ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਨੁ ਰੋਧਨਾ ਅਸ੍ਯ ਪੌਂਸ੍ਯਂ ਦਦੁਰਸ੍ਮੈ ਦਧਿਰੇ ਕृਤ੍ਨਵੇ ਧਨਮ੍ । षਲ਼ਸ੍ਤਭ੍ਨਾ ਵਿष੍ਟਿਰਃ ਪਞ੍ਚ ਸਂਦृਸ਼ਃ ਪਰਿ ਪਰੋ ਅਭਵਃ ਸਾਸ੍ਯੁਕ੍ਥ੍ਯਃ
ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਾਮਯਾਬੀ ਲਈ ਖਜਾਨਾ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਛੇ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ, ਪੰਜ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸੁਪ੍ਰਵਾਚਨਂ ਤਵ ਵੀਰ ਵੀਰ੍ਯਂ ਯਦੇਕੇਨ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਵਿਨ੍ਦਸੇ ਵਸੁ । ਜਾਤੂष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਵਯਃ ਸਹਸ੍ਵਤੋ ਯਾ ਚਕਰ੍ਥ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯੁਕ੍ਥ੍ਯਃ
ਤੇਰੇ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਨਣ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਰਲੇ, ਇਕੋ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਸਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸਭ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ।
ਅਰਮਯਃ ਸਰਪਸਸ੍ਤਰਾਯ ਕਂ ਤੁਰ੍ਵੀਤਯੇ ਚ ਵਯ੍ਯਾਯ ਚ ਸ੍ਰੁਤਿਮ੍ । ਨੀਚਾ ਸਨ੍ਤਮੁਦਨਯਃ ਪਰਾਵृਜਂ ਪ੍ਰਾਨ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰੋਣਂ ਸ਼੍ਰਵਯਨ੍ਸਾਸ੍ਯੁਕ੍ਥ੍ਯਃ
ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੁਰਵੀਤਾ ਤੇ ਵੈਯਾ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦਾ, ਦੂਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਸੋ ਦਾਨਾਯ ਰਾਧਃ ਸਮਰ੍ਥਯਸ੍ਵ ਬਹੁ ਤੇ ਵਸਵ੍ਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ ਅਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਦਿਆਲੂ, ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੌਲਤ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੋਹਰਤ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਭਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਭਰਤੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਮਾਮਤ੍ਰੇਭਿਃ ਸਿਞ੍ਚਤਾ ਮਦ੍ਯਮਨ੍ਧਃ । ਕਾਮੀ ਹਿ ਵੀਰਃ ਸਦਮਸ੍ਯ ਪੀਤਿਂ ਜੁਹੋਤ ਵृष੍ਣੇ ਤਦਿਦੇष ਵष੍ਟਿ
ਯਜਮਾਨੋ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਲਿਆਓ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਮੱਦ ਪਿਆਲਾ ਭਰੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਰਲਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਭੋਜਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਯੋ ਅਪੋ ਵਵ੍ਰਿਵਾਂਸਂ ਵृਤ੍ਰਂ ਜਘਾਨਾਸ਼ਨ੍ਯੇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾ ਏਤਂ ਭਰਤ ਤਦ੍ਵਸ਼ਾਯਁ ਏष ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਹਤਿ ਪੀਤਿਮਸ੍ਯ
ਯਜਮਾਨੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰੁੱਖ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲਿਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਪੀਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਯੋ ਦृਭੀਕਂ ਜਘਾਨ ਯੋ ਗਾ ਉਦਾਜਦਪ ਹਿ ਵਲਂ ਵਃ । ਤਸ੍ਮਾ ਏਤਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਨ ਵਾਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮੈਰੋਰ੍ਣੁਤ ਜੂਰ੍ਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ
ਯਜਮਾਨੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਦ੍ਰਭੀਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਲਾ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਯ ਉਰਣਂ ਜਘਾਨ ਨਵ ਚਖ੍ਵਾਂਸਂ ਨਵਤਿਂ ਚ ਬਾਹੂਨ੍ । ਯੋ ਅਰ੍ਬੁਦਮਵ ਨੀਚਾ ਬਬਾਧੇ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਭृਥੇ ਹਿਨੋਤ
ਯਜਮਾਨੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਰਣਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਨੌ ਤੇ ਨਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਅਰਬੁਦਾ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਬਾਇਆ, ਉਸ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਯਃ ਸ੍ਵਸ਼੍ਨਂ ਜਘਾਨ ਯਃ ਸ਼ੁष੍ਣਮਸ਼ੁषਂ ਯੋ ਵ੍ਯਂਸਮ੍ । ਯਃ ਪਿਪ੍ਰੁਂ ਨਮੁਚਿਂ ਯੋ ਰੁਧਿਕ੍ਰਾਂ ਤਸ੍ਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਨ੍ਧਸੋ ਜੁਹੋਤ
ਯਜਮਾਨੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਵਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ, ਅਸ਼ੁਸ਼ਾ ਤੇ ਵਯੰਸਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਪਿਪਰੂ, ਨਾਮੁਚੀ ਤੇ ਰੁਧਿਕਰਾ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਉਸ ਇੰਦਰ ਲਈ ਮੱਦ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਯਃ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਪੁਰੋ ਬਿਭੇਦਾਸ਼੍ਮਨੇਵ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ਯੋ ਵਰ੍ਚਿਨਃ ਸ਼ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਮਪਾਵਪਦ੍ਭਰਤਾ ਸੋਮਮਸ੍ਮੈ
ਯਜਮਾਨੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਸੌ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਤੋੜਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਰਚਿਨ ਦੇ ਸੌ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੇ, ਉਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਯਃ ਸ਼ਤਮਾ ਸਹਸ੍ਰਂ ਭੂਮ੍ਯਾ ਉਪਸ੍ਥੇऽਵਪਜ੍ਜਘਨ੍ਵਾਨ੍ । ਕੁਤ੍ਸਸ੍ਯਾਯੋਰਤਿਥਿਗ੍ਵਸ੍ਯ ਵੀਰਾਨ੍ਨ੍ਯਾਵृਣਗ੍ਭਰਤਾ ਸੋਮਮਸ੍ਮੈ
ਹੇ ਯਜਮਾਨੋ, ਜਿਸ ਇੰਦਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚੋਂ ਸੌ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਿੱਤ ਲਏ, ਕੁਤਸ, ਆਯੁ ਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਯਨ੍ਨਰਃ ਕਾਮਯਾਧ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀ ਵਹਨ੍ਤੋ ਨਸ਼ਥਾ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇ । ਗਭਸ੍ਤਿਪੂਤਂ ਭਰਤ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਂ ਯਜ੍ਯਵੋ ਜੁਹੋਤ
ਹੇ ਯਜਮਾਨੋ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਲਈ ਕਰੋ। ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੋਮ ਰਸ, ਉੱਚੀ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵਃ ਕਰ੍ਤਨਾ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਮਸ੍ਮੈ ਵਨੇ ਨਿਪੂਤਂ ਵਨ ਉਨ੍ਨਯਧ੍ਵਮ੍ । ਜੁषਾਣੋ ਹਸ੍ਤ੍ਯਮਭਿ ਵਾਵਸ਼ੇ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਂ ਮਦਿਰਂ ਜੁਹੋਤ
ਹੇ ਯਜਮਾਨੋ, ਉਸ ਲਈ ਯਜਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ, ਜੰਗਲ ਵਿਚੋਂ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁੱਧ ਲੱਕੜ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਜੋ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵਃ ਪਯਸੋਧਰ੍ਯਥਾ ਗੋਃ ਸੋਮੇਭਿਰੀਂ ਪृਣਤਾ ਭੋਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਵੇਦਾਹਮਸ੍ਯ ਨਿਭृਤਂ ਮ ਏਤਦ੍ਦਿਤ੍ਸਨ੍ਤਂ ਭੂਯੋ ਯਜਤਸ਼੍ਚਿਕੇਤ
ਹੇ ਯਜਮਾਨੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਇਥੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਮੌਜੂਦ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਸਦਾ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਯੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਵਸ੍ਵੋ ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਾ । ਤਮੂਰ੍ਦਰਂ ਨ ਪृਣਤਾ ਯਵੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮੇਭਿਸ੍ਤਦਪੋ ਵੋ ਅਸ੍ਤੁ
ਹੇ ਯਜਮਾਨੋ, ਜੋ ਅਸਮਾਨੀ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਮੀਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸਫਲਤਾ ਹੋਵੇ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਸੋ ਦਾਨਾਯ ਰਾਧਃ ਸਮਰ੍ਥਯਸ੍ਵ ਬਹੁ ਤੇ ਵਸਵ੍ਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ ਅਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਉਹ ਧਨ ਬਖ਼ਸ਼, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਸਾਡੀ ਥਾਂ ਟਿਕਾ। ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੀ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਹਰ ਦਿਨ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ, ਬਹਾਦਰ ਬਣੀਏ।
ਪ੍ਰ ਘਾ ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਮਹਤੋ ਮਹਾਨਿ ਸਤ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰਣਾਨਿ ਵੋਚਮ੍ । ਤ੍ਰਿਕਦ੍ਰੁਕੇष੍ਵਪਿਬਤ੍ਸੁਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਦੇ ਅਹਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਘਾਨ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਤ੍ਰਿਕਦਰੁਕ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਵਂਸ਼ੇ ਦ੍ਯਾਮਸ੍ਤਭਾਯਦ੍ਬृਹਨ੍ਤਮਾ ਰੋਦਸੀ ਅਪृਣਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਸ ਧਾਰਯਤ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਪਪ੍ਰਥਚ੍ਚ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਾ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਤੇ ਫੈਲਾਇਆ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਸਦ੍ਮੇਵ ਪ੍ਰਾਚੋ ਵਿ ਮਿਮਾਯ ਮਾਨੈਰ੍ਵਜ੍ਰੇਣ ਖਾਨ੍ਯਤृਣਨ੍ਨਦੀਨਾਮ੍ । ਵृਥਾਸृਜਤ੍ਪਥਿਭਿਰ੍ਦੀਰ੍ਘਯਾਥੈਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਾ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਗ੍ਹਾ ਮਾਪੀਆਂ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵਗਣ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਸ ਪ੍ਰਵੋਲ਼੍ਹॄਨ੍ਪਰਿਗਤ੍ਯਾ ਦਭੀਤੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਧਾਗਾਯੁਧਮਿਦ੍ਧੇ ਅਗ੍ਨੌ । ਸਂ ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਰਸृਜਦ੍ਰਥੇਭਿਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਾ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ
ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਅੱਗ ਵਿਚ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਸ ਈਂ ਮਹੀਂ ਧੁਨਿਮੇਤੋਰਰਮ੍ਣਾਤ੍ਸੋ ਅਸ੍ਨਾਤॄਨਪਾਰਯਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ । ਤ ਉਤ੍ਸ੍ਨਾਯ ਰਯਿਮਭਿ ਪ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਾ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਬਣਾਇਆ। ਜਿਹੜੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਲਿਆਇਆ। ਦਾਨੀ ਵਾਸਤੇ ਉਹ ਧਨ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਸੋਦਞ੍ਚਂ ਸਿਨ੍ਧੁਮਰਿਣਾਨ੍ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰੇਣਾਨ ਉषਸਃ ਸਂ ਪਿਪੇष । ਅਜਵਸੋ ਜਵਿਨੀਭਿਰ੍ਵਿਵृਸ਼੍ਚਨ੍ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਾ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਿੰਧੂ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਗਵੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਸ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਅਪਗੋਹਂ ਕਨੀਨਾਮਾਵਿਰ੍ਭਵਨ੍ਨੁਦਤਿष੍ਠਤ੍ਪਰਾਵृਕ੍ । ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼੍ਰੋਣ ਸ੍ਥਾਦ੍ਵ੍ਯਨਗਚष੍ਟ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਾ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ
ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਨਵੀਂ ਪੈਦਾਵਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ। ਉਹ ਡਿੱਗਿਆ ਨਹੀਂ, ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਭਿਨਦ੍ਵਲਮਙ੍ਗਿਰੋਭਿਰ੍ਗृਣਾਨੋ ਵਿ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਦृਂਹਿਤਾਨ੍ਯੈਰਤ੍ । ਰਿਣਗ੍ਰੋਧਾਂਸਿ ਕृਤ੍ਰਿਮਾਣ੍ਯੇषਾਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਾ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ
ਉਸ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਾਢੀ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਨਾਭ੍ਯੁਪ੍ਯਾ ਚੁਮੁਰਿਂ ਧੁਨਿਂ ਚ ਜਘਨ੍ਥ ਦਸ੍ਯੁਂ ਪ੍ਰ ਦਭੀਤਿਮਾਵਃ । ਰਮ੍ਭੀ ਚਿਦਤ੍ਰ ਵਿਵਿਦੇ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਾ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ
ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਤੂੰ ਚੁਮੁਰੀ ਤੇ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਦੱਸਯੁ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਡਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ। ਇੱਥੇ ਤਰਲੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸੋਨਾ ਮਿਲ ਗਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਨੂਨਂ ਸਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਵਰਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਦੁਹੀਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਮਘੋਨੀ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਾਤਿ ਧਗ੍ਭਗੋ ਨੋ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇ। ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਚੜ੍ਹੇ। ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ, ਬਹਾਦਰ ਬਣੀਏ।
ਪ੍ਰ ਵਃ ਸਤਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਤਮਾਯ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮਗ੍ਨਾਵਿਵ ਸਮਿਧਾਨੇ ਹਵਿਰ੍ਭਰੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਜੁਰ੍ਯਂ ਜਰਯਨ੍ਤਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸਨਾਦ੍ਯੁਵਾਨਮਵਸੇ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਜੈ, ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਤੇ ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਬृਹਤਃ ਕਿਂ ਚਨੇਮृਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮ੍ਭृਤਾਧਿ ਵੀਰ੍ਯਾ । ਜਠਰੇ ਸੋਮਂ ਤਨ੍ਵੀ ਸਹੋ ਮਹੋ ਹਸ੍ਤੇ ਵਜ੍ਰਂ ਭਰਤਿ ਸ਼ੀਰ੍षਣਿ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਇੰਦਰ ਵਾਂਗੂ ਮਹਾਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਉਸ ਵਿਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਸੋਮ ਰਸ, ਦੇਹ ਵਿਚ ਬਲ ਤੇ ਵੱਡਿਆਈ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਜਰ ਤੇ ਸਿਰ ਵਿਚ ਬੁੱਧੀ ਹੈ।
ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿਭ੍ਵੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਨ ਸਮੁਦ੍ਰੈਃ ਪਰ੍ਵਤੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਰਥਃ । ਨ ਤੇ ਵਜ੍ਰਮਨ੍ਵਸ਼੍ਨੋਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ ਯਦਾਸ਼ੁਭਿਃ ਪਤਸਿ ਯੋਜਨਾ ਪੁਰੁ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀਆਂ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ, ਤੇਰਾ ਰਥ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਜਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਜਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮੈ ਯਜਤਾਯ ਧृष੍ਣਵੇ ਕ੍ਰਤੁਂ ਭਰਨ੍ਤਿ ਵृषਭਾਯ ਸਸ਼੍ਚਤੇ । ਵृषਾ ਯਜਸ੍ਵ ਹਵਿषਾ ਵਿਦੁष੍ਟਰਃ ਪਿਬੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਵृषਭੇਣ ਭਾਨੁਨਾ
ਸਾਰੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ! ਤੂੰ ਵੀ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਵਨ ਕਰ, ਤੇ ਸੋਮ ਦਾ ਰਸ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।