ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਖਨਮਾਨਃ ਖਨਿਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਜਾਮਪਤ੍ਯਂ ਬਲਮਿਚ੍ਛਮਾਨਃ । ਉਭੌ ਵਰ੍ਣਾਵृषਿਰੁਗ੍ਰਃ ਪੁਪੋष ਸਤ੍ਯਾ ਦੇਵੇष੍ਵਾਸ਼ਿषੋ ਜਗਾਮ
ਅਗਸਤ, ਖੁਰਪਿਆਂ ਨਾਲ ਖੋਦਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੰਤਾਨ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਚਾਹ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ; ਉਹ ਸੱਚੀਆਂ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ।
ਯੁਵੋ ਰਜਾਂਸਿ ਸੁਯਮਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਾ ਰਥੋ ਯਦ੍ਵਾਂ ਪਰ੍ਯਰ੍ਣਾਂਸਿ ਦੀਯਤ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਯਾ ਵਾਂ ਪਵਯਃ ਪ੍ਰੁषਾਯਨ੍ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਨ੍ਤਾ ਉषਸਃ ਸਚੇਥੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸਵੇਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਯੁਵਮਤ੍ਯਸ੍ਯਾਵ ਨਕ੍ਸ਼ਥੋ ਯਦ੍ਵਿਪਤ੍ਮਨੋ ਨਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯੋਃ । ਸ੍ਵਸਾ ਯਦ੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤੀ ਭਰਾਤਿ ਵਾਜਾਯੇਟ੍ਟੇ ਮਧੁਪਾਵਿषੇ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲੋੜਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਭੈਣ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਪਯ ਉਸ੍ਰਿਯਾਯਾਮਧਤ੍ਤਂ ਪਕ੍ਵਮਾਮਾਯਾਮਵ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਗੋਃ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਯਦ੍ਵਨਿਨੋ ਵਾਮृਤਪ੍ਸੂ ਹ੍ਵਾਰੋ ਨ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਜਤੇ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਦੀ ਥਣੀ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪਾਇਆ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਦਾਨ ਹੈ। ਜਦ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਯਜਮਾਨ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਹ ਘਰ੍ਮਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਤ੍ਰਯੇऽਪੋ ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦੋऽਵृਣੀਤਮੇषੇ । ਤਦ੍ਵਾਂ ਨਰਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪਸ਼੍ਵਇष੍ਟੀ ਰਥ੍ਯੇਵ ਚਕ੍ਰਾ ਪ੍ਰਤਿ ਯਨ੍ਤਿ ਮਧ੍ਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਮਾਨ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਗਰਮੀ ਚੁਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਚੁਣਿਆ। ਏ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਪਸ਼ੂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਆ ਵਾਂ ਦਾਨਾਯ ਵਵृਤੀਯ ਦਸ੍ਰਾ ਗੋਰੋਹੇਣ ਤੌਗ੍ਰ੍ਯੋ ਨ ਜਿਵ੍ਰਿਃ । ਅਪਃ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸਚਤੇ ਮਾਹਿਨਾ ਵਾਂ ਜੂਰ੍ਣੋ ਵਾਮਕ੍ਸ਼ੁਰਂਹਸੋ ਯਜਤ੍ਰਾ
ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਲਈ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਜੋੜੇ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਬਲਵਾਨ ਵਾਂਗ ਮੋੜ ਲੈਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਪਾਣੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਗਤਿ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿ ਯਦ੍ਯੁਵੇਥੇ ਨਿਯੁਤਃ ਸੁਦਾਨੂ ਉਪ ਸ੍ਵਧਾਭਿਃ ਸृਜਥਃ ਪੁਰਂਧਿਮ੍ । ਪ੍ਰੇषਦ੍ਵੇषਦ੍ਵਾਤੋ ਨ ਸੂਰਿਰਾ ਮਹੇ ਦਦੇ ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਨ ਵਾਜਮ੍
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਇਆਲੂ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹੋ। ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੱਡਿਆਈ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਯਂ ਚਿਦ੍ਧਿ ਵਾਂ ਜਰਿਤਾਰਃ ਸਤ੍ਯਾ ਵਿਪਨ੍ਯਾਮਹੇ ਵਿ ਪਣਿਰ੍ਹਿਤਾਵਾਨ੍ । ਅਧਾ ਚਿਦ੍ਧਿ ष੍ਮਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵਨਿਨ੍ਦ੍ਯਾ ਪਾਥੋ ਹਿ ष੍ਮਾ ਵृषਣਾਵਨ੍ਤਿਦੇਵਮ੍
ਅਸੀਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਗਾਇਕ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨਾਮ ਮਿਲਣਾ ਪੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਰਾਹ ਕਦੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਲਵਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਬ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੁਵਾਂ ਚਿਦ੍ਧਿ ष੍ਮਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍ਵਿਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਸ੍ਯ ਸਾਤੌ । ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਨਰਾਂ ਨृषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਃ ਕਾਰਾਧੁਨੀਵ ਚਿਤਯਤ੍ਸਹਸ੍ਰੈਃ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਦੀ ਧਾਰ ਉੱਤੇ। ਅਗਸਤਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਕਾਰੀਗਰ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਹੇਥੇ ਮਹਿਨਾ ਰਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਸ੍ਯਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਥੋ ਮਨੁषੋ ਨ ਹੋਤਾ । ਧਤ੍ਤਂ ਸੂਰਿਭ੍ਯ ਉਤ ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਰਯਿषਾਚਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਮਨੁੱਖੀ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹੋ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿਓ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ।
ਤਂ ਵਾਂ ਰਥਂ ਵਯਮਦ੍ਯਾ ਹੁਵੇਮ ਸ੍ਤੋਮੈਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੁਵਿਤਾਯ ਨਵ੍ਯਮ੍ । ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਂ ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਮਿਯਾਨਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਨਵੇਂ ਸੁਖ ਲਈ। ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਪਹੀਆਂ ਕਦੇ ਨਾਹ ਟੁੱਟਣ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕੀਏ।
ਕਦੁ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾਵਿषਾਂ ਰਯੀਣਾਮਧ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤਾ ਯਦੁਨ੍ਨਿਨੀਥੋ ਅਪਾਮ੍ । ਅਯਂ ਵਾਂ ਯਜ੍ਞੋ ਅਕृਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਂ ਵਸੁਧਿਤੀ ਅਵਿਤਾਰਾ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਦੌਲਤ ਕੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਯਜਮਾਨੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਇਹ ਯਜਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਬਣੀ ਹੈ, ਹੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ।
ਆ ਵਾਮਸ਼੍ਵਾਸਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਪਯਸ੍ਪਾ ਵਾਤਰਂਹਸੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸੋ ਅਤ੍ਯਾਃ । ਮਨੋਜੁਵੋ ਵृषਣੋ ਵੀਤਪृष੍ਠਾ ਏਹ ਸ੍ਵਰਾਜੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਅਕਾਸ਼ੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ, ਮਨ ਨਾਲ ਤਿਆਰ, ਰਾਜਸੀ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਵਾਂ ਰਥੋऽਵਨਿਰ੍ਨ ਪ੍ਰਵਤ੍ਵਾਨ੍ਸृਪ੍ਰਵਨ੍ਧੁਰਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਗਮ੍ਯਾਃ । ਵृष੍ਣ ਸ੍ਥਾਤਾਰਾ ਮਨਸੋ ਜਵੀਯਾਨਹਮ੍ਪੂਰ੍ਵੋ ਯਜਤੋ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਯਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੋੜ ਵਾਲਾ, ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਵੱਡੇ, ਖੜੇ, ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ।
ਇਹੇਹ ਜਾਤਾ ਸਮਵਾਵਸ਼ੀਤਾਮਰੇਪਸਾ ਤਨ੍ਵਾ ਨਾਮਭਿਃ ਸ੍ਵੈਃ । ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਵਾਮਨ੍ਯਃ ਸੁਮਖਸ੍ਯ ਸੂਰਿਰ੍ਦਿਵੋ ਅਨ੍ਯਃ ਸੁਭਗਃ ਪੁਤ੍ਰ ਊਹੇ
ਇੱਥੇ ਹੀ ਜਨਮੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਨਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸੁਖੀ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਵਾਂ ਨਿਚੇਰੁਃ ਕਕੁਹੋ ਵਸ਼ਾਁ ਅਨੁ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਰੂਪਃ ਸਦਨਾਨਿ ਗਮ੍ਯਾਃ । ਹਰੀ ਅਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੀਪਯਨ੍ਤ ਵਾਜੈਰ੍ਮਥ੍ਰਾ ਰਜਾਂਸ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਿ ਘੋषੈਃ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀਆਂ, ਰਸਤੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀਆਂ, ਘਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਦੇ ਘੋੜੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਤੇ ਰਥ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਵਾਂ ਸ਼ਰਦ੍ਵਾਨ੍ਵृषਭੋ ਨ ਨਿष੍षਾਟ੍ ਪੂਰ੍ਵੀਰਿषਸ਼੍ਚਰਤਿ ਮਧ੍ਵ ਇष੍ਣਨ੍ । ਏਵੈਰਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੀਪਯਨ੍ਤ ਵਾਜੈਰ੍ਵੇषਨ੍ਤੀਰੂਰ੍ਧ੍ਵਾ ਨਦ੍ਯੋ ਨ ਆਗੁਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਬਲਦ, ਪਤਝੜ ਵਾਂਗ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਿੱਠਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਦੀਆਂ, ਸਿੱਧੀਆਂ, ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਅਸਰ੍ਜਿ ਵਾਂ ਸ੍ਥਵਿਰਾ ਵੇਧਸਾ ਗੀਰ੍ਬਾਲ਼੍ਹੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤ੍ਰੇਧਾ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤੀ । ਉਪਸ੍ਤੁਤਾਵਵਤਂ ਨਾਧਮਾਨਂ ਯਾਮਨ੍ਨਯਾਮਞ੍ਛृਣੁਤਂ ਹਵਂ ਮੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਕਵੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਗੀਤ ਭੇਜਿਆ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਕਦੇ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਦੇ ਹੋ ਜਦ ਤੁਰਦੇ ਹੋ।
ਉਤ ਸ੍ਯਾ ਵਾਂ ਰੁਸ਼ਤੋ ਵਪ੍ਸਸੋ ਗੀਸ੍ਤ੍ਰਿਬਰ੍ਹਿषਿ ਸਦਸਿ ਪਿਨ੍ਵਤੇ ਨॄਨ੍ । ਵृषਾ ਵਾਂ ਮੇਘੋ ਵृषਣਾ ਪੀਪਾਯ ਗੋਰ੍ਨ ਸੇਕੇ ਮਨੁषੋ ਦਸ਼ਸ੍ਯਨ੍
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਮਕਦੇ ਰੂਪ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਲਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਲਦ-ਬੱਦਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੁਵਾਂ ਪੂषੇਵਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪੁਰਂਧਿਰਗ੍ਨਿਮੁषਾਂ ਨ ਜਰਤੇ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ । ਹੁਵੇ ਯਦ੍ਵਾਂ ਵਰਿਵਸ੍ਯਾ ਗृਣਾਨੋ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਸ਼ਣ ਦੀ ਸਮਝਦਾਰ ਔਰਤ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁੱਢੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਭੀ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹਨ, ਜਾਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲੇ।
ਅਭੂਦਿਦਂ ਵਯੁਨਮੋ षੁ ਭੂषਤਾ ਰਥੋ ਵृषਣ੍ਵਾਨ੍ਮਦਤਾ ਮਨੀषਿਣਃ । ਧਿਯਂਜਿਨ੍ਵਾ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਪਲਾਵਸੂ ਦਿਵੋ ਨਪਾਤਾ ਸੁਕृਤੇ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਾ
ਹੁਣ ਇਹ ਕਲਾ ਜਾਗ ਪਈ ਹੈ; ਤੁਹਾਡਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਥ ਸੋਹਣਾ ਬਣੇ, ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਹੇ ਦੈਵੀ ਸਹਾਇਕੋ, ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਨੀਅਤ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤਮਾ ਹਿ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਮਰੁਤ੍ਤਮਾ ਦਸ੍ਰਾ ਦਂਸਿष੍ਠਾ ਰਥ੍ਯਾ ਰਥੀਤਮਾ । ਪੂਰ੍ਣਂ ਰਥਂ ਵਹੇਥੇ ਮਧ੍ਵ ਆਚਿਤਂ ਤੇਨ ਦਾਸ਼੍ਵਾਂਸਮੁਪ ਯਾਥੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੈਵੀ ਸਹਾਇਕੋ, ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਰਗੇ, ਅਚੰਭੇਜਨਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪੂਰਾ ਰਥ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਦਸ੍ਰਾ ਕृਣੁਥਃ ਕਿਮਾਸਾਥੇ ਜਨੋ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਹਵਿਰ੍ਮਹੀਯਤੇ । ਅਤਿ ਕ੍ਰਮਿष੍ਟਂ ਜੁਰਤਂ ਪਣੇਰਸੁਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਕृਣੁਤਂ ਵਚਸ੍ਯਵੇ
ਹੇ ਅਚੰਭੇਜਨਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋ? ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਅੱਜ ਆਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੋ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਹਤ ਠੀਕ ਕਰੋ, ਡਿੱਗਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੰਦ ਵਾਪਸ ਦਿਓ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲਈ ਉਸਦੇ ਬੋਲਣ ਲਈ ਚਾਨਣ ਲਿਆਓ।
ਜਮ੍ਭਯਤਮਭਿਤੋ ਰਾਯਤਃ ਸ਼ੁਨੋ ਹਤਂ ਮृਧੋ ਵਿਦਥੁਸ੍ਤਾਨ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਵਾਚਂਵਾਚਂ ਜਰਿਤੂ ਰਤ੍ਨਿਨੀਂ ਕृਤਮੁਭਾ ਸ਼ਂਸਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਤਂ ਮਮ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਭੁੱਖੇ ਭੇੜੀਏ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ। ਹਰ ਗਾਇਕ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਮੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੋ।
ਯੁਵਮੇਤਂ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਸਿਨ੍ਧੁषੁ ਪ੍ਲਵਮਾਤ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤੌਗ੍ਰ੍ਯਾਯ ਕਮ੍ । ਯੇਨ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਮਨਸਾ ਨਿਰੂਹਥੁਃ ਸੁਪਪ੍ਤਨੀ ਪੇਤਥੁਃ ਕ੍ਸ਼ੋਦਸੋ ਮਹਃ
ਤੁਸੀਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੌਕਾ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਤੂਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ। ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਣੀ ਦੈਵੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਗਏ।
ਅਵਵਿਦ੍ਧਂ ਤੌਗ੍ਰ੍ਯਮਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰਨਾਰਮ੍ਭਣੇ ਤਮਸਿ ਪ੍ਰਵਿਦ੍ਧਮ੍ । ਚਤਸ੍ਰੋ ਨਾਵੋ ਜਠਲਸ੍ਯ ਜੁष੍ਟਾ ਉਦਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਮਿषਿਤਾਃ ਪਾਰਯਨ੍ਤਿ
ਤੂਗਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਥੇ ਚਾਰ ਨੌਕਾਵਾਂ, ਜੋ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਵਲੋਂ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਲੋਂ ਚਲਾਈਆਂ, ਉਸਨੂੰ ਪਾਰ ਲੈ ਗਈਆਂ।
ਕਃ ਸ੍ਵਿਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿष੍ਠਿਤੋ ਮਧ੍ਯੇ ਅਰ੍ਣਸੋ ਯਂ ਤੌਗ੍ਰ੍ਯੋ ਨਾਧਿਤਃ ਪਰ੍ਯषਸ੍ਵਜਤ੍ । ਪਰ੍ਣਾ ਮृਗਸ੍ਯ ਪਤਰੋਰਿਵਾਰਭ ਉਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਊਹਥੁਃ ਸ਼੍ਰੋਮਤਾਯ ਕਮ੍
ਕਿਹੜਾ ਰੁੱਖ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੂਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾਈ? ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਪਾਰ ਲੈ ਗਏ।
ਤਦ੍ਵਾਂ ਨਰਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਨੁ ष੍ਯਾਦ੍ਯਦ੍ਵਾਂ ਮਾਨਾਸ ਉਚਥਮਵੋਚਨ੍ । ਅਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯ ਸਦਸਃ ਸੋਮ੍ਯਾਦਾ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਹੇ ਨਰੋ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਹ ਮਦਦ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇ, ਜੋ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ। ਅੱਜ, ਸੋਮ ਦੇ ਇਸ ਆਸਨ ਤੋਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹਨ, ਜਾਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲੇ।
ਤਂ ਯੁਞ੍ਜਾਥਾਂ ਮਨਸੋ ਯੋ ਜਵੀਯਾਨ੍ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੋ ਵृषਣਾ ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰਃ । ਯੇਨੋਪਯਾਥਃ ਸੁਕृਤੋ ਦੁਰੋਣਂ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁਨਾ ਪਤਥੋ ਵਿਰ੍ਨ ਪਰ੍ਣੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਜੋੜਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋੜੋ। ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਹੋ।
ਸੁਵृਦ੍ਰਥੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਨ੍ਨਭਿ ਕ੍ਸ਼ਾਂ ਯਤ੍ਤਿष੍ਠਥਃ ਕ੍ਰਤੁਮਨ੍ਤਾਨੁ ਪृਕ੍ਸ਼ੇ । ਵਪੁਰ੍ਵਪੁष੍ਯਾ ਸਚਤਾਮਿਯਂ ਗੀਰ੍ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤ੍ਰੋषਸਾ ਸਚੇਥੇ
ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਰਥ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੇ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੀਤ, ਜੋ ਸੋਹਣਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਕਠੇ ਰਹੋ।