ਪ੍ਰ ਸੁ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਨਿਚਿਰਾਭ੍ਯਾਂ ਬृਹਨ੍ਨਮੋ ਹਵ੍ਯਂ ਮਤਿਂ ਭਰਤਾ ਮृਲ਼ਯਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠਂ ਮृਲ਼ਯਦ੍ਭ੍ਯਾਮ੍ । ਤਾ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਘृਤਾਸੁਤੀ ਯਜ੍ਞੇਯਜ੍ਞ ਉਪਸ੍ਤੁਤਾ । ਅਥੈਨੋਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਨ ਕੁਤਸ਼੍ਚਨਾਧृषੇ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਨੂ ਚਿਦਾਧृषੇ
ਹੁਣ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਪੁਰਾਤਨ, ਵੱਡੀ ਸਤਿਕਾਰ, ਭੇਟ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੋ ਮਿਹਰਬਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਰਾਜੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਯज्ञ ਲਈ ਯੋਗ, ਯज्ञ 'ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਤ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਵਤਾ ਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।
ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਗਾਤੁਰੁਰਵੇ ਵਰੀਯਸੀ ਪਨ੍ਥਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸਮਯਂਸ੍ਤ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭਗਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਾਦਨਮਰ੍ਯਮ੍ਣੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ । ਅਥਾ ਦਧਾਤੇ ਬृਹਦੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਵਯ ਉਪਸ੍ਤੁਤ੍ਯਂ ਬृਹਦ੍ਵਯਃ
ਵੱਡਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਲ੍ਹਾ ਰਸਤਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਰਾਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ, ਭਾਗਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ। ਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਰਯਮਨ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਆਸਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਭਜਨ, ਸਤਿਕਾਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸਤਿਕਾਰ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤੀਮਦਿਤਿਂ ਧਾਰਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਤੀਮਾ ਸਚੇਤੇ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਜਾਗृਵਾਂਸਾ ਦਿਵੇਦਿਵੇ । ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਾਸ਼ਾਤੇ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਦਾਨੁਨਸ੍ਪਤੀ । ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤਯੋਰ੍ਵਰੁਣੋ ਯਾਤਯਜ੍ਜਨੋऽਰ੍ਯਮਾ ਯਾਤਯਜ੍ਜਨਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਮਰ ਅਦਿਤੀ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਭਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਦਿਤਿਆ, ਦਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਰਯਮਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਸ਼ਂਤਮਃ ਸੋਮੋ ਭੂਤ੍ਵਵਪਾਨੇष੍ਵਾਭਗੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇष੍ਵਾਭਗਃ । ਤਂ ਦੇਵਾਸੋ ਜੁषੇਰਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਦ੍ਯ ਸਜੋषਸਃ । ਤਥਾ ਰਾਜਾਨਾ ਕਰਥੋ ਯਦੀਮਹ ऋਤਾਵਾਨਾ ਯਦੀਮਹੇ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮੁਕਤ ਹੈ। ਅੱਜ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਣ। ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਰਾਜੇ, ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਯੋ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯਾਵਿਧਜ੍ਜਨੋऽਨਰ੍ਵਾਣਂ ਤਂ ਪਰਿ ਪਾਤੋ ਅਂਹਸੋ ਦਾਸ਼੍ਵਾਂਸਂ ਮਰ੍ਤਮਂਹਸਃ । ਤਮਰ੍ਯਮਾਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯृਜੂਯਨ੍ਤਮਨੁ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਉਕ੍ਥੈਰ੍ਯ ਏਨੋਃ ਪਰਿਭੂषਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਤੋਮੈਰਾਭੂषਤਿ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਪਾਸਕ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਅਰਯਮਨ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਿੱਧਾ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ਦਿਵੇ ਬृਹਤੇ ਰੋਦਸੀਭ੍ਯਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵੋਚਂ ਵਰੁਣਾਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषੇ ਸੁਮृਲ਼ੀਕਾਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਮਰ੍ਯਮਣਂ ਭਗਮ੍ । ਜ੍ਯੋਗ੍ਜੀਵਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਚੇਮਹਿ ਸੋਮਸ੍ਯੋਤੀ ਸਚੇਮਹਿ
ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼, ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਵਰੁਣ, ਮਿਹਰਬਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਹਰਬਾਨ ਨੂੰ ਬੋਲਾਂਗਾ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਚਮਕਦੇ ਅਰਯਮਨ, ਭਾਗਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਲੰਬਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ।
ਊਤੀ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਤੋ ਮਂਸੀਮਹਿ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਂਸਨ੍ਤਦਸ਼੍ਯਾਮ ਮਘਵਾਨੋ ਵਯਂ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੋਈਏ। ਅੱਗ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਵਰੁਣ ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਣ; ਅਸੀਂ, ਦਾਨੀਓ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼, ਇਹ ਆਸਰਾ ਪਾ ਲਏ।
ਸੁषੁਮਾ ਯਾਤਮਦ੍ਰਿਭਿਰ੍ਗੋਸ਼੍ਰੀਤਾ ਮਤ੍ਸਰਾ ਇਮੇ ਸੋਮਾਸੋ ਮਤ੍ਸਰਾ ਇਮੇ । ਆ ਰਾਜਾਨਾ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਗਨ੍ਤਮੁਪ ਨਃ । ਇਮੇ ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਗਵਾਸ਼ਿਰਃ ਸੋਮਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਗਵਾਸ਼ਿਰਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਗਾਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ; ਇਹ ਸੋਮਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ। ਰਾਜੇ, ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਨੇੜੇ ਆਓ। ਇਹ ਚਮਕਦੇ ਸੋਮਾ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਚਮਕਦੇ ਸੋਮਾ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ।
ਇਮ ਆ ਯਾਤਮਿਨ੍ਦਵਃ ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ ਸੁਤਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ । ਉਤ ਵਾਮੁषਸੋ ਬੁਧਿ ਸਾਕਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਸੁਤੋ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਪੀਤਯੇ ਚਾਰੁਰृਤਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਇਹ ਬੂੰਦਾਂ, ਸੋਮਾ, ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਆ ਰਹੇ ਹਨ; ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ। ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਲਲਕਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਪੀਣ, ਸੋਹਣਾ, ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਲਈ ਪੀਣ।
ਤਾਂ ਵਾਂ ਧੇਨੁਂ ਨ ਵਾਸਰੀਮਂਸ਼ੁਂ ਦੁਹਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੋਮਂ ਦੁਹਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਅਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਗਨ੍ਤਮੁਪ ਨੋऽਰ੍ਵਾਞ੍ਚਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਅਯਂ ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨृਭਿਃ ਸੁਤਃ ਸੋਮ ਆ ਪੀਤਯੇ ਸੁਤਃ
ਉਹ ਗਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਵੇਰ ਦਾ ਪਾਨ ਹੈ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਨੇੜੇ ਆਓ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ। ਇਹ ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੀਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਪੂष੍ਣਸ੍ਤੁਵਿਜਾਤਸ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਮਹਿਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਤਵਸੋ ਨ ਤਨ੍ਦਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਸ੍ਯ ਨ ਤਨ੍ਦਤੇ । ਅਰ੍ਚਾਮਿ ਸੁਮ੍ਨਯਨ੍ਨਹਮਨ੍ਤ੍ਯੂਤਿਂ ਮਯੋਭੁਵਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਯੋ ਮਨ ਆਯੁਯੁਵੇ ਮਖੋ ਦੇਵ ਆਯੁਯੁਵੇ ਮਖਃ
ਪੂਸ਼ਣ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋੜਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋੜਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂषਨ੍ਨਜਿਰਂ ਨ ਯਾਮਨਿ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਃ ਕृਣ੍ਵ ऋਣਵੋ ਯਥਾ ਮृਧ ਉष੍ਟ੍ਰੋ ਨ ਪੀਪਰੋ ਮृਧਃ । ਹੁਵੇ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਯੋਭੁਵਂ ਦੇਵਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਅਸ੍ਮਾਕਮਾਙ੍ਗੂषਾਨ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਨਸ੍ਕृਧਿ ਵਾਜੇषੁ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਨਸ੍ਕृਧਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਪੂਸ਼ਣ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਹ ਦਿਖਾ, ਜਿਵੇਂ ਊਠ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਾ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਕਰ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਕਰ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਪੂषਨ੍ਸਖ੍ਯੇ ਵਿਪਨ੍ਯਵਃ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਸਨ੍ਤੋऽਵਸਾ ਬੁਭੁਜ੍ਰਿਰ ਇਤਿ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਬੁਭੁਜ੍ਰਿਰੇ । ਤਾਮਨੁ ਤ੍ਵਾ ਨਵੀਯਸੀਂ ਨਿਯੁਤਂ ਰਾਯ ਈਮਹੇ । ਅਹੇਲ਼ਮਾਨ ਉਰੁਸ਼ਂਸ ਸਰੀ ਭਵ ਵਾਜੇਵਾਜੇ ਸਰੀ ਭਵ
ਜਿਸ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਸ਼ਣ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਸਾਥ ਲਈ, ਧਨ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ, ਦਇਆਲੂ ਬਣ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਬਣ।
ਅਸ੍ਯਾ ਊ षੁ ਣ ਉਪ ਸਾਤਯੇ ਭੁਵੋऽਹੇਲ਼ਮਾਨੋ ਰਰਿਵਾਁ ਅਜਾਸ਼੍ਵ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਤਾਮਜਾਸ਼੍ਵ । ਓ षੁ ਤ੍ਵਾ ਵਵृਤੀਮਹਿ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਦਸ੍ਮ ਸਾਧੁਭਿਃ । ਨਹਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂषਨ੍ਨਤਿਮਨ੍ਯ ਆਘृਣੇ ਨ ਤੇ ਸਖ੍ਯਮਪਹ੍ਨੁਵੇ
ਅਜਾਸ਼ਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉਪਕਾਰ ਲਈ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਚੰਗੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਦੇ ਹਾਂ। ਪੂਸ਼ਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਠੁਕਰਾਉਂਦਾ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।
ਅਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੌषਟ੍ ਪੁਰੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਧਿਯਾ ਦਧ ਆ ਨੁ ਤਚ੍ਛਰ੍ਧੋ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵृਣੀਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਵृਣੀਮਹੇ । ਯਦ੍ਧ ਕ੍ਰਾਣਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤਿ ਨਾਭਾ ਸਂਦਾਯਿ ਨਵ੍ਯਸੀ । ਅਧ ਪ੍ਰ ਸੂ ਨ ਉਪ ਯਨ੍ਤੁ ਧੀਤਯੋ ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਨ ਧੀਤਯਃ
ਸੁਣੋ, ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਰੱਖਿਆ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਨਵੇਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਜਾਵਣ।
ਯਦ੍ਧ ਤ੍ਯਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵृਤਾਦਧ੍ਯਾਦਦਾਥੇ ਅਨृਤਂ ਸ੍ਵੇਨ ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ੍ਵੇਨ ਮਨ੍ਯੁਨਾ । ਯੁਵੋਰਿਤ੍ਥਾਧਿ ਸਦ੍ਮਸ੍ਵਪਸ਼੍ਯਾਮ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍ । ਧੀਭਿਸ਼੍ਚਨ ਮਨਸਾ ਸ੍ਵੇਭਿਰਕ੍ਸ਼ਭਿਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਸ੍ਵੇਭਿਰਕ੍ਸ਼ਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਰੋਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਮਨ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ।
ਯੁਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਸ਼੍ਰਾਵਯਨ੍ਤ ਇਵ ਸ਼੍ਲੋਕਮਾਯਵੋ ਯੁਵਾਂ ਹਵ੍ਯਾਭ੍ਯਾਯਵਃ । ਯੁਵੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਪृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਾ । ਪ੍ਰੁषਾਯਨ੍ਤੇ ਵਾਂ ਪਵਯੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਰਥੇ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ
ਅਸ਼ਵਿਨ, ਭਗਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਚਮਕ ਤੇ ਦੌਲਤ, ਸਭ ਕੁਝ, ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਝੜਦੇ ਹਨ।
ਅਚੇਤਿ ਦਸ੍ਰਾ ਵ੍ਯੁ ਨਾਕਮृਣ੍ਵਥੋ ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਵਾਂ ਰਥਯੁਜੋ ਦਿਵਿष੍ਟਿष੍ਵਧ੍ਵਸ੍ਮਾਨੋ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ । ਅਧਿ ਵਾਂ ਸ੍ਥਾਮ ਵਨ੍ਧੁਰੇ ਰਥੇ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ । ਪਥੇਵ ਯਨ੍ਤਾਵਨੁਸ਼ਾਸਤਾ ਰਜੋऽਞ੍ਜਸਾ ਸ਼ਾਸਤਾ ਰਜਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ-ਜੁੜੇ ਘੋੜੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ; ਜਿਵੇਂ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਹ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਰਾਹ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹੋ।
ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਨਃ ਸ਼ਚੀਵਸੂ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਦਸ਼ਸ੍ਯਤਮ੍ । ਮਾ ਵਾਂ ਰਾਤਿਰੁਪ ਦਸਤ੍ਕਦਾ ਚਨਾਸ੍ਮਦ੍ਰਾਤਿਃ ਕਦਾ ਚਨ
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਓ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਕ। ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਕਦੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਕਦੇ ਨਾ ਖੋ ਜਾਵੇ।
ਵृषਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृषਪਾਣਾਸ ਇਨ੍ਦਵ ਇਮੇ ਸੁਤਾ ਅਦ੍ਰਿषੁਤਾਸ ਉਦ੍ਭਿਦਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਤਾਸ ਉਦ੍ਭਿਦਃ । ਤੇ ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਦਾਵਨੇ ਮਹੇ ਚਿਤ੍ਰਾਯ ਰਾਧਸੇ । ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗਿਰ੍ਵਾਹ ਸ੍ਤਵਮਾਨ ਆ ਗਹਿ ਸੁਮृਲ਼ੀਕੋ ਨ ਆ ਗਹਿ
ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਰਸ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ। ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ, ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਹਨ। ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦੇ ਹੋਏ, ਗਾਇਕ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆ।
ਓ षੂ ਣੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ृਣੁਹਿ ਤ੍ਵਮੀਲ਼ਿਤੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਵਸਿ ਯਜ੍ਞਿਯੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜਭ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਿਯੇਭ੍ਯਃ । ਯਦ੍ਧ ਤ੍ਯਾਮਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯੋ ਧੇਨੁਂ ਦੇਵਾ ਅਦਤ੍ਤਨ । ਵਿ ਤਾਂ ਦੁਹ੍ਰੇ ਅਰ੍ਯਮਾ ਕਰ੍ਤਰੀ ਸਚਾਁ ਏष ਤਾਂ ਵੇਦ ਮੇ ਸਚਾ
ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਤੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਅਰਯਮਨ ਨੇ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ; ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਮੋ षੁ ਵੋ ਅਸ੍ਮਦਭਿ ਤਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ ਸਨਾ ਭੂਵਨ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨਿ ਮੋਤ ਜਾਰਿषੁਰਸ੍ਮਤ੍ਪੁਰੋਤ ਜਾਰਿषੁਃ । ਯਦ੍ਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਨਵ੍ਯਂ ਘੋषਾਦਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਤਨ੍ਮਰੁਤੋ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਟਰਂ ਦਿਧृਤਾ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਟਰਮ੍
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਿਰਤਾ ਭਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਲੰਘਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵਡਿਆਈ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰਹੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨਵਾਂ, ਅਦਭੁਤ, ਅਮਰ ਵਜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ, ਮਰੁਤੋ, ਤੇ ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ।
ਦਧ੍ਯਙ੍ਹ ਮੇ ਜਨੁषਂ ਪੂਰ੍ਵੋ ਅਙ੍ਗਿਰਾਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਃ ਕਣ੍ਵੋ ਅਤ੍ਰਿਰ੍ਮਨੁਰ੍ਵਿਦੁਸ੍ਤੇ ਮੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਮਨੁਰ੍ਵਿਦੁਃ । ਤੇषਾਂ ਦੇਵੇष੍ਵਾਯਤਿਰਸ੍ਮਾਕਂ ਤੇषੁ ਨਾਭਯਃ । ਤੇषਾਂ ਪਦੇਨ ਮਹ੍ਯਾ ਨਮੇ ਗਿਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਆ ਨਮੇ ਗਿਰਾ
ਦਧਿਆੰਗ, ਮੇਰਾ ਪੂਰਵਜ, ਅੰਗਿਰਸ ਸੀ; ਪ੍ਰਿਯਮੇਧ, ਕਣਵ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਨੁ—ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਮਨੁ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਭਜਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਨਿਨੋ ਵਨ੍ਤ ਵਾਰ੍ਯਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਯਜਤਿ ਵੇਨ ਉਕ੍ਸ਼ਭਿਃ ਪੁਰੁਵਾਰੇਭਿਰੁਕ੍ਸ਼ਭਿਃ । ਜਗृਭ੍ਮਾ ਦੂਰਆਦਿਸ਼ਂ ਸ਼੍ਲੋਕਮਦ੍ਰੇਰਧ ਤ੍ਮਨਾ । ਅਧਾਰਯਦਰਰਿਨ੍ਦਾਨਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਪੁਰੂ ਸਦ੍ਮਾਨਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਪੁਜਾਰੀ ਯਜਨਾ ਕਰੇ, ਚਾਹੀਏ ਦਾਤਾਂ ਮਿਲਣ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ, ਵੇਨਾ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਦਾ ਸੰਕੇਤ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਭਜਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਘਰ ਬਣਾਏ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਘਰ ਬਣਾਏ।
ਯੇ ਦੇਵਾਸੋ ਦਿਵ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ ਸ੍ਥ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਧ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ ਸ੍ਥ । ਅਪ੍ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਮਹਿਨੈਕਾਦਸ਼ ਸ੍ਥ ਤੇ ਦੇਵਾਸੋ ਯਜ੍ਞਮਿਮਂ ਜੁषਧ੍ਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਹੋ, ਵੱਡੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਵੇਦਿषਦੇ ਪ੍ਰਿਯਧਾਮਾਯ ਸੁਦ੍ਯੁਤੇ ਧਾਸਿਮਿਵ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਯੋਨਿਮਗ੍ਨਯੇ । ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣੇਵ ਵਾਸਯਾ ਮਨ੍ਮਨਾ ਸ਼ੁਚਿਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਰ੍ਣਂ ਤਮੋਹਨਮ੍
ਵੇਦੀਆਂ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਚਮਕਦੇ, ਅੱਗ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਲਿਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਵਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਸਨੂੰ ਢੱਕੋ।
ਅਭਿ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਵृਦਨ੍ਨਮृਜ੍ਯਤੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਵਾਵृਧੇ ਜਗ੍ਧਮੀ ਪੁਨਃ । ਅਨ੍ਯਸ੍ਯਾਸਾ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਜੇਨ੍ਯੋ ਵृषਾ ਨ੍ਯਨ੍ਯੇਨ ਵਨਿਨੋ ਮृष੍ਟ ਵਾਰਣਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰੁਤੌ ਵੇਵਿਜੇ ਅਸ੍ਯ ਸਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਉਭਾ ਤਰੇਤੇ ਅਭਿ ਮਾਤਰਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍ । ਪ੍ਰਾਚਾਜਿਹ੍ਵਂ ਧ੍ਵਸਯਨ੍ਤਂ ਤृषੁਚ੍ਯੁਤਮਾ ਸਾਚ੍ਯਂ ਕੁਪਯਂ ਵਰ੍ਧਨਂ ਪਿਤੁਃ
ਕਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਉਸ ਲਈ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਮਾਵਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਜੀਭ, ਚਮਕਦੀ, ਵਹਿੰਦੀ, ਸਾਥੀ, ਢੇਰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼੍ਵੋ ਮਨਵੇ ਮਾਨਵਸ੍ਯਤੇ ਰਘੁਦ੍ਰੁਵਃ ਕृष੍ਣਸੀਤਾਸ ਊ ਜੁਵਃ । ਅਸਮਨਾ ਅਜਿਰਾਸੋ ਰਘੁष੍ਯਦੋ ਵਾਤਜੂਤਾ ਉਪ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤ ਆਸ਼ਵਃ
ਮਨੁ ਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਾਲੇ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਉਹ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਬਿਨਾ ਠਹਿਰੇ, ਤੇਜ਼, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ, ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਦਸ੍ਯ ਤੇ ਧ੍ਵਸਯਨ੍ਤੋ ਵृਥੇਰਤੇ ਕृष੍ਣਮਭ੍ਵਂ ਮਹਿ ਵਰ੍ਪਃ ਕਰਿਕ੍ਰਤਃ । ਯਤ੍ਸੀਂ ਮਹੀਮਵਨਿਂ ਪ੍ਰਾਭਿ ਮਰ੍ਮृਸ਼ਦਭਿਸ਼੍ਵਸਨ੍ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨੇਤਿ ਨਾਨਦਤ੍
ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਚਮਕਦੇ, ਉਹ ਵਧਣ ਲਈ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਕਾਲਾ ਬੱਦਲ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਉਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ, ਵਿਆਪਕਤਾ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ, ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ, ਗਰਜਦਾ, ਧਮਕਦਾ ਹੈ।