ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਪੇਦਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਜੂਤਮਹਿਹਨਮਸ਼੍ਵਿਨਾਦਤ੍ਤਮਸ਼੍ਵਮ੍ । ਜੋਹੂਤ੍ਰਮਰ੍ਯੋ ਅਭਿਭੂਤਿਮੁਗ੍ਰਂ ਸਹਸ੍ਰਸਾਂ ਵृषਣਂ ਵੀਡ੍ਵਙ੍ਗਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਪੇਦੂ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਜੋਹੂਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਾ ਵਾਂ ਨਰਾ ਸ੍ਵਵਸੇ ਸੁਜਾਤਾ ਹਵਾਮਹੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਾਧਮਾਨਾਃ । ਆ ਨ ਉਪ ਵਸੁਮਤਾ ਰਥੇਨ ਗਿਰੋ ਜੁषਾਣਾ ਸੁਵਿਤਾਯ ਯਾਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਆਪਣਾ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਆਓ।
ਆ ਸ਼੍ਯੇਨਸ੍ਯ ਜਵਸਾ ਨੂਤਨੇਨਾਸ੍ਮੇ ਯਾਤਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸਜੋषਾਃ । ਹਵੇ ਹਿ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਾਤਹਵ੍ਯਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਾਯਾ ਉषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ
ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਨਵੇਂ ਬਾਜ਼ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਇਕੱਠੇ ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਸਮੇਂ ਸਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ।
ਆ ਵਾਂ ਰਥਂ ਪੁਰੁਮਾਯਂ ਮਨੋਜੁਵਂ ਜੀਰਾਸ਼੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਜੀਵਸੇ ਹੁਵੇ । ਸਹਸ੍ਰਕੇਤੁਂ ਵਨਿਨਂ ਸ਼ਤਦ੍ਵਸੁਂ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀਵਾਨਂ ਵਰਿਵੋਧਾਮਭਿ ਪ੍ਰਯਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰਥ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਈ ਅਜੋਬਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਹੈ; ਜਿਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਸੇ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਸਤੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਧੀਤਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਮਨ੍ਯਧਾਯਿ ਸ਼ਸ੍ਮਨ੍ਸਮਯਨ੍ਤ ਆ ਦਿਸ਼ਃ । ਸ੍ਵਦਾਮਿ ਘਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਨ੍ਤ੍ਯੂਤਯ ਆ ਵਾਮੂਰ੍ਜਾਨੀ ਰਥਮਸ਼੍ਵਿਨਾਰੁਹਤ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਉੱਚੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ; ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਗਰਮ ਭੇਟਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂ ਯਨ੍ਮਿਥਃ ਪਸ੍ਪृਧਾਨਾਸੋ ਅਗ੍ਮਤ ਸ਼ੁਭੇ ਮਖਾ ਅਮਿਤਾ ਜਾਯਵੋ ਰਣੇ । ਯੁਵੋਰਹ ਪ੍ਰਵਣੇ ਚੇਕਿਤੇ ਰਥੋ ਯਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਹਥਃ ਸੂਰਿਮਾ ਵਰਮ੍
ਜਦ ਵਿਰੋਧੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ; ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਥੱਲੇ ਉਤਰਨ ਵੇਲੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਯੁਵਂ ਭੁਜ੍ਯੁਂ ਭੁਰਮਾਣਂ ਵਿਭਿਰ੍ਗਤਂ ਸ੍ਵਯੁਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਨਿਵਹਨ੍ਤਾ ਪਿਤृਭ੍ਯ ਆ । ਯਾਸਿष੍ਟਂ ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਵृषਣਾ ਵਿਜੇਨ੍ਯਂ ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਮਹਿ ਚੇਤਿ ਵਾਮਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਭੁਜਯੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈ ਆਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰੋਂ ਲਿਆਏ; ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਸਾਫ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੁਵੋਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਪੁषੇ ਯੁਵਾਯੁਜਂ ਰਥਂ ਵਾਣੀ ਯੇਮਤੁਰਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਧ੍ਯਮ੍ । ਆ ਵਾਂ ਪਤਿਤ੍ਵਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਜਗ੍ਮੁषੀ ਯੋषਾਵृਣੀਤ ਜੇਨ੍ਯਾ ਯੁਵਾਂ ਪਤੀ
ਤੁਹਾਡੀ ਅਜੋਬੀ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਥ, ਗਾਇਕ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਜੋੜਿਆ; ਕੁੜੀ, ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਰੇਭਂ ਪਰਿषੂਤੇਰੁਰੁष੍ਯਥੋ ਹਿਮੇਨ ਘਰ੍ਮਂ ਪਰਿਤਪ੍ਤਮਤ੍ਰਯੇ । ਯੁਵਂ ਸ਼ਯੋਰਵਸਂ ਪਿਪ੍ਯਥੁਰ੍ਗਵਿ ਪ੍ਰ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਵਨ੍ਦਨਸ੍ਤਾਰ੍ਯਾਯੁषਾ
ਤੁਸੀਂ ਰੇਭਾ ਨੂੰ ਹੜ੍ਹ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਜਮ੍ਹੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਦਿੱਤੀ; ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਭਗਤ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਧਾਈ।
ਯੁਵਂ ਵਨ੍ਦਨਂ ਨਿਰृਤਂ ਜਰਣ੍ਯਯਾ ਰਥਂ ਨ ਦਸ੍ਰਾ ਕਰਣਾ ਸਮਿਨ੍ਵਥਃ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਜਨਥੋ ਵਿਪਨ੍ਯਯਾ ਪ੍ਰ ਵਾਮਤ੍ਰ ਵਿਧਤੇ ਦਂਸਨਾ ਭੁਵਤ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਜੋਬੀ, ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮistri ਰਥ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਵਧਾਇਆ, ਤੁਹਾਡਾ ਉਪਕਾਰ ਭਗਤ ਲਈ ਤੀਖਾ ਹਥਿਆਰ ਬਣਿਆ।
ਅਗਚ੍ਛਤਂ ਕृਪਮਾਣਂ ਪਰਾਵਤਿ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਤ੍ਯਜਸਾ ਨਿਬਾਧਿਤਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਵਤੀਰਿਤ ਊਤੀਰ੍ਯੁਵੋਰਹ ਚਿਤ੍ਰਾ ਅਭੀਕੇ ਅਭਵਨ੍ਨਭਿष੍ਟਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਜੋ ਦੂਰ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ; ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮਦਦ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਭਗਤ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਉਤ ਸ੍ਯਾ ਵਾਂ ਮਧੁਮਨ੍ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਰਪਨ੍ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯੌਸ਼ਿਜੋ ਹੁਵਨ੍ਯਤਿ । ਯੁਵਂ ਦਧੀਚੋ ਮਨ ਆ ਵਿਵਾਸਥੋऽਥਾ ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਵਾਮਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਵਦਤ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਠੀ ਮਧੂ ਮੱਖੀ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਉਸ਼ਿਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦਧੀਚੀ ਦਾ ਮਨ ਕੱਢਿਆ, ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਯੁਵਂ ਪੇਦਵੇ ਪੁਰੁਵਾਰਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸ੍ਪृਧਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਤਰੁਤਾਰਂ ਦੁਵਸ੍ਯਥਃ । ਸ਼ਰ੍ਯੈਰਭਿਦ੍ਯੁਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਦੁष੍ਟਰਂ ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵ ਚਰ੍षਣੀਸਹਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪੇਦੂ ਨੂੰ, ਜਿਸਦੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਉਪਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਔਖਾ ਕੰਮ ਆਸਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਕਾ ਰਾਧਦ੍ਧੋਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਾਂ ਕੋ ਵਾਂ ਜੋष ਉਭਯੋਃ । ਕਥਾ ਵਿਧਾਤ੍ਯਪ੍ਰਚੇਤਾਃ
ਕੌਣ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਉਪਕਾਰ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਗਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਾਵਿਦ੍ਦੁਰਃ ਪृਚ੍ਛੇਦਵਿਦ੍ਵਾਨਿਤ੍ਥਾਪਰੋ ਅਚੇਤਾਃ । ਨੂ ਚਿਨ੍ਨੁ ਮਰ੍ਤੇ ਅਕ੍ਰੌ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਛਦਾ ਹੈ, ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਗਿਆਨ, ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਛਦਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਾ ਹਵਾਮਹੇ ਵਾਂ ਤਾ ਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਾ ਮਨ੍ਮ ਵੋਚੇਤਮਦ੍ਯ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਚਦ੍ਦਯਮਾਨੋ ਯੁਵਾਕੁਃ
ਅਸੀਂ, ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਗੀਤ ਸੁਣੋ; ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ।
ਵਿ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਪਾਕ੍ਯਾ ਨ ਦੇਵਾਨ੍ਵषਟ੍ਕृਤਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਸ੍ਯ ਦਸ੍ਰਾ । ਪਾਤਂ ਚ ਸਹ੍ਯਸੋ ਯੁਵਂ ਚ ਰਭ੍ਯਸੋ ਨਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਅਜੋਬੀ, ਪੂਛਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਬਾਰੇ ਪੂਛਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸਹਾਇਕ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ।
ਪ੍ਰ ਯਾ ਘੋषੇ ਭृਗਵਾਣੇ ਨ ਸ਼ੋਭੇ ਯਯਾ ਵਾਚਾ ਯਜਤਿ ਪਜ੍ਰਿਯੋ ਵਾਮ੍ । ਪ੍ਰੈषਯੁਰ੍ਨ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍
ਉਹ ਜੋ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਾਇਕ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੂਤ, ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਤਕਵਾਨਸ੍ਯਾਹਂ ਚਿਦ੍ਧਿ ਰਿਰੇਭਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਾਮ੍ । ਆਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਦਨ੍
ਮੈਂ ਤਕਵਾਨਾ ਦਾ ਗੀਤ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੋਭਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ।
ਯੁਵਂ ਹ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਮਹੋ ਰਨ੍ਯੁਵਂ ਵਾ ਯਨ੍ਨਿਰਤਤਂਸਤਮ੍ । ਤਾ ਨੋ ਵਸੂ ਸੁਗੋਪਾ ਸ੍ਯਾਤਂ ਪਾਤਂ ਨੋ ਵृਕਾਦਘਾਯੋਃ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਚੰਗੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣੋ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਮਾ ਕਸ੍ਮੈ ਧਾਤਮਭ੍ਯਮਿਤ੍ਰਿਣੇ ਨੋ ਮਾਕੁਤ੍ਰਾ ਨੋ ਗृਹੇਭ੍ਯੋ ਧੇਨਵੋ ਗੁਃ । ਸ੍ਤਨਾਭੁਜੋ ਅਸ਼ਿਸ਼੍ਵੀਃ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਓ, ਨਾ ਹੀ ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਘਰੋਂ ਦੂਰ ਜਾਣ; ਉਹ ਪੂਰੇ ਥਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿਣ।
ਦੁਹੀਯਨ੍ਮਿਤ੍ਰਧਿਤਯੇ ਯੁਵਾਕੁ ਰਾਯੇ ਚ ਨੋ ਮਿਮੀਤਂ ਵਾਜਵਤ੍ਯੈ । ਇषੇ ਚ ਨੋ ਮਿਮੀਤਂ ਧੇਨੁਮਤ੍ਯੈ
ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਲਈ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨੋ, ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੌਲਤ ਵੰਡੋ; ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਭਰਵੀਂ ਦੌਲਤ ਵੀ ਵੰਡੋ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਰਸਨਂ ਰਥਮਨਸ਼੍ਵਂ ਵਾਜਿਨੀਵਤੋਃ । ਤੇਨਾਹਂ ਭੂਰਿ ਚਾਕਨ
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਅਯਂ ਸਮਹ ਮਾ ਤਨੂਹ੍ਯਾਤੇ ਜਨਾਁ ਅਨੁ । ਸੋਮਪੇਯਂ ਸੁਖੋ ਰਥਃ
ਇਹ ਸਭਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਓ। ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਅਧ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਵਿਦੇऽਭੁਞ੍ਜਤਸ਼੍ਚ ਰੇਵਤਃ । ਉਭਾ ਤਾ ਬਸ੍ਰਿ ਨਸ਼੍ਯਤਃ
ਫਿਰ, ਨੀਂਦ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਆਨੰਦ ਵਿਚ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ।
ਕਦਿਤ੍ਥਾ ਨॄਁਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਦੇਵਯਤਾਂ ਸ਼੍ਰਵਦ੍ਗਿਰੋ ਅਙ੍ਗਿਰਸਾਂ ਤੁਰਣ੍ਯਨ੍ । ਪ੍ਰ ਯਦਾਨਡ੍ਵਿਸ਼ ਆ ਹਰ੍ਮ੍ਯਸ੍ਯੋਰੁ ਕ੍ਰਂਸਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇ ਯਜਤ੍ਰਃ
ਕਦੋਂ, ਹੇ ਤੇਜ਼ ਰਵਾਨਾ, ਤੁਸੀਂ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋਗੇ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੇ ਗੀਤ? ਕਦੋਂ, ਯਜਨ ਵਿਚ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਵੱਡੀ ਪੈਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ?
ਸ੍ਤਮ੍ਭੀਦ੍ਧ ਦ੍ਯਾਂ ਸ ਧਰੁਣਂ ਪ੍ਰੁषਾਯਦृਭੁਰ੍ਵਾਜਾਯ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਨਰੋ ਗੋਃ । ਅਨੁ ਸ੍ਵਜਾਂ ਮਹਿषਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ਤ ਵ੍ਰਾਂ ਮੇਨਾਮਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਰਿ ਮਾਤਰਂ ਗੋਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥੰਭਿਆ, ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ; ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਗਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ। ਮਹਿਸ਼, ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਪਿੱਛੇ, ਰੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਦ੍ਧਵਮਰੁਣੀਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਰਾਟ੍ ਤੁਰੋ ਵਿਸ਼ਾਮਙ੍ਗਿਰਸਾਮਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍ । ਤਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਜ੍ਰਂ ਨਿਯੁਤਂ ਤਸ੍ਤਮ੍ਭਦ੍ਦ੍ਯਾਂ ਚਤੁष੍ਪਦੇ ਨਰ੍ਯਾਯ ਦ੍ਵਿਪਾਦੇ
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਕਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ; ਤੇਜ਼ ਰਵਾਨਾ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਜਰ ਬਣਾਇਆ, ਸੈਨਾ; ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥੰਭਿਆ।
ਅਸ੍ਯ ਮਦੇ ਸ੍ਵਰ੍ਯਂ ਦਾ ऋਤਾਯਾਪੀਵृਤਮੁਸ੍ਰਿਯਾਣਾਮਨੀਕਮ੍ । ਯਦ੍ਧ ਪ੍ਰਸਰ੍ਗੇ ਤ੍ਰਿਕਕੁਮ੍ਨਿਵਰ੍ਤਦਪ ਦ੍ਰੁਹੋ ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਦੁਰੋ ਵਃ
ਉਸ ਦੀ ਮਸਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ, ਗਾਂ ਦੀ ਭਰਵੀਂ ਦੌਲਤ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਪਾਸੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਪਯੋ ਯਤ੍ਪਿਤਰਾਵਨੀਤਾਂ ਰਾਧਃ ਸੁਰੇਤਸ੍ਤੁਰਣੇ ਭੁਰਣ੍ਯੂ । ਸ਼ੁਚਿ ਯਤ੍ਤੇ ਰੇਕ੍ਣ ਆਯਜਨ੍ਤ ਸਬਰ੍ਦੁਘਾਯਾਃ ਪਯ ਉਸ੍ਰਿਯਾਯਾਃ
ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਜੋ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਦਾਨੀ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਰੇਖਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ।