ਯਜ੍ਞੋ ਹਿ ष੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦृਨ੍ਧਞ੍ਜੁਹੁਰਾਣਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਨਸਾ ਪਰਿਯਨ੍ । ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਾਚ੍ਛਾ ਤਾਤृषਾਣਮੋਕੋ ਦੀਰ੍ਘੋ ਨ ਸਿਧ੍ਰਮਾ ਕृਣੋਤ੍ਯਧ੍ਵਾ
ਯਜਨਾ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਈ ਨ ਕੋਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ; ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਦਾਤਾ ਲਈ ਤਰਸਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਹ ਸੌਖਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੋ षੂ ਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਰ ਪृਤ੍ਸੁ ਦੇਵੈਰਸ੍ਤਿ ਹਿ ष੍ਮਾ ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਨਵਯਾਃ । ਮਹਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषੋ ਯਵ੍ਯਾ ਹਵਿष੍ਮਤੋ ਮਰੁਤੋ ਵਨ੍ਦਤੇ ਗੀਃ
ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੀਂ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ ਹੈ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਮਰੁਤ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗੀਤ ਤੇ ਭੇਟ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏष ਸ੍ਤੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁਭ੍ਯਮਸ੍ਮੇ ਏਤੇਨ ਗਾਤੁਂ ਹਰਿਵੋ ਵਿਦੋ ਨਃ । ਆ ਨੋ ਵਵृਤ੍ਯਾਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਦੇਵ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਇਹ ਸਿਫ਼ਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਹਰਿਵਾ, ਅਸੀਂ ਰਸਤਾ ਲੱਭੀਏ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਵੱਲ ਮੁੜ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਜਾਣੀਏ।
ਤ੍ਵਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੇ ਚ ਦੇਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਨॄਨ੍ਪਾਹ੍ਯਸੁਰ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਨ੍ । ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਪਤਿਰ੍ਮਘਵਾ ਨਸ੍ਤਰੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯੋ ਵਸਵਾਨਃ ਸਹੋਦਾਃ
ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਦਾਤਾਰ, ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਸੂ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਇਕਠੇ ਹੋਏ।
ਦਨੋ ਵਿਸ਼ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਧ੍ਰਵਾਚਃ ਸਪ੍ਤ ਯਤ੍ਪੁਰਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸ਼ਾਰਦੀਰ੍ਦਰ੍ਤ੍ । ऋਣੋਰਪੋ ਅਨਵਦ੍ਯਾਰ੍ਣਾ ਯੂਨੇ ਵृਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁਕੁਤ੍ਸਾਯ ਰਨ੍ਧੀਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੈਰੀ ਬੋਲੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੱਤ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜ ਕੇ, ਸਰਦੀ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਨਿਰਦੋਸ਼ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਨੌਜਵਾਨ, ਪੁਰੁਕੁਤਸ ਲਈ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਤੋੜ।
ਅਜਾ ਵृਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੂਰਪਤ੍ਨੀਰ੍ਦ੍ਯਾਂ ਚ ਯੇਭਿਃ ਪੁਰੁਹੂਤ ਨੂਨਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਅਗ੍ਨਿਮਸ਼ੁषਂ ਤੂਰ੍ਵਯਾਣਂ ਸਿਂਹੋ ਨ ਦਮੇ ਅਪਾਂਸਿ ਵਸ੍ਤੋਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਬਹਾਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਬਚਾਇਆ। ਤੂੰ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਰਾਖਸ ਨੂੰ, ਤੇਜ਼ ਤੁਰਦੇ ਤੁਰਵਯਾਣ ਨੂੰ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਧਨੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
* ਸ਼ੇषਨ੍ਨੁ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਸ੍ਮਿਨ੍ਯੋਨੌ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯੇ ਪਵੀਰਵਸ੍ਯ ਮਹ੍ਨਾ । ਸृਜਦਰ੍ਣਾਂਸ੍ਯਵ ਯਦ੍ਯੁਧਾ ਗਾਸ੍ਤਿष੍ਠਦ੍ਧਰੀ ਧृषਤਾ ਮृष੍ਟ ਵਾਜਾਨ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਲਈ ਟਿਕਿਆ, ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ ਨਾਲ। ਜਦ ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਲੈਣ ਲਈ ਡਟਿਆ ਰਿਹਾ।
ਵਹ ਕੁਤ੍ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਚਾਕਨ੍ਸ੍ਯੂਮਨ੍ਯੂ ऋਜ੍ਰਾ ਵਾਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾ । ਪ੍ਰ ਸੂਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਵृਹਤਾਦਭੀਕੇऽਭਿ ਸ੍ਪृਧੋ ਯਾਸਿषਦ੍ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕੁਤਸ ਨੂੰ ਉਸ ਰਥ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜੇ ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦਾ ਚੱਕਰ ਖੁੱਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਵਾਲੇ ਬਲ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਜਘਨ੍ਵਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰੇਰੂਞ੍ਚੋਦਪ੍ਰਵृਦ੍ਧੋ ਹਰਿਵੋ ਅਦਾਸ਼ੂਨ੍ । ਪ੍ਰ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਰ੍ਯਮਣਂ ਸਚਾਯੋਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ੂਰ੍ਤਾ ਵਹਮਾਨਾ ਅਪਤ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ। ਜੋ ਆਰਯਮਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਥੀ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਤੀ।
ਰਪਤ੍ਕਵਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਸਾਤੌ ਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦਾਸਾਯੋਪਬਰ੍ਹਣੀਂ ਕਃ । ਕਰਤ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਮਘਵਾ ਦਾਨੁਚਿਤ੍ਰਾ ਨਿ ਦੁਰ੍ਯੋਣੇ ਕੁਯਵਾਚਂ ਮृਧਿ ਸ਼੍ਰੇਤ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਦਾਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਦਾਤਾ ਤੇ ਮਹਾਨ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ—ਹੇ ਬੁਰੇ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮੰਦ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਨਾ ਦੇ।
ਸਨਾ ਤਾ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਵ੍ਯਾ ਆਗੁਃ ਸਹੋ ਨਭੋऽਵਿਰਣਾਯ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ਭਿਨਤ੍ਪੁਰੋ ਨ ਭਿਦੋ ਅਦੇਵੀਰ੍ਨਨਮੋ ਵਧਰਦੇਵਸ੍ਯ ਪੀਯੋਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਬਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ। ਤੂੰ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ, ਬੇਈਮਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਪਾਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਚੱਖਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਧੁਨਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਧੁਨਿਮਤੀਰृਣੋਰਪਃ ਸੀਰਾ ਨ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀਃ । ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਮਤਿ ਸ਼ੂਰ ਪਰ੍षਿ ਪਾਰਯਾ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਬਹਾਦਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ, ਤੁਰਵਸ਼ ਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।
ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਧ ਸ੍ਯਾ ਅਵृਕਤਮੋ ਨਰਾਂ ਨृਪਾਤਾ । ਸ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਸ੍ਪृਧਾਂ ਸਹੋਦਾ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਸਭ ਕੁਝ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅਟੱਲ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦਾ ਜੇਤੂ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਕਰ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਪਾਯਿ ਤੇ ਮਹਃ ਪਾਤ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਹਰਿਵੋ ਮਤ੍ਸਰੋ ਮਦਃ । ਵृषਾ ਤੇ ਵृष੍ਣ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਵਾਜੀ ਸਹਸ੍ਰਸਾਤਮਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵੱਡੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਏ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਹੇ ਰਥ ਦੇ ਸਵਾਰ। ਤੇਰਾ ਸੋਮਰਸ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਆ ਨਸ੍ਤੇ ਗਨ੍ਤੁ ਮਤ੍ਸਰੋ ਵृषਾ ਮਦੋ ਵਰੇਣ੍ਯਃ । ਸਹਾਵਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਨਸਿਃ ਪृਤਨਾषਾਲ਼ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਚੋਟੀ ਦਾ ਮਦ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਹਾਰਨ ਵਾਲਾ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ੂਰਃ ਸਨਿਤਾ ਚੋਦਯੋ ਮਨੁषੋ ਰਥਮ੍ । ਸਹਾਵਾਨ੍ਦਸ੍ਯੁਮਵ੍ਰਤਮੋषਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਨ ਸ਼ੋਚਿषਾ
ਤੂੰ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਕਾਨੂੰਨ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ ਦੱਸਯੂ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਾਂਗ, ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਮੁषਾਯ ਸੂਰ੍ਯਂ ਕਵੇ ਚਕ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨ ਓਜਸਾ । ਵਹ ਸ਼ੁष੍ਣਾਯ ਵਧਂ ਕੁਤ੍ਸਂ ਵਾਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵੈਃ
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੁਪਚਾਪ ਲੈ ਜਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਘੁਮਾ। ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਫਤ ਲਿਆ, ਤੇ ਕੁਤਸ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈ ਚਲ।
ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਤਮੋ ਹਿ ਤੇ ਮਦੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਨ੍ਤਮ ਉਤ ਕ੍ਰਤੁਃ । ਵृਤ੍ਰਘ੍ਨਾ ਵਰਿਵੋਵਿਦਾ ਮਂਸੀष੍ਠਾ ਅਸ਼੍ਵਸਾਤਮਃ
ਤੇਰਾ ਮਦ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਜਰਿਤृਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਯ ਇਵਾਪੋ ਨ ਤृष੍ਯਤੇ ਬਭੂਥ । ਤਾਮਨੁ ਤ੍ਵਾ ਨਿਵਿਦਂ ਜੋਹਵੀਮਿ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਸੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ। ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਬੇਨਤੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਜਨਤਾ ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਕਰ।
ਮਤ੍ਸਿ ਨੋ ਵਸ੍ਯਇष੍ਟਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਨ੍ਦੋ ਵृषਾ ਵਿਸ਼ । ऋਘਾਯਮਾਣ ਇਨ੍ਵਸਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਨ੍ਤਿ ਨ ਵਿਨ੍ਦਸਿ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮਰਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਲਵਾਨ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਜਿੱਤੂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾ ਵੇਸ਼ਯਾ ਗਿਰੋ ਯ ਏਕਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਅਨੁ ਸ੍ਵਧਾ ਯਮੁਪ੍ਯਤੇ ਯਵਂ ਨ ਚਰ੍ਕृषਦ੍ਵृषਾ
ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਉਸ ਵੱਲ ਮੋੜੋ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੌ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਜੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਹਸ੍ਤਯੋਃ ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਵਸੁ । ਸ੍ਪਾਸ਼ਯਸ੍ਵ ਯੋ ਅਸ੍ਮਧ੍ਰੁਗ੍ਦਿਵ੍ਯੇਵਾਸ਼ਨਿਰ੍ਜਹਿ
ਜਿਸਦੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।
ਅਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਂ ਸਮਂ ਜਹਿ ਦੂਣਾਸ਼ਂ ਯੋ ਨ ਤੇ ਮਯਃ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮਸ੍ਯ ਵੇਦਨਂ ਦਦ੍ਧਿ ਸੂਰਿਸ਼੍ਚਿਦੋਹਤੇ
ਜੋ ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਮੰਦ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਸਮਝ ਦੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੀ ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ।
ਆਵੋ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਸੋऽਰ੍ਕੇषੁ ਸਾਨੁषਗਸਤ੍ । ਆਜਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਨ੍ਦੋ ਪ੍ਰਾਵੋ ਵਾਜੇषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਚੇ ਸਿਖਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲੋ, ਤਾਕਤਵਰ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਓ।
ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਜਰਿਤृਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਯ ਇਵਾਪੋ ਨ ਤृष੍ਯਤੇ ਬਭੂਥ । ਤਾਮਨੁ ਤ੍ਵਾ ਨਿਵਿਦਂ ਜੋਹਵੀਮਿ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਜਾਣ ਸਕੀਏ।
ਆ ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾ ਵृषਭੋ ਜਨਾਨਾਂ ਰਾਜਾ ਕृष੍ਟੀਨਾਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਸ੍ਤੁਤਃ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਨ੍ਨਵਸੋਪ ਮਦ੍ਰਿਗ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਦਾ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਬਲਿ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਆ ਕੇ ਸਾਡੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ।
ਯੇ ਤੇ ਵृषਣੋ ਵृषਭਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜੋ ਵृषਰਥਾਸੋ ਅਤ੍ਯਾਃ । ਤਾਁ ਆ ਤਿष੍ਠ ਤੇਭਿਰਾ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍ਹਵਾਮਹੇ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮੇ
ਤੇਰੇ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਬਲਵਾਨ, ਬਲਦ ਵਰਗੇ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਰਥ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਜਲਦੀ ਆ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਤਿष੍ਠ ਰਥਂ ਵृषਣਂ ਵृषਾ ਤੇ ਸੁਤਃ ਸੋਮਃ ਪਰਿषਿਕ੍ਤਾ ਮਧੂਨਿ । ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵृषਭ੍ਯਾਂ ਵृषਭ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਯਾਹਿ ਪ੍ਰਵਤੋਪ ਮਦ੍ਰਿਕ੍
ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਚੜ੍ਹ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ; ਤੇਰਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਮਿੱਠਿਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਲਦ, ਸਾਡੇ ਹਵਨ ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ।
ਅਯਂ ਯਜ੍ਞੋ ਦੇਵਯਾ ਅਯਂ ਮਿਯੇਧ ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਃ । ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਬਰ੍ਹਿਰਾ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪ੍ਰ ਯਾਹਿ ਪਿਬਾ ਨਿषਦ੍ਯ ਵਿ ਮੁਚਾ ਹਰੀ ਇਹ
ਇਹ ਯਜਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਆਣਪ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਇਹ ਭਜਨ ਹਨ, ਇਹ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਹੈ। ਆਸਨ ਵਿਛਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਆ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਬੈਠ, ਪੀ, ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ।
ਓ ਸੁष੍ਟੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙੁਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਮਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰੋਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਵਸ੍ਤੋਰਵਸਾ ਗृਣਨ੍ਤੋ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਹੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਫਤ ਕੀਤੇ ਇੰਦਰ, ਜਲਦੀ ਆ, ਕਾਬਲ ਗਾਇਕ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਉੱਤੇ। ਅਸੀਂ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਜਾਣੀਏ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਜਾਣ ਸਕੀਏ।