ਨਿਰ੍ਯਦੀਂ ਬੁਧ੍ਨਾਨ੍ਮਹਿषਸ੍ਯ ਵਰ੍ਪਸ ਈਸ਼ਾਨਾਸਃ ਸ਼ਵਸਾ ਕ੍ਰਨ੍ਤ ਸੂਰਯਃ । ਯਦੀਮਨੁ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਮਧ੍ਵ ਆਧਵੇ ਗੁਹਾ ਸਨ੍ਤਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਮਥਾਯਤਿ
ਜਦੋਂ, ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ, ਮਧੁ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਪਿਤੁਃ ਪਰਮਾਨ੍ਨੀਯਤੇ ਪਰ੍ਯਾ ਪृਕ੍ਸ਼ੁਧੋ ਵੀਰੁਧੋ ਦਂਸੁ ਰੋਹਤਿ । ਉਭਾ ਯਦਸ੍ਯ ਜਨੁषਂ ਯਦਿਨ੍ਵਤ ਆਦਿਦ੍ਯਵਿष੍ਠੋ ਅਭਵਦ੍ਘृਣਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੌਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਡਾਲੀ ਤੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਨਮ ਲਾਈਨਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਨ੍ਮਾਤॄਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ਯਾਸ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰਹਿਂਸ੍ਯਮਾਨ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਵਾਵृਧੇ । ਅਨੁ ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾ ਅਰੁਹਤ੍ਸਨਾਜੁਵੋ ਨਿ ਨਵ੍ਯਸੀष੍ਵਵਰਾਸੁ ਧਾਵਤੇ
ਤਦ ਉਹ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੌੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਨਵੀਆਂ, ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਦ੍ਧੋਤਾਰਂ ਵृਣਤੇ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ ਭਗਮਿਵ ਪਪृਚਾਨਾਸ ऋਞ੍ਜਤੇ । ਦੇਵਾਨ੍ਯਤ੍ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਮਜ੍ਮਨਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤੋ ਮਰ੍ਤਂ ਸ਼ਂਸਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾ ਵੇਤਿ ਧਾਯਸੇ
ਤਦ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਭਾਗ ਵਾਂਗ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਤਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ, ਤੂੰ ਮਰਦ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਹਰ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਰੱਖਣ ਲਈ।
ਵਿ ਯਦਸ੍ਥਾਦ੍ਯਜਤੋ ਵਾਤਚੋਦਿਤੋ ਹ੍ਵਾਰੋ ਨ ਵਕ੍ਵਾ ਜਰਣਾ ਅਨਾਕृਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਮਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ੁषਃ ਕृष੍ਣਜਂਹਸਃ ਸ਼ੁਚਿਜਨ੍ਮਨੋ ਰਜ ਆ ਵ੍ਯਧ੍ਵਨਃ
ਜਦੋਂ, ਹਵਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਂਗ, ਨਾ ਪੁਰਾਣੀ, ਨਾ ਟੁੱਟੀ। ਉਸ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਹੇਠਾਂ ਕਾਲਾ, ਕਾਲੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਰਾਜਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਰਥੋ ਨ ਯਾਤਃ ਸ਼ਿਕ੍ਵਭਿਃ ਕृਤੋ ਦ੍ਯਾਮਙ੍ਗੇਭਿਰਰੁषੇਭਿਰੀਯਤੇ । ਆਦਸ੍ਯ ਤੇ ਕृष੍ਣਾਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿ ਸੂਰਯਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯੇਵ ਤ੍ਵੇषਥਾਦੀषਤੇ ਵਯਃ
ਰਥ ਵਾਂਗ, ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਲਾਲ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੋਂ, ਕਾਲੀਆਂ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਪੁੱਤਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਵੀਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਰੁਣੋ ਧृਤਵ੍ਰਤੋ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਾਸ਼ਦ੍ਰੇ ਅਰ੍ਯਮਾ ਸੁਦਾਨਵਃ । ਯਤ੍ਸੀਮਨੁ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਥਾ ਵਿਭੁਰਰਾਨ੍ਨ ਨੇਮਿਃ ਪਰਿਭੂਰਜਾਯਥਾਃ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ, ਵਰੁਣ, ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਦਾਨੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਰਿਮ ਕਦੇ ਧੁਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਰਤ੍ਨਂ ਯਵਿष੍ਠ ਦੇਵਤਾਤਿਮਿਨ੍ਵਸਿ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨੁ ਨਵ੍ਯਂ ਸਹਸੋ ਯੁਵਨ੍ਵਯਂ ਭਗਂ ਨ ਕਾਰੇ ਮਹਿਰਤ੍ਨ ਧੀਮਹਿ
ਤੂੰ, ਅੱਗੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਦਬਾਉਂਦਾ ਤੇ ਤਰੀਫ਼ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਦੇਵਤਾਈ, ਵਧੀਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਨੌਜਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਭਾਗ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮੇ ਰਯਿਂ ਨ ਸ੍ਵਰ੍ਥਂ ਦਮੂਨਸਂ ਭਗਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਪਪृਚਾਸਿ ਧਰ੍ਣਸਿਮ੍ । ਰਸ਼੍ਮੀਁਰਿਵ ਯੋ ਯਮਤਿ ਜਨ੍ਮਨੀ ਉਭੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਂਸਮृਤ ਆ ਚ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਸਾਨੂੰ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਘਰ ਵਾਲਾ, ਭਾਗ ਵਾਂਗ, ਬੁਧੀ ਤੇ ਠੀਕਤਾ, ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਰੀਫ਼ ਤੇ ਸੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਉਤ ਨਃ ਸੁਦ੍ਯੋਤ੍ਮਾ ਜੀਰਾਸ਼੍ਵੋ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ृਣਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਰਥਃ । ਸ ਨੋ ਨੇषਨ੍ਨੇषਤਮੈਰਮੂਰੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾਮਂ ਸੁਵਿਤਂ ਵਸ੍ਯੋ ਅਚ੍ਛ
ਸਾਡਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਤਾਰ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ ਧਨ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਸ੍ਤਾਵ੍ਯਗ੍ਨਿਃ ਸ਼ਿਮੀਵਦ੍ਭਿਰਰ੍ਕੈਃ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਤਰਂ ਦਧਾਨਃ । ਅਮੀ ਚ ਯੇ ਮਘਵਾਨੋ ਵਯਂ ਚ ਮਿਹਂ ਨ ਸੂਰੋ ਅਤਿ ਨਿष੍ਟਤਨ੍ਯੁਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਰਾਜ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੇ। ਉਹ ਦਾਨੀ ਲੋਕ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ, ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਅਗ੍ਨ ਆ ਵਹ ਦੇਵਾਁ ਅਦ੍ਯ ਯਤਸ੍ਰੁਚੇ । ਤਨ੍ਤੁਂ ਤਨੁष੍ਵ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਸੁਤਸੋਮਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਜਗਾਈ ਹੋਈ ਅਗਨਿ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਭੇਟ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਪੁਰਾਣਾ ਤੰਤੂ ਵਧਾ, ਸੋਮਾ ਨੋਚਣ ਵਾਲੇ ਭਗਤ ਲਈ।
ਘृਤਵਨ੍ਤਮੁਪ ਮਾਸਿ ਮਧੁਮਨ੍ਤਂ ਤਨੂਨਪਾਤ੍ । ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਵਤਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ੁषਃ
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਭੇਟ ਲਈ, ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਗਤ ਲਈ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਾਵਕੋ ਅਦ੍ਭੁਤੋ ਮਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਿ । ਨਰਾਸ਼ਂਸਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾ ਦਿਵੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਃ
ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਅਗਨਿ, ਮਿੱਠੇ ਭੇਟ ਨੂੰ ਚੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ।
ਈਲ਼ਿਤੋ ਅਗ੍ਨ ਆ ਵਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਰਮਿਹ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਇਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਮਤਿਰ੍ਮਮਾਚ੍ਛਾ ਸੁਜਿਹ੍ਵ ਵਚ੍ਯਤੇ
ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੰਗੀਲਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੋਚ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਧੀ ਤੈਨੂੰ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤृਣਾਨਾਸੋ ਯਤਸ੍ਰੁਚੋ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰੇ । ਵृਞ੍ਜੇ ਦੇਵਵ੍ਯਚਸ੍ਤਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥਃ
ਜੋ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭੇਟ ਦੀ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸਰਾ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।
ਵਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਾਮृਤਾਵृਧਃ ਪ੍ਰਯੈ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਹੀਃ । ਪਾਵਕਾਸਃ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹੋ ਦ੍ਵਾਰੋ ਦੇਵੀਰਸਸ਼੍ਚਤਃ
ਵੱਡੇ, ਅਮਰ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈਣ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਾਹੀ ਗਈਆਂ ਦੇਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੁਲ ਜਾਣ।
ਆ ਭਨ੍ਦਮਾਨੇ ਉਪਾਕੇ ਨਕ੍ਤੋषਾਸਾ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾ । ਯਹ੍ਵੀ ऋਤਸ੍ਯ ਮਾਤਰਾ ਸੀਦਤਾਂ ਬਰ੍ਹਿਰਾ ਸੁਮਤ੍
ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸਜੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਣ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਜਿਹ੍ਵਾ ਜੁਗੁਰ੍ਵਣੀ ਹੋਤਾਰਾ ਦੈਵ੍ਯਾ ਕਵੀ । ਯਜ੍ਞਂ ਨੋ ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਮਿਮਂ ਸਿਧ੍ਰਮਦ੍ਯ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਮ੍
ਮਿੱਠੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨਵਾਨ, ਦੇਵਤਾਈ ਹੋਤਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਣ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦੇਵੇष੍ਵਰ੍ਪਿਤਾ ਹੋਤ੍ਰਾ ਮਰੁਤ੍ਸੁ ਭਾਰਤੀ । ਇਲ਼ਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਮਹੀ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੀਦਨ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਤਾਰ; ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ, ਇਲਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਮਹੀ, ਇਹ ਯੋਗ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ।
ਤਨ੍ਨਸ੍ਤੁਰੀਪਮਦ੍ਭੁਤਂ ਪੁਰੁ ਵਾਰਂ ਪੁਰੁ ਤ੍ਮਨਾ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪੋषਾਯ ਵਿ ष੍ਯਤੁ ਰਾਯੇ ਨਾਭਾ ਨੋ ਅਸ੍ਮਯੁਃ
ਉਹ ਅਦਭੁਤ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਤਵਸ਼ਟਾ, ਸਾਡੀ ਪਾਲਣ ਲਈ, ਧਨ ਵਾਸਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਤੇ ਨਿਵਾਂ ਬਣੇ।
ਅਵਸृਜਨ੍ਨੁਪ ਤ੍ਮਨਾ ਦੇਵਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਵਨਸ੍ਪਤੇ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵ੍ਯਾ ਸੁषੂਦਤਿ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇषੁ ਮੇਧਿਰਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਹੇ ਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੂषਣ੍ਵਤੇ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵਾਯ ਵਾਯਵੇ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਗਾਯਤ੍ਰਵੇਪਸੇ ਹਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਕਰ੍ਤਨ
ਪੂਸ਼ਣ, ਮਰੁਤ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵਾਯੂ ਲਈ, ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਾਨ੍ਯਾ ਗਹ੍ਯੁਪ ਹਵ੍ਯਾਨਿ ਵੀਤਯੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਗਹਿ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਹਵਨ੍ਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇ
ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਆ, ਮਿਹਰ ਲਈ। ਇੰਦਰ ਆ, ਸੱਦਾ ਸੁਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਤਵ੍ਯਸੀਂ ਨਵ੍ਯਸੀਂ ਧੀਤਿਮਗ੍ਨਯੇ ਵਾਚੋ ਮਤਿਂ ਸਹਸਃ ਸੂਨਵੇ ਭਰੇ । ਅਪਾਂ ਨਪਾਦ੍ਯੋ ਵਸੁਭਿਃ ਸਹ ਪ੍ਰਿਯੋ ਹੋਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨ੍ਯਸੀਦਦृਤ੍ਵਿਯਃ
ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਲਈ ਨਵੀਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਤਿ-ਕਵਿਤਾ, ਬੋਲ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਪਿਆਰਾ ਹੋਤਾਰ, ਵਸੁਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ ਜਾਯਮਾਨਃ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ਯਾਵਿਰਗ੍ਨਿਰਭਵਨ੍ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨੇ । ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਸਮਿਧਾਨਸ੍ਯ ਮਜ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰ ਦ੍ਯਾਵਾ ਸ਼ੋਚਿਃ ਪृਥਿਵੀ ਅਰੋਚਯਤ੍
ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਲਈ ਅਗਨਿ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਲਪਟ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ।
ਅਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇषਾ ਅਜਰਾ ਅਸ੍ਯ ਭਾਨਵਃ ਸੁਸਂਦृਸ਼ਃ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਸ੍ਯ ਸੁਦ੍ਯੁਤਃ । ਭਾਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸੋ ਅਤ੍ਯਕ੍ਤੁਰ੍ਨ ਸਿਨ੍ਧਵੋऽਗ੍ਨੇ ਰੇਜਨ੍ਤੇ ਅਸਸਨ੍ਤੋ ਅਜਰਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਤੇਜ਼ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਮੇਰਿਰੇ ਭृਗਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਂ ਨਾਭਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਮਜ੍ਮਨਾ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਹਿਨੁਹਿ ਸ੍ਵ ਆ ਦਮੇ ਯ ਏਕੋ ਵਸ੍ਵੋ ਵਰੁਣੋ ਨ ਰਾਜਤਿ
ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਯਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਚੁਣਿਆ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰੋ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਵਸਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਯੋ ਵਰਾਯ ਮਰੁਤਾਮਿਵ ਸ੍ਵਨਃ ਸੇਨੇਵ ਸृष੍ਟਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਯਥਾਸ਼ਨਿਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜਮ੍ਭੈਸ੍ਤਿਗਿਤੈਰਤ੍ਤਿ ਭਰ੍ਵਤਿ ਯੋਧੋ ਨ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਸ ਵਨਾ ਨ੍ਯृਞ੍ਜਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ, ਫੌਜ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ। ਅਗਨਿ ਆਪਣੇ ਜਬੜਿਆਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਧਾ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਵਿਨ੍ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਰੁਚਥਸ੍ਯ ਵੀਰਸਦ੍ਵਸੁष੍ਕੁਵਿਦ੍ਵਸੁਭਿਃ ਕਾਮਮਾਵਰਤ੍ । ਚੋਦਃ ਕੁਵਿਤ੍ਤੁਤੁਜ੍ਯਾਤ੍ਸਾਤਯੇ ਧਿਯਃ ਸ਼ੁਚਿਪ੍ਰਤੀਕਂ ਤਮਯਾ ਧਿਯਾ ਗृਣੇ
ਕੀ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਤਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇਗਾ? ਕੀ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ? ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਕਾਮਯਾਬੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਚਿਹਰਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।