ਸ ਹਿ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਨ ਮਾਰੁਤਂ ਤੁਵਿष੍ਵਣਿਰਪ੍ਨਸ੍ਵਤੀषੂਰ੍ਵਰਾਸ੍ਵਿष੍ਟਨਿਰਾਰ੍ਤਨਾਸ੍ਵਿष੍ਟਨਿਃ । ਆਦਦ੍ਧਵ੍ਯਾਨ੍ਯਾਦਦਿਰ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕੇਤੁਰਰ੍ਹਣਾ । ਅਧ ਸ੍ਮਾਸ੍ਯ ਹਰ੍षਤੋ ਹृषੀਵਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਜੁषਨ੍ਤ ਪਨ੍ਥਾਂ ਨਰਃ ਸ਼ੁਭੇ ਨ ਪਨ੍ਥਾਮ੍
ਉਹ, ਫੌਜ ਵਾਂਗ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ ਤੂਫਾਨੀ ਤੇ ਗੱਜਦਾ ਹੈ, ਉਪਜਾਊ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ; ਉਹ ਭੇਟਾਂ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਯਜਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਪੂਜਾ ਜੋਗ; ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਤਾ ਯਦੀਂ ਕੀਸ੍ਤਾਸੋ ਅਭਿਦ੍ਯਵੋ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤ ਉਪਵੋਚਨ੍ਤ ਭृਗਵੋ ਮਥ੍ਨਨ੍ਤੋ ਦਾਸ਼ਾ ਭृਗਵਃ । ਅਗ੍ਨਿਰੀਸ਼ੇ ਵਸੂਨਾਂ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਣਿਰੇषਾਮ੍ । ਪ੍ਰਿਯਾਁ ਅਪਿਧੀਁਰ੍ਵਨਿषੀष੍ਟ ਮੇਧਿਰ ਆ ਵਨਿषੀष੍ਟ ਮੇਧਿਰਃ
ਜਦ ਭ੍ਰਿਗੂ ਭਗਤ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ, ਉਸਨੂੰ ਮਥਦੇ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਦਾਤਾ; ਅਗਨਿ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ, ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਿਆਰੇ ਖਜਾਨੇ ਸੰਭਾਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤਿਂ ਹਵਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਸਮਾਨਂ ਦਮ੍ਪਤਿਂ ਭੁਜੇ ਸਤ੍ਯਗਿਰ੍ਵਾਹਸਂ ਭੁਜੇ । ਅਤਿਥਿਂ ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਪਿਤੁਰ੍ਨ ਯਸ੍ਯਾਸਯਾ । ਅਮੀ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਮृਤਾਸ ਆ ਵਯੋ ਹਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇष੍ਵਾ ਵਯਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਸਭ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਮਾਲਕ, ਸੱਚੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਥੀ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਸਦੀ ਥਾਂ ਛੱਡੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ; ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਪੰਛੀ ਭੇਟਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸਹਸਾ ਸਹਨ੍ਤਮਃ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਤਮੋ ਜਾਯਸੇ ਦੇਵਤਾਤਯੇ ਰਯਿਰ੍ਨ ਦੇਵਤਾਤਯੇ । ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਤਮੋ ਹਿ ਤੇ ਮਦੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਨ੍ਤਮ ਉਤ ਕ੍ਰਤੁਃ । ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਤੇ ਪਰਿ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਜਰ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀਵਾਨੋ ਨਾਜਰ
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਜੋਸ਼ੀਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਸੇਵਾ ਲਈ ਜਨਮਿਆ, ਦਿਵਿਆ ਸੇਵਾ ਲਈ ਧਨ; ਤੇਰਾ ਜੋਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ; ਇਸ ਲਈ, ਅਜਰ, ਸਦਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਹੇ ਸਹਸਾ ਸਹਸ੍ਵਤ ਉषਰ੍ਬੁਧੇ ਪਸ਼ੁषੇ ਨਾਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਤੋਮੋ ਬਭੂਤ੍ਵਗ੍ਨਯੇ । ਪ੍ਰਤਿ ਯਦੀਂ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਕ੍ਸ਼ਾਸੁ ਜੋਗੁਵੇ । ਅਗ੍ਰੇ ਰੇਭੋ ਨ ਜਰਤ ऋषੂਣਾਂ ਜੂਰ੍ਣਿਰ੍ਹੋਤ ऋषੂਣਾਮ੍
ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰ ਮਹਾਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਅਗਨਿ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਜਦ ਉਹ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅੱਗੇ, ਰੰਝਦੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਤਰ।
ਸ ਨੋ ਨੇਦਿष੍ਠਂ ਦਦृਸ਼ਾਨ ਆ ਭਰਾਗ੍ਨੇ ਦੇਵੇਭਿਃ ਸਚਨਾਃ ਸੁਚੇਤੁਨਾ ਮਹੋ ਰਾਯਃ ਸੁਚੇਤੁਨਾ । ਮਹਿ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਨਸ੍ਕृਧਿ ਸਂਚਕ੍ਸ਼ੇ ਭੁਜੇ ਅਸ੍ਯੈ । ਮਹਿ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਘਵਨ੍ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਮਥੀਰੁਗ੍ਰੋ ਨ ਸ਼ਵਸਾ
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਧਨ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ; ਮਹਾਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੇ; ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਦਾਤਾ, ਵਿਰੋਧੀ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਉਗਰ ਵਾਂਗ।
ਅਯਂ ਜਾਯਤ ਮਨੁषੋ ਧਰੀਮਣਿ ਹੋਤਾ ਯਜਿष੍ਠ ਉਸ਼ਿਜਾਮਨੁ ਵ੍ਰਤਮਗ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਮਨੁ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਃ ਸਖੀਯਤੇ ਰਯਿਰਿਵ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਤੇ । ਅਦਬ੍ਧੋ ਹੋਤਾ ਨਿ षਦਦਿਲ਼ਸ੍ਪਦੇ ਪਰਿਵੀਤ ਇਲ਼ਸ੍ਪਦੇ
ਇਹ ਅਗਨਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੋਤਰ, ਉਸ਼ਿਜ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ, ਆਪਣਾ ਰਿਵਾਜ ਮੰਨਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ, ਦੋਸਤ ਹੈ, ਧਨ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਂਗ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਹੋਤਰ ਇਲਾਸਥਾਨ 'ਚ ਬੈਠਦਾ, ਇਲਾਸਥਾਨ 'ਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਂ ਯਜ੍ਞਸਾਧਮਪਿ ਵਾਤਯਾਮਸ੍ਯृਤਸ੍ਯ ਪਥਾ ਨਮਸਾ ਹਵਿष੍ਮਤਾ ਦੇਵਤਾਤਾ ਹਵਿष੍ਮਤਾ । ਸ ਨ ਊਰ੍ਜਾਮੁਪਾਭृਤ੍ਯਯਾ ਕृਪਾ ਨ ਜੂਰ੍ਯਤਿ । ਯਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਮਨਵੇ ਪਰਾਵਤੋ ਦੇਵਂ ਭਾਃ ਪਰਾਵਤਃ
ਉਸਨੂੰ, ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ, ਅਸੀਂ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ, ਨਮਨ ਤੇ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਭੇਟ ਨਾਲ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਸਹਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਪੁਰਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਮਨੁ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਲਿਆਇਆ, ਦੇਵ ਦਾ ਚਾਨਣ ਦੂਰੋਂ ਲਿਆਇਆ।
ਏਵੇਨ ਸਦ੍ਯਃ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਮੁਹੁਰ੍ਗੀ ਰੇਤੋ ਵृषਭਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਦਧਦ੍ਰੇਤਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਸ਼ਤਂ ਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਅਕ੍ਸ਼ਭਿਰ੍ਦੇਵੋ ਵਨੇषੁ ਤੁਰ੍ਵਣਿਃ । ਸਦੋ ਦਧਾਨ ਉਪਰੇषੁ ਸਾਨੁष੍ਵਗ੍ਨਿਃ ਪਰੇषੁ ਸਾਨੁषੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਰੱਖਦਾ, ਗੱਜਦਾ; ਸੌਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ, ਦੇਵ, ਜੰਗਲਾਂ 'ਚ ਤੇਜ਼; ਅਗਨਿ, ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਰੱਖਦਾ।
ਸ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਦਮੇਦਮੇऽਗ੍ਨਿਰ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਚੇਤਤਿ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਚੇਤਤਿ । ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਵੇਧਾ ਇषੂਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਜਾਤਾਨਿ ਪਸ੍ਪਸ਼ੇ । ਯਤੋ ਘृਤਸ਼੍ਰੀਰਤਿਥਿਰਜਾਯਤ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵੇਧਾ ਅਜਾਯਤ
ਉਹ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਇਸ ਘਰ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਅਗਨਿ, ਯਜਨ ਤੇ ਰਿਵਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਤੋਂ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਿਮਾਨ ਜਨਮਿਆ, ਅੱਗ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਨਮਿਆ।
ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਯਦਸ੍ਯ ਤਵਿषੀषੁ ਪृਞ੍ਚਤੇऽਗ੍ਨੇਰਵੇਣ ਮਰੁਤਾਂ ਨ ਭੋਜ੍ਯੇषਿਰਾਯ ਨ ਭੋਜ੍ਯਾ । ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਦਾਨਮਿਨ੍ਵਤਿ ਵਸੂਨਾਂ ਚ ਮਜ੍ਮਨਾ । ਸ ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਸਤੇ ਦੁਰਿਤਾਦਭਿਹ੍ਰੁਤਃ ਸ਼ਂਸਾਦਘਾਦਭਿਹ੍ਰੁਤਃ
ਜਦ ਉਹਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹਦੀ ਤਾਕਤ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਸ ਲਈ, ਰਸ ਲਈ; ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਾਨ ਵੰਡਦਾ, ਧਨ ਆਪਣੀ ਮਾਪ ਨਾਲ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ, ਸ਼ਾਪ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ, ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਵਿਹਾਯਾ ਅਰਤਿਰ੍ਵਸੁਰ੍ਦਧੇ ਹਸ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਰਣਿਰ੍ਨ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਥਚ੍ਛ੍ਰਵਸ੍ਯਯਾ ਨ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਥਤ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾ ਇਦਿषੁਧ੍ਯਤੇ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਹਵ੍ਯਮੋਹਿषੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾ ਇਤ੍ਸੁਕृਤੇ ਵਾਰਮृਣ੍ਵਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰਾ ਵ੍ਯृਣ੍ਵਤਿ
ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਹਥੀਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ, ਭੇਟ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਰਾਹ ਖੁਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅੱਗ ਉਸ ਲਈ ਦਰਵਾਜੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਾਨੁषੇ ਵृਜਨੇ ਸ਼ਂਤਮੋ ਹਿਤੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਯਜ੍ਞੇषੁ ਜੇਨ੍ਯੋ ਨ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਿਯੋ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ । ਸ ਹਵ੍ਯਾ ਮਾਨੁषਾਣਾਮਿਲ਼ਾ ਕृਤਾਨਿ ਪਤ੍ਯਤੇ । ਸ ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਸਤੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧੂਰ੍ਤੇਰ੍ਮਹੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਧੂਰ੍ਤੇਃ
ਅੱਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਸਵਿਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਜੁਆਏ ਤੋਂ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਜੁਆਏ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਮੀਲ਼ਤੇ ਵਸੁਧਿਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੇਤਿष੍ਠਮਰਤਿਂ ਨ੍ਯੇਰਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਨ੍ਯੇਰਿਰੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਂ ਹੋਤਾਰਂ ਯਜਤਂ ਕਵਿਮ੍ । ਦੇਵਾਸੋ ਰਣ੍ਵਮਵਸੇ ਵਸੂਯਵੋ ਗੀਰ੍ਭੀ ਰਣ੍ਵਂ ਵਸੂਯਵਃ
ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ, ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਪੂਜਨਯ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਰਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮੇਧਸਾਤਯੇऽਪਾਕਾ ਸਨ੍ਤਮਿषਿਰ ਪ੍ਰਣਯਸਿ ਪ੍ਰਾਨਵਦ੍ਯ ਨਯਸਿ । ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਭਿष੍ਟਯੇ ਕਰੋ ਵਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਸਾਸ੍ਮਾਕਮਨਵਦ੍ਯ ਤੂਤੁਜਾਨ ਵੇਧਸਾਮਿਮਾਂ ਵਾਚਂ ਨ ਵੇਧਸਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਰਥ ਵਾਂਗ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਮਨ ਤੇ ਘੋੜਾ, ਚਾਹੀਦੇ ਲਕੜੀ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਹੀ ਆਗਿਆਕਾਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਬੁਧਵਾਨਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ, ਬੁਧਵਾਨਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇ।
ਸ ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਯਃ ਸ੍ਮਾ ਪृਤਨਾਸੁ ਕਾਸੁ ਚਿਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਰਹੂਤਯੇ ਨृਭਿਰਸਿ ਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਯੇ ਨृਭਿਃ । ਯਃ ਸ਼ੂਰੈਃ ਸ੍ਵਃ ਸਨਿਤਾ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵਾਜਂ ਤਰੁਤਾ । ਤਮੀਸ਼ਾਨਾਸ ਇਰਧਨ੍ਤ ਵਾਜਿਨਂ ਪृਕ੍ਸ਼ਮਤ੍ਯਂ ਨ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਸਾਡੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਹਰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਲਕਾਂ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਚੰਗਾ ਘੋੜਾ ਵਾਂਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ।
ਦਸ੍ਮੋ ਹਿ ष੍ਮਾ ਵृषਣਂ ਪਿਨ੍ਵਸਿ ਤ੍ਵਚਂ ਕਂ ਚਿਦ੍ਯਾਵੀਰਰਰੁਂ ਸ਼ੂਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਪਰਿਵृਣਕ੍ਸ਼ਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਤ ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਦ੍ਦਿਵੇ ਤਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸੇ । ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵੋਚਂ ਵਰੁਣਾਯ ਸਪ੍ਰਥਃ ਸੁਮृਲ਼ੀਕਾਯ ਸਪ੍ਰਥਃ
ਤੂੰ ਵਾਸਤੇ, ਤੂੰ ਵਿਰਲੇ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਢੱਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮਰਦ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਮਿਤ੍ਰ ਲਈ, ਵਰੁਣ ਲਈ, ਦਇਆਲੂ ਲਈ, ਮੈਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਦਇਆਲੂ ਲਈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੁਸ਼੍ਮਸੀष੍ਟਯੇ ਸਖਾਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਂ ਪ੍ਰਾਸਹਂ ਯੁਜਂ ਵਾਜੇषੁ ਪ੍ਰਾਸਹਂ ਯੁਜਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਤਯੇऽਵਾ ਪृਤ੍ਸੁषੁ ਕਾਸੁ ਚਿਤ੍ । ਨਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਸ੍ਤਰਤੇ ਸ੍ਤृਣੋषਿ ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਸ੍ਤृਣੋषਿ ਯਮ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ। ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ; ਤੂੰ ਹਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਨਿ षੂ ਨਮਾਤਿਮਤਿਂ ਕਯਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤੇਜਿष੍ਠਾਭਿਰਰਣਿਭਿਰ੍ਨੋਤਿਭਿਰੁਗ੍ਰਾਭਿਰੁਗ੍ਰੋਤਿਭਿਃ । ਨੇषਿ ਣੋ ਯਥਾ ਪੁਰਾਨੇਨਾਃ ਸ਼ੂਰ ਮਨ੍ਯਸੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪੂਰੋਰਪ ਪਰ੍षਿ ਵਹ੍ਨਿਰਾਸਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਨੋ ਅਚ੍ਛ
ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੁਲਾਵਿਆਂ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੈਰ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਚੱਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹਦਾ ਹੈਂ। ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਅੱਗ।
ਪ੍ਰ ਤਦ੍ਵੋਚੇਯਂ ਭਵ੍ਯਾਯੇਨ੍ਦਵੇ ਹਵ੍ਯੋ ਨ ਯ ਇषਵਾਨ੍ਮਨ੍ਮ ਰੇਜਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ ਮਨ੍ਮ ਰੇਜਤਿ । ਸ੍ਵਯਂ ਸੋ ਅਸ੍ਮਦਾ ਨਿਦੋ ਵਧੈਰਜੇਤ ਦੁਰ੍ਮਤਿਮ੍ । ਅਵ ਸ੍ਰਵੇਦਘਸ਼ਂਸੋऽਵਤਰਮਵ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮਿਵ ਸ੍ਰਵੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਭੇਟ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ, ਮੰਦ-ਮੱਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇ। ਮੰਦ-ਮੱਤ ਪਿਘਲ ਜਾਵੇ, ਨੀਵਾਂ ਪਿਘਲ ਜਾਵੇ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ।
ਵਨੇਮ ਤਦ੍ਧੋਤ੍ਰਯਾ ਚਿਤਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਨੇਮ ਰਯਿਂ ਰਯਿਵਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਰਣ੍ਵਂ ਸਨ੍ਤਂ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਮਾਨਂ ਸੁਮਨ੍ਤੁਭਿਰੇਮਿषਾ ਪृਚੀਮਹਿ । ਆ ਸਤ੍ਯਾਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਹੂਤਿਭਿਰ੍ਯਜਤ੍ਰਂ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਹੂਤਿਭਿਃ
ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਈਏ; ਅਸੀਂ ਧਨ, ਵਾਧੂ ਧਨ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵੀਰਤਾ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਮੰਦ-ਮੱਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵੱਲ ਲਿਆਈਏ, ਅਸੀਂ ਮਿਹਰ ਮੰਗੀਏ। ਸੱਚੀ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਬੁਲਾਵਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਈਏ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਬੁਲਾਵਤ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਪ੍ਰਾ ਵੋ ਅਸ੍ਮੇ ਸ੍ਵਯਸ਼ੋਭਿਰੂਤੀ ਪਰਿਵਰ੍ਗ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੁਰ੍ਮਤੀਨਾਂ ਦਰੀਮਨ੍ਦੁਰ੍ਮਤੀਨਾਮ੍ । ਸ੍ਵਯਂ ਸਾ ਰਿषਯਧ੍ਯੈ ਯਾ ਨ ਉਪੇषੇ ਅਤ੍ਰੈਃ । ਹਤੇਮਸਨ੍ਨ ਵਕ੍ਸ਼ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਜੂਰ੍ਣਿਰ੍ਨ ਵਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਬਣਾਏ; ਮੰਦ-ਮੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਨੂੰ ਵੰਞਾ ਦੇਵੇ, ਮੰਦ-ਮੱਤਾਂ ਨੂੰ ਵੰਞਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ। ਵੈਰੀ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਡਿੱਗਿਆ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕੇ, ਟੁੱਟੀ ਝਾੜੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕੇ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯਾ ਪਰੀਣਸਾ ਯਾਹਿ ਪਥਾਁ ਅਨੇਹਸਾ ਪੁਰੋ ਯਾਹ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਸਾ । ਸਚਸ੍ਵ ਨਃ ਪਰਾਕ ਆ ਸਚਸ੍ਵਾਸ੍ਤਮੀਕ ਆ । ਪਾਹਿ ਨੋ ਦੂਰਾਦਾਰਾਦਭਿष੍ਟਿਭਿਃ ਸਦਾ ਪਾਹ੍ਯਭਿष੍ਟਿਭਿਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਅਟੱਲ ਧਨ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਦੂਰ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲ, ਨੇੜੇ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲ। ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਬਚਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਬਚਾ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯਾ ਤਰੂषਸੋਗ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਿਮਾ ਸਕ੍ਸ਼ਦਵਸੇ ਮਹੇ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਵਸੇ । ਓਜਿष੍ਠ ਤ੍ਰਾਤਰਵਿਤਾ ਰਥਂ ਕਂ ਚਿਦਮਰ੍ਤ੍ਯ । ਅਨ੍ਯਮਸ੍ਮਦ੍ਰਿਰਿषੇਃ ਕਂ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵੋ ਰਿਰਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਂ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਧਨ ਨਾਲ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਦਿਸਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡਾ ਦੋਸਤ। ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ, ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਰਥ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਮਰ। ਕੋਈ ਹੋਰ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਨਹੀਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਾਵੇ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਕੋਈ ਹੋਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਾਵੇ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ।
ਪਾਹਿ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁष੍ਟੁਤ ਸ੍ਰਿਧੋऽਵਯਾਤਾ ਸਦਮਿਦ੍ਦੁਰ੍ਮਤੀਨਾਂ ਦੇਵਃ ਸਨ੍ਦੁਰ੍ਮਤੀਨਾਮ੍ । ਹਨ੍ਤਾ ਪਾਪਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਵਤਃ । ਅਧਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਜਨਿਤਾ ਜੀਜਨਦ੍ਵਸੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣਂ ਤ੍ਵਾ ਜੀਜਨਦ੍ਵਸੋ
ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੇ, ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦ-ਮੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੰਦ-ਮੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇ। ਇਸ ਲਈ ਹੀ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦਾਤਾ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਹ੍ਯੁਪ ਨਃ ਪਰਾਵਤੋ ਨਾਯਮਚ੍ਛਾ ਵਿਦਥਾਨੀਵ ਸਤ੍ਪਤਿਰਸ੍ਤਂ ਰਾਜੇਵ ਸਤ੍ਪਤਿਃ । ਹਵਾਮਹੇ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸੁਤੇ ਸਚਾ । ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਨ ਪਿਤਰਂ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਮਂਹਿष੍ਠਂ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੂਰੋਂ ਆ, ਸਿੱਧਾ, ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਅਸਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਲੈਣ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਾਕਤ ਲੈਣ ਲਈ।
ਪਿਬਾ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਵਾਨਮਦ੍ਰਿਭਿਃ ਕੋਸ਼ੇਨ ਸਿਕ੍ਤਮਵਤਂ ਨ ਵਂਸਗਸ੍ਤਾਤृषਾਣੋ ਨ ਵਂਸਗਃ । ਮਦਾਯ ਹਰ੍ਯਤਾਯ ਤੇ ਤੁਵਿष੍ਟਮਾਯ ਧਾਯਸੇ । ਆ ਤ੍ਵਾ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਹਰਿਤੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯਮਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਵ ਸੂਰ੍ਯਮ੍
ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਚੋੜਿਆ, ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਪਿਆਸੇ ਬੱਝੇ ਵਾਂਗ ਵਾਂਸ ਨਾਲ। ਤੇਰੇ ਮਦ-ਮਸਤ ਹੋਣ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵਿਨ੍ਦਦ੍ਦਿਵੋ ਨਿਹਿਤਂ ਗੁਹਾ ਨਿਧਿਂ ਵੇਰ੍ਨ ਗਰ੍ਭਂ ਪਰਿਵੀਤਮਸ਼੍ਮਨ੍ਯਨਨ੍ਤੇ ਅਨ੍ਤਰਸ਼੍ਮਨਿ । ਵ੍ਰਜਂ ਵਜ੍ਰੀ ਗਵਾਮਿਵ ਸਿषਾਸਨ੍ਨਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮਃ । ਅਪਾਵृਣੋਦਿष ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਰੀਵृਤਾ ਦ੍ਵਾਰ ਇषਃ ਪਰੀਵृਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਦਾ ਅੰਕ, ਬੇਅੰਤ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ। ਗਾਂ ਦੀ ਝੁੰਡ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ।
ਦਾਦृਹਾਣੋ ਵਜ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ ਕ੍ਸ਼ਦ੍ਮੇਵ ਤਿਗ੍ਮਮਸਨਾਯ ਸਂ ਸ਼੍ਯਦਹਿਹਤ੍ਯਾਯ ਸਂ ਸ਼੍ਯਤ੍ । ਸਂਵਿਵ੍ਯਾਨ ਓਜਸਾ ਸ਼ਵੋਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਜ੍ਮਨਾ । ਤष੍ਟੇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਵਨਿਨੋ ਨਿ ਵृਸ਼੍ਚਸਿ ਪਰਸ਼੍ਵੇਵ ਨਿ ਵृਸ਼੍ਚਸਿ
ਇੰਦ੍ਰ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਲੱਕੜ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਸੱਪ ਦੇ ਮਾਰਣ ਲਈ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਕੱਤਣ ਵਾਲਾ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਕੱਟਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਵृਥਾ ਨਦ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਤਵੇऽਚ੍ਛਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਸृਜੋ ਰਥਾਁ ਇਵ ਵਾਜਯਤੋ ਰਥਾਁ ਇਵ । ਇਤ ਊਤੀਰਯੁਞ੍ਜਤ ਸਮਾਨਮਰ੍ਥਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਧੇਨੂਰਿਵ ਮਨਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਦੋਹਸੋ ਜਨਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਦੋਹਸਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਵਹਾਉਣ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਣ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੋ ਉਦੇਸ਼ ਵੱਲ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ, ਇਕੱਠੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਮਨੁ ਲਈ ਦੁਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।