ਸਾਸ੍ਮਾ ਅਰਂ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਯਂ ਪਿਤਾਕृਣੋਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਾ ਜਨੁषੋ ਵੇਦਸਸ੍ਪਰਿ । ਯੇਨਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਿ ਕ੍ਰਿਵਿਂ ਸ਼ਯਧ੍ਯੈ ਵਜ੍ਰੇਣ ਹਤ੍ਵ੍ਯਵृਣਕ੍ਤੁਵਿष੍ਵਣਿਃ
ਉਹ ਬਾਂਹਾਂ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਸਨੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।
ਅਮਾਜੂਰਿਵ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸਚਾ ਸਤੀ ਸਮਾਨਾਦਾ ਸਦਸਸ੍ਤ੍ਵਾਮਿਯੇ ਭਗਮ੍ । ਕृਧਿ ਪ੍ਰਕੇਤਮੁਪ ਮਾਸ੍ਯਾ ਭਰ ਦਦ੍ਧਿ ਭਾਗਂ ਤਨ੍ਵੋ ਯੇਨ ਮਾਮਹਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬੱਚਾ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਭਾਗਾ, ਸਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਆ, ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਵੀਏ।
ਭੋਜਂ ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਯਂ ਹੁਵੇਮ ਦਦਿष੍ਟ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਪਾਂਸਿ ਵਾਜਾਨ੍ । ਅਵਿਡ੍ਢੀਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਯਾ ਨ ਊਤੀ ਕृਧਿ ਵृषਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਸ੍ਯਸੋ ਨਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦਾਤਾਰ ਵਾਂਗ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇਵੀਂ, ਆਪਣੀ ਅਜੀਬ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾ।
ਨੂਨਂ ਸਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਵਰਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਦੁਹੀਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਮਘੋਨੀ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਾਤਿ ਧਗ੍ਭਗੋ ਨੋ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਇਨਾਮ ਦੇਵੇ। ਸਾਡੀ ਸਿਫਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਤ ਦੇ, ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਰੋਕ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਬੋਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ।
ਪ੍ਰਾਤਾ ਰਥੋ ਨਵੋ ਯੋਜਿ ਸਸ੍ਨਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਸ੍ਤ੍ਰਿਕਸ਼ਃ ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਃ । ਦਸ਼ਾਰਿਤ੍ਰੋ ਮਨੁष੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾਃ ਸ ਇष੍ਟਿਭਿਰ੍ਮਤਿਭੀ ਰਂਹ੍ਯੋ ਭੂਤ੍
ਸਵੇਰੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਚਾਰ ਜੋੜ, ਤਿੰਨ ਥਾਂ, ਤੇ ਸੱਤ ਰੱਸੇ ਹਨ। ਦੱਸ ਪਹੀਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾ, ਉਹ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਸਾਸ੍ਮਾ ਅਰਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮੁਤੋ ਤृਤੀਯਂ ਮਨੁषਃ ਸ ਹੋਤਾ । ਅਨ੍ਯਸ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭਮਨ੍ਯ ਊ ਜਨਨ੍ਤ ਸੋ ਅਨ੍ਯੇਭਿਃ ਸਚਤੇ ਜੇਨ੍ਯੋ ਵृषਾ
ਉਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾ, ਦੂਜਾ ਤੇ ਤੀਜਾ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹੋਤ੍ਰ ਹੈ। ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਲ ਵਾਲਾ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰੀ ਨੁ ਕਂ ਰਥ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋਜਮਾਯੈ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਵਚਸਾ ਨਵੇਨ । ਮੋ षੁ ਤ੍ਵਾਮਤ੍ਰ ਬਹਵੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਿ ਰੀਰਮਨ੍ਯਜਮਾਨਾਸੋ ਅਨ੍ਯੇ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਭਜਨ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਨਾ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਤਰਸਦੇ ਹਨ।
ਆ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹ੍ਯਾ ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਾ षਡ੍ਭਿਰ੍ਹੂਯਮਾਨਃ । ਆष੍ਟਾਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸੋਮਪੇਯਮਯਂ ਸੁਤਃ ਸੁਮਖ ਮਾ ਮृਧਸ੍ਕਃ
ਇੰਦਰ, ਦੋ ਜਾਂ ਚਾਰ ਜਾਂ ਛੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਤੇ ਆ। ਅੱਠ ਜਾਂ ਦਸ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀ, ਦਾਤਾਰਾ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਆ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙਾ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤਾ ਹਰਿਭਿਰ੍ਯੁਜਾਨਃ । ਆ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾ ਸੁਰਥੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾ षष੍ਟ੍ਯਾ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਸੋਮਪੇਯਮ੍
ਵੀਹ, ਤੀਹ ਜਾਂ ਚਾਲੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ। ਪੰਜਾਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਸੱਠ ਜਾਂ ਸੱਤਾਹ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀ।
ਆਸ਼ੀਤ੍ਯਾ ਨਵਤ੍ਯਾ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙਾ ਸ਼ਤੇਨ ਹਰਿਭਿਰੁਹ੍ਯਮਾਨਃ । ਅਯਂ ਹਿ ਤੇ ਸ਼ੁਨਹੋਤ੍ਰੇषੁ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਯਾ ਪਰਿषਿਕ੍ਤੋ ਮਦਾਯ
ਅੱਸੀ ਜਾਂ ਨੱਬੇ, ਜਾਂ ਸੌ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ। ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਨਹੋਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ।
ਮਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹ੍ਯਚ੍ਛਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹਰੀ ਧੁਰਿ ਧਿष੍ਵਾ ਰਥਸ੍ਯ । ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਹਿ ਵਿਹਵ੍ਯੋ ਬਭੂਥਾਸ੍ਮਿਞ੍ਛੂਰ ਸਵਨੇ ਮਾਦਯਸ੍ਵ
ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਭਜਨ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਘੋੜੇ ਰਥ ਦੀ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਜੋੜ। ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਸ ਸੋਮ ਰਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਨ ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਖ੍ਯਂ ਵਿ ਯੋषਦਸ੍ਮਭ੍ਯਮਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦੁਹੀਤ । ਉਪ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਵਰੂਥੇ ਗਭਸ੍ਤੌ ਪ੍ਰਾਯੇਪ੍ਰਾਯੇ ਜਿਗੀਵਾਂਸਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਸਾਡੀ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਟੁੱਟੇ; ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਦੀ ਧੀ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਅਸੀਂ ਜੀਊਣ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਆਸਰੇ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਪਿਆਰ ਵੱਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਨੂਨਂ ਸਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਵਰਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਦੁਹੀਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਮਘੋਨੀ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਾਤਿ ਧਗ੍ਭਗੋ ਨੋ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੁਣ, ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਹਫ਼ਾ ਵਾਂਗ ਮਿਲੇ। ਸਾਡੀਆਂ ਸਤਕਾਰੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼, ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾ ਮੁੜੇ। ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲ ਸਕੀਏ, ਵਿਰਲੇ ਹੋ ਕੇ।
ਅਪਾਯ੍ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸੋ ਮਦਾਯ ਮਨੀषਿਣਃ ਸੁਵਾਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਸਃ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਵਾਵृਧਾਨ ਓਕੋ ਦਧੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਰਃ
ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ, ਰਸ ਭਰਿਆ, ਵਹਿੰਦਾ ਸੋਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦਾਨੋ ਮਧ੍ਵੋ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤੋऽਹਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਣੋਵृਤਂ ਵਿ ਵृਸ਼੍ਚਤ੍ । ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਯੋ ਨ ਸ੍ਵਸਰਾਣ੍ਯਚ੍ਛਾ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਚ ਨਦੀਨਾਂ ਚਕ੍ਰਮਨ੍ਤ
ਇਸ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਥ ਵਿਚ ਵੱਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਅਜਗਰ ਮਾਰਿਆ ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਨਦੀਆਂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜੀਆਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਖੁਲ ਗਏ।
ਸ ਮਾਹਿਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਣੋ ਅਪਾਂ ਪ੍ਰੈਰਯਦਹਿਹਾਚ੍ਛਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮ੍ । ਅਜਨਯਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਦਦ੍ਗਾ ਅਕ੍ਤੁਨਾਹ੍ਨਾਂ ਵਯੁਨਾਨਿ ਸਾਧਤ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਬਣਾਇਆ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕੰਮ ਚਲਾਏ।
ਸੋ ਅਪ੍ਰਤੀਨਿ ਮਨਵੇ ਪੁਰੂਣੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਾਸ਼ਦ੍ਦਾਸ਼ੁषੇ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਮ੍ । ਸਦ੍ਯੋ ਯੋ ਨृਭ੍ਯੋ ਅਤਸਾਯ੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਪਸ੍ਪृਧਾਨੇਭ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਤੌ
ਅਜੈਤੂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਨੂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਭਗਤ ਲਈ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲਿਆ।
ਸ ਸੁਨ੍ਵਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੂਰ੍ਯਮਾ ਦੇਵੋ ਰਿਣਙ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ ਸ੍ਤਵਾਨ੍ । ਆ ਯਦ੍ਰਯਿਂ ਗੁਹਦਵਦ੍ਯਮਸ੍ਮੈ ਭਰਦਂਸ਼ਂ ਨੈਤਸ਼ੋ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸੂਰਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਜਾਂ ਖੁੱਲਾ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਗ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਰਨ੍ਧਯਤ੍ਸਦਿਵਃ ਸਾਰਥਯੇ ਸ਼ੁष੍ਣਮਸ਼ੁषਂ ਕੁਯਵਂ ਕੁਤ੍ਸਾਯ । ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਨਵਤਿਂ ਚ ਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰੋ ਵ੍ਯੈਰਚ੍ਛਮ੍ਬਰਸ੍ਯ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਥਯਾ ਲਈ ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ, ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਕੁਯਵ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਵੀ। ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦੀ ਨਵਾਂਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਾ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਚਥਮਹੇਮ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ ਨ ਤ੍ਮਨਾ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ । ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਤਤ੍ਸਾਪ੍ਤਮਾਸ਼ੁषਾਣਾ ਨਨਮੋ ਵਧਰਦੇਵਸ੍ਯ ਪੀਯੋਃ
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕਰੀਏ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਸੱਤਵੀਂ ਨਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਨਿਵਾਂ ਹੋਈਏ।
ਏਵਾ ਤੇ ਗृਤ੍ਸਮਦਾਃ ਸ਼ੂਰ ਮਨ੍ਮਾਵਸ੍ਯਵੋ ਨ ਵਯੁਨਾਨਿ ਤਕ੍ਸ਼ੁਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਨਵੀਯ ਇषਮੂਰ੍ਜਂ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਸੁਮ੍ਨਮਸ਼੍ਯੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵੀਰ, ਗ੍ਰਿਤਸਮਦਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰੀਗਰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ, ਤਾਕਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਲੈਣ।
ਨੂਨਂ ਸਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਵਰਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਦੁਹੀਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਮਘੋਨੀ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਾਤਿ ਧਗ੍ਭਗੋ ਨੋ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੁਣ, ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਹਫ਼ਾ ਵਾਂਗ ਮਿਲੇ। ਸਾਡੀਆਂ ਸਤਕਾਰੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼, ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾ ਮੁੜੇ। ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲ ਸਕੀਏ, ਵਿਰਲੇ ਹੋ ਕੇ।
ਵਯਂ ਤੇ ਵਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਦ੍ਧਿ षੁ ਣਃ ਪ੍ਰ ਭਰਾਮਹੇ ਵਾਜਯੁਰ੍ਨ ਰਥਮ੍ । ਵਿਪਨ੍ਯਵੋ ਦੀਧ੍ਯਤੋ ਮਨੀषਾ ਸੁਮ੍ਨਮਿਯਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾਵਤੋ ਨॄਨ੍
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਜਾਣ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਥ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਧੇ। ਅਸੀਂ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਭਿਰੂਤੀ ਤ੍ਵਾਯਤੋ ਅਭਿष੍ਟਿਪਾਸਿ ਜਨਾਨ੍ । ਤ੍ਵਮਿਨੋ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਵਰੂਤੇਤ੍ਥਾਧੀਰਭਿ ਯੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤਿ ਤ੍ਵਾ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰਾਖਾ ਬਣ ਕੇ ਭਗਤ ਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ।
ਸ ਨੋ ਯੁਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜੋਹੂਤ੍ਰਃ ਸਖਾ ਸ਼ਿਵੋ ਨਰਾਮਸ੍ਤੁ ਪਾਤਾ । ਯਃ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਂ ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਮੂਤੀ ਪਚਨ੍ਤਂ ਚ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਣੇषਤ੍
ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਬਣ। ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਮੁ ਸ੍ਤੁष ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਗृਣੀषੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰਾ ਵਾਵृਧੁਃ ਸ਼ਾਸ਼ਦੁਸ਼੍ਚ । ਸ ਵਸ੍ਵਃ ਕਾਮਂ ਪੀਪਰਦਿਯਾਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਤੋ ਨੂਤਨਸ੍ਯਾਯੋਃ
ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੈਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਮੈਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਨਵੇਂ ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ਅਙ੍ਗਿਰਸਾਮੁਚਥਾ ਜੁਜੁष੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੂਤੋਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਾਤੁਮਿष੍ਣਨ੍ । ਮੁष੍ਣਨ੍ਨੁषਸਃ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਸ੍ਤਵਾਨਸ਼੍ਨਸ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛਿਸ਼੍ਨਥਤ੍ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਣਿ
ਉਹ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਲਾਹੀਏ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਰਾਹ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁਰਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ ਹ ਸ਼੍ਰੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਾਮ ਦੇਵ ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਭੁਵਨ੍ਮਨੁषੇ ਦਸ੍ਮਤਮਃ । ਅਵ ਪ੍ਰਿਯਮਰ੍ਸ਼ਸਾਨਸ੍ਯ ਸਾਹ੍ਵਾਞ੍ਛਿਰੋ ਭਰਦ੍ਦਾਸਸ੍ਯ ਸ੍ਵਧਾਵਾਨ੍
ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਦਾਸਾ ਦਾ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਵृਤ੍ਰਹੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕृष੍ਣਯੋਨੀਃ ਪੁਰਂਦਰੋ ਦਾਸੀਰੈਰਯਦ੍ਵਿ । ਅਜਨਯਨ੍ਮਨਵੇ ਕ੍ਸ਼ਾਮਪਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਰਾ ਸ਼ਂਸਂ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਤੂਤੋਤ੍
ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਇੰਦਰ, ਕਾਲੀਆਂ ਜਣਨੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਸ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮਨੂ ਲਈ ਚੌੜੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਮੈ ਤਵਸ੍ਯਮਨੁ ਦਾਯਿ ਸਤ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦੇਵੇਭਿਰਰ੍ਣਸਾਤੌ । ਪ੍ਰਤਿ ਯਦਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਂ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਧੁਰ੍ਹਤ੍ਵੀ ਦਸ੍ਯੂਨ੍ਪੁਰ ਆਯਸੀਰ੍ਨਿ ਤਾਰੀਤ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੱਬਾਂ ਨੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਜਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵਜਰ ਰੱਖਿਆ, ਉਸਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।