ਮਹੀ ਦ੍ਯੌਃ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਨ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ । ਪਿਪृਤਾਂ ਨੋ ਭਰੀਮਭਿਃ
ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਯਜਨ ਮਾਪਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ।
ਤਯੋਰਿਦ੍ਘृਤਵਤ੍ਪਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਧੀਤਿਭਿਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵੇ ਪਦੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘੀ ਵਾਲੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਅਟੱਲ ਥਾਂ ਤੇ।
ਸ੍ਯੋਨਾ ਪृਥਿਵਿ ਭਵਾਨृਕ੍ਸ਼ਰਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀ । ਯਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥਃ
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਨਿੱਘਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ, ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਅਤੋ ਦੇਵਾ ਅਵਨ੍ਤੁ ਨੋ ਯਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਰਮੇ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤ ਧਾਮਭਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਪੈਰ ਪਸਾਰਿਆ, ਉਥੋਂ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਤ੍ਰੇਧਾ ਨਿ ਦਧੇ ਪਦਮ੍ । ਸਮੂਲ਼੍ਹਮਸ੍ਯ ਪਾਂਸੁਰੇ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਦਾ ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗੋਪਾ ਅਦਾਭ੍ਯਃ । ਅਤੋ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਧਾਰਯਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਪਸਾਰ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਊ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤ ਯਤੋ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਪਸ੍ਪਸ਼ੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਃ ਸਖਾ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੇਖੋ, ਜਿੱਥੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਯਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਯੋਗ ਸਾਥੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੂਰਯਃ । ਦਿਵੀਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਤਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੈਰ ਗਿਆਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਖ ਵਾਂਗ।
ਤਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਵਿਪਨ੍ਯਵੋ ਜਾਗृਵਾਂਸਃ ਸਮਿਨ੍ਧਤੇ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜਾਗਦੇ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਵ੍ਰਾਃ ਸੋਮਾਸ ਆ ਗਹ੍ਯਾਸ਼ੀਰ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸੁਤਾ ਇਮੇ । ਵਾਯੋ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਪਿਬ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਬਰ, ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾਂ ਨੂੰ ਆ, ਜੋ ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਜੋ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਪੀ।
ਉਭਾ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਹਵਾਮਹੇ । ਅਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਮਨੋਜੁਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਹਵਨ੍ਤ ਊਤਯੇ । ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਧਿਯਸ੍ਪਤੀ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਯਂ ਹਵਾਮਹੇ ਵਰੁਣਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਜਜ੍ਞਾਨਾ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਹਨ।
ऋਤੇਨ ਯਾਵृਤਾਵृਧਾਵृਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੋਤਿषਸ੍ਪਤੀ । ਤਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਹੁਵੇ
ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਦੇ ਮਾਲਕ—ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਵਰੁਣਃ ਪ੍ਰਾਵਿਤਾ ਭੁਵਨ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਕਰਤਾਂ ਨਃ ਸੁਰਾਧਸਃ
ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਭਰਪੂਰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ।
ਮਰੁਤ੍ਵਨ੍ਤਂ ਹਵਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਸਜੂਰ੍ਗਣੇਨ ਤृਮ੍ਪਤੁ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾ ਦੇਵਾਸਃ ਪੂषਰਾਤਯਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਮ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਹਵਮ੍
ਇੰਦਰ ਮੁਖੀ ਮਰੁਤਾਂ, ਦਿਵਯ ਦਲ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ — ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਨ।
ਹਤ ਵृਤ੍ਰਂ ਸੁਦਾਨਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹਸਾ ਯੁਜਾ । ਮਾ ਨੋ ਦੁਃਸ਼ਂਸ ਈਸ਼ਤ
ਤੁਸੀਂ ਦਿਆਲੂ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਕ ਨਾ ਜਮਾਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਹਵਾਮਹੇ ਮਰੁਤਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਉਗ੍ਰਾ ਹਿ ਪृਸ਼੍ਨਿਮਾਤਰਃ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।
ਜਯਤਾਮਿਵ ਤਨ੍ਯਤੁਰ੍ਮਰੁਤਾਮੇਤਿ ਧृष੍ਣੁਯਾ । ਯਚ੍ਛੁਭਂ ਯਾਥਨਾ ਨਰਃ
ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਗਰਜ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਦਲ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿਓ, ਓ ਪੁਰਖੋ।
ਹਸ੍ਕਾਰਾਦ੍ਵਿਦ੍ਯੁਤਸ੍ਪਰ੍ਯਤੋ ਜਾਤਾ ਅਵਨ੍ਤੁ ਨਃ । ਮਰੁਤੋ ਮृਲ਼ਯਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਮਰੁਤ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾਉਣ।
ਆ ਪੂषਞ੍ਚਿਤ੍ਰਬਰ੍ਹਿषਮਾਘृਣੇ ਧਰੁਣਂ ਦਿਵਃ । ਆਜਾ ਨष੍ਟਂ ਯਥਾ ਪਸ਼ੁਮ੍
ਓ ਪੂਸ਼ਣ, ਚਮਕਦਾਰ, ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵਾਲਾ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਸਥਾਨ ਤੇ।
ਪੂषਾ ਰਾਜਾਨਮਾਘृਣਿਰਪਗੂਲ਼੍ਹਂ ਗੁਹਾ ਹਿਤਮ੍ । ਅਵਿਨ੍ਦਚ੍ਚਿਤ੍ਰਬਰ੍ਹਿषਮ੍
ਪੂਸ਼ਣ, ਚਮਕਦਾਰ, ਲੁਕਵੇਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਲਿਆਇਆ।
ਉਤੋ ਸ ਮਹ੍ਯਮਿਨ੍ਦੁਭਿਃ षਡ੍ਯੁਕ੍ਤਾਁ ਅਨੁਸੇषਿਧਤ੍ । ਗੋਭਿਰ੍ਯਵਂ ਨ ਚਰ੍ਕृषਤ੍
ਉਹ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਛੇ ਜੋੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲਿਆਉਣ; ਗਾਂ ਨਾਲ ਜੌ ਨੂੰ ਕੁੱਟਦੇ ਹਨ।
ਅਮ੍ਬਯੋ ਯਨ੍ਤ੍ਯਧ੍ਵਭਿਰ੍ਜਾਮਯੋ ਅਧ੍ਵਰੀਯਤਾਮ੍ । ਪृਞ੍ਚਤੀਰ੍ਮਧੁਨਾ ਪਯਃ
ਪਾਣੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਭੈਣਾਂ, ਯਜਨਾ ਲਈ; ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਦੁੱਧ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਮੂਰ੍ਯਾ ਉਪ ਸੂਰ੍ਯੇ ਯਾਭਿਰ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਹ । ਤਾ ਨੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵਧ੍ਵਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਸਾਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ।
ਅਪੋ ਦੇਵੀਰੁਪ ਹ੍ਵਯੇ ਯਤ੍ਰ ਗਾਵਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਨਃ । ਸਿਨ੍ਧੁਭ੍ਯਃ ਕਰ੍ਤ੍ਵਂ ਹਵਿਃ
ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਦੀਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰਮृਤਮਪ੍ਸੁ ਭੇषਜਮਪਾਮੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯੇ । ਦੇਵਾ ਭਵਤ ਵਾਜਿਨਃ
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਬਣੋ।
ਅਪ੍ਸੁ ਮੇ ਸੋਮੋ ਅਬ੍ਰਵੀਦਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਭੇषਜਾ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵਮਾਪਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਭੇषਜੀਃ
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਇਲਾਜ ਹਨ; ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਚੰਗਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਸਭ ਇਲਾਜ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਆਪਃ ਪृਣੀਤ ਭੇषਜਂ ਵਰੂਥਂ ਤਨ੍ਵੇ ਮਮ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृਸ਼ੇ
ਓ ਪਾਣੀਆਂ, ਇਲਾਜ ਦਿਓ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਤੇ ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਾਂ।