ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾ ਵੇਸ਼ਯਾ ਗਿਰੋ ਯ ਏਕਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਅਨੁ ਸ੍ਵਧਾ ਯਮੁਪ੍ਯਤੇ ਯਵਂ ਨ ਚਰ੍ਕृषਦ੍ਵृषਾ
ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਉਸ ਵੱਲ ਮੋੜੋ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੌ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਜੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਹਸ੍ਤਯੋਃ ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਵਸੁ । ਸ੍ਪਾਸ਼ਯਸ੍ਵ ਯੋ ਅਸ੍ਮਧ੍ਰੁਗ੍ਦਿਵ੍ਯੇਵਾਸ਼ਨਿਰ੍ਜਹਿ
ਜਿਸਦੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।
ਅਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਂ ਸਮਂ ਜਹਿ ਦੂਣਾਸ਼ਂ ਯੋ ਨ ਤੇ ਮਯਃ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮਸ੍ਯ ਵੇਦਨਂ ਦਦ੍ਧਿ ਸੂਰਿਸ਼੍ਚਿਦੋਹਤੇ
ਜੋ ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਮੰਦ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਸਮਝ ਦੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੀ ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ।
ਆਵੋ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਸੋऽਰ੍ਕੇषੁ ਸਾਨੁषਗਸਤ੍ । ਆਜਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਨ੍ਦੋ ਪ੍ਰਾਵੋ ਵਾਜੇषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਚੇ ਸਿਖਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲੋ, ਤਾਕਤਵਰ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਓ।
ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਜਰਿਤृਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਯ ਇਵਾਪੋ ਨ ਤृष੍ਯਤੇ ਬਭੂਥ । ਤਾਮਨੁ ਤ੍ਵਾ ਨਿਵਿਦਂ ਜੋਹਵੀਮਿ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਜਾਣ ਸਕੀਏ।
ਆ ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾ ਵृषਭੋ ਜਨਾਨਾਂ ਰਾਜਾ ਕृष੍ਟੀਨਾਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਸ੍ਤੁਤਃ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਨ੍ਨਵਸੋਪ ਮਦ੍ਰਿਗ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਦਾ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਬਲਿ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਆ ਕੇ ਸਾਡੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ।
ਯੇ ਤੇ ਵृषਣੋ ਵृषਭਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜੋ ਵृषਰਥਾਸੋ ਅਤ੍ਯਾਃ । ਤਾਁ ਆ ਤਿष੍ਠ ਤੇਭਿਰਾ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍ਹਵਾਮਹੇ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮੇ
ਤੇਰੇ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਬਲਵਾਨ, ਬਲਦ ਵਰਗੇ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਰਥ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਜਲਦੀ ਆ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਤਿष੍ਠ ਰਥਂ ਵृषਣਂ ਵृषਾ ਤੇ ਸੁਤਃ ਸੋਮਃ ਪਰਿषਿਕ੍ਤਾ ਮਧੂਨਿ । ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵृषਭ੍ਯਾਂ ਵृषਭ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਯਾਹਿ ਪ੍ਰਵਤੋਪ ਮਦ੍ਰਿਕ੍
ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਚੜ੍ਹ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ; ਤੇਰਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਮਿੱਠਿਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਲਦ, ਸਾਡੇ ਹਵਨ ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ।
ਅਯਂ ਯਜ੍ਞੋ ਦੇਵਯਾ ਅਯਂ ਮਿਯੇਧ ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਃ । ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਬਰ੍ਹਿਰਾ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪ੍ਰ ਯਾਹਿ ਪਿਬਾ ਨਿषਦ੍ਯ ਵਿ ਮੁਚਾ ਹਰੀ ਇਹ
ਇਹ ਯਜਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਆਣਪ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਇਹ ਭਜਨ ਹਨ, ਇਹ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਹੈ। ਆਸਨ ਵਿਛਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਆ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਬੈਠ, ਪੀ, ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ।
ਓ ਸੁष੍ਟੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙੁਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਮਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰੋਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਵਸ੍ਤੋਰਵਸਾ ਗृਣਨ੍ਤੋ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਹੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਫਤ ਕੀਤੇ ਇੰਦਰ, ਜਲਦੀ ਆ, ਕਾਬਲ ਗਾਇਕ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਉੱਤੇ। ਅਸੀਂ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਜਾਣੀਏ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਜਾਣ ਸਕੀਏ।
ਯਦ੍ਧ ਸ੍ਯਾ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਰਸ੍ਤਿ ਯਯਾ ਬਭੂਥ ਜਰਿਤृਭ੍ਯ ਊਤੀ । ਮਾ ਨਃ ਕਾਮਂ ਮਹਯਨ੍ਤਮਾ ਧਗ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਤੇ ਅਸ਼੍ਯਾਂ ਪਰ੍ਯਾਪ ਆਯੋਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਗਾਇਕਾਂ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣਿਆ—ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਅਧੂਰੀ ਨਾ ਰਹੇ; ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਪਾ ਸਕਾਂ।
ਨ ਘਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਆ ਦਭਨ੍ਨੋ ਯਾ ਨੁ ਸ੍ਵਸਾਰਾ ਕृਣਵਨ੍ਤ ਯੋਨੌ । ਆਪਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਮੈ ਸੁਤੁਕਾ ਅਵੇषਨ੍ਗਮਨ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਖ੍ਯਾ ਵਯਸ਼੍ਚ
ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ; ਤੇਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹ ਸਕਦੀਆਂ। ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ, ਵਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲੱਭ ਲਈ।
ਜੇਤਾ ਨृਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪृਤ੍ਸੁ ਸ਼ੂਰਃ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਹਵਂ ਨਾਧਮਾਨਸ੍ਯ ਕਾਰੋਃ । ਪ੍ਰਭਰ੍ਤਾ ਰਥਂ ਦਾਸ਼ੁष ਉਪਾਕ ਉਦ੍ਯਨ੍ਤਾ ਗਿਰੋ ਯਦਿ ਚ ਤ੍ਮਨਾ ਭੂਤ੍
ਇੰਦਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀਰ ਹੈ, ਨਿਮਾਣੇ ਗਾਇਕ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਤ ਲਈ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੀਤ ਉਚੇਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਹੋਵੇ।
ਏਵਾ ਨृਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ ਪ੍ਰਖਾਦਃ ਪृਕ੍ਸ਼ੋ ਅਭਿ ਮਿਤ੍ਰਿਣੋ ਭੂਤ੍ । ਸਮਰ੍ਯ ਇष ਸ੍ਤਵਤੇ ਵਿਵਾਚਿ ਸਤ੍ਰਾਕਰੋ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ਂਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮਹਾਨ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਭਗਤ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਭਿ ष੍ਯਾਮ ਮਹਤੋ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ । ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਤ੍ਵਮੁ ਨੋ ਵृਧੇ ਭੂਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈਏ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਜਾਣ ਸਕੀਏ।
ਪੂਰ੍ਵੀਰਹਂ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਸ਼੍ਰਮਾਣਾ ਦੋषਾ ਵਸ੍ਤੋਰੁषਸੋ ਜਰਯਨ੍ਤੀਃ । ਮਿਨਾਤਿ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਜਰਿਮਾ ਤਨੂਨਾਮਪ੍ਯੂ ਨੁ ਪਤ੍ਨੀਰ੍ਵृषਣੋ ਜਗਮ੍ਯੁਃ
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਤਝੜ ਵੇਖ ਲਏ, ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਬੁਢਾਪਾ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਲੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚਿਦ੍ਧਿ ਪੂਰ੍ਵ ऋਤਸਾਪ ਆਸਨ੍ਸਾਕਂ ਦੇਵੇਭਿਰਵਦਨ੍ਨृਤਾਨਿ । ਤੇ ਚਿਦਵਾਸੁਰ੍ਨਹ੍ਯਨ੍ਤਮਾਪੁਃ ਸਮੂ ਨੁ ਪਤ੍ਨੀਰ੍ਵृषਭਿਰ੍ਜਗਮ੍ਯੁਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਝੂਠ ਬੋਲ ਪਏ। ਉਹ ਵੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ; ਫਿਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਲੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਮृषਾ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਯਦਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਇਤ੍ਸ੍ਪृਧੋ ਅਭ੍ਯਸ਼੍ਨਵਾਵ । ਜਯਾਵੇਦਤ੍ਰ ਸ਼ਤਨੀਥਮਾਜਿਂ ਯਤ੍ਸਮ੍ਯਞ੍ਚਾ ਮਿਥੁਨਾਵਭ੍ਯਜਾਵ
ਦੇਵਤੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜੰਗ ਜਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ।
ਨਦਸ੍ਯ ਮਾ ਰੁਧਤਃ ਕਾਮ ਆਗਨ੍ਨਿਤ ਆਜਾਤੋ ਅਮੁਤਃ ਕੁਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ । ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ ਵृषਣਂ ਨੀ ਰਿਣਾਤਿ ਧੀਰਮਧੀਰਾ ਧਯਤਿ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਮ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਥੋਂ ਜਾਂ ਉੱਥੋਂ, ਜਿੱਥੋਂ ਵੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ, ਰੋਕਣ ਤੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਸਿਆਣੀ, ਅਡੋਲ ਔਰਤ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਾਫਦੇ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਇਮਂ ਨੁ ਸੋਮਮਨ੍ਤਿਤੋ ਹृਤ੍ਸੁ ਪੀਤਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਯਤ੍ਸੀਮਾਗਸ਼੍ਚਕृਮਾ ਤਤ੍ਸੁ ਮृਲ਼ਤੁ ਪੁਲੁਕਾਮੋ ਹਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜ ਕੇ ਪੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਸੁਖ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਖਨਮਾਨਃ ਖਨਿਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਜਾਮਪਤ੍ਯਂ ਬਲਮਿਚ੍ਛਮਾਨਃ । ਉਭੌ ਵਰ੍ਣਾਵृषਿਰੁਗ੍ਰਃ ਪੁਪੋष ਸਤ੍ਯਾ ਦੇਵੇष੍ਵਾਸ਼ਿषੋ ਜਗਾਮ
ਅਗਸਤ, ਖੁਰਪਿਆਂ ਨਾਲ ਖੋਦਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੰਤਾਨ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਚਾਹ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ; ਉਹ ਸੱਚੀਆਂ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ।
ਯੁਵੋ ਰਜਾਂਸਿ ਸੁਯਮਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਾ ਰਥੋ ਯਦ੍ਵਾਂ ਪਰ੍ਯਰ੍ਣਾਂਸਿ ਦੀਯਤ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਯਾ ਵਾਂ ਪਵਯਃ ਪ੍ਰੁषਾਯਨ੍ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਨ੍ਤਾ ਉषਸਃ ਸਚੇਥੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸਵੇਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਯੁਵਮਤ੍ਯਸ੍ਯਾਵ ਨਕ੍ਸ਼ਥੋ ਯਦ੍ਵਿਪਤ੍ਮਨੋ ਨਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯੋਃ । ਸ੍ਵਸਾ ਯਦ੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤੀ ਭਰਾਤਿ ਵਾਜਾਯੇਟ੍ਟੇ ਮਧੁਪਾਵਿषੇ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲੋੜਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਭੈਣ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਪਯ ਉਸ੍ਰਿਯਾਯਾਮਧਤ੍ਤਂ ਪਕ੍ਵਮਾਮਾਯਾਮਵ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਗੋਃ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਯਦ੍ਵਨਿਨੋ ਵਾਮृਤਪ੍ਸੂ ਹ੍ਵਾਰੋ ਨ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਜਤੇ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਦੀ ਥਣੀ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪਾਇਆ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਦਾਨ ਹੈ। ਜਦ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਯਜਮਾਨ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਹ ਘਰ੍ਮਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਤ੍ਰਯੇऽਪੋ ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦੋऽਵृਣੀਤਮੇषੇ । ਤਦ੍ਵਾਂ ਨਰਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪਸ਼੍ਵਇष੍ਟੀ ਰਥ੍ਯੇਵ ਚਕ੍ਰਾ ਪ੍ਰਤਿ ਯਨ੍ਤਿ ਮਧ੍ਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਮਾਨ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਗਰਮੀ ਚੁਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਚੁਣਿਆ। ਏ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਪਸ਼ੂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਆ ਵਾਂ ਦਾਨਾਯ ਵਵृਤੀਯ ਦਸ੍ਰਾ ਗੋਰੋਹੇਣ ਤੌਗ੍ਰ੍ਯੋ ਨ ਜਿਵ੍ਰਿਃ । ਅਪਃ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸਚਤੇ ਮਾਹਿਨਾ ਵਾਂ ਜੂਰ੍ਣੋ ਵਾਮਕ੍ਸ਼ੁਰਂਹਸੋ ਯਜਤ੍ਰਾ
ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਲਈ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਜੋੜੇ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਬਲਵਾਨ ਵਾਂਗ ਮੋੜ ਲੈਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਪਾਣੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਗਤਿ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿ ਯਦ੍ਯੁਵੇਥੇ ਨਿਯੁਤਃ ਸੁਦਾਨੂ ਉਪ ਸ੍ਵਧਾਭਿਃ ਸृਜਥਃ ਪੁਰਂਧਿਮ੍ । ਪ੍ਰੇषਦ੍ਵੇषਦ੍ਵਾਤੋ ਨ ਸੂਰਿਰਾ ਮਹੇ ਦਦੇ ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਨ ਵਾਜਮ੍
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਇਆਲੂ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹੋ। ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੱਡਿਆਈ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਯਂ ਚਿਦ੍ਧਿ ਵਾਂ ਜਰਿਤਾਰਃ ਸਤ੍ਯਾ ਵਿਪਨ੍ਯਾਮਹੇ ਵਿ ਪਣਿਰ੍ਹਿਤਾਵਾਨ੍ । ਅਧਾ ਚਿਦ੍ਧਿ ष੍ਮਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵਨਿਨ੍ਦ੍ਯਾ ਪਾਥੋ ਹਿ ष੍ਮਾ ਵृषਣਾਵਨ੍ਤਿਦੇਵਮ੍
ਅਸੀਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਗਾਇਕ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨਾਮ ਮਿਲਣਾ ਪੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਰਾਹ ਕਦੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਲਵਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਬ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੁਵਾਂ ਚਿਦ੍ਧਿ ष੍ਮਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍ਵਿਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਸ੍ਯ ਸਾਤੌ । ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਨਰਾਂ ਨृषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਃ ਕਾਰਾਧੁਨੀਵ ਚਿਤਯਤ੍ਸਹਸ੍ਰੈਃ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਦੀ ਧਾਰ ਉੱਤੇ। ਅਗਸਤਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਕਾਰੀਗਰ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਹੇਥੇ ਮਹਿਨਾ ਰਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਸ੍ਯਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਥੋ ਮਨੁषੋ ਨ ਹੋਤਾ । ਧਤ੍ਤਂ ਸੂਰਿਭ੍ਯ ਉਤ ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਰਯਿषਾਚਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਮਨੁੱਖੀ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹੋ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿਓ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ।