ਬੋਧਾ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਵਚਸੋ ਯਵਿष੍ਠ ਮਂਹਿष੍ਠਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭृਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਧਾਵਃ । ਪੀਯਤਿ ਤ੍ਵੋ ਅਨੁ ਤ੍ਵੋ ਗृਣਾਤਿ ਵਨ੍ਦਾਰੁਸ੍ਤੇ ਤਨ੍ਵਂ ਵਨ੍ਦੇ ਅਗ੍ਨੇ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਵਾਲੇ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ।
ਯੇ ਪਾਯਵੋ ਮਾਮਤੇਯਂ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਅਨ੍ਧਂ ਦੁਰਿਤਾਦਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਰਰਕ੍ਸ਼ ਤਾਨ੍ਸੁਕृਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾ ਦਿਪ੍ਸਨ੍ਤ ਇਦ੍ਰਿਪਵੋ ਨਾਹ ਦੇਭੁਃ
ਜੋ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਹੀਂ, ਹਨ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ; ਤੂੰ ਉਹ ਚੰਗੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਦਕਿ ਵੈਰੀ ਤੇ ਡਾਹੀ ਹਾਰ ਗਏ।
ਯੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਰਰਿਵਾਁ ਅਘਾਯੁਰਰਾਤੀਵਾ ਮਰ੍ਚਯਤਿ ਦ੍ਵਯੇਨ । ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਗੁਰੁਃ ਪੁਨਰਸ੍ਤੁ ਸੋ ਅਸ੍ਮਾ ਅਨੁ ਮृਕ੍ਸ਼ੀष੍ਟ ਤਨ੍ਵਂ ਦੁਰੁਕ੍ਤੈਃ
ਜੋ ਕੋਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਬੁਰਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੈਰੀ—ਤਾਕਤਵਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਸ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਵੇ; ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮੰਦੇ ਬੋਲਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰ।
ਉਤ ਵਾ ਯਃ ਸਹਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਮਰ੍ਤੋ ਮਰ੍ਤਂ ਮਰ੍ਚਯਤਿ ਦ੍ਵਯੇਨ । ਅਤਃ ਪਾਹਿ ਸ੍ਤਵਮਾਨ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਮਗ੍ਨੇ ਮਾਕਿਰ੍ਨੋ ਦੁਰਿਤਾਯ ਧਾਯੀਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ, ਦੂਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਾ ਆਵੇ।
ਮਥੀਦ੍ਯਦੀਂ ਵਿष੍ਟੋ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਪ੍ਸੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਮ੍ । ਨਿ ਯਂ ਦਧੁਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਸੁ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵਪੁषੇ ਵਿਭਾਵਮ੍
ਜਦ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਕੱਢਿਆ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋਤਰ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ।
ਦਦਾਨਮਿਨ੍ਨ ਦਦਭਨ੍ਤ ਮਨ੍ਮਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਰੂਥਂ ਮਮ ਤਸ੍ਯ ਚਾਕਨ੍ । ਜੁषਨ੍ਤ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮੋਪਸ੍ਤੁਤਿਂ ਭਰਮਾਣਸ੍ਯ ਕਾਰੋਃ
ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਮੇਰੀ ਲਈ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਵੀ ਸਤਿ ਦੀ ਭਾਰ ਲੈਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯੇ ਚਿਨ੍ਨੁ ਯਂ ਸਦਨੇ ਜਗृਭ੍ਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ਦਧਿਰੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸਃ । ਪ੍ਰ ਸੂ ਨਯਨ੍ਤ ਗृਭਯਨ੍ਤ ਇष੍ਟਾਵਸ਼੍ਵਾਸੋ ਨ ਰਥ੍ਯੋ ਰਾਰਹਾਣਾਃ
ਸਦਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੀ, ਉਹਨੂੰ ਫੜਿਆ ਗਿਆ; ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਤਿ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਫੜਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਲਈ ਤਿਆਰ ਘੋੜੇ।
ਪੁਰੂਣਿ ਦਸ੍ਮੋ ਨਿ ਰਿਣਾਤਿ ਜਮ੍ਭੈਰਾਦ੍ਰੋਚਤੇ ਵਨ ਆ ਵਿਭਾਵਾ । ਆਦਸ੍ਯ ਵਾਤੋ ਅਨੁ ਵਾਤਿ ਸ਼ੋਚਿਰਸ੍ਤੁਰ੍ਨ ਸ਼ਰ੍ਯਾਮਸਨਾਮਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍
ਅਜੀਬ, ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ; ਉਸਦੀ ਲਾਟ ਹਵਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੀਂਦੀ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਬਾਣ ਵਾਂਗ, ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਦੀ ਹੈ।
ਨ ਯਂ ਰਿਪਵੋ ਨ ਰਿषਣ੍ਯਵੋ ਗਰ੍ਭੇ ਸਨ੍ਤਂ ਰੇषਣਾ ਰੇषਯਨ੍ਤਿ । ਅਨ੍ਧਾ ਅਪਸ਼੍ਯਾ ਨ ਦਭਨ੍ਨਭਿਖ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਾਸ ਈਂ ਪ੍ਰੇਤਾਰੋ ਅਰਕ੍ਸ਼ਨ੍
ਨ ਵੈਰੀ, ਨ ਵਿਰੋਧੀ, ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਅੰਨ੍ਹੇ, ਨਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ; ਸਦਾ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਮਹਃ ਸ ਰਾਯ ਏषਤੇ ਪਤਿਰ੍ਦਨ੍ਨਿਨ ਇਨਸ੍ਯ ਵਸੁਨਃ ਪਦ ਆ । ਉਪ ਧ੍ਰਜਨ੍ਤਮਦ੍ਰਯੋ ਵਿਧਨ੍ਨਿਤ੍
ਉਹ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦਾਨੀ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਖਜਾਨੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪੱਥਰ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦ ਉਹ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯੋ ਵृषਾ ਨਰਾਂ ਨ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ ਸ਼੍ਰਵੋਭਿਰਸ੍ਤਿ ਜੀਵਪੀਤਸਰ੍ਗਃ । ਪ੍ਰ ਯਃ ਸਸ੍ਰਾਣਃ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰੀਤ ਯੋਨੌ
ਉਹ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬਲਦ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੀਵਤ ਤੇ ਸਤਿ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਉਹ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਗਰਭ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯਃ ਪੁਰਂ ਨਾਰ੍ਮਿਣੀਮਦੀਦੇਦਤ੍ਯਃ ਕਵਿਰ੍ਨਭਨ੍ਯੋ ਨਾਰ੍ਵਾ । ਸੂਰੋ ਨ ਰੁਰੁਕ੍ਵਾਞ੍ਛਤਾਤ੍ਮਾ
ਉਹ, ਜੋ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਚਮਕਿਆ, ਸਿਆਣਾ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਦੂਰ ਨਹੀਂ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੱਲਿਆ।
ਅਭਿ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਾ ਤ੍ਰੀ ਰੋਚਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰਜਾਂਸਿ ਸ਼ੁਸ਼ੁਚਾਨੋ ਅਸ੍ਥਾਤ੍ । ਹੋਤਾ ਯਜਿष੍ਠੋ ਅਪਾਂ ਸਧਸ੍ਥੇ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤਿੰਨ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੋਤਰ।
ਅਯਂ ਸ ਹੋਤਾ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਧੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ । ਮਰ੍ਤੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮੈ ਸੁਤੁਕੋ ਦਦਾਸ਼
ਉਹੀ ਹੋਤ੍ਰ ਹੈ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੁ ਤ੍ਵਾ ਦਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਵੋਚੇऽਰਿਰਗ੍ਨੇ ਤਵ ਸ੍ਵਿਦਾ । ਤੋਦਸ੍ਯੇਵ ਸ਼ਰਣ ਆ ਮਹਸ੍ਯ
ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਦਾਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਆਸਰਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਆ।
ਵ੍ਯਨਿਨਸ੍ਯ ਧਨਿਨਃ ਪ੍ਰਹੋषੇ ਚਿਦਰਰੁषਃ । ਕਦਾ ਚਨ ਪ੍ਰਜਿਗਤੋ ਅਦੇਵਯੋਃ
ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾਂ ਉੱਚਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਂ ਧਨਵਾਨ, ਨਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਚਾਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਅਧਰਮੀ ਨੂੰ।
ਸ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਮਹੋ ਵ੍ਰਾਧਨ੍ਤਮੋ ਦਿਵਿ । ਪ੍ਰਪ੍ਰੇਤ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਵਨੁषਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਉਹ ਚਮਕਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੱਡਾ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸਹਾਇਕ ਬਣੀਏ।
ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਯਂ ਸ਼ਿਮ੍ਯਾ ਗੋषੁ ਗਵ੍ਯਵਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯੋ ਵਿਦਥੇ ਅਪ੍ਸੁ ਜੀਜਨਨ੍ । ਅਰੇਜੇਤਾਂ ਰੋਦਸੀ ਪਾਜਸਾ ਗਿਰਾ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਯਜਤਂ ਜਨੁषਾਮਵਃ
ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਲਈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਸਹਾਰੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਣ।
ਯਦ੍ਧ ਤ੍ਯਦ੍ਵਾਂ ਪੁਰੁਮੀਲ਼੍ਹਸ੍ਯ ਸੋਮਿਨਃ ਪ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਾਸੋ ਨ ਦਧਿਰੇ ਸ੍ਵਾਭੁਵਃ । ਅਧ ਕ੍ਰਤੁਂ ਵਿਦਤਂ ਗਾਤੁਮਰ੍ਚਤ ਉਤ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵृषਣਾ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਵਤਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਰਾਹ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਘਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਆ ਵਾਂ ਭੂषਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਯੋ ਜਨ੍ਮ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਂ ਵृषਣਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸੇ ਮਹੇ । ਯਦੀਮृਤਾਯ ਭਰਥੋ ਯਦਰ੍ਵਤੇ ਪ੍ਰ ਹੋਤ੍ਰਯਾ ਸ਼ਿਮ੍ਯਾ ਵੀਥੋ ਅਧ੍ਵਰਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ, ਵੱਡੇ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਹੋਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਰਸੁਰ ਯਾ ਮਹਿ ਪ੍ਰਿਯ ऋਤਾਵਾਨਾਵृਤਮਾ ਘੋषਥੋ ਬृਹਤ੍ । ਯੁਵਂ ਦਿਵੋ ਬृਹਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਮਾਭੁਵਂ ਗਾਂ ਨ ਧੁਰ੍ਯੁਪ ਯੁਞ੍ਜਾਥੇ ਅਪਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸਹਾਰਾ, ਅਸੁਰੋ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਕਲਾ ਲਿਆਈ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਜੂੜੇ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ।
ਮਹੀ ਅਤ੍ਰ ਮਹਿਨਾ ਵਾਰਮृਣ੍ਵਥੋऽਰੇਣਵਸ੍ਤੁਜ ਆ ਸਦ੍ਮਨ੍ਧੇਨਵਃ । ਸ੍ਵਰਨ੍ਤਿ ਤਾ ਉਪਰਤਾਤਿ ਸੂਰ੍ਯਮਾ ਨਿਮ੍ਰੁਚ ਉषਸਸ੍ਤਕ੍ਵਵੀਰਿਵ
ਇੱਥੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਢੱਕਣ ਹਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੇ, ਧੂੜਾਂ, ਨਿਵਾਂ, ਥਾਂਵਾਂ ਟਿਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਪਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਨਿਪੁੰਨ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆ ਵਾਮृਤਾਯ ਕੇਸ਼ਿਨੀਰਨੂषਤ ਮਿਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਵਰੁਣ ਗਾਤੁਮਰ੍ਚਥਃ । ਅਵ ਤ੍ਮਨਾ ਸृਜਤਂ ਪਿਨ੍ਵਤਂ ਧਿਯੋ ਯੁਵਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਮਨਾਮਿਰਜ੍ਯਥਃ
ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਕੇਸ਼ਧਾਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਹ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤੇ ਪਾਲੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਵੀ ਦੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਯੋ ਵਾਂ ਯਜ੍ਞੈਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨੋ ਹ ਦਾਸ਼ਤਿ ਕਵਿਰ੍ਹੋਤਾ ਯਜਤਿ ਮਨ੍ਮਸਾਧਨਃ । ਉਪਾਹ ਤਂ ਗਚ੍ਛਥੋ ਵੀਥੋ ਅਧ੍ਵਰਮਚ੍ਛਾ ਗਿਰਃ ਸੁਮਤਿਂ ਗਨ੍ਤਮਸ੍ਮਯੂ
ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਯਜਨ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਭਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤੇ, ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਯੁਵਾਂ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜਤ ऋਤਾਵਾਨਾ ਮਨਸੋ ਨ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਿषੁ । ਭਰਨ੍ਤਿ ਵਾਂ ਮਨ੍ਮਨਾ ਸਂਯਤਾ ਗਿਰੋऽਦृਪ੍ਯਤਾ ਮਨਸਾ ਰੇਵਦਾਸ਼ਾਥੇ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਯਜਨ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਧਰਮਵਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਮਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਰੇਵਦ੍ਵਯੋ ਦਧਾਥੇ ਰੇਵਦਾਸ਼ਾਥੇ ਨਰਾ ਮਾਯਾਭਿਰਿਤਊਤਿ ਮਾਹਿਨਮ੍ । ਨ ਵਾਂ ਦ੍ਯਾਵੋऽਹਭਿਰ੍ਨੋਤ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਨ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਪਣਯੋ ਨਾਨਸ਼ੁਰ੍ਮਘਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਮਨੁੱਖੋ, ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਨਾਂ ਦਿਨ, ਨਾਂ ਦਰਿਆ, ਨਾਂ ਦੇਵਤਾ, ਨਾਂ ਵਪਾਰੀ ਕਦੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ।
ਯੁਵਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪੀਵਸਾ ਵਸਾਥੇ ਯੁਵੋਰਚ੍ਛਿਦ੍ਰਾ ਮਨ੍ਤਵੋ ਹ ਸਰ੍ਗਾਃ । ਅਵਾਤਿਰਤਮਨृਤਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵ ऋਤੇਨ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸਚੇਥੇ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੋਟੀਆਂ ਪਹਿਨਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਿਰੋਲ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਰਚਨਾ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਏਤਚ੍ਚਨ ਤ੍ਵੋ ਵਿ ਚਿਕੇਤਦੇषਾਂ ਸਤ੍ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਕਵਿਸ਼ਸ੍ਤ ऋਘਾਵਾਨ੍ । ਤ੍ਰਿਰਸ਼੍ਰਿਂ ਹਨ੍ਤਿ ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਿਰੁਗ੍ਰੋ ਦੇਵਨਿਦੋ ਹ ਪ੍ਰਥਮਾ ਅਜੂਰ੍ਯਨ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਗਿਆਨ, ਮਿਤ੍ਰਾ-ਵਰੁਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਚਾ ਸਲਾਹ, ਕਵੀ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਵੱਡਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵੱਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਾਰ ਧਾਰਾਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣੇ।
ਅਪਾਦੇਤਿ ਪ੍ਰਥਮਾ ਪਦ੍ਵਤੀਨਾਂ ਕਸ੍ਤਦ੍ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਚਿਕੇਤ । ਗਰ੍ਭੋ ਭਾਰਂ ਭਰਤ੍ਯਾ ਚਿਦਸ੍ਯ ऋਤਂ ਪਿਪਰ੍ਤ੍ਯਨृਤਂ ਨਿ ਤਾਰੀਤ੍
ਪਹਿਲਾ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਦੂਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਭ੍ਰੂਣ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਦੀ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਨ੍ਤਮਿਤ੍ਪਰਿ ਜਾਰਂ ਕਨੀਨਾਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸਿ ਨੋਪਨਿਪਦ੍ਯਮਾਨਮ੍ । ਅਨਵਪृਗ੍ਣਾ ਵਿਤਤਾ ਵਸਾਨਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧਾਮ
ਅਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਘੁੰਮਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਜੋ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੌੜਾ ਫੈਲਿਆ, ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਥਾਂ।