ਯੇ ਨਾਕਸ੍ਯਾਧਿ ਰੋਚਨੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾਸ ਆਸਤੇ । ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨ ਆ ਗਹਿ
ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆ।
ਯ ਈਙ੍ਖਯਨ੍ਤਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਤਿਰਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮਰ੍ਣਵਮ੍ । ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨ ਆ ਗਹਿ
ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆ।
ਆ ਯੇ ਤਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਸ੍ਤਿਰਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮੋਜਸਾ । ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨ ਆ ਗਹਿ
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਪੀਤਯੇ ਸृਜਾਮਿ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ । ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨ ਆ ਗਹਿ
ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਨ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਮ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆ।
ਅਯਂ ਦੇਵਾਯ ਜਨ੍ਮਨੇ ਸ੍ਤੋਮੋ ਵਿਪ੍ਰੇਭਿਰਾਸਯਾ । ਅਕਾਰਿ ਰਤ੍ਨਧਾਤਮਃ
ਇਹ ਭਜਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਖਜਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਚੋਯੁਜਾ ਤਤਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਨਸਾ ਹਰੀ । ਸ਼ਮੀਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞਮਾਸ਼ਤ
ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਾਸਤ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿਜ੍ਮਾਨਂ ਸੁਖਂ ਰਥਮ੍ । ਤਕ੍ਸ਼ਨ੍ਧੇਨੁਂ ਸਬਰ੍ਦੁਘਾਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਰਥ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਗਾਂ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੁਵਾਨਾ ਪਿਤਰਾ ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ऋਜੂਯਵਃ । ऋਭਵੋ ਵਿष੍ਟ੍ਯਕ੍ਰਤ
ਜਵਾਨ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਧੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ, ਰਭੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ।
ਸਂ ਵੋ ਮਦਾਸੋ ਅਗ੍ਮਤੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਚ ਮਰੁਤ੍ਵਤਾ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਭਿਸ਼੍ਚ ਰਾਜਭਿਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਪਲ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਸੀ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਥ ਮਿਲ ਕੇ ਆਉਣ।
ਉਤ ਤ੍ਯਂ ਚਮਸਂ ਨਵਂ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਮ੍ । ਅਕਰ੍ਤ ਚਤੁਰਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਨਵਾਂ ਕਮਚਾ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।