਤ੍ । ਤਮੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਪਪਿਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੋ ਬਹੁ ਸਾਕਂ ਸਿਸਿਚੁਰੁਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਿਣਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਰੋਤ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਪੀਤਾ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਭਰਪੂਰ ਚਸ਼ਮੇ ਤੋਂ ਲਿਆ।
ਸਨਾ ਤਾ ਕਾ ਚਿਦ੍ਭੁਵਨਾ ਭਵੀਤ੍ਵਾ ਮਾਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਰਦ੍ਭਿਰ੍ਦੁਰੋ ਵਰਨ੍ਤ ਵਃ । ਅਯਤਨ੍ਤਾ ਚਰਤੋ ਅਨ੍ਯਦਨ੍ਯਦਿਦ੍ਯਾ ਚਕਾਰ ਵਯੁਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਉਮਰਾਂ ਰੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦਾ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਕਈ ਰਾਹ ਬਣਾਏ।
ਅਭਿਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਅਭਿ ਯੇ ਤਮਾਨਸ਼ੁਰ੍ਨਿਧਿਂ ਪਣੀਨਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹਾ ਹਿਤਮ੍ । ਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਪ੍ਰਤਿਚਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨृਤਾ ਪੁਨਰ੍ਯਤ ਉ ਆਯਨ੍ਤਦੁਦੀਯੁਰਾਵਿਸ਼ਮ੍
ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪਣੀਆਂ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭਣ ਗਏ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਝੂਠ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਉੱਚੇ ਚੜ੍ਹੇ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ऋਤਾਵਾਨਃ ਪ੍ਰਤਿਚਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨृਤਾ ਪੁਨਰਾਤ ਆ ਤਸ੍ਥੁਃ ਕਵਯੋ ਮਹਸ੍ਪਥਃ । ਤੇ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਧਮਿਤਮਗ੍ਨਿਮਸ਼੍ਮਨਿ ਨਕਿਃ षੋ ਅਸ੍ਤ੍ਯਰਣੋ ਜਹੁਰ੍ਹਿ ਤਮ੍
ਸੱਚੇ ਲੋਕ ਝੂਠ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਜਗਾਈ—ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ऋਤਜ੍ਯੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਵष੍ਟਿ ਪ੍ਰ ਤਦਸ਼੍ਨੋਤਿ ਧਨ੍ਵਨਾ । ਤਸ੍ਯ ਸਾਧ੍ਵੀਰਿषਵੋ ਯਾਭਿਰਸ੍ਯਤਿ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸੋ ਦृਸ਼ਯੇ ਕਰ੍ਣਯੋਨਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਿੱਧੀ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਤੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ ਸਂਨਯਃ ਸ ਵਿਨਯਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਸ ਸੁष੍ਟੁਤਃ ਸ ਯੁਧਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ । ਚਾਕ੍ਸ਼੍ਮੋ ਯਦ੍ਵਾਜਂ ਭਰਤੇ ਮਤੀ ਧਨਾਦਿਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਤਪ੍ਯਤੁਰ੍ਵृਥਾ
ਉਹ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਮਾਨ, ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਾਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਰਸਤੇ ਤਪਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭੁ ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮੇਹਨਾਵਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਸੁਵਿਦਤ੍ਰਾਣਿ ਰਾਧ੍ਯਾ । ਇਮਾ ਸਾਤਾਨਿ ਵੇਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨੋ ਯੇਨ ਜਨਾ ਉਭਯੇ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਵਿਸ਼ਃ
ਚੌੜੇ ਤੇ ਵੱਡੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੰਮ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਹਨ ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਸਾਰੀ ਜਾਤੀਆਂ, ਭਾਗ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋऽਵਰੇ ਵृਜਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਥਾ ਵਿਭੁਰ੍ਮਹਾਮੁ ਰਣ੍ਵਃ ਸ਼ਵਸਾ ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਥ । ਸ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਪਪ੍ਰਥੇ ਪृਥੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੁ ਤਾ ਪਰਿਭੂਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਜੋ ਹੇਠਲੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪਕ, ਵੱਡਾ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ—ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਚੌੜਾ ਫੈਲ ਗਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮਘਵਾਨਾ ਯੁਵੋਰਿਦਾਪਸ਼੍ਚਨ ਪ੍ਰ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਵਾਮ੍ । ਅਚ੍ਛੇਨ੍ਦ੍ਰਾਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੀ ਹਵਿਰ੍ਨੋऽਨ੍ਨਂ ਯੁਜੇਵ ਵਾਜਿਨਾ ਜਿਗਾਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦਾਤਿਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੱਚਾਈ ਇੱਥੇ ਹੈ; ਤੁਹਾਡਾ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ। ਆਓ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ, ਸਾਡਾ ਭੋਜਨ, ਦੋ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਉਤਾਸ਼ਿष੍ਠਾ ਅਨੁ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵਹ੍ਨਯਃ ਸਭੇਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਰਤੇ ਮਤੀ ਧਨਾ । ਵੀਲ਼ੁਦ੍ਵੇषਾ ਅਨੁ ਵਸ਼ ऋਣਮਾਦਦਿਃ ਸ ਹ ਵਾਜੀ ਸਮਿਥੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅੱਗਾਂ ਇਕ ਪਿੱਛੇ ਇਕ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ; ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੋਚ ਤੇ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਡਿੱਗਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੇਵਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇਰਭਵਦ੍ਯਥਾਵਸ਼ਂ ਸਤ੍ਯੋ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਮਹਿ ਕਰ੍ਮਾ ਕਰਿष੍ਯਤਃ । ਯੋ ਗਾ ਉਦਾਜਤ੍ਸ ਦਿਵੇ ਵਿ ਚਾਭਜਨ੍ਮਹੀਵ ਰੀਤਿਃ ਸ਼ਵਸਾਸਰਤ੍ਪृਥਕ੍
ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਸ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਹੋਈ; ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਗਾਂ ਛੱਡੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਵੰਡਿਆ, ਵੱਡੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਹਿ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਸੁਯਮਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਰਾਯਃ ਸ੍ਯਾਮ ਰਥ੍ਯੋ ਵਯਸ੍ਵਤਃ । ਵੀਰੇषੁ ਵੀਰਾਁ ਉਪ ਪृਙ੍ਧਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਦੀਸ਼ਾਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵੇषਿ ਮੇ ਹਵਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਵਾਲੇ, ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ। ਸਾਨੂੰ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀਰ ਦੇਹ; ਜੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਸੂਕ੍ਤਸ੍ਯ ਬੋਧਿ ਤਨਯਂ ਚ ਜਿਨ੍ਵ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਯਦਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਸੂਕਤ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੋਈਏ।
ਇਨ੍ਧਾਨੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਨਵਦ੍ਵਨੁष੍ਯਤਃ ਕृਤਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵਦ੍ਰਾਤਹਵ੍ਯ ਇਤ੍ । ਜਾਤੇਨ ਜਾਤਮਤਿ ਸ ਪ੍ਰ ਸਰ੍ਸृਤੇ ਯਂਯਂ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਲਗਾ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੀਰੇਭਿਰ੍ਵੀਰਾਨ੍ਵਨਵਦ੍ਵਨੁष੍ਯਤੋ ਗੋਭੀ ਰਯਿਂ ਪਪ੍ਰਥਦ੍ਬੋਧਤਿ ਤ੍ਮਨਾ । ਤੋਕਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਤਨਯਂ ਚ ਵਰ੍ਧਤੇ ਯਂਯਂ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਧਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਔਲਾਦ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦਃ ਸ਼ਿਮੀਵਾਁ ऋਘਾਯਤੋ ਵृषੇਵ ਵਧ੍ਰੀਁਰਭਿ ਵष੍ਟ੍ਯੋਜਸਾ । ਅਗ੍ਨੇਰਿਵ ਪ੍ਰਸਿਤਿਰ੍ਨਾਹ ਵਰ੍ਤਵੇ ਯਂਯਂ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਬੰਜਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ ਤੇ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਜਿਸ ਵੀ ਜੋੜ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤਿ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਸਸ਼੍ਚਤਃ ਸ ਸਤ੍ਵਭਿਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਗੋषੁ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਨਿਭृष੍ਟਤਵਿषਿਰ੍ਹਨ੍ਤ੍ਯੋਜਸਾ ਯਂਯਂ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਵੀ ਜੋੜ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾ ਇਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਧੁਨਯਨ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵੋऽਚ੍ਛਿਦ੍ਰਾ ਸ਼ਰ੍ਮ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰੂਣਿ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਮ੍ਨੇ ਸੁਭਗਃ ਸ ਏਧਤੇ ਯਂਯਂ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦਰਿਆ ਇਕੱਠੇ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਵੀ ਜੋੜ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ऋਜੁਰਿਚ੍ਛਂਸੋ ਵਨਵਦ੍ਵਨੁष੍ਯਤੋ ਦੇਵਯਨ੍ਨਿਦਦੇਵਯਨ੍ਤਮਭ੍ਯਸਤ੍ । ਸੁਪ੍ਰਾਵੀਰਿਦ੍ਵਨਵਤ੍ਪृਤ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰਂ ਯਜ੍ਵੇਦਯਜ੍ਯੋਰ੍ਵਿ ਭਜਾਤਿ ਭੋਜਨਮ੍
ਸਿੱਧੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਜੋ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਨਾਸਤੀਕਾਂ ਵੱਲ ਵੀ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਇਨਾਮ ਭਲੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਭੇਟਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ।
ਯਜਸ੍ਵ ਵੀਰ ਪ੍ਰ ਵਿਹਿ ਮਨਾਯਤੋ ਭਦ੍ਰਂ ਮਨਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ । ਹਵਿष੍ਕृਣੁष੍ਵ ਸੁਭਗੋ ਯਥਾਸਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇਰਵ ਆ ਵृਣੀਮਹੇ
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਕਰ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮਨ ਚੰਗਾ ਕਰ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਸ ਇਜ੍ਜਨੇਨ ਸ ਵਿਸ਼ਾ ਸ ਜਨ੍ਮਨਾ ਸ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾਜਂ ਭਰਤੇ ਧਨਾ ਨृਭਿਃ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਯਃ ਪਿਤਰਮਾਵਿਵਾਸਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਮਨਾ ਹਵਿषਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਧਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਭੇਟ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਸ੍ਮੈ ਹਵ੍ਯੈਰ੍ਘृਤਵਦ੍ਭਿਰਵਿਧਤ੍ਪ੍ਰ ਤਂ ਪ੍ਰਾਚਾ ਨਯਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ । ਉਰੁष੍ਯਤੀਮਂਹਸੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੀ ਰਿषੋऽਂਹੋਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਮਾ ਉਰੁਚਕ੍ਰਿਰਦ੍ਭੁਤਃ
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਘਿਉ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਖੁਲ੍ਹਾ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾ ਗਿਰ ਆਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਘृਤਸ੍ਨੂਃ ਸਨਾਦ੍ਰਾਜਭ੍ਯੋ ਜੁਹ੍ਵਾ ਜੁਹੋਮਿ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਭਗੋ ਨਸ੍ਤੁਵਿਜਾਤੋ ਵਰੁਣੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਅਂਸ਼ਃ
ਇਹ ਘਿਉ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਿੱਤਰ, ਅਰਯਮਨ, ਭਗ, ਸੱਚੇ ਜਨਮੇ ਵਰੁਣ, ਦਕ੍ਸ਼ ਤੇ ਅੰਸ਼ ਸਾਡੀ ਸੁਣਨ।
ਇਮਂ ਸ੍ਤੋਮਂ ਸਕ੍ਰਤਵੋ ਮੇ ਅਦ੍ਯ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਵਰੁਣੋ ਜੁषਨ੍ਤ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਸਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਧਾਰਪੂਤਾ ਅਵृਜਿਨਾ ਅਨਵਦ੍ਯਾ ਅਰਿष੍ਟਾਃ
ਮਿੱਤਰ, ਅਰਯਮਨ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਿਫਤ ਕਬੂਲ ਕਰਨ। ਆਦਿਤਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਏ ਹੋਏ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹਨ।
ਤ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ ਉਰਵੋ ਗਭੀਰਾ ਅਦਬ੍ਧਾਸੋ ਦਿਪ੍ਸਨ੍ਤੋ ਭੂਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਅਨ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵृਜਿਨੋਤ ਸਾਧੁ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਜਭ੍ਯਃ ਪਰਮਾ ਚਿਦਨ੍ਤਿ
ਉਹ ਆਦਿਤਿਆ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਮਾੜੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਧਾਰਯਨ੍ਤ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾ ਦੇਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾਃ । ਦੀਰ੍ਘਾਧਿਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਅਸੁਰ੍ਯਮृਤਾਵਾਨਸ਼੍ਚਯਮਾਨਾ ऋਣਾਨਿ
ਆਦਿਤਿਆ ਸਾਰੀ ਹਿਲਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ। ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਰਿਆਸਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ, ਕਰਜ਼ੇ ਮਾਪਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮਾਦਿਤ੍ਯਾ ਅਵਸੋ ਵੋ ਅਸ੍ਯ ਯਦਰ੍ਯਮਨ੍ਭਯ ਆ ਚਿਨ੍ਮਯੋਭੁ । ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪ੍ਰਣੀਤੌ ਪਰਿ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰੇਵ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਵृਜ੍ਯਾਮ੍
ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਜਾਣੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ ਵੀ ਅਰਯਮਨ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੋਵੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹ-ਦੱਸਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਸੀਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਖੱਡ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ।