ਵਨੇਮ ਤਦ੍ਧੋਤ੍ਰਯਾ ਚਿਤਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਨੇਮ ਰਯਿਂ ਰਯਿਵਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਰਣ੍ਵਂ ਸਨ੍ਤਂ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਮਾਨਂ ਸੁਮਨ੍ਤੁਭਿਰੇਮਿषਾ ਪृਚੀਮਹਿ । ਆ ਸਤ੍ਯਾਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਹੂਤਿਭਿਰ੍ਯਜਤ੍ਰਂ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਹੂਤਿਭਿਃ
ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਈਏ; ਅਸੀਂ ਧਨ, ਵਾਧੂ ਧਨ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵੀਰਤਾ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਮੰਦ-ਮੱਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵੱਲ ਲਿਆਈਏ, ਅਸੀਂ ਮਿਹਰ ਮੰਗੀਏ। ਸੱਚੀ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਬੁਲਾਵਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਈਏ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਬੁਲਾਵਤ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਪ੍ਰਾ ਵੋ ਅਸ੍ਮੇ ਸ੍ਵਯਸ਼ੋਭਿਰੂਤੀ ਪਰਿਵਰ੍ਗ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੁਰ੍ਮਤੀਨਾਂ ਦਰੀਮਨ੍ਦੁਰ੍ਮਤੀਨਾਮ੍ । ਸ੍ਵਯਂ ਸਾ ਰਿषਯਧ੍ਯੈ ਯਾ ਨ ਉਪੇषੇ ਅਤ੍ਰੈਃ । ਹਤੇਮਸਨ੍ਨ ਵਕ੍ਸ਼ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਜੂਰ੍ਣਿਰ੍ਨ ਵਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਬਣਾਏ; ਮੰਦ-ਮੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਨੂੰ ਵੰਞਾ ਦੇਵੇ, ਮੰਦ-ਮੱਤਾਂ ਨੂੰ ਵੰਞਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ। ਵੈਰੀ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਡਿੱਗਿਆ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕੇ, ਟੁੱਟੀ ਝਾੜੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕੇ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯਾ ਪਰੀਣਸਾ ਯਾਹਿ ਪਥਾਁ ਅਨੇਹਸਾ ਪੁਰੋ ਯਾਹ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਸਾ । ਸਚਸ੍ਵ ਨਃ ਪਰਾਕ ਆ ਸਚਸ੍ਵਾਸ੍ਤਮੀਕ ਆ । ਪਾਹਿ ਨੋ ਦੂਰਾਦਾਰਾਦਭਿष੍ਟਿਭਿਃ ਸਦਾ ਪਾਹ੍ਯਭਿष੍ਟਿਭਿਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਅਟੱਲ ਧਨ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਦੂਰ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲ, ਨੇੜੇ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲ। ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਬਚਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਬਚਾ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯਾ ਤਰੂषਸੋਗ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਿਮਾ ਸਕ੍ਸ਼ਦਵਸੇ ਮਹੇ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਵਸੇ । ਓਜਿष੍ਠ ਤ੍ਰਾਤਰਵਿਤਾ ਰਥਂ ਕਂ ਚਿਦਮਰ੍ਤ੍ਯ । ਅਨ੍ਯਮਸ੍ਮਦ੍ਰਿਰਿषੇਃ ਕਂ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵੋ ਰਿਰਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਂ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਧਨ ਨਾਲ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਦਿਸਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡਾ ਦੋਸਤ। ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ, ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਰਥ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਮਰ। ਕੋਈ ਹੋਰ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਨਹੀਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਾਵੇ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਕੋਈ ਹੋਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਾਵੇ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ।
ਪਾਹਿ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁष੍ਟੁਤ ਸ੍ਰਿਧੋऽਵਯਾਤਾ ਸਦਮਿਦ੍ਦੁਰ੍ਮਤੀਨਾਂ ਦੇਵਃ ਸਨ੍ਦੁਰ੍ਮਤੀਨਾਮ੍ । ਹਨ੍ਤਾ ਪਾਪਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਵਤਃ । ਅਧਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਜਨਿਤਾ ਜੀਜਨਦ੍ਵਸੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣਂ ਤ੍ਵਾ ਜੀਜਨਦ੍ਵਸੋ
ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੇ, ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦ-ਮੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੰਦ-ਮੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇ। ਇਸ ਲਈ ਹੀ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦਾਤਾ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹ੍ਯੁਪ ਨਃ ਪਰਾਵਤੋ ਨਾਯਮਚ੍ਛਾ ਵਿਦਥਾਨੀਵ ਸਤ੍ਪਤਿਰਸ੍ਤਂ ਰਾਜੇਵ ਸਤ੍ਪਤਿਃ । ਹਵਾਮਹੇ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸੁਤੇ ਸਚਾ । ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਨ ਪਿਤਰਂ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਮਂਹਿष੍ਠਂ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੂਰੋਂ ਆ, ਸਿੱਧਾ, ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਅਸਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਲੈਣ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਾਕਤ ਲੈਣ ਲਈ।
ਪਿਬਾ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਵਾਨਮਦ੍ਰਿਭਿਃ ਕੋਸ਼ੇਨ ਸਿਕ੍ਤਮਵਤਂ ਨ ਵਂਸਗਸ੍ਤਾਤृषਾਣੋ ਨ ਵਂਸਗਃ । ਮਦਾਯ ਹਰ੍ਯਤਾਯ ਤੇ ਤੁਵਿष੍ਟਮਾਯ ਧਾਯਸੇ । ਆ ਤ੍ਵਾ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਹਰਿਤੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯਮਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਵ ਸੂਰ੍ਯਮ੍
ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਚੋੜਿਆ, ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਪਿਆਸੇ ਬੱਝੇ ਵਾਂਗ ਵਾਂਸ ਨਾਲ। ਤੇਰੇ ਮਦ-ਮਸਤ ਹੋਣ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵਿਨ੍ਦਦ੍ਦਿਵੋ ਨਿਹਿਤਂ ਗੁਹਾ ਨਿਧਿਂ ਵੇਰ੍ਨ ਗਰ੍ਭਂ ਪਰਿਵੀਤਮਸ਼੍ਮਨ੍ਯਨਨ੍ਤੇ ਅਨ੍ਤਰਸ਼੍ਮਨਿ । ਵ੍ਰਜਂ ਵਜ੍ਰੀ ਗਵਾਮਿਵ ਸਿषਾਸਨ੍ਨਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮਃ । ਅਪਾਵृਣੋਦਿष ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਰੀਵृਤਾ ਦ੍ਵਾਰ ਇषਃ ਪਰੀਵृਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਦਾ ਅੰਕ, ਬੇਅੰਤ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ। ਗਾਂ ਦੀ ਝੁੰਡ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ।
ਦਾਦृਹਾਣੋ ਵਜ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ ਕ੍ਸ਼ਦ੍ਮੇਵ ਤਿਗ੍ਮਮਸਨਾਯ ਸਂ ਸ਼੍ਯਦਹਿਹਤ੍ਯਾਯ ਸਂ ਸ਼੍ਯਤ੍ । ਸਂਵਿਵ੍ਯਾਨ ਓਜਸਾ ਸ਼ਵੋਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਜ੍ਮਨਾ । ਤष੍ਟੇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਵਨਿਨੋ ਨਿ ਵृਸ਼੍ਚਸਿ ਪਰਸ਼੍ਵੇਵ ਨਿ ਵृਸ਼੍ਚਸਿ
ਇੰਦ੍ਰ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਲੱਕੜ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਸੱਪ ਦੇ ਮਾਰਣ ਲਈ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਕੱਤਣ ਵਾਲਾ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਕੱਟਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਵृਥਾ ਨਦ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਤਵੇऽਚ੍ਛਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਸृਜੋ ਰਥਾਁ ਇਵ ਵਾਜਯਤੋ ਰਥਾਁ ਇਵ । ਇਤ ਊਤੀਰਯੁਞ੍ਜਤ ਸਮਾਨਮਰ੍ਥਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਧੇਨੂਰਿਵ ਮਨਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਦੋਹਸੋ ਜਨਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਦੋਹਸਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਵਹਾਉਣ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਣ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੋ ਉਦੇਸ਼ ਵੱਲ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ, ਇਕੱਠੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਮਨੁ ਲਈ ਦੁਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਮਾਂ ਤੇ ਵਾਚਂ ਵਸੂਯਨ੍ਤ ਆਯਵੋ ਰਥਂ ਨ ਧੀਰਃ ਸ੍ਵਪਾ ਅਤਕ੍ਸ਼ਿषੁਃ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਤ੍ਵਾਮਤਕ੍ਸ਼ਿषੁਃ । ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤੋ ਜੇਨ੍ਯਂ ਯਥਾ ਵਾਜੇषੁ ਵਿਪ੍ਰ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਅਤ੍ਯਮਿਵ ਸ਼ਵਸੇ ਸਾਤਯੇ ਧਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਨਾਨਿ ਸਾਤਯੇ
ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਚਤੁਰ ਕਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਬਾਣੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰੀਗਰ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੌੜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਭਿਨਤ੍ਪੁਰੋ ਨਵਤਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਰਵੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਮਹਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਨृਤੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਨृਤੋ । ਅਤਿਥਿਗ੍ਵਾਯ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਗਿਰੇਰੁਗ੍ਰੋ ਅਵਾਭਰਤ੍ । ਮਹੋ ਧਨਾਨਿ ਦਯਮਾਨ ਓਜਸਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਨਾਨ੍ਯੋਜਸਾ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪੁਰੂਆਂ ਲਈ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਨੌਂਵੇਂ ਕਿਲੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਲਈ, ਤੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਧਨ ਵੰਡਿਆ, ਸਾਰੇ ਧਨ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਮਤ੍ਸੁ ਯਜਮਾਨਮਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸ਼ਤਮੂਤਿਰਾਜਿषੁ ਸ੍ਵਰ੍ਮੀਲ਼੍ਹੇष੍ਵਾਜਿषੁ । ਮਨਵੇ ਸ਼ਾਸਦਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤ੍ਵਚਂ ਕृष੍ਣਾਮਰਨ੍ਧਯਤ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਤृषਾਣਮੋषਤਿ ਨ੍ਯਰ੍ਸ਼ਸਾਨਮੋषਤਿ
ਇੰਦਰ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਦੀ ਇਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਰਹੇ। ਤੂੰ ਮਨੁ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਕਾਲੇ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
ਸੂਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰ ਵृਹਜ੍ਜਾਤ ਓਜਸਾ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵੇ ਵਾਚਮਰੁਣੋ ਮੁषਾਯਤੀऽਸ਼ਾਨ ਆ ਮੁषਾਯਤਿ । ਉਸ਼ਨਾ ਯਤ੍ਪਰਾਵਤੋऽਜਗਨ੍ਨੂਤਯੇ ਕਵੇ । ਸੁਮ੍ਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਮਨੁषੇਵ ਤੁਰ੍ਵਣਿਰਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਵ ਤੁਰ੍ਵਣਿਃ
ਸੂਰਜ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ; ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਸ਼ਨਾ ਦੂਰੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਇਆ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਮਨੁ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਰਵਣੀ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਦਿੱਤੇ।
ਸ ਨੋ ਨਵ੍ਯੇਭਿਰ੍ਵृषਕਰ੍ਮਨ੍ਨੁਕ੍ਥੈਃ ਪੁਰਾਂ ਦਰ੍ਤਃ ਪਾਯੁਭਿਃ ਪਾਹਿ ਸ਼ਗ੍ਮੈਃ । ਦਿਵੋਦਾਸੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ਵਾਵृਧੀਥਾ ਅਹੋਭਿਰਿਵ ਦ੍ਯੌਃ
ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕਿਲੇ ਤੋੜੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਚਾ। ਦਿਵੋਦਾਸਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਹਰ ਦਿਨ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਹਿ ਦ੍ਯੌਰਸੁਰੋ ਅਨਮ੍ਨਤੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਹੀ ਪृਥਿਵੀ ਵਰੀਮਭਿਰ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਾਤਾ ਵਰੀਮਭਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸੋ ਦੇਵਾਸੋ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਵਨਾਨਿ ਮਾਨੁषਾ ਰਾਤਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ ਮਾਨੁषਾ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਆਸਮਾਨ ਝੁਕ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੋਣ, ਸਾਰੇ ਦਾਤਾਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੋਣ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸਵਨੇषੁ ਤੁਞ੍ਜਤੇ ਸਮਾਨਮੇਕਂ ਵृषਮਣ੍ਯਵਃ ਪृਥਕ੍ਸ੍ਵਃ ਸਨਿष੍ਯਵਃ ਪृਥਕ੍ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨਾਵਂ ਨ ਪਰ੍षਣਿਂ ਸ਼ੂषਸ੍ਯ ਧੁਰਿ ਧੀਮਹਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚਿਤਯਨ੍ਤ ਆਯਵ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਮਾਯਵਃ
ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਇਕੋ ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਕ ਜਾਂ ਪੱਟਾ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਜੋੜੀ 'ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਪੁਜਾਰੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿ ਤ੍ਵਾ ਤਤਸ੍ਰੇ ਮਿਥੁਨਾ ਅਵਸ੍ਯਵੋ ਵ੍ਰਜਸ੍ਯ ਸਾਤਾ ਗਵ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਃਸृਜਃ ਸਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਿਃਸृਜਃ । ਯਦ੍ਗਵ੍ਯਨ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾ ਜਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤਾ ਸਮੂਹਸਿ । ਆਵਿष੍ਕਰਿਕ੍ਰਦ੍ਵृषਣਂ ਸਚਾਭੁਵਂ ਵਜ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਚਾਭੁਵਮ੍
ਤਿੰਨ ਜੋੜੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਜਦ ਦੋ ਲੋਕ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵਜਰ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਸਾਥੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਦੁष੍ਟੇ ਅਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪੂਰਵਃ ਪੁਰੋ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਰਦੀਰਵਾਤਿਰਃ ਸਾਸਹਾਨੋ ਅਵਾਤਿਰਃ । ਸ਼ਾਸਸ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮਯਜ੍ਯੁਂ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤੇ । ਮਹੀਮਮੁष੍ਣਾਃ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾ ਅਪੋ ਮਨ੍ਦਸਾਨ ਇਮਾ ਅਪਃ
ਪੁਰੂਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਡਿੱਠੇ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਠੇ। ਤੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਰਣ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕੀਤਾ, ਇਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਆਦਿਤ੍ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਰ੍ਕਿਰਨ੍ਮਦੇषੁ ਵृषਨ੍ਨੁਸ਼ਿਜੋ ਯਦਾਵਿਥ ਸਖੀਯਤੋ ਯਦਾਵਿਥ । ਚਕਰ੍ਥ ਕਾਰਮੇਭ੍ਯਃ ਪृਤਨਾਸੁ ਪ੍ਰਵਨ੍ਤਵੇ । ਤੇ ਅਨ੍ਯਾਮਨ੍ਯਾਂ ਨਦ੍ਯਂ ਸਨਿष੍ਣਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸਨਿष੍ਣਤ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ਼ਿਜਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਦੀ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਨਦੀ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤੋ ਨੋ ਅਸ੍ਯਾ ਉषਸੋ ਜੁषੇਤ ਹ੍ਯਰ੍ਕਸ੍ਯ ਬੋਧਿ ਹਵਿषੋ ਹਵੀਮਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾਤਾ ਹਵੀਮਭਿਃ । ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਨ੍ਤਵੇ ਮृਧੋ ਵृषਾ ਵਜ੍ਰਿਞ੍ਚਿਕੇਤਸਿ । ਆ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਵੇਧਸੋ ਨਵੀਯਸੋ ਮਨ੍ਮ ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਨਵੀਯਸਃ
ਉਸ਼ਾ, ਸਵੇਰ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਅਤੇ ਭੇਟ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੇ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦੇਵੇ। ਜਦ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ, ਬਲਵਾਨ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ ਬਾਣੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਤ੍ਵਂ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਵृਧਾਨੋ ਅਸ੍ਮਯੁਰਮਿਤ੍ਰਯਨ੍ਤਂ ਤੁਵਿਜਾਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ੂਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਜਹਿ ਯੋ ਨੋ ਅਘਾਯਤਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਃ । ਰਿष੍ਟਂ ਨ ਯਾਮਨ੍ਨਪ ਭੂਤੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਪ ਭੂਤੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ੂਰ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਮ ਵਾਲੇ। ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਆਵੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਵਿਚਾਰ ਦੂਰ ਹੋਣ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਮਘਵਨ੍ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇ ਧਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵੋਤਾਃ ਸਾਸਹ੍ਯਾਮ ਪृਤਨ੍ਯਤੋ ਵਨੁਯਾਮ ਵਨੁष੍ਯਤਃ । ਨੇਦਿष੍ਠੇ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨ੍ਯਧਿ ਵੋਚਾ ਨੁ ਸੁਨ੍ਵਤੇ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਵਿ ਚਯੇਮਾ ਭਰੇ ਕृਤਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਭਰੇ ਕृਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਇੱਥੇ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਜੇषੇ ਭਰ ਆਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਕ੍ਮਨ੍ਯੁषਰ੍ਬੁਧਃ ਸ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਨਞ੍ਜਸਿ ਕ੍ਰਾਣਸ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਨਞ੍ਜਸਿ । ਅਹਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਥਾ ਵਿਦੇ ਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣਾਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣੋਪਵਾਚ੍ਯਃ । ਅਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਤੇ ਸਧ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸਨ੍ਤੁ ਰਾਤਯੋ ਭਦ੍ਰਾ ਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਾਹਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਨਾਮ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਰਬੁਦਾ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਣ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚੰਗਿਆਂ ਲਈ ਹੋਣ।
ਤਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਥਾ ਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ੁਕ੍ਵਨਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਵਾਰਮਕृਣ੍ਵਤ ਕ੍ਸ਼ਯਮृਤਸ੍ਯ ਵਾਰਸਿ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਵਿ ਤਦ੍ਵੋਚੇਰਧ ਦ੍ਵਿਤਾਨ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਸ ਘਾ ਵਿਦੇ ਅਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਵੇषਣੋ ਬਨ੍ਧੁਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ਭ੍ਯੋ ਗਵੇषਣਃ
ਉਹ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਦਾਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਤੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖ ਸਕਣ। ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਨੂ ਇਤ੍ਥਾ ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਥਾ ਚ ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਂ ਯਦਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯੋऽਵृਣੋਰਪ ਵ੍ਰਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਪ ਵ੍ਰਜਮ੍ । ਐਭ੍ਯਃ ਸਮਾਨ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਜੇषਿ ਯੋਤ੍ਸਿ ਚ । ਸੁਨ੍ਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਰਨ੍ਧਯਾ ਕਂ ਚਿਦਵ੍ਰਤਂ ਹृਣਾਯਨ੍ਤਂ ਚਿਦਵ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਵਾਹੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਿੱਤਦਾ ਤੇ ਲੜਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਕੋਈ ਅਧਰਮੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸਂ ਯਜ੍ਜਨਾਨ੍ਕ੍ਰਤੁਭਿਃ ਸ਼ੂਰ ਈਕ੍ਸ਼ਯਦ੍ਧਨੇ ਹਿਤੇ ਤਰੁषਨ੍ਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ ਪ੍ਰ ਯਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ । ਤਸ੍ਮਾ ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਜਾਵਦਿਦ੍ਬਾਧੇ ਅਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯੋਜਸਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਓਕ੍ਯਂ ਦਿਧਿषਨ੍ਤ ਧੀਤਯੋ ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਨ ਧੀਤਯਃ
ਉਹ ਸ਼ੂਰ, ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ੋਹਰਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਪਰ੍ਵਤਾ ਪੁਰੋਯੁਧਾ ਯੋ ਨਃ ਪृਤਨ੍ਯਾਦਪ ਤਂਤਮਿਦ੍ਧਤਂ ਵਜ੍ਰੇਣ ਤਂਤਮਿਦ੍ਧਤਮ੍ । ਦੂਰੇ ਚਤ੍ਤਾਯ ਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਸਦ੍ਗਹਨਂ ਯਦਿਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਪਰਿ ਸ਼ੂਰ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਦਰ੍ਮਾ ਦਰ੍षੀष੍ਟ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਪਰਵਤ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿਓ। ਉਸ ਉਠੇ ਹੋਏ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਮਾਰੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ, ਗਹਿਰੀ ਖਾਈ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿਓ। ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਓ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿਓ।
ਉਭੇ ਪੁਨਾਮਿ ਰੋਦਸੀ ऋਤੇਨ ਦ੍ਰੁਹੋ ਦਹਾਮਿ ਸਂ ਮਹੀਰਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਃ । ਅਭਿਵ੍ਲਗ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਹਤਾ ਅਮਿਤ੍ਰਾ ਵੈਲਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਿ ਤृਲ਼੍ਹਾ ਅਸ਼ੇਰਨ੍
ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਝੂਠ ਤੇ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤੋ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਢਹਿ ਗਏ ਤੇ ਕਿਲੇ ਵੀ ਢਹਿ ਗਏ।
ਅਭਿਵ੍ਲਗ੍ਯਾ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵਃ ਸ਼ੀਰ੍षਾ ਯਾਤੁਮਤੀਨਾਮ੍ । ਛਿਨ੍ਧਿ ਵਟੂਰਿਣਾ ਪਦਾ ਮਹਾਵਟੂਰਿਣਾ ਪਦਾ
ਹੇ ਪੱਥਰ ਫੈਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਮਾਰੋ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿਓ।