ਯਤ੍ਤੇ ਸੋਮ ਗਵਾਸ਼ਿਰੋ ਯਵਾਸ਼ਿਰੋ ਭਜਾਮਹੇ । ਵਾਤਾਪੇ ਪੀਵ ਇਦ੍ਭਵ
ਤੇਰੇ ਸੋਮ ਦਾ, ਗਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਜੌ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਬਣ, ਹੇ ਵਾਤਾਪੀ।
ਕਰਮ੍ਭ ਓषਧੇ ਭਵ ਪੀਵੋ ਵृਕ੍ਕ ਉਦਾਰਥਿਃ । ਵਾਤਾਪੇ ਪੀਵ ਇਦ੍ਭਵ
ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਤੂੰ ਕਰੰਭ, ਗੁਰਦੇ ਤੇ ਮੱਤੜ ਵਾਂਗ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਬਣ; ਤੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਬਣ, ਹੇ ਵਾਤਾਪੀ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਪਿਤੋ ਵਚੋਭਿਰ੍ਗਾਵੋ ਨ ਹਵ੍ਯਾ ਸੁषੂਦਿਮ । ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਧਮਾਦਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਸਧਮਾਦਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਅਸੀਂ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹਵਨ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭੋਜਨ-ਸਾਥੀ ਵਾਂਗ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਭੋਜਨ-ਸਾਥੀ ਵਾਂਗ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਅਦ੍ਯ ਰਾਜਸਿ ਦੇਵੋ ਦੇਵੈਃ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍ । ਦੂਤੋ ਹਵ੍ਯਾ ਕਵਿਰ੍ਵਹ
ਅੱਜ ਜਗਾਏ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਰੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਰੱਬਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਦੂਤ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਚਲ।
ਤਨੂਨਪਾਦृਤਂ ਯਤੇ ਮਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਃ ਸਮਜ੍ਯਤੇ । ਦਧਤ੍ਸਹਸ੍ਰਿਣੀਰਿषਃ
ਹੇ ਤਨੂਨਪਾਤ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠਿਆਈ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਦੌਲਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਆਜੁਹ੍ਵਾਨੋ ਨ ਈਡ੍ਯੋ ਦੇਵਾਁ ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਸਹਸ੍ਰਸਾ ਅਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸੱਦਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਅੱਗ, ਯਜਨ ਲਈ ਚੰਗੇ ਰੱਬਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਂ ਬਰ੍ਹਿਰੋਜਸਾ ਸਹਸ੍ਰਵੀਰਮਸ੍ਤृਣਨ੍ । ਯਤ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਿਰਾਜਥ
ਪੁਰਾਣਾ ਕੁਸ਼ਾ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵਿਛਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੀਰ ਹਨ, ਓਥੇ ਆਦਿੱਤਿਆਂ ਦੀ ਜੋਤ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਵਿਰਾਟ੍ ਸਮ੍ਰਾਡ੍ਵਿਭ੍ਵੀਃ ਪ੍ਰਭ੍ਵੀਰ੍ਬਹ੍ਵੀਸ਼੍ਚ ਭੂਯਸੀਸ਼੍ਚ ਯਾਃ । ਦੁਰੋ ਘृਤਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਨ੍
ਉਜਲੇ, ਰਾਜਾ, ਵੱਡੇ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਾਰਾਵਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਹਨ, ਉਹ ਘਿਉ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੁਰੁਕ੍ਮੇ ਹਿ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵਿਰਾਜਤਃ । ਉषਾਸਾਵੇਹ ਸੀਦਤਾਮ੍
ਸੋਹਣੇ, ਸੁੰਦਰ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠਣ।
ਪ੍ਰਥਮਾ ਹਿ ਸੁਵਾਚਸਾ ਹੋਤਾਰਾ ਦੈਵ੍ਯਾ ਕਵੀ । ਯਜ੍ਞਂ ਨੋ ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਮਿਮਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ, ਰੱਬੀ ਪੂਜਾਰੀ, ਉਹ ਸਿਆਣੇ ਸਾਡਾ ਇਹ ਯਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।
ਭਾਰਤੀਲ਼ੇ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਯਾ ਵਃ ਸਰ੍ਵਾ ਉਪਬ੍ਰੁਵੇ । ਤਾ ਨਸ਼੍ਚੋਦਯਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਹੇ ਭਾਰਤੀ, ਇਲਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਿਆਈ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿਓ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਰੂਪਾਣਿ ਹਿ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪਸ਼ੂਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਸਮਾਨਜੇ । ਤੇषਾਂ ਨ ਸ੍ਫਾਤਿਮਾ ਯਜ
ਤਵਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਸਭ ਰੂਪ ਤੇ ਜੀਵ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਖਾਤਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਉਪ ਤ੍ਮਨ੍ਯਾ ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਪਾਥੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸृਜ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵ੍ਯਾਨਿ ਸਿष੍ਵਦਤ੍
ਹੇ ਵਨਸਪਤੀ, ਆਪਣਾ ਰਸ ਰੱਬਾਂ ਲਈ ਵਗਾ ਦੇ। ਅੱਗ ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਪੁਰੋਗਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੇਣ ਸਮਜ੍ਯਤੇ । ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤੀषੁ ਰੋਚਤੇ
ਅੱਗ, ਜੋ ਰੱਬਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾ ਹੈ, ਗਾਇਆਤਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਉਚਾਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਨਯ ਸੁਪਥਾ ਰਾਯੇ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੇਵ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਯੁਯੋਧ੍ਯਸ੍ਮਜ੍ਜੁਹੁਰਾਣਮੇਨੋ ਭੂਯਿष੍ਠਾਂ ਤੇ ਨਮਉਕ੍ਤਿਂ ਵਿਧੇਮ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰਾਹੀਂ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਨੂੰ ਟੇਢੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਂ ਪਾਰਯਾ ਨਵ੍ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਰਤਿ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਪੂਸ਼੍ਚ ਪृਥ੍ਵੀ ਬਹੁਲਾ ਨ ਉਰ੍ਵੀ ਭਵਾ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਪੂਸ਼ਣ ਤੇ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋਣ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਦ੍ਯੁਯੋਧ੍ਯਮੀਵਾ ਅਨਗ੍ਨਿਤ੍ਰਾ ਅਭ੍ਯਮਨ੍ਤ ਕृष੍ਟੀਃ । ਪੁਨਰਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੁਵਿਤਾਯ ਦੇਵ ਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰਮृਤੇਭਿਰ੍ਯਜਤ੍ਰ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਅੱਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਤੀ ਦੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਰੱਬਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ।
ਪਾਹਿ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਪਾਯੁਭਿਰਜਸ੍ਰੈਰੁਤ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸਦਨ ਆ ਸ਼ੁਸ਼ੁਕ੍ਵਾਨ੍ । ਮਾ ਤੇ ਭਯਂ ਜਰਿਤਾਰਂ ਯਵਿष੍ਠ ਨੂਨਂ ਵਿਦਨ੍ਮਾਪਰਂ ਸਹਸ੍ਵਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਬਚਾ। ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਥਾਂ ਤੇ ਚਮਕ। ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਡਰ ਨਾ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਹੋਰ ਤਾਕਤ ਜਾਣੀਏ।
ਮਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇऽਵ ਸृਜੋ ਅਘਾਯਾਵਿष੍ਯਵੇ ਰਿਪਵੇ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਯੈ । ਮਾ ਦਤ੍ਵਤੇ ਦਸ਼ਤੇ ਮਾਦਤੇ ਨੋ ਮਾ ਰੀषਤੇ ਸਹਸਾਵਨ੍ਪਰਾ ਦਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਂ ਖੋਟਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਚੋਰ, ਠੱਗ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ।
ਵਿ ਘ ਤ੍ਵਾਵਾਁ ऋਤਜਾਤ ਯਂਸਦ੍ਗृਣਾਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤਨ੍ਵੇ ਵਰੂਥਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਦ੍ਰਿਰਿਕ੍ਸ਼ੋਰੁਤ ਵਾ ਨਿਨਿਤ੍ਸੋਰਭਿਹ੍ਰੁਤਾਮਸਿ ਹਿ ਦੇਵ ਵਿष੍ਪਟ੍
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਤਾਁ ਅਗ੍ਨ ਉਭਯਾਨ੍ਵਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵੇषਿ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਮਨੁषੋ ਯਜਤ੍ਰ । ਅਭਿਪਿਤ੍ਵੇ ਮਨਵੇ ਸ਼ਾਸ੍ਯੋ ਭੂਰ੍ਮਰ੍ਮृਜੇਨ੍ਯ ਉਸ਼ਿਗ੍ਭਿਰ੍ਨਾਕ੍ਰਃ
ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਹ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਅੱਗ। ਜੋ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ। ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾ ਹੈਂ।
ਅਵੋਚਾਮ ਨਿਵਚਨਾਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਨਸ੍ਯ ਸੂਨੁਃ ਸਹਸਾਨੇ ਅਗ੍ਨੌ । ਵਯਂ ਸਹਸ੍ਰਮृषਿਭਿਃ ਸਨੇਮ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ ਤੇ ਇਹ ਸਦਾ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ।
ਅਨਰ੍ਵਾਣਂ ਵृषਭਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਜਿਹ੍ਵਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਵਰ੍ਧਯਾ ਨਵ੍ਯਮਰ੍ਕੈਃ । ਗਾਥਾਨ੍ਯਃ ਸੁਰੁਚੋ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਆਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਨਵਮਾਨਸ੍ਯ ਮਰ੍ਤਾਃ
ਉਸ ਵੱਡੇ, ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਈਏ, ਜਿਸਦੇ ਗੀਤ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਵੇਂ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ।
ਤਮृਤ੍ਵਿਯਾ ਉਪ ਵਾਚਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਗੋ ਨ ਯੋ ਦੇਵਯਤਾਮਸਰ੍ਜਿ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ ਹ੍ਯਞ੍ਜੋ ਵਰਾਂਸਿ ਵਿਭ੍ਵਾਭਵਤ੍ਸਮृਤੇ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਵਹਾਵ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਵਲੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਉਪਸ੍ਤੁਤਿਂ ਨਮਸ ਉਦ੍ਯਤਿਂ ਚ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਯਂਸਤ੍ਸਵਿਤੇਵ ਪ੍ਰ ਬਾਹੂ । ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾਹਨ੍ਯੋ ਯੋ ਅਸ੍ਤਿ ਮृਗੋ ਨ ਭੀਮੋ ਅਰਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਸਦਾ ਗੀਤ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਬਾਂਹਾਂ ਵਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣਾ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਦਿਵੀਯਤੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਤ੍ਯੋ ਨ ਯਂਸਦ੍ਯਕ੍ਸ਼ਭृਦ੍ਵਿਚੇਤਾਃ । ਮृਗਾਣਾਂ ਨ ਹੇਤਯੋ ਯਨ੍ਤਿ ਚੇਮਾ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਰਹਿਮਾਯਾਁ ਅਭਿ ਦ੍ਯੂਨ੍
ਉਸ ਦਾ ਗੀਤ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਨ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਿਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੱਦਲਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੋਸ੍ਰਿਕਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪਾਪਾ ਭਦ੍ਰਮੁਪਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪਜ੍ਰਾਃ । ਨ ਦੂਢ੍ਯੇ ਅਨੁ ਦਦਾਸਿ ਵਾਮਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਚਯਸ ਇਤ੍ਪਿਯਾਰੁਮ੍
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਹੱਕਦਾਰ ਤੋਂ ਦਾਤ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ, ਸਗੋਂ ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਹਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸੁਪ੍ਰੈਤੁਃ ਸੂਯਵਸੋ ਨ ਪਨ੍ਥਾ ਦੁਰ੍ਨਿਯਨ੍ਤੁਃ ਪਰਿਪ੍ਰੀਤੋ ਨ ਮਿਤ੍ਰਃ । ਅਨਰ੍ਵਾਣੋ ਅਭਿ ਯੇ ਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਨੋऽਪੀਵृਤਾ ਅਪੋਰ੍ਣੁਵਨ੍ਤੋ ਅਸ੍ਥੁਃ
ਦਾਤਾਰਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਤਰ ਜੋ ਸੌਖਾ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਵਾਧੂ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂ ਯਂ ਸ੍ਤੁਭੋऽਵਨਯੋ ਨ ਯਨ੍ਤਿ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸ੍ਰਵਤੋ ਰੋਧਚਕ੍ਰਾਃ । ਸ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਉਭਯਂ ਚष੍ਟੇ ਅਨ੍ਤਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤਰ ਆਪਸ਼੍ਚ ਗृਧ੍ਰਃ
ਜੋ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅੰਦਰੋਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿੱਧ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਾ ਮਹਸ੍ਤੁਵਿਜਾਤਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਨ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵृषਭੋ ਧਾਯਿ ਦੇਵਃ । ਸ ਨ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵੀਰਵਦ੍ਧਾਤੁ ਗੋਮਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਵੱਛਾ, ਦੇਵਤਾ, ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ, ਧਨ-ਧੌਲਤ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਦਾ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ।