ਭੂषਨ੍ਨ ਯੋऽਧਿ ਬਭ੍ਰੂषੁ ਨਮ੍ਨਤੇ ਵृषੇਵ ਪਤ੍ਨੀਰਭ੍ਯੇਤਿ ਰੋਰੁਵਤ੍ । ਓਜਾਯਮਾਨਸ੍ਤਨ੍ਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਮ੍ਭਤੇ ਭੀਮੋ ਨ ਸ਼ृਙ੍ਗਾ ਦਵਿਧਾਵ ਦੁਰ੍ਗृਭਿਃ
ਜੋ ਭੂਰੇਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਝੁਕਦਾ ਹੈ; ਵੱਢ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਡੰਗਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ, ਉਹ ਦੌੜਦਾ, ਫੜਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸ ਸਂਸ੍ਤਿਰੋ ਵਿष੍ਟਿਰਃ ਸਂ ਗृਭਾਯਤਿ ਜਾਨਨ੍ਨੇਵ ਜਾਨਤੀਰ੍ਨਿਤ੍ਯ ਆ ਸ਼ਯੇ । ਪੁਨਰ੍ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਅਪਿ ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵ੍ਯਮਨ੍ਯਦ੍ਵਰ੍ਪਃ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਸਚਾ
ਜੋ ਵਿਵਸਥਿਤ ਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਦਾ ਲੇਟੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਮੁੜ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਿਵਯ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਮਗ੍ਰੁਵਃ ਕੇਸ਼ਿਨੀਃ ਸਂ ਹਿ ਰੇਭਿਰ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਮ੍ਰੁषੀਃ ਪ੍ਰਾਯਵੇ ਪੁਨਃ । ਤਾਸਾਂ ਜਰਾਂ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਨ੍ਨੇਤਿ ਨਾਨਦਦਸੁਂ ਪਰਂ ਜਨਯਞ੍ਜੀਵਮਸ੍ਤृਤਮ੍
ਚਲਾਕ ਤੇ ਲੰਬੇ ਵਾਲ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮੁੜ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਈਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਧੀ ਉਮਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀਆਂ, ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ, ਥੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਧੀਵਾਸਂ ਪਰਿ ਮਾਤੂ ਰਿਹਨ੍ਨਹ ਤੁਵਿਗ੍ਰੇਭਿਃ ਸਤ੍ਵਭਿਰ੍ਯਾਤਿ ਵਿ ਜ੍ਰਯਃ । ਵਯੋ ਦਧਤ੍ਪਦ੍ਵਤੇ ਰੇਰਿਹਤ੍ਸਦਾਨੁ ਸ਼੍ਯੇਨੀ ਸਚਤੇ ਵਰ੍ਤਨੀਰਹ
ਸਜੀ-ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਮਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵਧੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨੀ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਹਵਾਂ ਕਰਦੀ, ਬਾਜ਼ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਗ੍ਨੇ ਮਘਵਤ੍ਸੁ ਦੀਦਿਹ੍ਯਧ ਸ਼੍ਵਸੀਵਾਨ੍ਵृषਭੋ ਦਮੂਨਾਃ । ਅਵਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਤੀਰਦੀਦੇਰ੍ਵਰ੍ਮੇਵ ਯੁਤ੍ਸੁ ਪਰਿਜਰ੍ਭੁਰਾਣਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਅੱਗੇ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਹ ਲੈ। ਜੋ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਚਾਵ ਵਾਲੀ ਕਵਚ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਇਦਮਗ੍ਨੇ ਸੁਧਿਤਂ ਦੁਰ੍ਧਿਤਾਦਧਿ ਪ੍ਰਿਯਾਦੁ ਚਿਨ੍ਮਨ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰੇਯੋ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਯਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤਨ੍ਵੋ ਰੋਚਤੇ ਸ਼ੁਚਿ ਤੇਨਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਨਸੇ ਰਤ੍ਨਮਾ ਤ੍ਵਮ੍
ਅੱਗੇ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਭੇਟ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਦੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਚਮਕਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਰਥਾਯ ਨਾਵਮੁਤ ਨੋ ਗृਹਾਯ ਨਿਤ੍ਯਾਰਿਤ੍ਰਾਂ ਪਦ੍ਵਤੀਂ ਰਾਸ੍ਯਗ੍ਨੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵੀਰਾਁ ਉਤ ਨੋ ਮਘੋਨੋ ਜਨਾਁਸ਼੍ਚ ਯਾ ਪਾਰਯਾਚ੍ਛਰ੍ਮ ਯਾ ਚ
ਰਥ ਲਈ, ਨੌਕਾ ਲਈ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਲਈ, ਅੱਗੇ, ਸਦਾ ਰਸਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਪੰਥ ਵਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼। ਸਾਡੇ ਵਿਰਿਆਂ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਉਹ ਵੀ।
ਅਭੀ ਨੋ ਅਗ੍ਨ ਉਕ੍ਥਮਿਜ੍ਜੁਗੁਰ੍ਯਾ ਦ੍ਯਾਵਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਸਿਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਗੂਰ੍ਤਾਃ । ਗਵ੍ਯਂ ਯਵ੍ਯਂ ਯਨ੍ਤੋ ਦੀਰ੍ਘਾਹੇषਂ ਵਰਮਰੁਣ੍ਯੋ ਵਰਨ੍ਤ
ਅੱਗੇ, ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਉਣ। ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਜੌ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਲੰਬੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਲਾਲੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੁਣਨ।
ਬਲ਼ਿਤ੍ਥਾ ਤਦ੍ਵਪੁषੇ ਧਾਯਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਭਰ੍ਗਃ ਸਹਸੋ ਯਤੋ ਜਨਿ । ਯਦੀਮੁਪ ਹ੍ਵਰਤੇ ਸਾਧਤੇ ਮਤਿਰृਤਸ੍ਯ ਧੇਨਾ ਅਨਯਨ੍ਤ ਸਸ੍ਰੁਤਃ
ਉਹ ਚਮਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਦਭੁਤ, ਰੂਪ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਜੋਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਸੋਚ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਵਹਿੰਦੇ ਧਾਰੇ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪृਕ੍ਸ਼ੋ ਵਪੁਃ ਪਿਤੁਮਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯ ਆ ਸ਼ਯੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਾ ਸਪ੍ਤਸ਼ਿਵਾਸੁ ਮਾਤृषੁ । ਤृਤੀਯਮਸ੍ਯ ਵृषਭਸ੍ਯ ਦੋਹਸੇ ਦਸ਼ਪ੍ਰਮਤਿਂ ਜਨਯਨ੍ਤ ਯੋषਣਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਪਿਤਾ-ਧਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਲੇਟਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ, ਸੱਤ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹੈ। ਇਸ ਬਲਦ ਦੀ ਦੁੱਧ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਤੀਜਾ, ਦਸ-ਗੁਣਾ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਯਦੀਂ ਬੁਧ੍ਨਾਨ੍ਮਹਿषਸ੍ਯ ਵਰ੍ਪਸ ਈਸ਼ਾਨਾਸਃ ਸ਼ਵਸਾ ਕ੍ਰਨ੍ਤ ਸੂਰਯਃ । ਯਦੀਮਨੁ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਮਧ੍ਵ ਆਧਵੇ ਗੁਹਾ ਸਨ੍ਤਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਮਥਾਯਤਿ
ਜਦੋਂ, ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ, ਮਧੁ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਪਿਤੁਃ ਪਰਮਾਨ੍ਨੀਯਤੇ ਪਰ੍ਯਾ ਪृਕ੍ਸ਼ੁਧੋ ਵੀਰੁਧੋ ਦਂਸੁ ਰੋਹਤਿ । ਉਭਾ ਯਦਸ੍ਯ ਜਨੁषਂ ਯਦਿਨ੍ਵਤ ਆਦਿਦ੍ਯਵਿष੍ਠੋ ਅਭਵਦ੍ਘृਣਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੌਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਡਾਲੀ ਤੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਨਮ ਲਾਈਨਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਨ੍ਮਾਤॄਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ਯਾਸ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰਹਿਂਸ੍ਯਮਾਨ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਵਾਵृਧੇ । ਅਨੁ ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾ ਅਰੁਹਤ੍ਸਨਾਜੁਵੋ ਨਿ ਨਵ੍ਯਸੀष੍ਵਵਰਾਸੁ ਧਾਵਤੇ
ਤਦ ਉਹ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੌੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਨਵੀਆਂ, ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਦ੍ਧੋਤਾਰਂ ਵृਣਤੇ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ ਭਗਮਿਵ ਪਪृਚਾਨਾਸ ऋਞ੍ਜਤੇ । ਦੇਵਾਨ੍ਯਤ੍ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਮਜ੍ਮਨਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤੋ ਮਰ੍ਤਂ ਸ਼ਂਸਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾ ਵੇਤਿ ਧਾਯਸੇ
ਤਦ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਭਾਗ ਵਾਂਗ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਤਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ, ਤੂੰ ਮਰਦ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਹਰ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਰੱਖਣ ਲਈ।
ਵਿ ਯਦਸ੍ਥਾਦ੍ਯਜਤੋ ਵਾਤਚੋਦਿਤੋ ਹ੍ਵਾਰੋ ਨ ਵਕ੍ਵਾ ਜਰਣਾ ਅਨਾਕृਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਮਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ੁषਃ ਕृष੍ਣਜਂਹਸਃ ਸ਼ੁਚਿਜਨ੍ਮਨੋ ਰਜ ਆ ਵ੍ਯਧ੍ਵਨਃ
ਜਦੋਂ, ਹਵਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਂਗ, ਨਾ ਪੁਰਾਣੀ, ਨਾ ਟੁੱਟੀ। ਉਸ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਹੇਠਾਂ ਕਾਲਾ, ਕਾਲੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਰਾਜਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਰਥੋ ਨ ਯਾਤਃ ਸ਼ਿਕ੍ਵਭਿਃ ਕृਤੋ ਦ੍ਯਾਮਙ੍ਗੇਭਿਰਰੁषੇਭਿਰੀਯਤੇ । ਆਦਸ੍ਯ ਤੇ ਕृष੍ਣਾਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿ ਸੂਰਯਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯੇਵ ਤ੍ਵੇषਥਾਦੀषਤੇ ਵਯਃ
ਰਥ ਵਾਂਗ, ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਲਾਲ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੋਂ, ਕਾਲੀਆਂ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਪੁੱਤਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਵੀਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਰੁਣੋ ਧृਤਵ੍ਰਤੋ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਾਸ਼ਦ੍ਰੇ ਅਰ੍ਯਮਾ ਸੁਦਾਨਵਃ । ਯਤ੍ਸੀਮਨੁ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਥਾ ਵਿਭੁਰਰਾਨ੍ਨ ਨੇਮਿਃ ਪਰਿਭੂਰਜਾਯਥਾਃ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ, ਵਰੁਣ, ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਦਾਨੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਰਿਮ ਕਦੇ ਧੁਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਰਤ੍ਨਂ ਯਵਿष੍ਠ ਦੇਵਤਾਤਿਮਿਨ੍ਵਸਿ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨੁ ਨਵ੍ਯਂ ਸਹਸੋ ਯੁਵਨ੍ਵਯਂ ਭਗਂ ਨ ਕਾਰੇ ਮਹਿਰਤ੍ਨ ਧੀਮਹਿ
ਤੂੰ, ਅੱਗੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਦਬਾਉਂਦਾ ਤੇ ਤਰੀਫ਼ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਦੇਵਤਾਈ, ਵਧੀਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਨੌਜਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਭਾਗ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮੇ ਰਯਿਂ ਨ ਸ੍ਵਰ੍ਥਂ ਦਮੂਨਸਂ ਭਗਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਪਪृਚਾਸਿ ਧਰ੍ਣਸਿਮ੍ । ਰਸ਼੍ਮੀਁਰਿਵ ਯੋ ਯਮਤਿ ਜਨ੍ਮਨੀ ਉਭੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਂਸਮृਤ ਆ ਚ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਸਾਨੂੰ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਘਰ ਵਾਲਾ, ਭਾਗ ਵਾਂਗ, ਬੁਧੀ ਤੇ ਠੀਕਤਾ, ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਰੀਫ਼ ਤੇ ਸੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਉਤ ਨਃ ਸੁਦ੍ਯੋਤ੍ਮਾ ਜੀਰਾਸ਼੍ਵੋ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ृਣਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਰਥਃ । ਸ ਨੋ ਨੇषਨ੍ਨੇषਤਮੈਰਮੂਰੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾਮਂ ਸੁਵਿਤਂ ਵਸ੍ਯੋ ਅਚ੍ਛ
ਸਾਡਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਤਾਰ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ ਧਨ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਸ੍ਤਾਵ੍ਯਗ੍ਨਿਃ ਸ਼ਿਮੀਵਦ੍ਭਿਰਰ੍ਕੈਃ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਤਰਂ ਦਧਾਨਃ । ਅਮੀ ਚ ਯੇ ਮਘਵਾਨੋ ਵਯਂ ਚ ਮਿਹਂ ਨ ਸੂਰੋ ਅਤਿ ਨਿष੍ਟਤਨ੍ਯੁਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਰਾਜ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੇ। ਉਹ ਦਾਨੀ ਲੋਕ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ, ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਅਗ੍ਨ ਆ ਵਹ ਦੇਵਾਁ ਅਦ੍ਯ ਯਤਸ੍ਰੁਚੇ । ਤਨ੍ਤੁਂ ਤਨੁष੍ਵ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਸੁਤਸੋਮਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਜਗਾਈ ਹੋਈ ਅਗਨਿ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਭੇਟ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਪੁਰਾਣਾ ਤੰਤੂ ਵਧਾ, ਸੋਮਾ ਨੋਚਣ ਵਾਲੇ ਭਗਤ ਲਈ।
ਘृਤਵਨ੍ਤਮੁਪ ਮਾਸਿ ਮਧੁਮਨ੍ਤਂ ਤਨੂਨਪਾਤ੍ । ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਵਤਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ੁषਃ
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਭੇਟ ਲਈ, ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਗਤ ਲਈ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ਪਾਵਕੋ ਅਦ੍ਭੁਤੋ ਮਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਿ । ਨਰਾਸ਼ਂਸਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾ ਦਿਵੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਃ
ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਅਗਨਿ, ਮਿੱਠੇ ਭੇਟ ਨੂੰ ਚੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ।
ਈਲ਼ਿਤੋ ਅਗ੍ਨ ਆ ਵਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਰਮਿਹ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਇਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਮਤਿਰ੍ਮਮਾਚ੍ਛਾ ਸੁਜਿਹ੍ਵ ਵਚ੍ਯਤੇ
ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੰਗੀਲਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੋਚ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਧੀ ਤੈਨੂੰ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤृਣਾਨਾਸੋ ਯਤਸ੍ਰੁਚੋ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰੇ । ਵृਞ੍ਜੇ ਦੇਵਵ੍ਯਚਸ੍ਤਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥਃ
ਜੋ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭੇਟ ਦੀ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸਰਾ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।
ਵਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਾਮृਤਾਵृਧਃ ਪ੍ਰਯੈ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਹੀਃ । ਪਾਵਕਾਸਃ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹੋ ਦ੍ਵਾਰੋ ਦੇਵੀਰਸਸ਼੍ਚਤਃ
ਵੱਡੇ, ਅਮਰ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈਣ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਾਹੀ ਗਈਆਂ ਦੇਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੁਲ ਜਾਣ।
ਆ ਭਨ੍ਦਮਾਨੇ ਉਪਾਕੇ ਨਕ੍ਤੋषਾਸਾ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾ । ਯਹ੍ਵੀ ऋਤਸ੍ਯ ਮਾਤਰਾ ਸੀਦਤਾਂ ਬਰ੍ਹਿਰਾ ਸੁਮਤ੍
ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸਜੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਣ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਜਿਹ੍ਵਾ ਜੁਗੁਰ੍ਵਣੀ ਹੋਤਾਰਾ ਦੈਵ੍ਯਾ ਕਵੀ । ਯਜ੍ਞਂ ਨੋ ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਮਿਮਂ ਸਿਧ੍ਰਮਦ੍ਯ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਮ੍
ਮਿੱਠੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨਵਾਨ, ਦੇਵਤਾਈ ਹੋਤਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਣ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦੇਵੇष੍ਵਰ੍ਪਿਤਾ ਹੋਤ੍ਰਾ ਮਰੁਤ੍ਸੁ ਭਾਰਤੀ । ਇਲ਼ਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਮਹੀ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੀਦਨ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਤਾਰ; ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ, ਇਲਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਮਹੀ, ਇਹ ਯੋਗ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ।