ਆ ਯਨ੍ਮੇ ਅਭ੍ਵਂ ਵਨਦਃ ਪਨਨ੍ਤੋਸ਼ਿਗ੍ਭ੍ਯੋ ਨਾਮਿਮੀਤ ਵਰ੍ਣਮ੍ । ਸ ਚਿਤ੍ਰੇਣ ਚਿਕਿਤੇ ਰਂਸੁ ਭਾਸਾ ਜੁਜੁਰ੍ਵਾਁ ਯੋ ਮੁਹੁਰਾ ਯੁਵਾ ਭੂਤ੍
ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਸੁਆਹ ਤੋਂ ਰੰਗ ਮਾਪਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯੋ ਵਨਾ ਤਾਤृषਾਣੋ ਨ ਭਾਤਿ ਵਾਰ੍ਣ ਪਥਾ ਰਥ੍ਯੇਵ ਸ੍ਵਾਨੀਤ੍ । ਕृष੍ਣਾਧ੍ਵਾ ਤਪੂ ਰਣ੍ਵਸ਼੍ਚਿਕੇਤ ਦ੍ਯੌਰਿਵ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋ ਨਭੋਭਿਃ
ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਕਾਲੀ ਰਾਹ, ਤੀਖੀ, ਉਹ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਹੰਸਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੱਦਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਯੋ ਵ੍ਯਸ੍ਥਾਦਭਿ ਦਕ੍ਸ਼ਦੁਰ੍ਵੀਂ ਪਸ਼ੁਰ੍ਨੈਤਿ ਸ੍ਵਯੁਰਗੋਪਾਃ । ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ਼ੋਚਿष੍ਮਾਁ ਅਤਸਾਨ੍ਯੁष੍ਣਨ੍ਕृष੍ਣਵ੍ਯਥਿਰਸ੍ਵਦਯਨ੍ਨ ਭੂਮ
ਜੋ ਵਿਅਪਕ ਕੌਸ਼ਲ ਦਾ ਖੇਤਰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਸ਼ੂ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਬਿਨਾ ਰਾਖੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਕਾਲਾ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨੂ ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਵਸੋ ਅਧੀਤੌ ਤृਤੀਯੇ ਵਿਦਥੇ ਮਨ੍ਮ ਸ਼ਂਸਿ । ਅਸ੍ਮੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਂਯਦ੍ਵੀਰਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਮਨ੍ਤਂ ਵਾਜਂ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਹੁਣ, ਤੀਸਰੀ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅੱਗ; ਸਾਨੂੰ ਇਕੱਠੀ ਤਾਕਤ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਧਨ, ਸ਼ੂਰਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ।
ਤ੍ਵਯਾ ਯਥਾ ਗृਤ੍ਸਮਦਾਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਗੁਹਾ ਵਨ੍ਵਨ੍ਤ ਉਪਰਾਁ ਅਭਿ ष੍ਯੁਃ । ਸੁਵੀਰਾਸੋ ਅਭਿਮਾਤਿषਾਹਃ ਸ੍ਮਤ੍ਸੂਰਿਭ੍ਯੋ ਗृਣਤੇ ਤਦ੍ਵਯੋ ਧਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅੱਗ, ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲੁਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਹੋਤਾਜਨਿष੍ਟ ਚੇਤਨਃ ਪਿਤਾ ਪਿਤृਭ੍ਯ ਊਤਯੇ । ਪ੍ਰਯਕ੍ਸ਼ਞ੍ਜੇਨ੍ਯਂ ਵਸੁ ਸ਼ਕੇਮ ਵਾਜਿਨੋ ਯਮਮ੍
ਹੋਤਾਰ ਜਨਮਿਆ, ਸਚੇਤ, ਪਿਤਾ ਲਈ ਪਿਤਾ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ; ਅਸੀਂ, ਦਿੱਖਣਯੋਗ ਧਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਾ ਇਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਆ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਪ੍ਤ ਰਸ਼੍ਮਯਸ੍ਤਤਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਨੇਤਰਿ । ਮਨੁष੍ਵਦ੍ਦੈਵ੍ਯਮष੍ਟਮਂ ਪੋਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਦਿਨ੍ਵਤਿ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਕਿਰਣਾਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਨੇਤਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਅੱਠਵਾਂ, ਦਿਵਿਆ ਪੋਤਾਰ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ।
ਦਧਨ੍ਵੇ ਵਾ ਯਦੀਮਨੁ ਵੋਚਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਵੇਰੁ ਤਤ੍ । ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੇਮਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਇੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਗਿਆਨਮਈ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਚੱਕਰ ਦੀ ਨਾਂਵ ਵਾਂਗ ਘੇਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਾਕਂ ਹਿ ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਕ੍ਰਤੁਨਾਜਨਿ । ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਅਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾ ਧ੍ਰੁਵਾ ਵਯਾ ਇਵਾਨੁ ਰੋਹਤੇ
ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਪੱਕੇ ਨਿਯਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਪੰਖਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਮਾਯੁਵੋ ਨੇष੍ਟੁਃ ਸਚਨ੍ਤ ਧੇਨਵਃ । ਕੁਵਿਤ੍ਤਿਸृਭ੍ਯ ਆ ਵਰਂ ਸ੍ਵਸਾਰੋ ਯਾ ਇਦਂ ਯਯੁਃ
ਗਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ, ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ, ਨੇਤਾ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਭੈਣਾਂ ਚੁਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਈਆਂ ਹਨ।
ਯਦੀ ਮਾਤੁਰੁਪ ਸ੍ਵਸਾ ਘृਤਂ ਭਰਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਥਿਤ । ਤਾਸਾਮਧ੍ਵਰ੍ਯੁਰਾਗਤੌ ਯਵੋ ਵृष੍ਟੀਵ ਮੋਦਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਘੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਯਜਮਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜੌ ਦੀ ਵਰਖਾ ਮਿਲੇ।
ਸ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਯ ਧਾਯਸੇ ਕृਣੁਤਾਮृਤ੍ਵਿਗृਤ੍ਵਿਜਮ੍ । ਸ੍ਤੋਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਚਾਦਰਂ ਵਨੇਮਾ ਰਰਿਮਾ ਵਯਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਆਪਣੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਸਤਕਾਰ, ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਪਾਵਾਂ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਅਰਂ ਕਰਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਯਜਤੇਭ੍ਯਃ । ਅਯਮਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵੇ ਅਪਿ ਯਂ ਯਜ੍ਞਂ ਚਕृਮਾ ਵਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਭ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਤੇਰੀ ਲਈ ਕੀਤੀ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਇਮਾਂ ਮੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਮਿਮਾਮੁਪਸਦਂ ਵਨੇਃ । ਇਮਾ ਉ षੁ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਗਿਰਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਜਲਾਉਣੀ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਹੁਣ ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਗੀਤਾਂ ਸੁਣ।
ਅਯਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਧੇਮੋਰ੍ਜੋ ਨਪਾਦਸ਼੍ਵਮਿष੍ਟੇ । ਏਨਾ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸੁਜਾਤ
ਇਸ ਸੂਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁਜਾਤ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗਿਰ੍ਵਣਸਂ ਦ੍ਰਵਿਣਸ੍ਯੁਂ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਃ । ਸਪਰ੍ਯੇਮ ਸਪਰ੍ਯਵਃ
ਹੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਅਮੀਰਤਾ ਦੇ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਤਕਾਰ ਭਰੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਭਗਤ ਹਾਂ।
ਸ ਬੋਧਿ ਸੂਰਿਰ੍ਮਘਵਾ ਵਸੁਪਤੇ ਵਸੁਦਾਵਨ੍ । ਯੁਯੋਧ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ
ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਦਾਨੀ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਤੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ ਨੋ ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਸ ਨੋ ਵਾਜਮਨਰ੍ਵਾਣਮ੍ । ਸ ਨਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀਰਿषਃ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਈਲ਼ਾਨਾਯਾਵਸ੍ਯਵੇ ਯਵਿष੍ਠ ਦੂਤ ਨੋ ਗਿਰਾ । ਯਜਿष੍ਠ ਹੋਤਰਾ ਗਹਿ
ਜੋ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਦੂਤ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ; ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾਰੀ, ਆ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਹ੍ਯਗ੍ਨ ਈਯਸੇ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਜਨ੍ਮੋਭਯਾ ਕਵੇ । ਦੂਤੋ ਜਨ੍ਯੇਵ ਮਿਤ੍ਰ੍ਯਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਅੰਦਰ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹੇ ਕਵੀ; ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਮਿਤਰ ਹੈਂ।
ਸ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਆ ਚ ਪਿਪ੍ਰਯੋ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਚਿਕਿਤ੍ਵ ਆਨੁषਕ੍ । ਆ ਚਾਸ੍ਮਿਨ੍ਸਤ੍ਸਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ
ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ ਸਮਝ ਕੇ; ਤੇ ਉਹ ਇੱਥੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਯਵਿष੍ਠ ਭਾਰਤਾਗ੍ਨੇ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਮਾ ਭਰ । ਵਸੋ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਰਯਿਮ੍
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਵਧੀਆ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਦਾਤਾ।
ਮਾ ਨੋ ਅਰਾਤਿਰੀਸ਼ਤ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ । ਪਰ੍षਿ ਤਸ੍ਯਾ ਉਤ ਦ੍ਵਿषਃ
ਕਿਸੇ ਦੇਵ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਉਤ ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਧਾਰਾ ਉਦਨ੍ਯਾ ਇਵ । ਅਤਿ ਗਾਹੇਮਹਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਾਵਕ ਵਨ੍ਦ੍ਯੋऽਗ੍ਨੇ ਬृਹਦ੍ਵਿ ਰੋਚਸੇ । ਤ੍ਵਂ ਘृਤੇਭਿਰਾਹੁਤਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਸਿ ਭਾਰਤਾਗ੍ਨੇ ਵਸ਼ਾਭਿਰੁਕ੍ਸ਼ਭਿਃ । ਅष੍ਟਾਪਦੀਭਿਰਾਹੁਤਃ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਅੱਠ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰ੍ਵਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਪਿਰਾਸੁਤਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨੋ ਹੋਤਾ ਵਰੇਣ੍ਯਃ । ਸਹਸਸ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਅਦ੍ਭੁਤਃ
ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪੁਰਾਣਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾਰੀ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਪੁੱਤਰ।
ਵਾਜਯਨ੍ਨਿਵ ਨੂ ਰਥਾਨ੍ਯੋਗਾਁ ਅਗ੍ਨੇਰੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ । ਯਸ਼ਸ੍ਤਮਸ੍ਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषਃ
ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਸਭਾ-ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਯਸ਼ਵਾਨ ਤੇ ਦਾਤਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸੁਨੀਥੋ ਦਦਾਸ਼ੁषੇऽਜੁਰ੍ਯੋ ਜਰਯਨ੍ਨਰਿਮ੍ । ਚਾਰੁਪ੍ਰਤੀਕ ਆਹੁਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਚੰਗੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਘਿਸਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਉ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਦਮੇष੍ਵਾ ਦੋषੋषਸਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਯਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਨ ਮੀਯਤੇ
ਉਹ ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਯਮ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ।