ਆ ਤਿष੍ਠਤਂ ਸੁਵृਤਂ ਯੋ ਰਥੋ ਵਾਮਨੁ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ । ਯੇਨ ਨਰਾ ਨਾਸਤ੍ਯੇषਯਧ੍ਯੈ ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਥਸ੍ਤਨਯਾਯ ਤ੍ਮਨੇ ਚ
ਆਪਣੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋਵੋ, ਜੋ ਹਵਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਨਰੋ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਰਸਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਮਾ ਵਾਂ ਵृਕੋ ਮਾ ਵृਕੀਰਾ ਦਧਰ੍षੀਨ੍ਮਾ ਪਰਿ ਵਰ੍ਕ੍ਤਮੁਤ ਮਾਤਿ ਧਕ੍ਤਮ੍ । ਅਯਂ ਵਾਂ ਭਾਗੋ ਨਿਹਿਤ ਇਯਂ ਗੀਰ੍ਦਸ੍ਰਾਵਿਮੇ ਵਾਂ ਨਿਧਯੋ ਮਧੂਨਾਮ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਭੇੜੀਆ ਜਾਂ ਮਾਦਾ ਭੇੜੀਆ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਨਾ ਤੁਸੀਂ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਹਟੋ, ਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਗੀਤ, ਹੇ ਅਚੰਭੇਜਨਕੋ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮਿੱਠਾਸ ਭਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਹਨ।
ਯੁਵਾਂ ਗੋਤਮਃ ਪੁਰੁਮੀਲ਼੍ਹੋ ਅਤ੍ਰਿਰ੍ਦਸ੍ਰਾ ਹਵਤੇऽਵਸੇ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ । ਦਿਸ਼ਂ ਨ ਦਿष੍ਟਾਮृਜੂਯੇਵ ਯਨ੍ਤਾ ਮੇ ਹਵਂ ਨਾਸਤ੍ਯੋਪ ਯਾਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੋਤਮ ਤੇ ਅਤਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਚੰਭੇਜਨਕੋ, ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸਿੱਧਾ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਆਓ।
ਅਤਾਰਿष੍ਮ ਤਮਸਸ੍ਪਾਰਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਧਾਯਿ । ਏਹ ਯਾਤਂ ਪਥਿਭਿਰ੍ਦੇਵਯਾਨੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਇਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹਨ, ਜਾਣ ਸਕਾਂ।
ਤਾ ਵਾਮਦ੍ਯ ਤਾਵਪਰਂ ਹੁਵੇਮੋਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਾਮੁषਸਿ ਵਹ੍ਨਿਰੁਕ੍ਥੈਃ । ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਕੁਹ ਚਿਤ੍ਸਨ੍ਤਾਵਰ੍ਯੋ ਦਿਵੋ ਨਪਾਤਾ ਸੁਦਾਸ੍ਤਰਾਯ
ਅੱਜ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਹੋ।
ਅਸ੍ਮੇ ਊ षੁ ਵृषਣਾ ਮਾਦਯੇਥਾਮੁਤ੍ਪਣੀਁਰ੍ਹਤਮੂਰ੍ਮ੍ਯਾ ਮਦਨ੍ਤਾ । ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੇ ਅਚ੍ਛੋਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮਤੀਨਾਮੇष੍ਟਾ ਨਰਾ ਨਿਚੇਤਾਰਾ ਚ ਕਰ੍ਣੈਃ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ; ਲਾਲਚੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਜੋ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਨਰੋ, ਜੋ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਪੂषਨ੍ਨਿषੁਕृਤੇਵ ਦੇਵਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਹਤੁਂ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਃ । ਵਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਾਂ ਕਕੁਹਾ ਅਪ੍ਸੁ ਜਾਤਾ ਯੁਗਾ ਜੂਰ੍ਣੇਵ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਭੂਰੇਃ
ਸੋਹਣਿਆਈ ਲਈ, ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕਾਰੀਗਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਿਆ ਦੀ ਰਥੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਓ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀਆਂ ਹਨ, ਉਚਾਰੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਜੋੜ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮੇ ਸਾ ਵਾਂ ਮਾਧ੍ਵੀ ਰਾਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤੋਮਂ ਹਿਨੋਤਂ ਮਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰੋਃ । ਅਨੁ ਯਦ੍ਵਾਂ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ ਸੁਦਾਨੂ ਸੁਵੀਰ੍ਯਾਯ ਚਰ੍षਣਯੋ ਮਦਨ੍ਤਿ
ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਠੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਰਹੇ, ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਦਾਤਾਰੋ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਬਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਏष ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਕਾਰਿ ਮਾਨੇਭਿਰ੍ਮਘਵਾਨਾ ਸੁਵृਕ੍ਤਿ । ਯਾਤਂ ਵਰ੍ਤਿਸ੍ਤਨਯਾਯ ਤ੍ਮਨੇ ਚਾਗਸ੍ਤ੍ਯੇ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਮਦਨ੍ਤਾ
ਇਹ ਭਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ। ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਆਓ; ਨਾਸਤਿਆ, ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ।
ਅਤਾਰਿष੍ਮ ਤਮਸਸ੍ਪਾਰਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿ ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਧਾਯਿ । ਏਹ ਯਾਤਂ ਪਥਿਭਿਰ੍ਦੇਵਯਾਨੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ; ਇਹ ਭਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ捯, ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਰੱਬੀ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਇਥੇ ਆਓ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਜਨਤਾ ਲੱਭੀਏ।
ਕਤਰਾ ਪੂਰ੍ਵਾ ਕਤਰਾਪਰਾਯੋਃ ਕਥਾ ਜਾਤੇ ਕਵਯਃ ਕੋ ਵਿ ਵੇਦ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤ੍ਮਨਾ ਬਿਭृਤੋ ਯਦ੍ਧ ਨਾਮ ਵਿ ਵਰ੍ਤੇਤੇ ਅਹਨੀ ਚਕ੍ਰਿਯੇਵ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ? ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਇਸ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਕੀ ਆਖਦੇ ਹਨ—ਕੌਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਜਦ ਦੋਵੇਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਭੂਰਿਂ ਦ੍ਵੇ ਅਚਰਨ੍ਤੀ ਚਰਨ੍ਤਂ ਪਦ੍ਵਨ੍ਤਂ ਗਰ੍ਭਮਪਦੀ ਦਧਾਤੇ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਸੂਨੁਂ ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥੇ ਦ੍ਯਾਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਪृਥਿਵੀ ਨੋ ਅਭ੍ਵਾਤ੍
ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਤੈਅ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਇਕ, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੂਜੀ ਨੂੰ, ਗਰਭ ਸਮੇਤ, ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਅਨੇਹੋ ਦਾਤ੍ਰਮਦਿਤੇਰਨਰ੍ਵਂ ਹੁਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਵਦਵਧਂ ਨਮਸ੍ਵਤ੍ । ਤਦ੍ਰੋਦਸੀ ਜਨਯਤਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਦ੍ਯਾਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਪृਥਿਵੀ ਨੋ ਅਭ੍ਵਾਤ੍
ਮੈਂ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ, ਰੌਸ਼ਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦਾਤ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਇਹ ਗੁਣ ਗਾਇਕ ਲਈ ਪੈਦਾ ਕਰਨ; ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਅਤਪ੍ਯਮਾਨੇ ਅਵਸਾਵਨ੍ਤੀ ਅਨੁ ष੍ਯਾਮ ਰੋਦਸੀ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇ । ਉਭੇ ਦੇਵਾਨਾਮੁਭਯੇਭਿਰਹ੍ਨਾਂ ਦ੍ਯਾਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਪृਥਿਵੀ ਨੋ ਅਭ੍ਵਾਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਤਾਪਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਰੱਬ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀਏ। ਦੋਵੇਂ, ਰੱਬਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ, ਦੋਵੇਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਸਂਗਚ੍ਛਮਾਨੇ ਯੁਵਤੀ ਸਮਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਸਾਰਾ ਜਾਮੀ ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥੇ । ਅਭਿਜਿਘ੍ਰਨ੍ਤੀ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਨਾਭਿਂ ਦ੍ਯਾਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਪृਥਿਵੀ ਨੋ ਅਭ੍ਵਾਤ੍
ਦੋ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਭੈਣਾਂ, ਵਿਆਹੀਆਂ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਸੁੰਘਦੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਉਰ੍ਵੀ ਸਦ੍ਮਨੀ ਬृਹਤੀ ऋਤੇਨ ਹੁਵੇ ਦੇਵਾਨਾਮਵਸਾ ਜਨਿਤ੍ਰੀ । ਦਧਾਤੇ ਯੇ ਅਮृਤਂ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕੇ ਦ੍ਯਾਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਪृਥਿਵੀ ਨੋ ਅਭ੍ਵਾਤ੍
ਵੱਡੀਆਂ, ਖੁੱਲੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਵੱਸਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ, ਮੈਂ ਰੱਬਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਸੂਰਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਉਰ੍ਵੀ ਪृਥ੍ਵੀ ਬਹੁਲੇ ਦੂਰੇਅਨ੍ਤੇ ਉਪ ਬ੍ਰੁਵੇ ਨਮਸਾ ਯਜ੍ਞੇ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ । ਦਧਾਤੇ ਯੇ ਸੁਭਗੇ ਸੁਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤੀ ਦ੍ਯਾਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਪृਥਿਵੀ ਨੋ ਅਭ੍ਵਾਤ੍
ਚੌੜੀ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ, ਮੈਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਦੇਵਾਨ੍ਵਾ ਯਚ੍ਚਕृਮਾ ਕਚ੍ਚਿਦਾਗਃ ਸਖਾਯਂ ਵਾ ਸਦਮਿਜ੍ਜਾਸ੍ਪਤਿਂ ਵਾ । ਇਯਂ ਧੀਰ੍ਭੂਯਾ ਅਵਯਾਨਮੇषਾਂ ਦ੍ਯਾਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਪृਥਿਵੀ ਨੋ ਅਭ੍ਵਾਤ੍
ਜੇ ਅਸੀਂ, ਰੱਬੋ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਸਦਾ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਮਾਲਕ ਵੱਲ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਫੀ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਉਭਾ ਸ਼ਂਸਾ ਨਰ੍ਯਾ ਮਾਮਵਿष੍ਟਾਮੁਭੇ ਮਾਮੂਤੀ ਅਵਸਾ ਸਚੇਤਾਮ੍ । ਭੂਰਿ ਚਿਦਰ੍ਯਃ ਸੁਦਾਸ੍ਤਰਾਯੇषਾ ਮਦਨ੍ਤ ਇषਯੇਮ ਦੇਵਾਃ
ਦੋਵੇਂ ਉੱਚੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਉਣ, ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸਹਾਰਨ। ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਵੈਰੀ ਨੇੜੇ ਹੋਣ, ਦਾਤਾਰ ਰੱਬ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦੇਣ।
ऋਤਂ ਦਿਵੇ ਤਦਵੋਚਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਭਿਸ਼੍ਰਾਵਾਯ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸੁਮੇਧਾਃ । ਪਾਤਾਮਵਦ੍ਯਾਦ੍ਦੁਰਿਤਾਦਭੀਕੇ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮਵੋਭਿਃ
ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਿਆਣਿਆਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਚ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਿਓ ਤੇ ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਇਦਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਤੁ ਪਿਤਰ੍ਮਾਤਰ੍ਯਦਿਹੋਪਬ੍ਰੁਵੇ ਵਾਮ੍ । ਭੂਤਂ ਦੇਵਾਨਾਮਵਮੇ ਅਵੋਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਇਹ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸੱਚ ਹੋਵੇ—ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਪਿਓ ਤੇ ਮਾਂ, ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਰੱਬਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲੇ ਸਹਾਇਕ ਬਣੋ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਜਨਤਾ ਲੱਭੀਏ।
ਆ ਨ ਇਲ਼ਾਭਿਰ੍ਵਿਦਥੇ ਸੁਸ਼ਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਃ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਏਤੁ । ਅਪਿ ਯਥਾ ਯੁਵਾਨੋ ਮਤ੍ਸਥਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜਗਦਭਿਪਿਤ੍ਵੇ ਮਨੀषਾ
ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰੱਬ ਸਵਿਤਾ, ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਦਾਤ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇਕਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵ ਆਸ੍ਕ੍ਰਾ ਗਮਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਵਰੁਣਃ ਸਜੋषਾਃ । ਭੁਵਨ੍ਯਥਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵृਧਾਸਃ ਕਰਨ੍ਸੁषਾਹਾ ਵਿਥੁਰਂ ਨ ਸ਼ਵਃ
ਸਾਰੇ ਰੱਬ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ—ਮਿਤਰ, ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ। ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਲਵਾਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ, ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਵਾਂਗ।
ਪ੍ਰੇष੍ਠਂ ਵੋ ਅਤਿਥਿਂ ਗृਣੀषੇऽਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਸ੍ਤੁਰ੍ਵਣਿਃ ਸਜੋषਾਃ । ਅਸਦ੍ਯਥਾ ਨੋ ਵਰੁਣਃ ਸੁਕੀਰ੍ਤਿਰਿषਸ਼੍ਚ ਪਰ੍षਦਰਿਗੂਰ੍ਤਃ ਸੂਰਿਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ, ਅੱਗ ਨੂੰ, ਦੂਆਵਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਰਵਣੀ ਸਮੇਤ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਵਰੁਣ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਤੇ ਤੰਗੀ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ।
ਉਪ ਵ ਏषੇ ਨਮਸਾ ਜਿਗੀषੋषਾਸਾਨਕ੍ਤਾ ਸੁਦੁਘੇਵ ਧੇਨੁਃ । ਸਮਾਨੇ ਅਹਨ੍ਵਿਮਿਮਾਨੋ ਅਰ੍ਕਂ ਵਿषੁਰੂਪੇ ਪਯਸਿ ਸਸ੍ਮਿਨ੍ਨੂਧਨ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਊਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ। ਇਕੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹੋ।
ਉਤ ਨੋऽਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨ੍ਯੋ ਮਯਸ੍ਕਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਵ ਵੇਤਿ ਸਿਨ੍ਧੁਃ । ਯੇਨ ਨਪਾਤਮਪਾਂ ਜੁਨਾਮ ਮਨੋਜੁਵੋ ਵृषਣੋ ਯਂ ਵਹਨ੍ਤਿ
ਹੇ ਅਹਿਰਬੁਧਨਿਆ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਚੱਲੇ ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਵਾਹਣ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਤ ਨ ਈਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਗਨ੍ਤ੍ਵਚ੍ਛਾ ਸ੍ਮਤ੍ਸੂਰਿਭਿਰਭਿਪਿਤ੍ਵੇ ਸਜੋषਾਃ । ਆ ਵृਤ੍ਰਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੁਵਿष੍ਟਮੋ ਨਰਾਂ ਨ ਇਹ ਗਮ੍ਯਾਃ
ਤਵਸ਼ਟਰ ਸਾਡੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਆਵੇ ਤੇ ਭਾਗ ਲਏ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨਾਸਕ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਉਤ ਨ ਈਂ ਮਤਯੋऽਸ਼੍ਵਯੋਗਾਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਗਾਵਸ੍ਤਰੁਣਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ । ਤਮੀਂ ਗਿਰੋ ਜਨਯੋ ਨ ਪਤ੍ਨੀਃ ਸੁਰਭਿष੍ਟਮਂ ਨਰਾਂ ਨਸਨ੍ਤ
ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚਾਟਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਗਾਇਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲ।
ਉਤ ਨ ਈਂ ਮਰੁਤੋ ਵृਦ੍ਧਸੇਨਾਃ ਸ੍ਮਦ੍ਰੋਦਸੀ ਸਮਨਸਃ ਸਦਨ੍ਤੁ । ਪृषਦਸ਼੍ਵਾਸੋऽਵਨਯੋ ਨ ਰਥਾ ਰਿਸ਼ਾਦਸੋ ਮਿਤ੍ਰਯੁਜੋ ਨ ਦੇਵਾਃ
ਮਰੁਤ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੀ ਸੈਨਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇਕ ਮਨ ਹੋਣ। ਉਹ ਚੱਕੇ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਪ੍ਰ ਨੁ ਯਦੇषਾਂ ਮਹਿਨਾ ਚਿਕਿਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰ ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਪ੍ਰਯੁਜਸ੍ਤੇ ਸੁਵृਕ੍ਤਿ । ਅਧ ਯਦੇषਾਂ ਸੁਦਿਨੇ ਨ ਸ਼ਰੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮੇਰਿਣਂ ਪ੍ਰੁषਾਯਨ੍ਤ ਸੇਨਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ, ਤਿੱਖੀ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।