ਪਰਾ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਅਯਾਸੋ ਯਵ੍ਯਾ ਸਾਧਾਰਣ੍ਯੇਵ ਮਰੁਤੋ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ੁਃ । ਨ ਰੋਦਸੀ ਅਪ ਨੁਦਨ੍ਤ ਘੋਰਾ ਜੁषਨ੍ਤ ਵृਧਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਦੇਵਾਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਇੱਕ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਮਰੁਤ ਚੱਲ ਪਏ ਹਨ। ਡਰਾਉਣੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਦੇਵਤਾ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜੋषਦ੍ਯਦੀਮਸੁਰ੍ਯਾ ਸਚਧ੍ਯੈ ਵਿषਿਤਸ੍ਤੁਕਾ ਰੋਦਸੀ ਨृਮਣਾਃ । ਆ ਸੂਰ੍ਯੇਵ ਵਿਧਤੋ ਰਥਂ ਗਾਤ੍ਤ੍ਵੇषਪ੍ਰਤੀਕਾ ਨਭਸੋ ਨੇਤ੍ਯਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਰਥ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਸ਼ਕਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਥ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਸ੍ਥਾਪਯਨ੍ਤ ਯੁਵਤਿਂ ਯੁਵਾਨਃ ਸ਼ੁਭੇ ਨਿਮਿਸ਼੍ਲਾਂ ਵਿਦਥੇषੁ ਪਜ੍ਰਾਮ੍ । ਅਰ੍ਕੋ ਯਦ੍ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ਗਾਯਦ੍ਗਾਥਂ ਸੁਤਸੋਮੋ ਦੁਵਸ੍ਯਨ੍
ਜਵਾਨ ਲੋਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਰੁਤਾਂ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਤਂ ਵਿਵਕ੍ਮਿ ਵਕ੍ਮ੍ਯੋ ਯ ਏषਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਮਹਿਮਾ ਸਤ੍ਯੋ ਅਸ੍ਤਿ । ਸਚਾ ਯਦੀਂ ਵृषਮਣਾ ਅਹਂਯੁ ਸ੍ਥਿਰਾ ਚਿਜ੍ਜਨੀਰ੍ਵਹਤੇ ਸੁਭਾਗਾਃ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੱਕੇ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਨ੍ਤਿ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵਵਦ੍ਯਾਚ੍ਚਯਤ ਈਮਰ੍ਯਮੋ ਅਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਨ੍ । ਉਤ ਚ੍ਯਵਨ੍ਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤਾ ਧ੍ਰੁਵਾਣਿ ਵਾਵृਧ ਈਂ ਮਰੁਤੋ ਦਾਤਿਵਾਰਃ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨਿੰਦਿਆ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਯਮ ਅਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੱਕੀਆਂ ਤੇ ਅਟੱਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਹਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਰੁਤ ਦਾਨੀ ਆਪਣੇ ਦਾਨ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਹੀ ਨੁ ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਅਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮੇ ਆਰਾਤ੍ਤਾਚ੍ਚਿਚ੍ਛਵਸੋ ਅਨ੍ਤਮਾਪੁਃ । ਤੇ ਧृष੍ਣੁਨਾ ਸ਼ਵਸਾ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵਾਂਸੋऽਰ੍ਣੋ ਨ ਦ੍ਵੇषੋ ਧृषਤਾ ਪਰਿ ष੍ਠੁਃ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਖਰੀ ਨਹੀਂ। ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੱਖੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
ਵਯਮਦ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਯਂ ਸ਼੍ਵੋ ਵੋਚੇਮਹਿ ਸਮਰ੍ਯੇ । ਵਯਂ ਪੁਰਾ ਮਹਿ ਚ ਨੋ ਅਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍ਤਨ੍ਨ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਾ ਨਰਾਮਨੁ ष੍ਯਾਤ੍
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਲੇ ਲੋਕ, ਰਿਭੂ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ।
ਏष ਵ ਸ੍ਤੋਮੋ ਮਰੁਤ ਇਯਂ ਗੀਰ੍ਮਾਨ੍ਦਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰੋਃ । ਏषਾ ਯਾਸੀष੍ਟ ਤਨ੍ਵੇ ਵਯਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਕਵੀ ਮੰਦਾਰਿਆ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ, ਮਰੁਤੋ, ਇਹ ਗੀਤ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਜਾਣ ਸਕੀਏ।
ਯਜ੍ਞਾਯਜ੍ਞਾ ਵਃ ਸਮਨਾ ਤੁਤੁਰ੍ਵਣਿਰ੍ਧਿਯਂਧਿਯਂ ਵੋ ਦੇਵਯਾ ਉ ਦਧਿਧ੍ਵੇ । ਆ ਵੋऽਰ੍ਵਾਚਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਰੋਦਸ੍ਯੋਰ੍ਮਹੇ ਵਵृਤ੍ਯਾਮਵਸੇ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਯਜਨ ਤੋਂ ਯਜਨ, ਇਕੱਠੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਫੈਲਾਇਆ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਵਵ੍ਰਾਸੋ ਨ ਯੇ ਸ੍ਵਜਾਃ ਸ੍ਵਤਵਸ ਇषਂ ਸ੍ਵਰਭਿਜਾਯਨ੍ਤ ਧੂਤਯਃ । ਸਹਸ੍ਰਿਯਾਸੋ ਅਪਾਂ ਨੋਰ੍ਮਯ ਆਸਾ ਗਾਵੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾਸੋ ਨੋਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਣੇ ਹੋਏ ਵਛੇ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੇ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦੀਆਂ।
ਸੋਮਾਸੋ ਨ ਯੇ ਸੁਤਾਸ੍ਤृਪ੍ਤਾਂਸ਼ਵੋ ਹृਤ੍ਸੁ ਪੀਤਾਸੋ ਦੁਵਸੋ ਨਾਸਤੇ । ਐषਾਮਂਸੇषੁ ਰਮ੍ਭਿਣੀਵ ਰਾਰਭੇ ਹਸ੍ਤੇषੁ ਖਾਦਿਸ਼੍ਚ ਕृਤਿਸ਼੍ਚ ਸਂ ਦਧੇ
ਜਿਵੇਂ ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮੇ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਲਤਾ ਵਾਂਗ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਣਾ ਤੇ ਕੰਮ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖੇ ਹਨ।
ਅਵ ਸ੍ਵਯੁਕ੍ਤਾ ਦਿਵ ਆ ਵृਥਾ ਯਯੁਰਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਕਸ਼ਯਾ ਚੋਦਤ ਤ੍ਮਨਾ । ਅਰੇਣਵਸ੍ਤੁਵਿਜਾਤਾ ਅਚੁਚ੍ਯਵੁਰ੍ਦृਲ਼੍ਹਾਨਿ ਚਿਨ੍ਮਰੁਤੋ ਭ੍ਰਾਜਦृष੍ਟਯਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਅਮਰ ਲੋਕ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ। ਧੂੜ ਤੋਂ ਜਣੇ, ਉਹ ਪੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਰੁਤ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਕੋ ਵੋऽਨ੍ਤਰ੍ਮਰੁਤ ऋष੍ਟਿਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਰੇਜਤਿ ਤ੍ਮਨਾ ਹਨ੍ਵੇਵ ਜਿਹ੍ਵਯਾ । ਧਨ੍ਵਚ੍ਯੁਤ ਇषਾਂ ਨ ਯਾਮਨਿ ਪੁਰੁਪ੍ਰੈषਾ ਅਹਨ੍ਯੋ ਨੈਤਸ਼ਃ
ਤੁਸੀਂ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੀਭ ਵਾਂਗ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਰੇਤ 'ਤੇ ਚਲਦਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਕਈ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਵ ਸ੍ਵਿਦਸ੍ਯ ਰਜਸੋ ਮਹਸ੍ਪਰਂ ਕ੍ਵਾਵਰਂ ਮਰੁਤੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਯਯ । ਯਚ੍ਚ੍ਯਾਵਯਥ ਵਿਥੁਰੇਵ ਸਂਹਿਤਂ ਵ੍ਯਦ੍ਰਿਣਾ ਪਤਥ ਤ੍ਵੇषਮਰ੍ਣਵਮ੍
ਇਸ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਹੱਦ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਮਰੁਤੋ, ਉਹ ਥਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਛਾਂਟਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ 'ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਹੋ।
ਸਾਤਿਰ੍ਨ ਵੋऽਮਵਤੀ ਸ੍ਵਰ੍ਵਤੀ ਤ੍ਵੇषਾ ਵਿਪਾਕਾ ਮਰੁਤਃ ਪਿਪਿष੍ਵਤੀ । ਭਦ੍ਰਾ ਵੋ ਰਾਤਿਃ ਪृਣਤੋ ਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਪृਥੁਜ੍ਰਯੀ ਅਸੁਰ੍ਯੇਵ ਜਞ੍ਜਤੀ
ਤੁਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਤਿੱਖੀ, ਪੱਕੀ, ਮਰੁਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਨ ਭਲਾ ਹੈ, ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ, ਚੌੜਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਰਤਾਜ ਵਾਂਗ, ਚਲਾਕ।
ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਟੋਭਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਪਵਿਭ੍ਯੋ ਯਦਭ੍ਰਿਯਾਂ ਵਾਚਮੁਦੀਰਯਨ੍ਤਿ । ਅਵ ਸ੍ਮਯਨ੍ਤ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਦੀ ਘृਤਂ ਮਰੁਤਃ ਪ੍ਰੁष੍ਣੁਵਨ੍ਤਿ
ਨਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਬੋਲ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਿਜਲੀਆਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਮਰੁਤ ਘੀ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ।
ਅਸੂਤ ਪृਸ਼੍ਨਿਰ੍ਮਹਤੇ ਰਣਾਯ ਤ੍ਵੇषਮਯਾਸਾਂ ਮਰੁਤਾਮਨੀਕਮ੍ । ਤੇ ਸਪ੍ਸਰਾਸੋऽਜਨਯਨ੍ਤਾਭ੍ਵਮਾਦਿਤ੍ਸ੍ਵਧਾਮਿषਿਰਾਂ ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਨ੍
ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਣਿਆ ਹੈ। ਉਹ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਏष ਵ ਸ੍ਤੋਮੋ ਮਰੁਤ ਇਯਂ ਗੀਰ੍ਮਾਨ੍ਦਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰੋਃ । ਏषਾ ਯਾਸੀष੍ਟ ਤਨ੍ਵੇ ਵਯਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਕਵੀ ਮੰਦਾਰਿਆ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ, ਮਰੁਤੋ, ਇਹ ਗੀਤ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਜਾਣ ਸਕੀਏ।
ਮਹਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ ਏਤਾਨ੍ਮਹਸ਼੍ਚਿਦਸਿ ਤ੍ਯਜਸੋ ਵਰੂਤਾ । ਸ ਨੋ ਵੇਧੋ ਮਰੁਤਾਂ ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ਸੁਮ੍ਨਾ ਵਨੁष੍ਵ ਤਵ ਹਿ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਹ ਵੱਡੇ ਜਣੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਚਨਹਾਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਬਖਸ਼ੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਾਂ।
ਅਯੁਜ੍ਰਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਕृष੍ਟੀਰ੍ਵਿਦਾਨਾਸੋ ਨਿष੍षਿਧੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰਾ । ਮਰੁਤਾਂ ਪृਤ੍ਸੁਤਿਰ੍ਹਾਸਮਾਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਮੀਲ਼੍ਹਸ੍ਯ ਪ੍ਰਧਨਸ੍ਯ ਸਾਤੌ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਥ ਨਹੀਂ ਜੋੜਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ; ਗਿਆਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਵ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਇਨਾਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ।
ਅਮ੍ਯਕ੍ਸਾ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ऋष੍ਟਿਰਸ੍ਮੇ ਸਨੇਮ੍ਯਭ੍ਵਂ ਮਰੁਤੋ ਜੁਨਨ੍ਤਿ । ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਿ ष੍ਮਾਤਸੇ ਸ਼ੁਸ਼ੁਕ੍ਵਾਨਾਪੋ ਨ ਦ੍ਵੀਪਂ ਦਧਤਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਸਾਡੀ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੈ; ਮਰੁਤ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਵੀ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ; ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਂ ਰਯਿਂ ਦਾ ਓਜਿष੍ਠਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯੇਵ ਰਾਤਿਮ੍ । ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚ ਯਾਸ੍ਤੇ ਚਕਨਨ੍ਤ ਵਾਯੋ ਸ੍ਤਨਂ ਨ ਮਧ੍ਵਃ ਪੀਪਯਨ੍ਤ ਵਾਜੈਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਿਲੋਂ ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਬਲਤ ਦੇ ਇਨਾਮ ਵਾਂਗ। ਤੇਰੇ ਵਾਅਦੇ ਹੋਏ ਹਵਾ, ਵਾਯੂ, ਉਹ ਮੱਧ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਹਿਰਦਾ ਭਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵੇ ਰਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੋਸ਼ਤਮਾਃ ਪ੍ਰਣੇਤਾਰਃ ਕਸ੍ਯ ਚਿਦृਤਾਯੋਃ । ਤੇ षੁ ਣੋ ਮਰੁਤੋ ਮृਲ਼ਯਨ੍ਤੁ ਯੇ ਸ੍ਮਾ ਪੁਰਾ ਗਾਤੂਯਨ੍ਤੀਵ ਦੇਵਾਃ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ। ਮਰੁਤ ਸਾਨੂੰ ਰਹਿਮਤ ਦਿਖਾਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਸਤਾ ਦੱਸਦੇ ਆਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰ ਯਾਹੀਨ੍ਦ੍ਰ ਮੀਲ਼੍ਹੁषੋ ਨॄਨ੍ਮਹਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ ਸਦਨੇ ਯਤਸ੍ਵ । ਅਧ ਯਦੇषਾਂ ਪृਥੁਬੁਧ੍ਨਾਸ ਏਤਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਾਰ੍ਯਃ ਪੌਂਸ੍ਯਾਨਿ ਤਸ੍ਥੁਃ
ਇੰਦਰ, ਦਿਲੋਂ ਦਿਲੇਰੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਡਾ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ। ਇੱਥੇ, ਚੌੜੇ ਆਧਾਰ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਵਡਿਆ ਲੋਕ, ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਪੱਕੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿ ਘੋਰਾਣਾਮੇਤਾਨਾਮਯਾਸਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵ ਆਯਤਾਮੁਪਬ੍ਦਿਃ । ਯੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਪृਤਨਾਯਨ੍ਤਮੂਮੈਰृਣਾਵਾਨਂ ਨ ਪਤਯਨ੍ਤ ਸਰ੍ਗੈਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਥਕਦੇ ਨਾ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਸੁਣ; ਉੱਤਰ ਨੇੜੇ ਆਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਲੜਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਬਲਕਿ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਮਾਨੇਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਾ ਰਦਾ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ੁਰੁਧੋ ਗੋਅਗ੍ਰਾਃ । ਸ੍ਤਵਾਨੇਭਿ ਸ੍ਤਵਸੇ ਦੇਵ ਦੇਵੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਨਤਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ, ਜਾਣ ਸਕੀਏ।
ਨ ਨੂਨਮਸ੍ਤਿ ਨੋ ਸ਼੍ਵਃ ਕਸ੍ਤਦ੍ਵੇਦ ਯਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਅਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤਮਭਿ ਸਂਚਰੇਣ੍ਯਮੁਤਾਧੀਤਂ ਵਿ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਅੱਜ ਹੈ, ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ; ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਅਜਬ ਹੈ? ਦੂਜੇ ਦਾ ਮਨ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੜ੍ਹਿਆ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਿਘਾਂਸਸਿ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਮਰੁਤਸ੍ਤਵ । ਤੇਭਿਃ ਕਲ੍ਪਸ੍ਵ ਸਾਧੁਯਾ ਮਾ ਨਃ ਸਮਰਣੇ ਵਧੀਃ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਮਰੁਤ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੰਗਾ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮਾਰ।
ਕਿਂ ਨੋ ਭ੍ਰਾਤਰਗਸ੍ਤ੍ਯ ਸਖਾ ਸਨ੍ਨਤਿ ਮਨ੍ਯਸੇ । ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤੇ ਯਥਾ ਮਨੋऽਸ੍ਮਭ੍ਯਮਿਨ੍ਨ ਦਿਤ੍ਸਸਿ
ਹੇ ਭਰਾ ਅਗਸਤਿਆ, ਦੋਸਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਮੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਮਨ—ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਅਰਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵੇਦਿਂ ਸਮਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧਤਾਂ ਪੁਰਃ । ਤਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਯ ਚੇਤਨਂ ਯਜ੍ਞਂ ਤੇ ਤਨਵਾਵਹੈ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਦੀ ਬਣਾਉਣ, ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਜਗਾਓ। ਉੱਥੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਸੋਚ ਲਿਆਉਣ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਚੜ੍ਹਾਈਏ।