ਯਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਵੇਧਸੇ ਨਵੀਯਸੇ ਸੁਮਜ੍ਜਾਨਯੇ ਵਿष੍ਣਵੇ ਦਦਾਸ਼ਤਿ । ਯੋ ਜਾਤਮਸ੍ਯ ਮਹਤੋ ਮਹਿ ਬ੍ਰਵਤ੍ਸੇਦੁ ਸ਼੍ਰਵੋਭਿਰ੍ਯੁਜ੍ਯਂ ਚਿਦਭ੍ਯਸਤ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਰਚਨਹਾਰ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਾਮ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਜੋੜੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਤਮੁ ਸ੍ਤੋਤਾਰਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਯਥਾ ਵਿਦ ऋਤਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭਂ ਜਨੁषਾ ਪਿਪਰ੍ਤਨ । ਆਸ੍ਯ ਜਾਨਨ੍ਤੋ ਨਾਮ ਚਿਦ੍ਵਿਵਕ੍ਤਨ ਮਹਸ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੋ ਸੁਮਤਿਂ ਭਜਾਮਹੇ
ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਾਇਕ, ਸੱਚ ਦੇ ਜਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਮਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣਸ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਕ੍ਰਤੁਂ ਸਚਨ੍ਤ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯ ਵੇਧਸਃ । ਦਾਧਾਰ ਦਕ੍ਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮਹਰ੍ਵਿਦਂ ਵ੍ਰਜਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਖਿਵਾਁ ਅਪੋਰ੍ਣੁਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੇ ਮਾਰੁਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਥਕਦਾ ਨਹੀਂ, enclosure ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯੋ ਵਿਵਾਯ ਸਚਥਾਯ ਦੈਵ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸੁਕृਤੇ ਸੁਕृਤ੍ਤਰਃ । ਵੇਧਾ ਅਜਿਨ੍ਵਤ੍ਤ੍ਰਿषਧਸ੍ਥ ਆਰ੍ਯਮृਤਸ੍ਯ ਭਾਗੇ ਯਜਮਾਨਮਾਭਜਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਰੱਬੀ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਿਆ ਹੈ। ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਆਰਯਮਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਭਾਗੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਨਵਾਜਿਆ।
ਅਬੋਧ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਮ ਉਦੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵ੍ਯੁषਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਮਹ੍ਯਾਵੋ ਅਰ੍ਚਿषਾ । ਆਯੁਕ੍ਸ਼ਾਤਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯਾਤਵੇ ਰਥਂ ਪ੍ਰਾਸਾਵੀਦ੍ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਜਗਤ੍ਪृਥਕ੍
ਅਗਨਿ ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯੁਞ੍ਜਾਥੇ ਵृषਣਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਥਂ ਘृਤੇਨ ਨੋ ਮਧੁਨਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਕ੍ਸ਼ਤਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪृਤਨਾਸੁ ਜਿਨ੍ਵਤਂ ਵਯਂ ਧਨਾ ਸ਼ੂਰਸਾਤਾ ਭਜੇਮਹਿ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਆਪਣਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇਵੋ। ਸਾਡਾ ਭਜਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਅਰ੍ਵਾਙ੍ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰੋ ਮਧੁਵਾਹਨੋ ਰਥੋ ਜੀਰਾਸ਼੍ਵੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ਯਾਤੁ ਸੁष੍ਟੁਤਃ । ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੋ ਮਘਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸੌਭਗਃ ਸ਼ਂ ਨ ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦਾ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਹਿ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਮਜਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਨਾਲ। ਤਿੰਨ-ਜੋੜਾ ਵਾਲਾ ਦਾਨੀ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਪਹੁੰਚਾਏ।
ਆ ਨ ਊਰ੍ਜਂ ਵਹਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਂ ਮਧੁਮਤ੍ਯਾ ਨਃ ਕਸ਼ਯਾ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍ । ਪ੍ਰਾਯੁਸ੍ਤਾਰਿष੍ਟਂ ਨੀ ਰਪਾਂਸਿ ਮृਕ੍ਸ਼ਤਂ ਸੇਧਤਂ ਦ੍ਵੇषੋ ਭਵਤਂ ਸਚਾਭੁਵਾ
ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿ ਵਾਲੀ ਚਾਬੀ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉ, ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਦੇਵੋ। ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਓ, ਸਾਡੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਨਫ਼ਰਤ ਨੂੰ ਭਜਾਓ ਤੇ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਸਾਥੀ ਬਣੋ।
ਯੁਵਂ ਹ ਗਰ੍ਭਂ ਜਗਤੀषੁ ਧਤ੍ਥੋ ਯੁਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਭੁਵਨੇष੍ਵਨ੍ਤਃ । ਯੁਵਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਵृषਣਾਵਪਸ਼੍ਚ ਵਨਸ੍ਪਤੀਁਰਸ਼੍ਵਿਨਾਵੈਰਯੇਥਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਣਨ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਅਗਨਿ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਹ ਸ੍ਥੋ ਭਿषਜਾ ਭੇषਜੇਭਿਰਥੋ ਹ ਸ੍ਥੋ ਰਥ੍ਯਾ ਰਾਥ੍ਯੇਭਿਃ । ਅਥੋ ਹ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਧਿ ਧਤ੍ਥ ਉਗ੍ਰਾ ਯੋ ਵਾਂ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ਮਨਸਾ ਦਦਾਸ਼
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਰਥੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਤਾਕਤਵਰ, ਤਾਕਤ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਜੋ ਭੇਟ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਸੂ ਰੁਦ੍ਰਾ ਪੁਰੁਮਨ੍ਤੂ ਵृਧਨ੍ਤਾ ਦਸ਼ਸ੍ਯਤਂ ਨੋ ਵृषਣਾਵਭਿष੍ਟੌ । ਦਸ੍ਰਾ ਹ ਯਦ੍ਰੇਕ੍ਣ ਔਚਥ੍ਯੋ ਵਾਂ ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਸਸ੍ਰਾਥੇ ਅਕਵਾਭਿਰੂਤੀ
ਦਾਤਾ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਦਿਓ। ਅਸਚਰਜ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਆਉਚਥਿਆ ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਮਦਦ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਕੋ ਵਾਂ ਦਾਸ਼ਤ੍ਸੁਮਤਯੇ ਚਿਦਸ੍ਯੈ ਵਸੂ ਯਦ੍ਧੇਥੇ ਨਮਸਾ ਪਦੇ ਗੋਃ । ਜਿਗृਤਮਸ੍ਮੇ ਰੇਵਤੀਃ ਪੁਰਂਧੀਃ ਕਾਮਪ੍ਰੇਣੇਵ ਮਨਸਾ ਚਰਨ੍ਤਾ
ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ? ਸਾਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿਓ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਨ ਵਾਂਗ ਚਲਦੇ ਹੋਏ।
ਯੁਕ੍ਤੋ ਹ ਯਦ੍ਵਾਂ ਤੌਗ੍ਰ੍ਯਾਯ ਪੇਰੁਰ੍ਵਿ ਮਧ੍ਯੇ ਅਰ੍ਣਸੋ ਧਾਯਿ ਪਜ੍ਰਃ । ਉਪ ਵਾਮਵਃ ਸ਼ਰਣਂ ਗਮੇਯਂ ਸ਼ੂਰੋ ਨਾਜ੍ਮ ਪਤਯਦ੍ਭਿਰੇਵੈਃ
ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਤੁਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੱਭ ਸਕਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਭੱਜਦਾ ਹੈ।
ਉਪਸ੍ਤੁਤਿਰੌਚਥ੍ਯਮੁਰੁष੍ਯੇਨ੍ਮਾ ਮਾਮਿਮੇ ਪਤਤ੍ਰਿਣੀ ਵਿ ਦੁਗ੍ਧਾਮ੍ । ਮਾ ਮਾਮੇਧੋ ਦਸ਼ਤਯਸ਼੍ਚਿਤੋ ਧਾਕ੍ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਾਂ ਬਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਮਨਿ ਖਾਦਤਿ ਕ੍ਸ਼ਾਮ੍
ਆਉਚਥਿਆ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਵੱਡੇ ਹੋ। ਤਿੰਨ-ਪੰਖੀ ਪੰਛੀ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਪੀ ਜਾਏ। ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਖਾਏ।
ਨ ਮਾ ਗਰਨ੍ਨਦ੍ਯੋ ਮਾਤृਤਮਾ ਦਾਸਾ ਯਦੀਂ ਸੁਸਮੁਬ੍ਧਮਵਾਧੁਃ । ਸ਼ਿਰੋ ਯਦਸ੍ਯ ਤ੍ਰੈਤਨੋ ਵਿਤਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਦਾਸ ਉਰੋ ਅਂਸਾਵਪਿ ਗ੍ਧ
ਨਦੀ, ਜੋ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਨਿਗਲਣ। ਦਾਸ, ਜੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਣ। ਜਦ ਦਾਸ ਦਾ ਸਿਰ ਤ੍ਰੈਤਨਾ ਵੱਲੋਂ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮੋਢੇ ਆਪ ਹੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਤਮਾ ਮਾਮਤੇਯੋ ਜੁਜੁਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਮੇ ਯੁਗੇ । ਅਪਾਮਰ੍ਥਂ ਯਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਵਤਿ ਸਾਰਥਿਃ
ਦੀਰਘਤਮਾ, ਮਮਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਦਸਵੇਂ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਤਪਸੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦਾ ਰਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਦ੍ਯਾਵਾ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪृਥਿਵੀ ऋਤਾਵृਧਾ ਮਹੀ ਸ੍ਤੁषੇ ਵਿਦਥੇषੁ ਪ੍ਰਚੇਤਸਾ । ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਯੇ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇ ਸੁਦਂਸਸੇਤ੍ਥਾ ਧਿਯਾ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਭੂषਤਃ
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨ ਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਨਾਲ। ਤੁਸੀਂ, ਰੱਬ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਰੱਬਾਂ ਨਾਲ, ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਉਤ ਮਨ੍ਯੇ ਪਿਤੁਰਦ੍ਰੁਹੋ ਮਨੋ ਮਾਤੁਰ੍ਮਹਿ ਸ੍ਵਤਵਸ੍ਤਦ੍ਧਵੀਮਭਿਃ । ਸੁਰੇਤਸਾ ਪਿਤਰਾ ਭੂਮ ਚਕ੍ਰਤੁਰੁਰੁ ਪ੍ਰਜਾਯਾ ਅਮृਤਂ ਵਰੀਮਭਿਃ
ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਰਹਿਤ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨਾਲ। ਦੋਵੇਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਫਲਦਾਇਕ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਅਮਰ ਰਸਤੇ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇ ਸੂਨਵਃ ਸ੍ਵਪਸਃ ਸੁਦਂਸਸੋ ਮਹੀ ਜਜ੍ਞੁਰ੍ਮਾਤਰਾ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਯੇ । ਸ੍ਥਾਤੁਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਜਗਤਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਣਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਥਃ ਪਦਮਦ੍ਵਯਾਵਿਨਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਾਬਲ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਸਮਝ ਲਈ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਮਾਯਿਨੋ ਮਮਿਰੇ ਸੁਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ਜਾਮੀ ਸਯੋਨੀ ਮਿਥੁਨਾ ਸਮੋਕਸਾ । ਨਵ੍ਯਂਨਵ੍ਯਂ ਤਨ੍ਤੁਮਾ ਤਨ੍ਵਤੇ ਦਿਵਿ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਃ ਕਵਯਃ ਸੁਦੀਤਯਃ
ਉਹ ਜਾਦੂਗਰ, ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਇਕੋ ਜ਼ਨਾਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਇਕਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਦਾ ਨਵਾਂ, ਸਦਾ ਨਵਾਂ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਧਾਗਾ ਵੁਣਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਰਾਧੋ ਅਦ੍ਯ ਸਵਿਤੁਰ੍ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਵਯਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਵੇ ਮਨਾਮਹੇ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸੁਚੇਤੁਨਾ ਰਯਿਂ ਧਤ੍ਤਂ ਵਸੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ਤਗ੍ਵਿਨਮ੍
ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕਿਰਪਾ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਰੱਬ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਧਨ ਦਿਓ, ਜੋ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਸੌ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਤੇ ਹਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵ ऋਤਾਵਰੀ ਰਜਸੋ ਧਾਰਯਤ੍ਕਵੀ । ਸੁਜਨ੍ਮਨੀ ਧਿषਣੇ ਅਨ੍ਤਰੀਯਤੇ ਦੇਵੋ ਦੇਵੀ ਧਰ੍ਮਣਾ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਤੁਸੀਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਥੰਭਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਥੰਭਦੇ ਹੋ। ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਧਿਸ਼ਣਾ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਰੱਬ ਅਤੇ ਰੱਬੀ, ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸੂਰਜ।
ਉਰੁਵ੍ਯਚਸਾ ਮਹਿਨੀ ਅਸਸ਼੍ਚਤਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਭੁਵਨਾਨਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਸੁਧृष੍ਟਮੇ ਵਪੁष੍ਯੇ ਨ ਰੋਦਸੀ ਪਿਤਾ ਯਤ੍ਸੀਮਭਿ ਰੂਪੈਰਵਾਸਯਤ੍
ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰਗਰਮ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਜੋਕੇ, ਦੋ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਥੰਭਾਇਆ।
ਸ ਵਹ੍ਨਿਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਪਵਿਤ੍ਰਵਾਨ੍ਪੁਨਾਤਿ ਧੀਰੋ ਭੁਵਨਾਨਿ ਮਾਯਯਾ । ਧੇਨੁਂ ਚ ਪृਸ਼੍ਨਿਂ ਵृषਭਂ ਸੁਰੇਤਸਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪਯੋ ਅਸ੍ਯ ਦੁਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਹ ਅੱਗ, ਦੋ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲੈ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧੇਨੁ ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਵੱਛਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਫਲਦਾਇਕ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਸਾਮਪਸ੍ਤਮੋ ਯੋ ਜਜਾਨ ਰੋਦਸੀ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵਾ । ਵਿ ਯੋ ਮਮੇ ਰਜਸੀ ਸੁਕ੍ਰਤੂਯਯਾਜਰੇਭਿ ਸ੍ਕਮ੍ਭਨੇਭਿਃ ਸਮਾਨृਚੇ
ਉਹ ਰੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਰਮ ਲਈ ਮਾਪਿਆ, ਪੁਰਾਣੇ ਥੰਭਾਂ ਨਾਲ, ਭਜਨ ਨੂੰ ਥੰਭਿਆ।
ਤੇ ਨੋ ਗृਣਾਨੇ ਮਹਿਨੀ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਧਾਸਥੋ ਬृਹਤ੍ । ਯੇਨਾਭਿ ਕृष੍ਟੀਸ੍ਤਤਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਪਨਾਯ੍ਯਮੋਜੋ ਅਸ੍ਮੇ ਸਮਿਨ੍ਵਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਦਿਓ।
ਕਿਮੁ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਿਂ ਯਵਿष੍ਠੋ ਨ ਆਜਗਨ੍ਕਿਮੀਯਤੇ ਦੂਤ੍ਯਂ ਕਦ੍ਯਦੂਚਿਮ । ਨ ਨਿਨ੍ਦਿਮ ਚਮਸਂ ਯੋ ਮਹਾਕੁਲੋऽਗ੍ਨੇ ਭ੍ਰਾਤਰ੍ਦ੍ਰੁਣ ਇਦ੍ਭੂਤਿਮੂਦਿਮ
ਕਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ ਹੈ, ਆਇਆ ਨਹੀਂ? ਕੌਣ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗ, ਭਰਾ, ਅਸੀਂ ਲੱਕੜ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ।
ਏਕਂ ਚਮਸਂ ਚਤੁਰਃ ਕृਣੋਤਨ ਤਦ੍ਵੋ ਦੇਵਾ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਦ੍ਵ ਆਗਮਮ੍ । ਸੌਧਨ੍ਵਨਾ ਯਦ੍ਯੇਵਾ ਕਰਿष੍ਯਥ ਸਾਕਂ ਦੇਵੈਰ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਥ
ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਣਾਓ, ਇਹ ਰੱਬਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਏ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਸੌਧਨਵਨ, ਇਹ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਰੱਬਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਦਬ੍ਰਵੀਤਨਾਸ਼੍ਵਃ ਕਰ੍ਤ੍ਵੋ ਰਥ ਉਤੇਹ ਕਰ੍ਤ੍ਵਃ । ਧੇਨੁਃ ਕਰ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਵਸ਼ਾ ਕਰ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾ ਤਾਨਿ ਭ੍ਰਾਤਰਨੁ ਵਃ ਕृਤ੍ਵ੍ਯੇਮਸਿ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਦੂਤ ਨੂੰ, ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਘੋੜਾ ਬਣਾਈਏ, ਇੱਥੇ ਰਥ ਬਣਾਈਏ; ਗਾਂ ਬਣਾਈਏ, ਨੌਜਵਾਨ ਬਣਾਈਏ,' ਇਹ ਕੰਮ, ਭਰਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਚਕृਵਾਂਸ ऋਭਵਸ੍ਤਦਪृਚ੍ਛਤ ਕ੍ਵੇਦਭੂਦ੍ਯਃ ਸ੍ਯ ਦੂਤੋ ਨ ਆਜਗਨ੍ । ਯਦਾਵਾਖ੍ਯਚ੍ਚਮਸਾਞ੍ਚਤੁਰਃ ਕृਤਾਨਾਦਿਤ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਗ੍ਨਾਸ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਨ੍ਯਾਨਜੇ
ਇਹ ਕਰ ਕੇ, ਰਿਭੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਆਇਆ ਨਹੀਂ?' ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਤਰ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਦੱਸੇ, ਤਦ ਤਵਸ਼ਟਰ ਰੱਬੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਗਿਆ।