ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਪੂष੍ਣਸ੍ਤੁਵਿਜਾਤਸ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਮਹਿਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਤਵਸੋ ਨ ਤਨ੍ਦਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਸ੍ਯ ਨ ਤਨ੍ਦਤੇ । ਅਰ੍ਚਾਮਿ ਸੁਮ੍ਨਯਨ੍ਨਹਮਨ੍ਤ੍ਯੂਤਿਂ ਮਯੋਭੁਵਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਯੋ ਮਨ ਆਯੁਯੁਵੇ ਮਖੋ ਦੇਵ ਆਯੁਯੁਵੇ ਮਖਃ
ਪੂਸ਼ਣ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋੜਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋੜਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂषਨ੍ਨਜਿਰਂ ਨ ਯਾਮਨਿ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਃ ਕृਣ੍ਵ ऋਣਵੋ ਯਥਾ ਮृਧ ਉष੍ਟ੍ਰੋ ਨ ਪੀਪਰੋ ਮृਧਃ । ਹੁਵੇ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਯੋਭੁਵਂ ਦੇਵਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਅਸ੍ਮਾਕਮਾਙ੍ਗੂषਾਨ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਨਸ੍ਕृਧਿ ਵਾਜੇषੁ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਨਸ੍ਕृਧਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਪੂਸ਼ਣ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਹ ਦਿਖਾ, ਜਿਵੇਂ ਊਠ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਾ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਕਰ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਕਰ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਪੂषਨ੍ਸਖ੍ਯੇ ਵਿਪਨ੍ਯਵਃ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਸਨ੍ਤੋऽਵਸਾ ਬੁਭੁਜ੍ਰਿਰ ਇਤਿ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਬੁਭੁਜ੍ਰਿਰੇ । ਤਾਮਨੁ ਤ੍ਵਾ ਨਵੀਯਸੀਂ ਨਿਯੁਤਂ ਰਾਯ ਈਮਹੇ । ਅਹੇਲ਼ਮਾਨ ਉਰੁਸ਼ਂਸ ਸਰੀ ਭਵ ਵਾਜੇਵਾਜੇ ਸਰੀ ਭਵ
ਜਿਸ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਸ਼ਣ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਸਾਥ ਲਈ, ਧਨ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ, ਦਇਆਲੂ ਬਣ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਬਣ।
ਅਸ੍ਯਾ ਊ षੁ ਣ ਉਪ ਸਾਤਯੇ ਭੁਵੋऽਹੇਲ਼ਮਾਨੋ ਰਰਿਵਾਁ ਅਜਾਸ਼੍ਵ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਤਾਮਜਾਸ਼੍ਵ । ਓ षੁ ਤ੍ਵਾ ਵਵृਤੀਮਹਿ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਦਸ੍ਮ ਸਾਧੁਭਿਃ । ਨਹਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂषਨ੍ਨਤਿਮਨ੍ਯ ਆਘृਣੇ ਨ ਤੇ ਸਖ੍ਯਮਪਹ੍ਨੁਵੇ
ਅਜਾਸ਼ਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉਪਕਾਰ ਲਈ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਚੰਗੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਦੇ ਹਾਂ। ਪੂਸ਼ਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਠੁਕਰਾਉਂਦਾ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।
ਅਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੌषਟ੍ ਪੁਰੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਧਿਯਾ ਦਧ ਆ ਨੁ ਤਚ੍ਛਰ੍ਧੋ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵृਣੀਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਵृਣੀਮਹੇ । ਯਦ੍ਧ ਕ੍ਰਾਣਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤਿ ਨਾਭਾ ਸਂਦਾਯਿ ਨਵ੍ਯਸੀ । ਅਧ ਪ੍ਰ ਸੂ ਨ ਉਪ ਯਨ੍ਤੁ ਧੀਤਯੋ ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਨ ਧੀਤਯਃ
ਸੁਣੋ, ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਰੱਖਿਆ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਨਵੇਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਜਾਵਣ।
ਯਦ੍ਧ ਤ੍ਯਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵृਤਾਦਧ੍ਯਾਦਦਾਥੇ ਅਨृਤਂ ਸ੍ਵੇਨ ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ੍ਵੇਨ ਮਨ੍ਯੁਨਾ । ਯੁਵੋਰਿਤ੍ਥਾਧਿ ਸਦ੍ਮਸ੍ਵਪਸ਼੍ਯਾਮ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍ । ਧੀਭਿਸ਼੍ਚਨ ਮਨਸਾ ਸ੍ਵੇਭਿਰਕ੍ਸ਼ਭਿਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਸ੍ਵੇਭਿਰਕ੍ਸ਼ਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਰੋਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਮਨ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ।
ਯੁਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਸ਼੍ਰਾਵਯਨ੍ਤ ਇਵ ਸ਼੍ਲੋਕਮਾਯਵੋ ਯੁਵਾਂ ਹਵ੍ਯਾਭ੍ਯਾਯਵਃ । ਯੁਵੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਪृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਾ । ਪ੍ਰੁषਾਯਨ੍ਤੇ ਵਾਂ ਪਵਯੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਰਥੇ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ
ਅਸ਼ਵਿਨ, ਭਗਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਚਮਕ ਤੇ ਦੌਲਤ, ਸਭ ਕੁਝ, ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਝੜਦੇ ਹਨ।
ਅਚੇਤਿ ਦਸ੍ਰਾ ਵ੍ਯੁ ਨਾਕਮृਣ੍ਵਥੋ ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਵਾਂ ਰਥਯੁਜੋ ਦਿਵਿष੍ਟਿष੍ਵਧ੍ਵਸ੍ਮਾਨੋ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ । ਅਧਿ ਵਾਂ ਸ੍ਥਾਮ ਵਨ੍ਧੁਰੇ ਰਥੇ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ । ਪਥੇਵ ਯਨ੍ਤਾਵਨੁਸ਼ਾਸਤਾ ਰਜੋऽਞ੍ਜਸਾ ਸ਼ਾਸਤਾ ਰਜਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ-ਜੁੜੇ ਘੋੜੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ; ਜਿਵੇਂ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਹ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਰਾਹ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹੋ।
ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਨਃ ਸ਼ਚੀਵਸੂ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਦਸ਼ਸ੍ਯਤਮ੍ । ਮਾ ਵਾਂ ਰਾਤਿਰੁਪ ਦਸਤ੍ਕਦਾ ਚਨਾਸ੍ਮਦ੍ਰਾਤਿਃ ਕਦਾ ਚਨ
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਓ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਕ। ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਕਦੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਕਦੇ ਨਾ ਖੋ ਜਾਵੇ।
ਵृषਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृषਪਾਣਾਸ ਇਨ੍ਦਵ ਇਮੇ ਸੁਤਾ ਅਦ੍ਰਿषੁਤਾਸ ਉਦ੍ਭਿਦਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਤਾਸ ਉਦ੍ਭਿਦਃ । ਤੇ ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਦਾਵਨੇ ਮਹੇ ਚਿਤ੍ਰਾਯ ਰਾਧਸੇ । ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗਿਰ੍ਵਾਹ ਸ੍ਤਵਮਾਨ ਆ ਗਹਿ ਸੁਮृਲ਼ੀਕੋ ਨ ਆ ਗਹਿ
ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਰਸ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ। ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ, ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਹਨ। ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦੇ ਹੋਏ, ਗਾਇਕ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆ।
ਓ षੂ ਣੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ृਣੁਹਿ ਤ੍ਵਮੀਲ਼ਿਤੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਵਸਿ ਯਜ੍ਞਿਯੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜਭ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਿਯੇਭ੍ਯਃ । ਯਦ੍ਧ ਤ੍ਯਾਮਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯੋ ਧੇਨੁਂ ਦੇਵਾ ਅਦਤ੍ਤਨ । ਵਿ ਤਾਂ ਦੁਹ੍ਰੇ ਅਰ੍ਯਮਾ ਕਰ੍ਤਰੀ ਸਚਾਁ ਏष ਤਾਂ ਵੇਦ ਮੇ ਸਚਾ
ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਤੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਅਰਯਮਨ ਨੇ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ; ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਮੋ षੁ ਵੋ ਅਸ੍ਮਦਭਿ ਤਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ ਸਨਾ ਭੂਵਨ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨਿ ਮੋਤ ਜਾਰਿषੁਰਸ੍ਮਤ੍ਪੁਰੋਤ ਜਾਰਿषੁਃ । ਯਦ੍ਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਨਵ੍ਯਂ ਘੋषਾਦਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਤਨ੍ਮਰੁਤੋ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਟਰਂ ਦਿਧृਤਾ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਟਰਮ੍
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਿਰਤਾ ਭਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਲੰਘਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵਡਿਆਈ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰਹੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨਵਾਂ, ਅਦਭੁਤ, ਅਮਰ ਵਜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ, ਮਰੁਤੋ, ਤੇ ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ।
ਦਧ੍ਯਙ੍ਹ ਮੇ ਜਨੁषਂ ਪੂਰ੍ਵੋ ਅਙ੍ਗਿਰਾਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਃ ਕਣ੍ਵੋ ਅਤ੍ਰਿਰ੍ਮਨੁਰ੍ਵਿਦੁਸ੍ਤੇ ਮੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਮਨੁਰ੍ਵਿਦੁਃ । ਤੇषਾਂ ਦੇਵੇष੍ਵਾਯਤਿਰਸ੍ਮਾਕਂ ਤੇषੁ ਨਾਭਯਃ । ਤੇषਾਂ ਪਦੇਨ ਮਹ੍ਯਾ ਨਮੇ ਗਿਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਆ ਨਮੇ ਗਿਰਾ
ਦਧਿਆੰਗ, ਮੇਰਾ ਪੂਰਵਜ, ਅੰਗਿਰਸ ਸੀ; ਪ੍ਰਿਯਮੇਧ, ਕਣਵ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਨੁ—ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਮਨੁ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਭਜਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਨਿਨੋ ਵਨ੍ਤ ਵਾਰ੍ਯਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਯਜਤਿ ਵੇਨ ਉਕ੍ਸ਼ਭਿਃ ਪੁਰੁਵਾਰੇਭਿਰੁਕ੍ਸ਼ਭਿਃ । ਜਗृਭ੍ਮਾ ਦੂਰਆਦਿਸ਼ਂ ਸ਼੍ਲੋਕਮਦ੍ਰੇਰਧ ਤ੍ਮਨਾ । ਅਧਾਰਯਦਰਰਿਨ੍ਦਾਨਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਪੁਰੂ ਸਦ੍ਮਾਨਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਪੁਜਾਰੀ ਯਜਨਾ ਕਰੇ, ਚਾਹੀਏ ਦਾਤਾਂ ਮਿਲਣ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ, ਵੇਨਾ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਦਾ ਸੰਕੇਤ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਭਜਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਘਰ ਬਣਾਏ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਘਰ ਬਣਾਏ।
ਯੇ ਦੇਵਾਸੋ ਦਿਵ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ ਸ੍ਥ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਧ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ ਸ੍ਥ । ਅਪ੍ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਮਹਿਨੈਕਾਦਸ਼ ਸ੍ਥ ਤੇ ਦੇਵਾਸੋ ਯਜ੍ਞਮਿਮਂ ਜੁषਧ੍ਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਹੋ, ਵੱਡੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਵੇਦਿषਦੇ ਪ੍ਰਿਯਧਾਮਾਯ ਸੁਦ੍ਯੁਤੇ ਧਾਸਿਮਿਵ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਯੋਨਿਮਗ੍ਨਯੇ । ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣੇਵ ਵਾਸਯਾ ਮਨ੍ਮਨਾ ਸ਼ੁਚਿਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਰ੍ਣਂ ਤਮੋਹਨਮ੍
ਵੇਦੀਆਂ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਚਮਕਦੇ, ਅੱਗ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਲਿਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਵਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਸਨੂੰ ਢੱਕੋ।
ਅਭਿ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਵृਦਨ੍ਨਮृਜ੍ਯਤੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਵਾਵृਧੇ ਜਗ੍ਧਮੀ ਪੁਨਃ । ਅਨ੍ਯਸ੍ਯਾਸਾ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਜੇਨ੍ਯੋ ਵृषਾ ਨ੍ਯਨ੍ਯੇਨ ਵਨਿਨੋ ਮृष੍ਟ ਵਾਰਣਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰੁਤੌ ਵੇਵਿਜੇ ਅਸ੍ਯ ਸਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਉਭਾ ਤਰੇਤੇ ਅਭਿ ਮਾਤਰਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍ । ਪ੍ਰਾਚਾਜਿਹ੍ਵਂ ਧ੍ਵਸਯਨ੍ਤਂ ਤृषੁਚ੍ਯੁਤਮਾ ਸਾਚ੍ਯਂ ਕੁਪਯਂ ਵਰ੍ਧਨਂ ਪਿਤੁਃ
ਕਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਉਸ ਲਈ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਮਾਵਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਜੀਭ, ਚਮਕਦੀ, ਵਹਿੰਦੀ, ਸਾਥੀ, ਢੇਰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼੍ਵੋ ਮਨਵੇ ਮਾਨਵਸ੍ਯਤੇ ਰਘੁਦ੍ਰੁਵਃ ਕृष੍ਣਸੀਤਾਸ ਊ ਜੁਵਃ । ਅਸਮਨਾ ਅਜਿਰਾਸੋ ਰਘੁष੍ਯਦੋ ਵਾਤਜੂਤਾ ਉਪ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤ ਆਸ਼ਵਃ
ਮਨੁ ਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਾਲੇ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਉਹ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਬਿਨਾ ਠਹਿਰੇ, ਤੇਜ਼, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ, ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਦਸ੍ਯ ਤੇ ਧ੍ਵਸਯਨ੍ਤੋ ਵृਥੇਰਤੇ ਕृष੍ਣਮਭ੍ਵਂ ਮਹਿ ਵਰ੍ਪਃ ਕਰਿਕ੍ਰਤਃ । ਯਤ੍ਸੀਂ ਮਹੀਮਵਨਿਂ ਪ੍ਰਾਭਿ ਮਰ੍ਮृਸ਼ਦਭਿਸ਼੍ਵਸਨ੍ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨੇਤਿ ਨਾਨਦਤ੍
ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਚਮਕਦੇ, ਉਹ ਵਧਣ ਲਈ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਕਾਲਾ ਬੱਦਲ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਉਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ, ਵਿਆਪਕਤਾ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ, ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ, ਗਰਜਦਾ, ਧਮਕਦਾ ਹੈ।
ਭੂषਨ੍ਨ ਯੋऽਧਿ ਬਭ੍ਰੂषੁ ਨਮ੍ਨਤੇ ਵृषੇਵ ਪਤ੍ਨੀਰਭ੍ਯੇਤਿ ਰੋਰੁਵਤ੍ । ਓਜਾਯਮਾਨਸ੍ਤਨ੍ਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਮ੍ਭਤੇ ਭੀਮੋ ਨ ਸ਼ृਙ੍ਗਾ ਦਵਿਧਾਵ ਦੁਰ੍ਗृਭਿਃ
ਜੋ ਭੂਰੇਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਝੁਕਦਾ ਹੈ; ਵੱਢ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਡੰਗਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ, ਉਹ ਦੌੜਦਾ, ਫੜਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸ ਸਂਸ੍ਤਿਰੋ ਵਿष੍ਟਿਰਃ ਸਂ ਗृਭਾਯਤਿ ਜਾਨਨ੍ਨੇਵ ਜਾਨਤੀਰ੍ਨਿਤ੍ਯ ਆ ਸ਼ਯੇ । ਪੁਨਰ੍ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਅਪਿ ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵ੍ਯਮਨ੍ਯਦ੍ਵਰ੍ਪਃ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਸਚਾ
ਜੋ ਵਿਵਸਥਿਤ ਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਦਾ ਲੇਟੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਮੁੜ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਿਵਯ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਮਗ੍ਰੁਵਃ ਕੇਸ਼ਿਨੀਃ ਸਂ ਹਿ ਰੇਭਿਰ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਮ੍ਰੁषੀਃ ਪ੍ਰਾਯਵੇ ਪੁਨਃ । ਤਾਸਾਂ ਜਰਾਂ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਨ੍ਨੇਤਿ ਨਾਨਦਦਸੁਂ ਪਰਂ ਜਨਯਞ੍ਜੀਵਮਸ੍ਤृਤਮ੍
ਚਲਾਕ ਤੇ ਲੰਬੇ ਵਾਲ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮੁੜ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਈਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਧੀ ਉਮਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀਆਂ, ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ, ਥੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਧੀਵਾਸਂ ਪਰਿ ਮਾਤੂ ਰਿਹਨ੍ਨਹ ਤੁਵਿਗ੍ਰੇਭਿਃ ਸਤ੍ਵਭਿਰ੍ਯਾਤਿ ਵਿ ਜ੍ਰਯਃ । ਵਯੋ ਦਧਤ੍ਪਦ੍ਵਤੇ ਰੇਰਿਹਤ੍ਸਦਾਨੁ ਸ਼੍ਯੇਨੀ ਸਚਤੇ ਵਰ੍ਤਨੀਰਹ
ਸਜੀ-ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਮਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵਧੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨੀ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਹਵਾਂ ਕਰਦੀ, ਬਾਜ਼ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਗ੍ਨੇ ਮਘਵਤ੍ਸੁ ਦੀਦਿਹ੍ਯਧ ਸ਼੍ਵਸੀਵਾਨ੍ਵृषਭੋ ਦਮੂਨਾਃ । ਅਵਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਤੀਰਦੀਦੇਰ੍ਵਰ੍ਮੇਵ ਯੁਤ੍ਸੁ ਪਰਿਜਰ੍ਭੁਰਾਣਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਅੱਗੇ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਹ ਲੈ। ਜੋ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਚਾਵ ਵਾਲੀ ਕਵਚ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਇਦਮਗ੍ਨੇ ਸੁਧਿਤਂ ਦੁਰ੍ਧਿਤਾਦਧਿ ਪ੍ਰਿਯਾਦੁ ਚਿਨ੍ਮਨ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰੇਯੋ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਯਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤਨ੍ਵੋ ਰੋਚਤੇ ਸ਼ੁਚਿ ਤੇਨਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਨਸੇ ਰਤ੍ਨਮਾ ਤ੍ਵਮ੍
ਅੱਗੇ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਭੇਟ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਦੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਚਮਕਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਰਥਾਯ ਨਾਵਮੁਤ ਨੋ ਗृਹਾਯ ਨਿਤ੍ਯਾਰਿਤ੍ਰਾਂ ਪਦ੍ਵਤੀਂ ਰਾਸ੍ਯਗ੍ਨੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵੀਰਾਁ ਉਤ ਨੋ ਮਘੋਨੋ ਜਨਾਁਸ਼੍ਚ ਯਾ ਪਾਰਯਾਚ੍ਛਰ੍ਮ ਯਾ ਚ
ਰਥ ਲਈ, ਨੌਕਾ ਲਈ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਲਈ, ਅੱਗੇ, ਸਦਾ ਰਸਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਪੰਥ ਵਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼। ਸਾਡੇ ਵਿਰਿਆਂ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਉਹ ਵੀ।
ਅਭੀ ਨੋ ਅਗ੍ਨ ਉਕ੍ਥਮਿਜ੍ਜੁਗੁਰ੍ਯਾ ਦ੍ਯਾਵਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਸਿਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਗੂਰ੍ਤਾਃ । ਗਵ੍ਯਂ ਯਵ੍ਯਂ ਯਨ੍ਤੋ ਦੀਰ੍ਘਾਹੇषਂ ਵਰਮਰੁਣ੍ਯੋ ਵਰਨ੍ਤ
ਅੱਗੇ, ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਉਣ। ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਜੌ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਲੰਬੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਲਾਲੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੁਣਨ।
ਬਲ਼ਿਤ੍ਥਾ ਤਦ੍ਵਪੁषੇ ਧਾਯਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਭਰ੍ਗਃ ਸਹਸੋ ਯਤੋ ਜਨਿ । ਯਦੀਮੁਪ ਹ੍ਵਰਤੇ ਸਾਧਤੇ ਮਤਿਰृਤਸ੍ਯ ਧੇਨਾ ਅਨਯਨ੍ਤ ਸਸ੍ਰੁਤਃ
ਉਹ ਚਮਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਦਭੁਤ, ਰੂਪ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਜੋਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਸੋਚ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਵਹਿੰਦੇ ਧਾਰੇ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪृਕ੍ਸ਼ੋ ਵਪੁਃ ਪਿਤੁਮਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯ ਆ ਸ਼ਯੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਾ ਸਪ੍ਤਸ਼ਿਵਾਸੁ ਮਾਤृषੁ । ਤृਤੀਯਮਸ੍ਯ ਵृषਭਸ੍ਯ ਦੋਹਸੇ ਦਸ਼ਪ੍ਰਮਤਿਂ ਜਨਯਨ੍ਤ ਯੋषਣਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਪਿਤਾ-ਧਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਲੇਟਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ, ਸੱਤ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹੈ। ਇਸ ਬਲਦ ਦੀ ਦੁੱਧ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਤੀਜਾ, ਦਸ-ਗੁਣਾ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।