ਇਮਾਂ ਤੇ ਵਾਚਂ ਵਸੂਯਨ੍ਤ ਆਯਵੋ ਰਥਂ ਨ ਧੀਰਃ ਸ੍ਵਪਾ ਅਤਕ੍ਸ਼ਿषੁਃ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਤ੍ਵਾਮਤਕ੍ਸ਼ਿषੁਃ । ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤੋ ਜੇਨ੍ਯਂ ਯਥਾ ਵਾਜੇषੁ ਵਿਪ੍ਰ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਅਤ੍ਯਮਿਵ ਸ਼ਵਸੇ ਸਾਤਯੇ ਧਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਨਾਨਿ ਸਾਤਯੇ
ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਚਤੁਰ ਕਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਬਾਣੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰੀਗਰ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੌੜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਭਿਨਤ੍ਪੁਰੋ ਨਵਤਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਰਵੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਮਹਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਨृਤੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਨृਤੋ । ਅਤਿਥਿਗ੍ਵਾਯ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਗਿਰੇਰੁਗ੍ਰੋ ਅਵਾਭਰਤ੍ । ਮਹੋ ਧਨਾਨਿ ਦਯਮਾਨ ਓਜਸਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਨਾਨ੍ਯੋਜਸਾ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪੁਰੂਆਂ ਲਈ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਨੌਂਵੇਂ ਕਿਲੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਲਈ, ਤੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਧਨ ਵੰਡਿਆ, ਸਾਰੇ ਧਨ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਮਤ੍ਸੁ ਯਜਮਾਨਮਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸ਼ਤਮੂਤਿਰਾਜਿषੁ ਸ੍ਵਰ੍ਮੀਲ਼੍ਹੇष੍ਵਾਜਿषੁ । ਮਨਵੇ ਸ਼ਾਸਦਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤ੍ਵਚਂ ਕृष੍ਣਾਮਰਨ੍ਧਯਤ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਤृषਾਣਮੋषਤਿ ਨ੍ਯਰ੍ਸ਼ਸਾਨਮੋषਤਿ
ਇੰਦਰ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਦੀ ਇਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਰਹੇ। ਤੂੰ ਮਨੁ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਕਾਲੇ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
ਸੂਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰ ਵृਹਜ੍ਜਾਤ ਓਜਸਾ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਵਾਚਮਰੁਣੋ ਮੁषਾਯਤੀऽਸ਼ਾਨ ਆ ਮੁषਾਯਤਿ । ਉਸ਼ਨਾ ਯਤ੍ਪਰਾਵਤੋऽਜਗਨ੍ਨੂਤਯੇ ਕਵੇ । ਸੁਮ੍ਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਮਨੁषੇਵ ਤੁਰ੍ਵਣਿਰਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਵ ਤੁਰ੍ਵਣਿਃ
ਸੂਰਜ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ; ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਸ਼ਨਾ ਦੂਰੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਇਆ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਮਨੁ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਰਵਣੀ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਦਿੱਤੇ।
ਸ ਨੋ ਨਵ੍ਯੇਭਿਰ੍ਵृषਕਰ੍ਮਨ੍ਨੁਕ੍ਥੈਃ ਪੁਰਾਂ ਦਰ੍ਤਃ ਪਾਯੁਭਿਃ ਪਾਹਿ ਸ਼ਗ੍ਮੈਃ । ਦਿਵੋਦਾਸੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ਵਾਵृਧੀਥਾ ਅਹੋਭਿਰਿਵ ਦ੍ਯੌਃ
ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕਿਲੇ ਤੋੜੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਚਾ। ਦਿਵੋਦਾਸਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਹਰ ਦਿਨ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਹਿ ਦ੍ਯੌਰਸੁਰੋ ਅਨਮ੍ਨਤੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਹੀ ਪृਥਿਵੀ ਵਰੀਮਭਿਰ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਾਤਾ ਵਰੀਮਭਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸੋ ਦੇਵਾਸੋ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਵਨਾਨਿ ਮਾਨੁषਾ ਰਾਤਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ ਮਾਨੁषਾ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਆਸਮਾਨ ਝੁਕ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੋਣ, ਸਾਰੇ ਦਾਤਾਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੋਣ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸਵਨੇषੁ ਤੁਞ੍ਜਤੇ ਸਮਾਨਮੇਕਂ ਵृषਮਣ੍ਯਵਃ ਪृਥਕ੍ਸ੍ਵਃ ਸਨਿष੍ਯਵਃ ਪृਥਕ੍ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨਾਵਂ ਨ ਪਰ੍षਣਿਂ ਸ਼ੂषਸ੍ਯ ਧੁਰਿ ਧੀਮਹਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚਿਤਯਨ੍ਤ ਆਯਵ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਮਾਯਵਃ
ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਇਕੋ ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਕ ਜਾਂ ਪੱਟਾ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਜੋੜੀ 'ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਪੁਜਾਰੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿ ਤ੍ਵਾ ਤਤਸ੍ਰੇ ਮਿਥੁਨਾ ਅਵਸ੍ਯਵੋ ਵ੍ਰਜਸ੍ਯ ਸਾਤਾ ਗਵ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਃਸृਜਃ ਸਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਿਃਸृਜਃ । ਯਦ੍ਗਵ੍ਯਨ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾ ਜਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤਾ ਸਮੂਹਸਿ । ਆਵਿष੍ਕਰਿਕ੍ਰਦ੍ਵृषਣਂ ਸਚਾਭੁਵਂ ਵਜ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਚਾਭੁਵਮ੍
ਤਿੰਨ ਜੋੜੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਜਦ ਦੋ ਲੋਕ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵਜਰ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਸਾਥੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਦੁष੍ਟੇ ਅਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪੂਰਵਃ ਪੁਰੋ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਰਦੀਰਵਾਤਿਰਃ ਸਾਸਹਾਨੋ ਅਵਾਤਿਰਃ । ਸ਼ਾਸਸ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮਯਜ੍ਯੁਂ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤੇ । ਮਹੀਮਮੁष੍ਣਾਃ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾ ਅਪੋ ਮਨ੍ਦਸਾਨ ਇਮਾ ਅਪਃ
ਪੁਰੂਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਡਿੱਠੇ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਠੇ। ਤੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਰਣ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕੀਤਾ, ਇਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਆਦਿਤ੍ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਰ੍ਕਿਰਨ੍ਮਦੇषੁ ਵृषਨ੍ਨੁਸ਼ਿਜੋ ਯਦਾਵਿਥ ਸਖੀਯਤੋ ਯਦਾਵਿਥ । ਚਕਰ੍ਥ ਕਾਰਮੇਭ੍ਯਃ ਪृਤਨਾਸੁ ਪ੍ਰਵਨ੍ਤਵੇ । ਤੇ ਅਨ੍ਯਾਮਨ੍ਯਾਂ ਨਦ੍ਯਂ ਸਨਿष੍ਣਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸਨਿष੍ਣਤ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ਼ਿਜਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਦੀ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਨਦੀ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤੋ ਨੋ ਅਸ੍ਯਾ ਉषਸੋ ਜੁषੇਤ ਹ੍ਯਰ੍ਕਸ੍ਯ ਬੋਧਿ ਹਵਿषੋ ਹਵੀਮਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾਤਾ ਹਵੀਮਭਿਃ । ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਨ੍ਤਵੇ ਮृਧੋ ਵृषਾ ਵਜ੍ਰਿਞ੍ਚਿਕੇਤਸਿ । ਆ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਵੇਧਸੋ ਨਵੀਯਸੋ ਮਨ੍ਮ ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਨਵੀਯਸਃ
ਉਸ਼ਾ, ਸਵੇਰ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਅਤੇ ਭੇਟ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੇ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦੇਵੇ। ਜਦ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ, ਬਲਵਾਨ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ ਬਾਣੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਤ੍ਵਂ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਵृਧਾਨੋ ਅਸ੍ਮਯੁਰਮਿਤ੍ਰਯਨ੍ਤਂ ਤੁਵਿਜਾਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ੂਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਜਹਿ ਯੋ ਨੋ ਅਘਾਯਤਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਃ । ਰਿष੍ਟਂ ਨ ਯਾਮਨ੍ਨਪ ਭੂਤੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਪ ਭੂਤੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ੂਰ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਮ ਵਾਲੇ। ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਆਵੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਵਿਚਾਰ ਦੂਰ ਹੋਣ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਮਘਵਨ੍ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇ ਧਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵੋਤਾਃ ਸਾਸਹ੍ਯਾਮ ਪृਤਨ੍ਯਤੋ ਵਨੁਯਾਮ ਵਨੁष੍ਯਤਃ । ਨੇਦਿष੍ਠੇ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨ੍ਯਧਿ ਵੋਚਾ ਨੁ ਸੁਨ੍ਵਤੇ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਵਿ ਚਯੇਮਾ ਭਰੇ ਕृਤਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਭਰੇ ਕृਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਇੱਥੇ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਜੇषੇ ਭਰ ਆਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਕ੍ਮਨ੍ਯੁषਰ੍ਬੁਧਃ ਸ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਨਞ੍ਜਸਿ ਕ੍ਰਾਣਸ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਨਞ੍ਜਸਿ । ਅਹਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਥਾ ਵਿਦੇ ਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣਾਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣੋਪਵਾਚ੍ਯਃ । ਅਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਤੇ ਸਧ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸਨ੍ਤੁ ਰਾਤਯੋ ਭਦ੍ਰਾ ਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਾਹਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਨਾਮ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਰਬੁਦਾ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਣ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚੰਗਿਆਂ ਲਈ ਹੋਣ।
ਤਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਥਾ ਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ੁਕ੍ਵਨਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਵਾਰਮਕृਣ੍ਵਤ ਕ੍ਸ਼ਯਮृਤਸ੍ਯ ਵਾਰਸਿ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਵਿ ਤਦ੍ਵੋਚੇਰਧ ਦ੍ਵਿਤਾਨ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਸ ਘਾ ਵਿਦੇ ਅਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਵੇषਣੋ ਬਨ੍ਧੁਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ਭ੍ਯੋ ਗਵੇषਣਃ
ਉਹ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਦਾਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਤੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖ ਸਕਣ। ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਨੂ ਇਤ੍ਥਾ ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਥਾ ਚ ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਂ ਯਦਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯੋऽਵृਣੋਰਪ ਵ੍ਰਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਪ ਵ੍ਰਜਮ੍ । ਐਭ੍ਯਃ ਸਮਾਨ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਜੇषਿ ਯੋਤ੍ਸਿ ਚ । ਸੁਨ੍ਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਰਨ੍ਧਯਾ ਕਂ ਚਿਦਵ੍ਰਤਂ ਹृਣਾਯਨ੍ਤਂ ਚਿਦਵ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਵਾਹੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਿੱਤਦਾ ਤੇ ਲੜਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਕੋਈ ਅਧਰਮੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸਂ ਯਜ੍ਜਨਾਨ੍ਕ੍ਰਤੁਭਿਃ ਸ਼ੂਰ ਈਕ੍ਸ਼ਯਦ੍ਧਨੇ ਹਿਤੇ ਤਰੁषਨ੍ਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ ਪ੍ਰ ਯਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ । ਤਸ੍ਮਾ ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਜਾਵਦਿਦ੍ਬਾਧੇ ਅਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯੋਜਸਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਓਕ੍ਯਂ ਦਿਧਿषਨ੍ਤ ਧੀਤਯੋ ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਨ ਧੀਤਯਃ
ਉਹ ਸ਼ੂਰ, ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ੋਹਰਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਪਰ੍ਵਤਾ ਪੁਰੋਯੁਧਾ ਯੋ ਨਃ ਪृਤਨ੍ਯਾਦਪ ਤਂਤਮਿਦ੍ਧਤਂ ਵਜ੍ਰੇਣ ਤਂਤਮਿਦ੍ਧਤਮ੍ । ਦੂਰੇ ਚਤ੍ਤਾਯ ਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਸਦ੍ਗਹਨਂ ਯਦਿਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਪਰਿ ਸ਼ੂਰ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਦਰ੍ਮਾ ਦਰ੍षੀष੍ਟ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਪਰਵਤ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿਓ। ਉਸ ਉਠੇ ਹੋਏ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਮਾਰੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ, ਗਹਿਰੀ ਖਾਈ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿਓ। ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਓ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿਓ।
ਉਭੇ ਪੁਨਾਮਿ ਰੋਦਸੀ ऋਤੇਨ ਦ੍ਰੁਹੋ ਦਹਾਮਿ ਸਂ ਮਹੀਰਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਃ । ਅਭਿਵ੍ਲਗ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਹਤਾ ਅਮਿਤ੍ਰਾ ਵੈਲਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਿ ਤृਲ਼੍ਹਾ ਅਸ਼ੇਰਨ੍
ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਝੂਠ ਤੇ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤੋ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਢਹਿ ਗਏ ਤੇ ਕਿਲੇ ਵੀ ਢਹਿ ਗਏ।
ਅਭਿਵ੍ਲਗ੍ਯਾ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵਃ ਸ਼ੀਰ੍षਾ ਯਾਤੁਮਤੀਨਾਮ੍ । ਛਿਨ੍ਧਿ ਵਟੂਰਿਣਾ ਪਦਾ ਮਹਾਵਟੂਰਿਣਾ ਪਦਾ
ਹੇ ਪੱਥਰ ਫੈਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਮਾਰੋ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿਓ।
ਅਵਾਸਾਂ ਮਘਵਞ੍ਜਹਿ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਯਾਤੁਮਤੀਨਾਮ੍ । ਵੈਲਸ੍ਥਾਨਕੇ ਅਰ੍ਮਕੇ ਮਹਾਵੈਲਸ੍ਥੇ ਅਰ੍ਮਕੇ
ਹੇ ਦਾਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿਓ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀ ਥਾਂ ਤੇ।
ਯਾਸਾਂ ਤਿਸ੍ਰਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤੋऽਭਿਵ੍ਲਙ੍ਗੈਰਪਾਵਪਃ । ਤਤ੍ਸੁ ਤੇ ਮਨਾਯਤਿ ਤਕਤ੍ਸੁ ਤੇ ਮਨਾਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਹ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵੈਰੀ ਛਾਲਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਮਨ ਹੈ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ।
ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਭृष੍ਟਿਮਮ੍ਭृਣਂ ਪਿਸ਼ਾਚਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂ ਮृਣ । ਸਰ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿ ਬਰ੍ਹਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੀਲੇ ਤੀਰ, ਭੂਤ, ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਓ। ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਅਵਰ੍ਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਾਦृਹਿ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਨਃ ਸ਼ੁਸ਼ੋਚ ਹਿ ਦ੍ਯੌਃ ਕ੍ਸ਼ਾ ਨ ਭੀषਾਁ ਅਦ੍ਰਿਵੋ ਘृਣਾਨ੍ਨ ਭੀषਾਁ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਤਮੋ ਹਿ ਸ਼ੁष੍ਮਿਭਿਰ੍ਵਧੈਰੁਗ੍ਰੇਭਿਰੀਯਸੇ । ਅਪੂਰੁषਘ੍ਨੋ ਅਪ੍ਰਤੀਤ ਸ਼ੂਰ ਸਤ੍ਵਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤੈਃ ਸ਼ੂਰ ਸਤ੍ਵਭਿਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਿਨਾ ਬਚਾਵ ਦੇ, ਅਡੋਲ ਰਹੋ—ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ! ਅਸਮਾਨ ਚਮਕਿਆ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਡਰੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪੱਥਰ ਫੈਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਡਰੀ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਅਜਨਮਾਰ, ਅਜੈ, ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਸੱਤ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ।
ਵਨੋਤਿ ਹਿ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰੀਣਸਃ ਸੁਨ੍ਵਾਨੋ ਹਿ ष੍ਮਾ ਯਜਤ੍ਯਵ ਦ੍ਵਿषੋ ਦੇਵਾਨਾਮਵ ਦ੍ਵਿषਃ । ਸੁਨ੍ਵਾਨ ਇਤ੍ਸਿषਾਸਤਿ ਸਹਸ੍ਰਾ ਵਾਜ੍ਯਵृਤਃ । ਸੁਨ੍ਵਾਨਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਦਾਤ੍ਯਾਭੁਵਂ ਰਯਿਂ ਦਦਾਤ੍ਯਾਭੁਵਮ੍
ਜੋ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘਰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤਾਕਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਜੁਵੋ ਰਾਰਹਾਣਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯੋ ਵਾਯੋ ਵਹਨ੍ਤ੍ਵਿਹ ਪੂਰ੍ਵਪੀਤਯੇ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਪੀਤਯੇ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਤੇ ਅਨੁ ਸੂਨृਤਾ ਮਨਸ੍ਤਿष੍ਠਤੁ ਜਾਨਤੀ । ਨਿਯੁਤ੍ਵਤਾ ਰਥੇਨਾ ਯਾਹਿ ਦਾਵਨੇ ਵਾਯੋ ਮਖਸ੍ਯ ਦਾਵਨੇ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਆਪਣੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਭੋਗ ਲਈ ਤਿਆਰ; ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਜਾਮ ਲਈ ਲੈ ਆਉਣ, ਪਹਿਲੇ ਜਾਮ ਲਈ। ਤੇਰੇ ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਜਾਣੂ ਵਿਚਾਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ। ਟੋਲੀ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਲਈ ਆਓ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਭੋਜਨ ਲਈ।
ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦਿਨੋ ਵਾਯਵਿਨ੍ਦਵੋऽਸ੍ਮਤ੍ਕ੍ਰਾਣਾਸਃ ਸੁਕृਤਾ ਅਭਿਦ੍ਯਵੋ ਗੋਭਿਃ ਕ੍ਰਾਣਾ ਅਭਿਦ੍ਯਵਃ । ਯਦ੍ਧ ਕ੍ਰਾਣਾ ਇਰਧ੍ਯੈ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਸਚਨ੍ਤ ਊਤਯਃ । ਸਧ੍ਰੀਚੀਨਾ ਨਿਯੁਤੋ ਦਾਵਨੇ ਧਿਯ ਉਪ ਬ੍ਰੁਵਤ ਈਂ ਧਿਯਃ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ। ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਦਦਗਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਟੋਲੀਆਂ, ਇਕਠੀਆਂ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮਨ ਵਿਆਕਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਯੁਰ੍ਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਰੋਹਿਤਾ ਵਾਯੁਰਰੁਣਾ ਵਾਯੂ ਰਥੇ ਅਜਿਰਾ ਧੁਰਿ ਵੋਲ਼੍ਹਵੇ ਵਹਿष੍ਠਾ ਧੁਰਿ ਵੋਲ਼੍ਹਵੇ । ਪ੍ਰ ਬੋਧਯਾ ਪੁਰਂਧਿਂ ਜਾਰ ਆ ਸਸਤੀਮਿਵ । ਪ੍ਰ ਚਕ੍ਸ਼ਯ ਰੋਦਸੀ ਵਾਸਯੋषਸਃ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਵਾਸਯੋषਸਃ
ਵਾਯੂ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਵਾਯੂ ਪੀਲੇ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਵਾਯੂ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪੁਰੰਧੀ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਚਮਕਾਓ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ।
ਤੁਭ੍ਯਮੁषਾਸਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਪਰਾਵਤਿ ਭਦ੍ਰਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਤਨ੍ਵਤੇ ਦਂਸੁ ਰਸ਼੍ਮਿषੁ ਚਿਤ੍ਰਾ ਨਵ੍ਯੇषੁ ਰਸ਼੍ਮਿषੁ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਧੇਨੁਃ ਸਬਰ੍ਦੁਘਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੂਨਿ ਦੋਹਤੇ । ਅਜਨਯੋ ਮਰੁਤੋ ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਭ੍ਯੋ ਦਿਵ ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਭ੍ਯਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਦੂਰ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਨਵੇਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀਆਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮਰੁਤ, ਨੌਜਵਾਨ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸਃ ਸ਼ੁਚਯਸ੍ਤੁਰਣ੍ਯਵੋ ਮਦੇषੂਗ੍ਰਾ ਇषਣਨ੍ਤ ਭੁਰ੍ਵਣ੍ਯਪਾਮਿषਨ੍ਤ ਭੁਰ੍ਵਣਿ । ਤ੍ਵਾਂ ਤ੍ਸਾਰੀ ਦਸਮਾਨੋ ਭਗਮੀਟ੍ਟੇ ਤਕ੍ਵਵੀਯੇ । ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦ੍ਭੁਵਨਾਤ੍ਪਾਸਿ ਧਰ੍ਮਣਾਸੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਸਿ ਧਰ੍ਮਣਾ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇਜ਼, ਮਦ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਗਾ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।