ਯਾ ਵਾਂ ਕਸ਼ਾ ਮਧੁਮਤ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੂਨृਤਾਵਤੀ । ਤਯਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਚਾਬੁਕ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਯਜਨ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੋ।
ਨਹਿ ਵਾਮਸ੍ਤਿ ਦੂਰਕੇ ਯਤ੍ਰਾ ਰਥੇਨ ਗਚ੍ਛਥਃ । ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੋਮਿਨੋ ਗृਹਮ੍
ਤੁਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ—ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸੋਮਾ ਨੋਚਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ।
ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਮੂਤਯੇ ਸਵਿਤਾਰਮੁਪ ਹ੍ਵਯੇ । ਸ ਚੇਤ੍ਤਾ ਦੇਵਤਾ ਪਦਮ੍
ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਪਾਂ ਨਪਾਤਮਵਸੇ ਸਵਿਤਾਰਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯੁਸ਼੍ਮਸਿ
ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸਤਕਾਰੋ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਵਿਭਕ੍ਤਾਰਂ ਹਵਾਮਹੇ ਵਸੋਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਧਸਃ । ਸਵਿਤਾਰਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਅਸੀਂ ਵੰਡਨ ਵਾਲੇ, ਚਤੁਰ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਲਈ, ਦਇਆਲੂ ਦੇ।
ਸਖਾਯ ਆ ਨਿ षੀਦਤ ਸਵਿਤਾ ਸ੍ਤੋਮ੍ਯੋ ਨੁ ਨਃ । ਦਾਤਾ ਰਾਧਾਂਸਿ ਸ਼ੁਮ੍ਭਤਿ
ਦੋਸਤੋ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੋ; ਸਵਿਤਾ ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਹੈ; ਉਹ ਦਾਤਾ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪਤ੍ਨੀਰਿਹਾ ਵਹ ਦੇਵਾਨਾਮੁਸ਼ਤੀਰੁਪ । ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਜੋ ਇਕੱਠੀਆਂ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਤਵਸ਼ਟਾਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆ।
ਆ ਗ੍ਨਾ ਅਗ੍ਨ ਇਹਾਵਸੇ ਹੋਤ੍ਰਾਂ ਯਵਿष੍ਠ ਭਾਰਤੀਮ੍ । ਵਰੂਤ੍ਰੀਂ ਧਿषਣਾਂ ਵਹ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੋਤਰੀ, ਭਾਰਤੀ, ਵਰੂਤਰੀ ਅਤੇ ਧਿਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਅਭਿ ਨੋ ਦੇਵੀਰਵਸਾ ਮਹਃ ਸ਼ਰ੍ਮਣਾ ਨृਪਤ੍ਨੀਃ । ਅਚ੍ਛਿਨ੍ਨਪਤ੍ਰਾਃ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ।
ਇਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਮੁਪ ਹ੍ਵਯੇ ਵਰੁਣਾਨੀਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ । ਅਗ੍ਨਾਯੀਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਵਰੁਣਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਾਲੀਅਤ ਲਈ, ਅਤੇ ਅਗਨਾਈ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮਹੀ ਦ੍ਯੌਃ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਨ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ । ਪਿਪृਤਾਂ ਨੋ ਭਰੀਮਭਿਃ
ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਯਜਨ ਮਾਪਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ।
ਤਯੋਰਿਦ੍ਘृਤਵਤ੍ਪਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਧੀਤਿਭਿਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵੇ ਪਦੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘੀ ਵਾਲੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਅਟੱਲ ਥਾਂ ਤੇ।
ਸ੍ਯੋਨਾ ਪृਥਿਵਿ ਭਵਾਨृਕ੍ਸ਼ਰਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀ । ਯਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥਃ
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਨਿੱਘਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ, ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਅਤੋ ਦੇਵਾ ਅਵਨ੍ਤੁ ਨੋ ਯਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਰਮੇ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤ ਧਾਮਭਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਪੈਰ ਪਸਾਰਿਆ, ਉਥੋਂ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਤ੍ਰੇਧਾ ਨਿ ਦਧੇ ਪਦਮ੍ । ਸਮੂਲ਼੍ਹਮਸ੍ਯ ਪਾਂਸੁਰੇ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਦਾ ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗੋਪਾ ਅਦਾਭ੍ਯਃ । ਅਤੋ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਧਾਰਯਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਪਸਾਰ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਊ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤ ਯਤੋ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਪਸ੍ਪਸ਼ੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਃ ਸਖਾ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੇਖੋ, ਜਿੱਥੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਯਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਯੋਗ ਸਾਥੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੂਰਯਃ । ਦਿਵੀਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਤਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੈਰ ਗਿਆਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਖ ਵਾਂਗ।
ਤਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਵਿਪਨ੍ਯਵੋ ਜਾਗृਵਾਂਸਃ ਸਮਿਨ੍ਧਤੇ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜਾਗਦੇ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਵ੍ਰਾਃ ਸੋਮਾਸ ਆ ਗਹ੍ਯਾਸ਼ੀਰ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸੁਤਾ ਇਮੇ । ਵਾਯੋ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਪਿਬ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਬਰ, ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾਂ ਨੂੰ ਆ, ਜੋ ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਜੋ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਪੀ।
ਉਭਾ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਹਵਾਮਹੇ । ਅਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਮਨੋਜੁਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਹਵਨ੍ਤ ਊਤਯੇ । ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਧਿਯਸ੍ਪਤੀ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਯਂ ਹਵਾਮਹੇ ਵਰੁਣਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਜਜ੍ਞਾਨਾ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਹਨ।
ऋਤੇਨ ਯਾਵृਤਾਵृਧਾਵृਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੋਤਿषਸ੍ਪਤੀ । ਤਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਹੁਵੇ
ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਦੇ ਮਾਲਕ—ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਵਰੁਣਃ ਪ੍ਰਾਵਿਤਾ ਭੁਵਨ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਕਰਤਾਂ ਨਃ ਸੁਰਾਧਸਃ
ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਭਰਪੂਰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ।
ਮਰੁਤ੍ਵਨ੍ਤਂ ਹਵਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਸਜੂਰ੍ਗਣੇਨ ਤृਮ੍ਪਤੁ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾ ਦੇਵਾਸਃ ਪੂषਰਾਤਯਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਮ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਹਵਮ੍
ਇੰਦਰ ਮੁਖੀ ਮਰੁਤਾਂ, ਦਿਵਯ ਦਲ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ — ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਨ।
ਹਤ ਵृਤ੍ਰਂ ਸੁਦਾਨਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹਸਾ ਯੁਜਾ । ਮਾ ਨੋ ਦੁਃਸ਼ਂਸ ਈਸ਼ਤ
ਤੁਸੀਂ ਦਿਆਲੂ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਕ ਨਾ ਜਮਾਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਹਵਾਮਹੇ ਮਰੁਤਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਉਗ੍ਰਾ ਹਿ ਪृਸ਼੍ਨਿਮਾਤਰਃ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।
ਜਯਤਾਮਿਵ ਤਨ੍ਯਤੁਰ੍ਮਰੁਤਾਮੇਤਿ ਧृष੍ਣੁਯਾ । ਯਚ੍ਛੁਭਂ ਯਾਥਨਾ ਨਰਃ
ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਗਰਜ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਦਲ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿਓ, ਓ ਪੁਰਖੋ।