ਵਸੂ ਰੁਦ੍ਰਾ ਪੁਰੁਮਨ੍ਤੂ ਵृਧਨ੍ਤਾ ਦਸ਼ਸ੍ਯਤਂ ਨੋ ਵृषਣਾਵਭਿष੍ਟੌ । ਦਸ੍ਰਾ ਹ ਯਦ੍ਰੇਕ੍ਣ ਔਚਥ੍ਯੋ ਵਾਂ ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਸਸ੍ਰਾਥੇ ਅਕਵਾਭਿਰੂਤੀ
ਦਾਤਾ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਦਿਓ। ਅਸਚਰਜ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਆਉਚਥਿਆ ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਮਦਦ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਕੋ ਵਾਂ ਦਾਸ਼ਤ੍ਸੁਮਤਯੇ ਚਿਦਸ੍ਯੈ ਵਸੂ ਯਦ੍ਧੇਥੇ ਨਮਸਾ ਪਦੇ ਗੋਃ । ਜਿਗृਤਮਸ੍ਮੇ ਰੇਵਤੀਃ ਪੁਰਂਧੀਃ ਕਾਮਪ੍ਰੇਣੇਵ ਮਨਸਾ ਚਰਨ੍ਤਾ
ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ? ਸਾਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿਓ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਨ ਵਾਂਗ ਚਲਦੇ ਹੋਏ।
ਯੁਕ੍ਤੋ ਹ ਯਦ੍ਵਾਂ ਤੌਗ੍ਰ੍ਯਾਯ ਪੇਰੁਰ੍ਵਿ ਮਧ੍ਯੇ ਅਰ੍ਣਸੋ ਧਾਯਿ ਪਜ੍ਰਃ । ਉਪ ਵਾਮਵਃ ਸ਼ਰਣਂ ਗਮੇਯਂ ਸ਼ੂਰੋ ਨਾਜ੍ਮ ਪਤਯਦ੍ਭਿਰੇਵੈਃ
ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਤੁਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੱਭ ਸਕਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਭੱਜਦਾ ਹੈ।
ਉਪਸ੍ਤੁਤਿਰੌਚਥ੍ਯਮੁਰੁष੍ਯੇਨ੍ਮਾ ਮਾਮਿਮੇ ਪਤਤ੍ਰਿਣੀ ਵਿ ਦੁਗ੍ਧਾਮ੍ । ਮਾ ਮਾਮੇਧੋ ਦਸ਼ਤਯਸ਼੍ਚਿਤੋ ਧਾਕ੍ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਾਂ ਬਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਮਨਿ ਖਾਦਤਿ ਕ੍ਸ਼ਾਮ੍
ਆਉਚਥਿਆ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਵੱਡੇ ਹੋ। ਤਿੰਨ-ਪੰਖੀ ਪੰਛੀ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਪੀ ਜਾਏ। ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਖਾਏ।
ਨ ਮਾ ਗਰਨ੍ਨਦ੍ਯੋ ਮਾਤृਤਮਾ ਦਾਸਾ ਯਦੀਂ ਸੁਸਮੁਬ੍ਧਮਵਾਧੁਃ । ਸ਼ਿਰੋ ਯਦਸ੍ਯ ਤ੍ਰੈਤਨੋ ਵਿਤਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਦਾਸ ਉਰੋ ਅਂਸਾਵਪਿ ਗ੍ਧ
ਨਦੀ, ਜੋ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਨਿਗਲਣ। ਦਾਸ, ਜੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਣ। ਜਦ ਦਾਸ ਦਾ ਸਿਰ ਤ੍ਰੈਤਨਾ ਵੱਲੋਂ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮੋਢੇ ਆਪ ਹੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਤਮਾ ਮਾਮਤੇਯੋ ਜੁਜੁਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਮੇ ਯੁਗੇ । ਅਪਾਮਰ੍ਥਂ ਯਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਵਤਿ ਸਾਰਥਿਃ
ਦੀਰਘਤਮਾ, ਮਮਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਦਸਵੇਂ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਤਪਸੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦਾ ਰਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਦ੍ਯਾਵਾ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪृਥਿਵੀ ऋਤਾਵृਧਾ ਮਹੀ ਸ੍ਤੁषੇ ਵਿਦਥੇषੁ ਪ੍ਰਚੇਤਸਾ । ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਯੇ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇ ਸੁਦਂਸਸੇਤ੍ਥਾ ਧਿਯਾ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਭੂषਤਃ
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨ ਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਨਾਲ। ਤੁਸੀਂ, ਰੱਬ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਰੱਬਾਂ ਨਾਲ, ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਉਤ ਮਨ੍ਯੇ ਪਿਤੁਰਦ੍ਰੁਹੋ ਮਨੋ ਮਾਤੁਰ੍ਮਹਿ ਸ੍ਵਤਵਸ੍ਤਦ੍ਧਵੀਮਭਿਃ । ਸੁਰੇਤਸਾ ਪਿਤਰਾ ਭੂਮ ਚਕ੍ਰਤੁਰੁਰੁ ਪ੍ਰਜਾਯਾ ਅਮृਤਂ ਵਰੀਮਭਿਃ
ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਰਹਿਤ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨਾਲ। ਦੋਵੇਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਫਲਦਾਇਕ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਅਮਰ ਰਸਤੇ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇ ਸੂਨਵਃ ਸ੍ਵਪਸਃ ਸੁਦਂਸਸੋ ਮਹੀ ਜਜ੍ਞੁਰ੍ਮਾਤਰਾ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਯੇ । ਸ੍ਥਾਤੁਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਜਗਤਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਣਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਥਃ ਪਦਮਦ੍ਵਯਾਵਿਨਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਾਬਲ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਸਮਝ ਲਈ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਮਾਯਿਨੋ ਮਮਿਰੇ ਸੁਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ਜਾਮੀ ਸਯੋਨੀ ਮਿਥੁਨਾ ਸਮੋਕਸਾ । ਨਵ੍ਯਂਨਵ੍ਯਂ ਤਨ੍ਤੁਮਾ ਤਨ੍ਵਤੇ ਦਿਵਿ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਃ ਕਵਯਃ ਸੁਦੀਤਯਃ
ਉਹ ਜਾਦੂਗਰ, ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਇਕੋ ਜ਼ਨਾਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਇਕਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਦਾ ਨਵਾਂ, ਸਦਾ ਨਵਾਂ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਧਾਗਾ ਵੁਣਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਰਾਧੋ ਅਦ੍ਯ ਸਵਿਤੁਰ੍ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਵਯਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਵੇ ਮਨਾਮਹੇ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸੁਚੇਤੁਨਾ ਰਯਿਂ ਧਤ੍ਤਂ ਵਸੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ਤਗ੍ਵਿਨਮ੍
ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕਿਰਪਾ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਰੱਬ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਧਨ ਦਿਓ, ਜੋ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਸੌ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਤੇ ਹਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵ ऋਤਾਵਰੀ ਰਜਸੋ ਧਾਰਯਤ੍ਕਵੀ । ਸੁਜਨ੍ਮਨੀ ਧਿषਣੇ ਅਨ੍ਤਰੀਯਤੇ ਦੇਵੋ ਦੇਵੀ ਧਰ੍ਮਣਾ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਤੁਸੀਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਥੰਭਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਥੰਭਦੇ ਹੋ। ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਧਿਸ਼ਣਾ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਰੱਬ ਅਤੇ ਰੱਬੀ, ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸੂਰਜ।
ਉਰੁਵ੍ਯਚਸਾ ਮਹਿਨੀ ਅਸਸ਼੍ਚਤਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਭੁਵਨਾਨਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਸੁਧृष੍ਟਮੇ ਵਪੁष੍ਯੇ ਨ ਰੋਦਸੀ ਪਿਤਾ ਯਤ੍ਸੀਮਭਿ ਰੂਪੈਰਵਾਸਯਤ੍
ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰਗਰਮ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਜੋਕੇ, ਦੋ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਥੰਭਾਇਆ।
ਸ ਵਹ੍ਨਿਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਪਵਿਤ੍ਰਵਾਨ੍ਪੁਨਾਤਿ ਧੀਰੋ ਭੁਵਨਾਨਿ ਮਾਯਯਾ । ਧੇਨੁਂ ਚ ਪृਸ਼੍ਨਿਂ ਵृषਭਂ ਸੁਰੇਤਸਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪਯੋ ਅਸ੍ਯ ਦੁਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਹ ਅੱਗ, ਦੋ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲੈ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧੇਨੁ ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਵੱਛਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਫਲਦਾਇਕ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਸਾਮਪਸ੍ਤਮੋ ਯੋ ਜਜਾਨ ਰੋਦਸੀ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵਾ । ਵਿ ਯੋ ਮਮੇ ਰਜਸੀ ਸੁਕ੍ਰਤੂਯਯਾਜਰੇਭਿ ਸ੍ਕਮ੍ਭਨੇਭਿਃ ਸਮਾਨृਚੇ
ਉਹ ਰੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਰਮ ਲਈ ਮਾਪਿਆ, ਪੁਰਾਣੇ ਥੰਭਾਂ ਨਾਲ, ਭਜਨ ਨੂੰ ਥੰਭਿਆ।
ਤੇ ਨੋ ਗृਣਾਨੇ ਮਹਿਨੀ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਧਾਸਥੋ ਬृਹਤ੍ । ਯੇਨਾਭਿ ਕृष੍ਟੀਸ੍ਤਤਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਪਨਾਯ੍ਯਮੋਜੋ ਅਸ੍ਮੇ ਸਮਿਨ੍ਵਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਦਿਓ।
ਕਿਮੁ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਿਂ ਯਵਿष੍ਠੋ ਨ ਆਜਗਨ੍ਕਿਮੀਯਤੇ ਦੂਤ੍ਯਂ ਕਦ੍ਯਦੂਚਿਮ । ਨ ਨਿਨ੍ਦਿਮ ਚਮਸਂ ਯੋ ਮਹਾਕੁਲੋऽਗ੍ਨੇ ਭ੍ਰਾਤਰ੍ਦ੍ਰੁਣ ਇਦ੍ਭੂਤਿਮੂਦਿਮ
ਕਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ ਹੈ, ਆਇਆ ਨਹੀਂ? ਕੌਣ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗ, ਭਰਾ, ਅਸੀਂ ਲੱਕੜ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ।
ਏਕਂ ਚਮਸਂ ਚਤੁਰਃ ਕृਣੋਤਨ ਤਦ੍ਵੋ ਦੇਵਾ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਦ੍ਵ ਆਗਮਮ੍ । ਸੌਧਨ੍ਵਨਾ ਯਦ੍ਯੇਵਾ ਕਰਿष੍ਯਥ ਸਾਕਂ ਦੇਵੈਰ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਥ
ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਣਾਓ, ਇਹ ਰੱਬਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਏ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਸੌਧਨਵਨ, ਇਹ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਰੱਬਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਦਬ੍ਰਵੀਤਨਾਸ਼੍ਵਃ ਕਰ੍ਤ੍ਵੋ ਰਥ ਉਤੇਹ ਕਰ੍ਤ੍ਵਃ । ਧੇਨੁਃ ਕਰ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਵਸ਼ਾ ਕਰ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾ ਤਾਨਿ ਭ੍ਰਾਤਰਨੁ ਵਃ ਕृਤ੍ਵ੍ਯੇਮਸਿ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਦੂਤ ਨੂੰ, ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਘੋੜਾ ਬਣਾਈਏ, ਇੱਥੇ ਰਥ ਬਣਾਈਏ; ਗਾਂ ਬਣਾਈਏ, ਨੌਜਵਾਨ ਬਣਾਈਏ,' ਇਹ ਕੰਮ, ਭਰਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਚਕृਵਾਂਸ ऋਭਵਸ੍ਤਦਪृਚ੍ਛਤ ਕ੍ਵੇਦਭੂਦ੍ਯਃ ਸ੍ਯ ਦੂਤੋ ਨ ਆਜਗਨ੍ । ਯਦਾਵਾਖ੍ਯਚ੍ਚਮਸਾਞ੍ਚਤੁਰਃ ਕृਤਾਨਾਦਿਤ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਗ੍ਨਾਸ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਨ੍ਯਾਨਜੇ
ਇਹ ਕਰ ਕੇ, ਰਿਭੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਆਇਆ ਨਹੀਂ?' ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਤਰ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਦੱਸੇ, ਤਦ ਤਵਸ਼ਟਰ ਰੱਬੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਗਿਆ।
ਹਨਾਮੈਨਾਁ ਇਤਿ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਯਦਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚਮਸਂ ਯੇ ਦੇਵਪਾਨਮਨਿਨ੍ਦਿषੁਃ । ਅਨ੍ਯਾ ਨਾਮਾਨਿ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਸੁਤੇ ਸਚਾਁ ਅਨ੍ਯੈਰੇਨਾਨ੍ਕਨ੍ਯਾ ਨਾਮਭਿ ਸ੍ਪਰਤ੍
‘ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ,’ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਜੋ ਰੱਬਾਂ ਲਈ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਪਾਤਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪੀਣ ਸਮੇਂ, ਹੋਰ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰੀ ਯੁਯੁਜੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਥਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਮੁਪਾਜਤ । ऋਭੁਰ੍ਵਿਭ੍ਵਾ ਵਾਜੋ ਦੇਵਾਁ ਅਗਚ੍ਛਤ ਸ੍ਵਪਸੋ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਭਾਗਮੈਤਨ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਰਿਭੂ, ਵਿਭਵਾਂ, ਵਾਜਾ, ਰੱਬ, ਕਾਬਲ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਣ ਆਏ।
ਨਿਸ਼੍ਚਰ੍ਮਣੋ ਗਾਮਰਿਣੀਤ ਧੀਤਿਭਿਰ੍ਯਾ ਜਰਨ੍ਤਾ ਯੁਵਸ਼ਾ ਤਾਕृਣੋਤਨ । ਸੌਧਨ੍ਵਨਾ ਅਸ਼੍ਵਾਦਸ਼੍ਵਮਤਕ੍ਸ਼ਤ ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਥਮੁਪ ਦੇਵਾਁ ਅਯਾਤਨ
ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਮੜੀ ਤੋਂ ਗਾਂ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੌਧਨਵਨ ਨੇ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਘੋੜਾ ਬਣਾਇਆ, ਰਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰੱਬਾਂ ਕੋਲ ਆਏ।
ਇਦਮੁਦਕਂ ਪਿਬਤੇਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤਨੇਦਂ ਵਾ ਘਾ ਪਿਬਤਾ ਮੁਞ੍ਜਨੇਜਨਮ੍ । ਸੌਧਨ੍ਵਨਾ ਯਦਿ ਤਨ੍ਨੇਵ ਹਰ੍ਯਥ ਤृਤੀਯੇ ਘਾ ਸਵਨੇ ਮਾਦਯਾਧ੍ਵੈ
‘ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀਓ,’ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਜਾਂ ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਪੀਓ।’ ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਸੌਧਨਵਨ, ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੀਜੇ ਨਿਚੋੜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।
ਆਪੋ ਭੂਯਿष੍ਠਾ ਇਤ੍ਯੇਕੋ ਅਬ੍ਰਵੀਦਗ੍ਨਿਰ੍ਭੂਯਿष੍ਠ ਇਤ੍ਯਨ੍ਯੋ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਵਧਰ੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਬਹੁਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰੈਕੋ ਅਬ੍ਰਵੀਦृਤਾ ਵਦਨ੍ਤਸ਼੍ਚਮਸਾਁ ਅਪਿਂਸ਼ਤ
‘ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ,’ ਇੱਕ ਨੇ ਆਖਿਆ; ‘ਹੋਰ ਅੱਗ ਹੋਵੇ,’ ਦੂਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ; ‘ਪਾਤਰ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੋ,’ ਇੱਕ ਨੇ ਆਖਿਆ; ਸਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਤਰ ਭਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼੍ਰੋਣਾਮੇਕ ਉਦਕਂ ਗਾਮਵਾਜਤਿ ਮਾਂਸਮੇਕਃ ਪਿਂਸ਼ਤਿ ਸੂਨਯਾਭृਤਮ੍ । ਆ ਨਿਮ੍ਰੁਚਃ ਸ਼ਕृਦੇਕੋ ਅਪਾਭਰਤ੍ਕਿਂ ਸ੍ਵਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤਰਾ ਉਪਾਵਤੁਃ
ਇੱਕ ਵੱਛੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਕੁੱਤੇ ਲਈ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਜਣੇ ਗੋਬਰ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਉਦ੍ਵਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਮਾ ਅਕृਣੋਤਨਾ ਤृਣਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਵਪਃ ਸ੍ਵਪਸ੍ਯਯਾ ਨਰਃ । ਅਗੋਹ੍ਯਸ੍ਯ ਯਦਸਸ੍ਤਨਾ ਗृਹੇ ਤਦਦ੍ਯੇਦਮृਭਵੋ ਨਾਨੁ ਗਚ੍ਛਥ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਛੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਘਾਹ ਪਾ ਦਿੰਦੇ; ਜਦੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪਾ ਦਿੰਦੇ। ਜੋ ਅਜੋਬਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਆਜ ਤੁਸੀਂ, ਰਿਭੂਵੋ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਜਾਓ।
ਸਮ੍ਮੀਲ੍ਯ ਯਦ੍ਭੁਵਨਾ ਪਰ੍ਯਸਰ੍ਪਤ ਕ੍ਵ ਸ੍ਵਿਤ੍ਤਾਤ੍ਯਾ ਪਿਤਰਾ ਵ ਆਸਤੁਃ । ਅਸ਼ਪਤ ਯਃ ਕਰਸ੍ਨਂ ਵ ਆਦਦੇ ਯਃ ਪ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰੋ ਤਸ੍ਮਾ ਅਬ੍ਰਵੀਤਨ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਚੱਕਰ ਲਾਇਆ, ਉਹ ਮਾਪੇ ਕਿੱਥੇ ਬੈਠੇ ਜਾਂ ਕਿੱਥੇ ਗਏ? ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰਾ ਹੱਥ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤੀ; ਜਿਸ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਬੋਲੋ।
ਸੁषੁਪ੍ਵਾਂਸ ऋਭਵਸ੍ਤਦਪृਚ੍ਛਤਾਗੋਹ੍ਯ ਕ ਇਦਂ ਨੋ ਅਬੂਬੁਧਤ੍ । ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਬਸ੍ਤੋ ਬੋਧਯਿਤਾਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰ ਇਦਮਦ੍ਯਾ ਵ੍ਯਖ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਰਿਭੂਵ ਸੌਂਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: 'ਅਜੋਬਾ, ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਜਗਾਇਆ?' ਬਕਰਾ ਕੁੱਤੇ, ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਜ ਖੁਲ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਦਿਵਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਰੁਤੋ ਭੂਮ੍ਯਾਗ੍ਨਿਰਯਂ ਵਾਤੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯਾਤਿ । ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਯਾਤਿ ਵਰੁਣਃ ਸਮੁਦ੍ਰੈਰ੍ਯੁष੍ਮਾਁ ਇਚ੍ਛਨ੍ਤਃ ਸ਼ਵਸੋ ਨਪਾਤਃ
ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅੱਗ, ਇਹ ਹਵਾ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਪਾਣੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ।