ਓ षੂ ਣੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ृਣੁਹਿ ਤ੍ਵਮੀਲ਼ਿਤੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਵਸਿ ਯਜ੍ਞਿਯੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜਭ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਿਯੇਭ੍ਯਃ । ਯਦ੍ਧ ਤ੍ਯਾਮਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯੋ ਧੇਨੁਂ ਦੇਵਾ ਅਦਤ੍ਤਨ । ਵਿ ਤਾਂ ਦੁਹ੍ਰੇ ਅਰ੍ਯਮਾ ਕਰ੍ਤਰੀ ਸਚਾਁ ਏष ਤਾਂ ਵੇਦ ਮੇ ਸਚਾ
ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਤੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਅਰਯਮਨ ਨੇ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ; ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਮੋ षੁ ਵੋ ਅਸ੍ਮਦਭਿ ਤਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ ਸਨਾ ਭੂਵਨ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨਿ ਮੋਤ ਜਾਰਿषੁਰਸ੍ਮਤ੍ਪੁਰੋਤ ਜਾਰਿषੁਃ । ਯਦ੍ਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਨਵ੍ਯਂ ਘੋषਾਦਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਤਨ੍ਮਰੁਤੋ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਟਰਂ ਦਿਧृਤਾ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਟਰਮ੍
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਿਰਤਾ ਭਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਲੰਘਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵਡਿਆਈ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰਹੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨਵਾਂ, ਅਦਭੁਤ, ਅਮਰ ਵਜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ, ਮਰੁਤੋ, ਤੇ ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ।
ਦਧ੍ਯਙ੍ਹ ਮੇ ਜਨੁषਂ ਪੂਰ੍ਵੋ ਅਙ੍ਗਿਰਾਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਃ ਕਣ੍ਵੋ ਅਤ੍ਰਿਰ੍ਮਨੁਰ੍ਵਿਦੁਸ੍ਤੇ ਮੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਮਨੁਰ੍ਵਿਦੁਃ । ਤੇषਾਂ ਦੇਵੇष੍ਵਾਯਤਿਰਸ੍ਮਾਕਂ ਤੇषੁ ਨਾਭਯਃ । ਤੇषਾਂ ਪਦੇਨ ਮਹ੍ਯਾ ਨਮੇ ਗਿਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਆ ਨਮੇ ਗਿਰਾ
ਦਧਿਆੰਗ, ਮੇਰਾ ਪੂਰਵਜ, ਅੰਗਿਰਸ ਸੀ; ਪ੍ਰਿਯਮੇਧ, ਕਣਵ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਨੁ—ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਮਨੁ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਭਜਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਨਿਨੋ ਵਨ੍ਤ ਵਾਰ੍ਯਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਯਜਤਿ ਵੇਨ ਉਕ੍ਸ਼ਭਿਃ ਪੁਰੁਵਾਰੇਭਿਰੁਕ੍ਸ਼ਭਿਃ । ਜਗृਭ੍ਮਾ ਦੂਰਆਦਿਸ਼ਂ ਸ਼੍ਲੋਕਮਦ੍ਰੇਰਧ ਤ੍ਮਨਾ । ਅਧਾਰਯਦਰਰਿਨ੍ਦਾਨਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਪੁਰੂ ਸਦ੍ਮਾਨਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਪੁਜਾਰੀ ਯਜਨਾ ਕਰੇ, ਚਾਹੀਏ ਦਾਤਾਂ ਮਿਲਣ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ, ਵੇਨਾ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਦਾ ਸੰਕੇਤ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਭਜਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਘਰ ਬਣਾਏ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਘਰ ਬਣਾਏ।
ਯੇ ਦੇਵਾਸੋ ਦਿਵ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ ਸ੍ਥ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਧ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ ਸ੍ਥ । ਅਪ੍ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਮਹਿਨੈਕਾਦਸ਼ ਸ੍ਥ ਤੇ ਦੇਵਾਸੋ ਯਜ੍ਞਮਿਮਂ ਜੁषਧ੍ਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਹੋ, ਵੱਡੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਵੇਦਿषਦੇ ਪ੍ਰਿਯਧਾਮਾਯ ਸੁਦ੍ਯੁਤੇ ਧਾਸਿਮਿਵ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਯੋਨਿਮਗ੍ਨਯੇ । ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣੇਵ ਵਾਸਯਾ ਮਨ੍ਮਨਾ ਸ਼ੁਚਿਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਰ੍ਣਂ ਤਮੋਹਨਮ੍
ਵੇਦੀਆਂ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਚਮਕਦੇ, ਅੱਗ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਲਿਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਵਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਸਨੂੰ ਢੱਕੋ।
ਅਭਿ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਵृਦਨ੍ਨਮृਜ੍ਯਤੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਵਾਵृਧੇ ਜਗ੍ਧਮੀ ਪੁਨਃ । ਅਨ੍ਯਸ੍ਯਾਸਾ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਜੇਨ੍ਯੋ ਵृषਾ ਨ੍ਯਨ੍ਯੇਨ ਵਨਿਨੋ ਮृष੍ਟ ਵਾਰਣਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰੁਤੌ ਵੇਵਿਜੇ ਅਸ੍ਯ ਸਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਉਭਾ ਤਰੇਤੇ ਅਭਿ ਮਾਤਰਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍ । ਪ੍ਰਾਚਾਜਿਹ੍ਵਂ ਧ੍ਵਸਯਨ੍ਤਂ ਤृषੁਚ੍ਯੁਤਮਾ ਸਾਚ੍ਯਂ ਕੁਪਯਂ ਵਰ੍ਧਨਂ ਪਿਤੁਃ
ਕਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਉਸ ਲਈ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਮਾਵਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਜੀਭ, ਚਮਕਦੀ, ਵਹਿੰਦੀ, ਸਾਥੀ, ਢੇਰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼੍ਵੋ ਮਨਵੇ ਮਾਨਵਸ੍ਯਤੇ ਰਘੁਦ੍ਰੁਵਃ ਕृष੍ਣਸੀਤਾਸ ਊ ਜੁਵਃ । ਅਸਮਨਾ ਅਜਿਰਾਸੋ ਰਘੁष੍ਯਦੋ ਵਾਤਜੂਤਾ ਉਪ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤ ਆਸ਼ਵਃ
ਮਨੁ ਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਾਲੇ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਉਹ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਬਿਨਾ ਠਹਿਰੇ, ਤੇਜ਼, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ, ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਦਸ੍ਯ ਤੇ ਧ੍ਵਸਯਨ੍ਤੋ ਵृਥੇਰਤੇ ਕृष੍ਣਮਭ੍ਵਂ ਮਹਿ ਵਰ੍ਪਃ ਕਰਿਕ੍ਰਤਃ । ਯਤ੍ਸੀਂ ਮਹੀਮਵਨਿਂ ਪ੍ਰਾਭਿ ਮਰ੍ਮृਸ਼ਦਭਿਸ਼੍ਵਸਨ੍ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨੇਤਿ ਨਾਨਦਤ੍
ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਚਮਕਦੇ, ਉਹ ਵਧਣ ਲਈ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਕਾਲਾ ਬੱਦਲ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਉਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ, ਵਿਆਪਕਤਾ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ, ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ, ਗਰਜਦਾ, ਧਮਕਦਾ ਹੈ।
ਭੂषਨ੍ਨ ਯੋऽਧਿ ਬਭ੍ਰੂषੁ ਨਮ੍ਨਤੇ ਵृषੇਵ ਪਤ੍ਨੀਰਭ੍ਯੇਤਿ ਰੋਰੁਵਤ੍ । ਓਜਾਯਮਾਨਸ੍ਤਨ੍ਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਮ੍ਭਤੇ ਭੀਮੋ ਨ ਸ਼ृਙ੍ਗਾ ਦਵਿਧਾਵ ਦੁਰ੍ਗृਭਿਃ
ਜੋ ਭੂਰੇਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਝੁਕਦਾ ਹੈ; ਵੱਢ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਡੰਗਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ, ਉਹ ਦੌੜਦਾ, ਫੜਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸ ਸਂਸ੍ਤਿਰੋ ਵਿष੍ਟਿਰਃ ਸਂ ਗृਭਾਯਤਿ ਜਾਨਨ੍ਨੇਵ ਜਾਨਤੀਰ੍ਨਿਤ੍ਯ ਆ ਸ਼ਯੇ । ਪੁਨਰ੍ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਅਪਿ ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵ੍ਯਮਨ੍ਯਦ੍ਵਰ੍ਪਃ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਸਚਾ
ਜੋ ਵਿਵਸਥਿਤ ਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਦਾ ਲੇਟੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਮੁੜ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਿਵਯ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਮਗ੍ਰੁਵਃ ਕੇਸ਼ਿਨੀਃ ਸਂ ਹਿ ਰੇਭਿਰ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਮ੍ਰੁषੀਃ ਪ੍ਰਾਯਵੇ ਪੁਨਃ । ਤਾਸਾਂ ਜਰਾਂ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਨ੍ਨੇਤਿ ਨਾਨਦਦਸੁਂ ਪਰਂ ਜਨਯਞ੍ਜੀਵਮਸ੍ਤृਤਮ੍
ਚਲਾਕ ਤੇ ਲੰਬੇ ਵਾਲ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮੁੜ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਈਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਧੀ ਉਮਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀਆਂ, ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ, ਥੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਧੀਵਾਸਂ ਪਰਿ ਮਾਤੂ ਰਿਹਨ੍ਨਹ ਤੁਵਿਗ੍ਰੇਭਿਃ ਸਤ੍ਵਭਿਰ੍ਯਾਤਿ ਵਿ ਜ੍ਰਯਃ । ਵਯੋ ਦਧਤ੍ਪਦ੍ਵਤੇ ਰੇਰਿਹਤ੍ਸਦਾਨੁ ਸ਼੍ਯੇਨੀ ਸਚਤੇ ਵਰ੍ਤਨੀਰਹ
ਸਜੀ-ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਮਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵਧੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨੀ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਹਵਾਂ ਕਰਦੀ, ਬਾਜ਼ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਗ੍ਨੇ ਮਘਵਤ੍ਸੁ ਦੀਦਿਹ੍ਯਧ ਸ਼੍ਵਸੀਵਾਨ੍ਵृषਭੋ ਦਮੂਨਾਃ । ਅਵਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਤੀਰਦੀਦੇਰ੍ਵਰ੍ਮੇਵ ਯੁਤ੍ਸੁ ਪਰਿਜਰ੍ਭੁਰਾਣਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਅੱਗੇ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਹ ਲੈ। ਜੋ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਚਾਵ ਵਾਲੀ ਕਵਚ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਇਦਮਗ੍ਨੇ ਸੁਧਿਤਂ ਦੁਰ੍ਧਿਤਾਦਧਿ ਪ੍ਰਿਯਾਦੁ ਚਿਨ੍ਮਨ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰੇਯੋ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਯਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤਨ੍ਵੋ ਰੋਚਤੇ ਸ਼ੁਚਿ ਤੇਨਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਨਸੇ ਰਤ੍ਨਮਾ ਤ੍ਵਮ੍
ਅੱਗੇ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਭੇਟ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਦੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਚਮਕਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਰਥਾਯ ਨਾਵਮੁਤ ਨੋ ਗृਹਾਯ ਨਿਤ੍ਯਾਰਿਤ੍ਰਾਂ ਪਦ੍ਵਤੀਂ ਰਾਸ੍ਯਗ੍ਨੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵੀਰਾਁ ਉਤ ਨੋ ਮਘੋਨੋ ਜਨਾਁਸ਼੍ਚ ਯਾ ਪਾਰਯਾਚ੍ਛਰ੍ਮ ਯਾ ਚ
ਰਥ ਲਈ, ਨੌਕਾ ਲਈ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਲਈ, ਅੱਗੇ, ਸਦਾ ਰਸਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਪੰਥ ਵਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼। ਸਾਡੇ ਵਿਰਿਆਂ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਉਹ ਵੀ।
ਅਭੀ ਨੋ ਅਗ੍ਨ ਉਕ੍ਥਮਿਜ੍ਜੁਗੁਰ੍ਯਾ ਦ੍ਯਾਵਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਸਿਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਗੂਰ੍ਤਾਃ । ਗਵ੍ਯਂ ਯਵ੍ਯਂ ਯਨ੍ਤੋ ਦੀਰ੍ਘਾਹੇषਂ ਵਰਮਰੁਣ੍ਯੋ ਵਰਨ੍ਤ
ਅੱਗੇ, ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਉਣ। ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਜੌ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਲੰਬੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਲਾਲੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੁਣਨ।
ਬਲ਼ਿਤ੍ਥਾ ਤਦ੍ਵਪੁषੇ ਧਾਯਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਭਰ੍ਗਃ ਸਹਸੋ ਯਤੋ ਜਨਿ । ਯਦੀਮੁਪ ਹ੍ਵਰਤੇ ਸਾਧਤੇ ਮਤਿਰृਤਸ੍ਯ ਧੇਨਾ ਅਨਯਨ੍ਤ ਸਸ੍ਰੁਤਃ
ਉਹ ਚਮਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਦਭੁਤ, ਰੂਪ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਜੋਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਸੋਚ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਵਹਿੰਦੇ ਧਾਰੇ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪृਕ੍ਸ਼ੋ ਵਪੁਃ ਪਿਤੁਮਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯ ਆ ਸ਼ਯੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਾ ਸਪ੍ਤਸ਼ਿਵਾਸੁ ਮਾਤृषੁ । ਤृਤੀਯਮਸ੍ਯ ਵृषਭਸ੍ਯ ਦੋਹਸੇ ਦਸ਼ਪ੍ਰਮਤਿਂ ਜਨਯਨ੍ਤ ਯੋषਣਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਪਿਤਾ-ਧਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਲੇਟਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ, ਸੱਤ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹੈ। ਇਸ ਬਲਦ ਦੀ ਦੁੱਧ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਤੀਜਾ, ਦਸ-ਗੁਣਾ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਯਦੀਂ ਬੁਧ੍ਨਾਨ੍ਮਹਿषਸ੍ਯ ਵਰ੍ਪਸ ਈਸ਼ਾਨਾਸਃ ਸ਼ਵਸਾ ਕ੍ਰਨ੍ਤ ਸੂਰਯਃ । ਯਦੀਮਨੁ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਮਧ੍ਵ ਆਧਵੇ ਗੁਹਾ ਸਨ੍ਤਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਮਥਾਯਤਿ
ਜਦੋਂ, ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ, ਮਧੁ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਪਿਤੁਃ ਪਰਮਾਨ੍ਨੀਯਤੇ ਪਰ੍ਯਾ ਪृਕ੍ਸ਼ੁਧੋ ਵੀਰੁਧੋ ਦਂਸੁ ਰੋਹਤਿ । ਉਭਾ ਯਦਸ੍ਯ ਜਨੁषਂ ਯਦਿਨ੍ਵਤ ਆਦਿਦ੍ਯਵਿष੍ਠੋ ਅਭਵਦ੍ਘृਣਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੌਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਡਾਲੀ ਤੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਨਮ ਲਾਈਨਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਨ੍ਮਾਤॄਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ਯਾਸ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰਹਿਂਸ੍ਯਮਾਨ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਵਾਵृਧੇ । ਅਨੁ ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾ ਅਰੁਹਤ੍ਸਨਾਜੁਵੋ ਨਿ ਨਵ੍ਯਸੀष੍ਵਵਰਾਸੁ ਧਾਵਤੇ
ਤਦ ਉਹ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੌੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਨਵੀਆਂ, ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਦ੍ਧੋਤਾਰਂ ਵृਣਤੇ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ ਭਗਮਿਵ ਪਪृਚਾਨਾਸ ऋਞ੍ਜਤੇ । ਦੇਵਾਨ੍ਯਤ੍ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਮਜ੍ਮਨਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤੋ ਮਰ੍ਤਂ ਸ਼ਂਸਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾ ਵੇਤਿ ਧਾਯਸੇ
ਤਦ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਭਾਗ ਵਾਂਗ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਤਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ, ਤੂੰ ਮਰਦ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਹਰ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਰੱਖਣ ਲਈ।
ਵਿ ਯਦਸ੍ਥਾਦ੍ਯਜਤੋ ਵਾਤਚੋਦਿਤੋ ਹ੍ਵਾਰੋ ਨ ਵਕ੍ਵਾ ਜਰਣਾ ਅਨਾਕृਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਮਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ੁषਃ ਕृष੍ਣਜਂਹਸਃ ਸ਼ੁਚਿਜਨ੍ਮਨੋ ਰਜ ਆ ਵ੍ਯਧ੍ਵਨਃ
ਜਦੋਂ, ਹਵਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਂਗ, ਨਾ ਪੁਰਾਣੀ, ਨਾ ਟੁੱਟੀ। ਉਸ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਹੇਠਾਂ ਕਾਲਾ, ਕਾਲੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਰਾਜਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਰਥੋ ਨ ਯਾਤਃ ਸ਼ਿਕ੍ਵਭਿਃ ਕृਤੋ ਦ੍ਯਾਮਙ੍ਗੇਭਿਰਰੁषੇਭਿਰੀਯਤੇ । ਆਦਸ੍ਯ ਤੇ ਕृष੍ਣਾਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿ ਸੂਰਯਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯੇਵ ਤ੍ਵੇषਥਾਦੀषਤੇ ਵਯਃ
ਰਥ ਵਾਂਗ, ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਲਾਲ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੋਂ, ਕਾਲੀਆਂ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਪੁੱਤਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਵੀਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਰੁਣੋ ਧृਤਵ੍ਰਤੋ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਾਸ਼ਦ੍ਰੇ ਅਰ੍ਯਮਾ ਸੁਦਾਨਵਃ । ਯਤ੍ਸੀਮਨੁ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਥਾ ਵਿਭੁਰਰਾਨ੍ਨ ਨੇਮਿਃ ਪਰਿਭੂਰਜਾਯਥਾਃ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ, ਵਰੁਣ, ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਦਾਨੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਰਿਮ ਕਦੇ ਧੁਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਰਤ੍ਨਂ ਯਵਿष੍ਠ ਦੇਵਤਾਤਿਮਿਨ੍ਵਸਿ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨੁ ਨਵ੍ਯਂ ਸਹਸੋ ਯੁਵਨ੍ਵਯਂ ਭਗਂ ਨ ਕਾਰੇ ਮਹਿਰਤ੍ਨ ਧੀਮਹਿ
ਤੂੰ, ਅੱਗੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਦਬਾਉਂਦਾ ਤੇ ਤਰੀਫ਼ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਦੇਵਤਾਈ, ਵਧੀਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਨੌਜਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਭਾਗ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮੇ ਰਯਿਂ ਨ ਸ੍ਵਰ੍ਥਂ ਦਮੂਨਸਂ ਭਗਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਪਪृਚਾਸਿ ਧਰ੍ਣਸਿਮ੍ । ਰਸ਼੍ਮੀਁਰਿਵ ਯੋ ਯਮਤਿ ਜਨ੍ਮਨੀ ਉਭੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਂਸਮृਤ ਆ ਚ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਸਾਨੂੰ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਘਰ ਵਾਲਾ, ਭਾਗ ਵਾਂਗ, ਬੁਧੀ ਤੇ ਠੀਕਤਾ, ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਰੀਫ਼ ਤੇ ਸੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਉਤ ਨਃ ਸੁਦ੍ਯੋਤ੍ਮਾ ਜੀਰਾਸ਼੍ਵੋ ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ृਣਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਰਥਃ । ਸ ਨੋ ਨੇषਨ੍ਨੇषਤਮੈਰਮੂਰੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾਮਂ ਸੁਵਿਤਂ ਵਸ੍ਯੋ ਅਚ੍ਛ
ਸਾਡਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਤਾਰ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ ਧਨ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।