ਤੇ ਨੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਧਤ੍ਤਨ ਤ੍ਰਿਰਾ ਸਾਪ੍ਤਾਨਿ ਸੁਨ੍ਵਤੇ । ਏਕਮੇਕਂ ਸੁਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੇ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਖਜਾਨੇ ਦੇਣ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨੋਚਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਹਰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ।
ਅਧਾਰਯਨ੍ਤ ਵਹ੍ਨਯੋऽਭਜਨ੍ਤ ਸੁਕृਤ੍ਯਯਾ । ਭਾਗਂ ਦੇਵੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਮ੍
ਅੱਗਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਨੇ ਸਹੀ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ।
ਇਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਉਪ ਹ੍ਵਯੇ ਤਯੋਰਿਤ੍ਸ੍ਤੋਮਮੁਸ਼੍ਮਸਿ । ਤਾ ਸੋਮਂ ਸੋਮਪਾਤਮਾ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਉਚਾਰਦੇ ਹਾਂ; ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ।
ਤਾ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਪ੍ਰ ਸ਼ਂਸਤੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸ਼ੁਮ੍ਭਤਾ ਨਰਃ । ਤਾ ਗਾਯਤ੍ਰੇषੁ ਗਾਯਤ
ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਮਰਦੋ—ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾਓ; ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਗਾਓ।
ਤਾ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਾ ਹਵਾਮਹੇ । ਸੋਮਪਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਉਗ੍ਰਾ ਸਨ੍ਤਾ ਹਵਾਮਹ ਉਪੇਦਂ ਸਵਨਂ ਸੁਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਏਹ ਗਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਮਹਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਇੱਥੇ ਆਉਣ, ਇਸ ਸੋਮਾ ਦੇ ਯਜਨ ਤੇ।
ਤਾ ਮਹਾਨ੍ਤਾ ਸਦਸ੍ਪਤੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ ਉਬ੍ਜਤਮ੍ । ਅਪ੍ਰਜਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰਿਣਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਸਦਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਨਿਸ਼ੰਕ ਅਤੇ ਬੇਸੰਤਾਨ ਦੂਰ ਰਹਿਣ।
ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਜਾਗृਤਮਧਿ ਪ੍ਰਚੇਤੁਨੇ ਪਦੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤਮ੍
ਉਸ ਸਚਾਈ ਨਾਲ, ਚਤੁਰ ਲੋਕ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯੁਜਾ ਵਿ ਬੋਧਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵੇਹ ਗਚ੍ਛਤਾਮ੍ । ਅਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ
ਸਵੇਰੇ ਜਾਗ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਇੱਥੇ ਆਉਣ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀਣ।
ਯਾ ਸੁਰਥਾ ਰਥੀਤਮੋਭਾ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ । ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ—ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਯਾ ਵਾਂ ਕਸ਼ਾ ਮਧੁਮਤ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੂਨृਤਾਵਤੀ । ਤਯਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਚਾਬੁਕ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਯਜਨ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੋ।
ਨਹਿ ਵਾਮਸ੍ਤਿ ਦੂਰਕੇ ਯਤ੍ਰਾ ਰਥੇਨ ਗਚ੍ਛਥਃ । ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੋਮਿਨੋ ਗृਹਮ੍
ਤੁਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ—ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸੋਮਾ ਨੋਚਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ।
ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਮੂਤਯੇ ਸਵਿਤਾਰਮੁਪ ਹ੍ਵਯੇ । ਸ ਚੇਤ੍ਤਾ ਦੇਵਤਾ ਪਦਮ੍
ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਪਾਂ ਨਪਾਤਮਵਸੇ ਸਵਿਤਾਰਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯੁਸ਼੍ਮਸਿ
ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸਤਕਾਰੋ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਵਿਭਕ੍ਤਾਰਂ ਹਵਾਮਹੇ ਵਸੋਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਧਸਃ । ਸਵਿਤਾਰਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਅਸੀਂ ਵੰਡਨ ਵਾਲੇ, ਚਤੁਰ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਲਈ, ਦਇਆਲੂ ਦੇ।
ਸਖਾਯ ਆ ਨਿ षੀਦਤ ਸਵਿਤਾ ਸ੍ਤੋਮ੍ਯੋ ਨੁ ਨਃ । ਦਾਤਾ ਰਾਧਾਂਸਿ ਸ਼ੁਮ੍ਭਤਿ
ਦੋਸਤੋ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੋ; ਸਵਿਤਾ ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਹੈ; ਉਹ ਦਾਤਾ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪਤ੍ਨੀਰਿਹਾ ਵਹ ਦੇਵਾਨਾਮੁਸ਼ਤੀਰੁਪ । ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਜੋ ਇਕੱਠੀਆਂ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਤਵਸ਼ਟਾਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆ।
ਆ ਗ੍ਨਾ ਅਗ੍ਨ ਇਹਾਵਸੇ ਹੋਤ੍ਰਾਂ ਯਵਿष੍ਠ ਭਾਰਤੀਮ੍ । ਵਰੂਤ੍ਰੀਂ ਧਿषਣਾਂ ਵਹ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੋਤਰੀ, ਭਾਰਤੀ, ਵਰੂਤਰੀ ਅਤੇ ਧਿਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਅਭਿ ਨੋ ਦੇਵੀਰਵਸਾ ਮਹਃ ਸ਼ਰ੍ਮਣਾ ਨृਪਤ੍ਨੀਃ । ਅਚ੍ਛਿਨ੍ਨਪਤ੍ਰਾਃ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ।
ਇਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਮੁਪ ਹ੍ਵਯੇ ਵਰੁਣਾਨੀਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ । ਅਗ੍ਨਾਯੀਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਵਰੁਣਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਾਲੀਅਤ ਲਈ, ਅਤੇ ਅਗਨਾਈ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮਹੀ ਦ੍ਯੌਃ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਨ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ । ਪਿਪृਤਾਂ ਨੋ ਭਰੀਮਭਿਃ
ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਯਜਨ ਮਾਪਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ।
ਤਯੋਰਿਦ੍ਘृਤਵਤ੍ਪਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਧੀਤਿਭਿਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵੇ ਪਦੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘੀ ਵਾਲੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਅਟੱਲ ਥਾਂ ਤੇ।
ਸ੍ਯੋਨਾ ਪृਥਿਵਿ ਭਵਾਨृਕ੍ਸ਼ਰਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀ । ਯਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥਃ
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਨਿੱਘਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ, ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਅਤੋ ਦੇਵਾ ਅਵਨ੍ਤੁ ਨੋ ਯਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਰਮੇ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤ ਧਾਮਭਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਪੈਰ ਪਸਾਰਿਆ, ਉਥੋਂ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਤ੍ਰੇਧਾ ਨਿ ਦਧੇ ਪਦਮ੍ । ਸਮੂਲ਼੍ਹਮਸ੍ਯ ਪਾਂਸੁਰੇ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਦਾ ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗੋਪਾ ਅਦਾਭ੍ਯਃ । ਅਤੋ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਧਾਰਯਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਪਸਾਰ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਊ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤ ਯਤੋ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਪਸ੍ਪਸ਼ੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਃ ਸਖਾ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੇਖੋ, ਜਿੱਥੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਯਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਯੋਗ ਸਾਥੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੂਰਯਃ । ਦਿਵੀਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਤਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੈਰ ਗਿਆਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਖ ਵਾਂਗ।
ਤਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਵਿਪਨ੍ਯਵੋ ਜਾਗृਵਾਂਸਃ ਸਮਿਨ੍ਧਤੇ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜਾਗਦੇ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਵ੍ਰਾਃ ਸੋਮਾਸ ਆ ਗਹ੍ਯਾਸ਼ੀਰ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸੁਤਾ ਇਮੇ । ਵਾਯੋ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਪਿਬ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਬਰ, ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾਂ ਨੂੰ ਆ, ਜੋ ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਜੋ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਪੀ।