ਹਿਰਣ੍ਯਹਸ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਰਾਣਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਰਾ ਵਧ੍ਰਿਮਤ੍ਯਾ ਅਦਤ੍ਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਧਾ ਹ ਸ਼੍ਯਾਵਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਿਕਸ੍ਤਮੁਜ੍ਜੀਵਸ ਐਰਯਤਂ ਸੁਦਾਨੂ
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਵਧ੍ਰਿਮਤੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਓ ਪੁਰਖੋ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਲਾ ਤੇ ਵਿਅੰਗ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਓ ਦਿਆਲੂ।
ਏਤਾਨਿ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਣ੍ਯਾਯਵੋऽਵੋਚਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਵृषਣਾ ਯੁਵਭ੍ਯਾਂ ਸੁਵੀਰਾਸੋ ਵਿਦਥਮਾ ਵਦੇਮ
ਇਹ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮ ਹਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੇ। ਅਸੀਂ, ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗੱਲ ਕਰੀਏ।
ਆ ਵਾਂ ਰਥੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸ਼੍ਯੇਨਪਤ੍ਵਾ ਸੁਮृਲ਼ੀਕਃ ਸ੍ਵਵਾਁ ਯਾਤ੍ਵਰ੍ਵਾਙ੍ । ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨਸੋ ਜਵੀਯਾਨ੍ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੋ ਵृषਣਾ ਵਾਤਰਂਹਾਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਦਇਆਲੂ, ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਥੇ ਆਵੇ—ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਤਿੰਨ ਜੋੜਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ।
ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵृਤਾ ਰਥੇਨ ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰੇਣ ਸੁਵृਤਾ ਯਾਤਮਰ੍ਵਾਕ੍ । ਪਿਨ੍ਵਤਂ ਗਾ ਜਿਨ੍ਵਤਮਰ੍ਵਤੋ ਨੋ ਵਰ੍ਧਯਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵੀਰਮਸ੍ਮੇ
ਤਿੰਨ ਜੋੜਾ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਚੱਕੀ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਨੇੜੇ ਆਓ। ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿਵਾਓ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਓ, ਅਤੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੇ ਹੀਰੋ ਨੂੰ ਵਧਾਓ।
ਪ੍ਰਵਦ੍ਯਾਮਨਾ ਸੁਵृਤਾ ਰਥੇਨ ਦਸ੍ਰਾਵਿਮਂ ਸ਼ृਣੁਤਂ ਸ਼੍ਲੋਕਮਦ੍ਰੇਃ । ਕਿਮਙ੍ਗ ਵਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰ੍ਤਿਂ ਗਮਿष੍ਠਾਹੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪੁਰਾਜਾਃ
ਚੰਗੀ ਚੱਕੀ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਅਦਭੁਤ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਇਸ ਗਾਇਕ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੀ ਗੀਤ ਸੁਣੋ। ਕੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਕਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਰਾਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ?
ਆ ਵਾਂ ਸ਼੍ਯੇਨਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਹਨ੍ਤੁ ਰਥੇ ਯੁਕ੍ਤਾਸ ਆਸ਼ਵਃ ਪਤਂਗਾਃ । ਯੇ ਅਪ੍ਤੁਰੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸੋ ਨ ਗृਧ੍ਰਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਹਨ੍ਤਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਜ਼, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ ਉਡਣ ਵਾਲੇ, ਪੰਖੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ ਅਕਲਾਣੇ, ਅਸਮਾਨੀ, ਗਿੱਧ ਵਾਂਗ, ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਲਈ ਲਿਆਉਣ।
ਆ ਵਾਂ ਰਥਂ ਯੁਵਤਿਸ੍ਤਿष੍ਠਦਤ੍ਰ ਜੁष੍ਟ੍ਵੀ ਨਰਾ ਦੁਹਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ । ਪਰਿ ਵਾਮਸ਼੍ਵਾ ਵਪੁषਃ ਪਤਂਗਾ ਵਯੋ ਵਹਨ੍ਤ੍ਵਰੁषਾ ਅਭੀਕੇ
ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਖੜਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਹਣੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਸੋਹਣੇ, ਪੰਖੀ ਘੋੜੇ, ਲਾਲ ਪੰਖੀ ਪੰਛੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ।
ਉਦ੍ਵਨ੍ਦਨਮੈਰਤਂ ਦਂਸਨਾਭਿਰੁਦ੍ਰੇਭਂ ਦਸ੍ਰਾ ਵृषਣਾ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਨਿष੍ਟੌਗ੍ਰ੍ਯਂ ਪਾਰਯਥਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ਪੁਨਸ਼੍ਚ੍ਯਵਾਨਂ ਚਕ੍ਰਥੁਰ੍ਯੁਵਾਨਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠਾਇਆ, ਅਦਭੁਤ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਤੁਸੀਂ ਤੌਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਲਿਆਏ, ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਵਮਤ੍ਰਯੇऽਵਨੀਤਾਯ ਤਪ੍ਤਮੂਰ੍ਜਮੋਮਾਨਮਸ਼੍ਵਿਨਾਵਧਤ੍ਤਮ੍ । ਯੁਵਂ ਕਣ੍ਵਾਯਾਪਿਰਿਪ੍ਤਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਧਤ੍ਤਂ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਜੁਜੁषਾਣਾ
ਤੁਸੀਂ ਅਤ੍ਰਈ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਆਹਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਤੁਸੀਂ ਕਣਵਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ, ਮੁੜ ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ।
ਯੁਵਂ ਧੇਨੁਂ ਸ਼ਯਵੇ ਨਾਧਿਤਾਯਾਪਿਨ੍ਵਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ । ਅਮੁਞ੍ਚਤਂ ਵਰ੍ਤਿਕਾਮਂਹਸੋ ਨਿਃ ਪ੍ਰਤਿ ਜਙ੍ਘਾਂ ਵਿਸ਼੍ਪਲਾਯਾ ਅਧਤ੍ਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲੋੜਵੰਦ ਸ਼ਯੂ ਲਈ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਵਰਤਿਕਾ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਲਈ ਲੱਤ ਮੁੜ ਜੋੜੀ।
ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਪੇਦਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਜੂਤਮਹਿਹਨਮਸ਼੍ਵਿਨਾਦਤ੍ਤਮਸ਼੍ਵਮ੍ । ਜੋਹੂਤ੍ਰਮਰ੍ਯੋ ਅਭਿਭੂਤਿਮੁਗ੍ਰਂ ਸਹਸ੍ਰਸਾਂ ਵृषਣਂ ਵੀਡ੍ਵਙ੍ਗਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਪੇਦੂ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਜੋਹੂਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਾ ਵਾਂ ਨਰਾ ਸ੍ਵਵਸੇ ਸੁਜਾਤਾ ਹਵਾਮਹੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਾਧਮਾਨਾਃ । ਆ ਨ ਉਪ ਵਸੁਮਤਾ ਰਥੇਨ ਗਿਰੋ ਜੁषਾਣਾ ਸੁਵਿਤਾਯ ਯਾਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਆਪਣਾ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਆਓ।
ਆ ਸ਼੍ਯੇਨਸ੍ਯ ਜਵਸਾ ਨੂਤਨੇਨਾਸ੍ਮੇ ਯਾਤਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸਜੋषਾਃ । ਹਵੇ ਹਿ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਾਤਹਵ੍ਯਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਾਯਾ ਉषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ
ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਨਵੇਂ ਬਾਜ਼ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਇਕੱਠੇ ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਸਮੇਂ ਸਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ।
ਆ ਵਾਂ ਰਥਂ ਪੁਰੁਮਾਯਂ ਮਨੋਜੁਵਂ ਜੀਰਾਸ਼੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਜੀਵਸੇ ਹੁਵੇ । ਸਹਸ੍ਰਕੇਤੁਂ ਵਨਿਨਂ ਸ਼ਤਦ੍ਵਸੁਂ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀਵਾਨਂ ਵਰਿਵੋਧਾਮਭਿ ਪ੍ਰਯਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰਥ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਈ ਅਜੋਬਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਹੈ; ਜਿਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਸੇ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਸਤੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਧੀਤਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਮਨ੍ਯਧਾਯਿ ਸ਼ਸ੍ਮਨ੍ਸਮਯਨ੍ਤ ਆ ਦਿਸ਼ਃ । ਸ੍ਵਦਾਮਿ ਘਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਨ੍ਤ੍ਯੂਤਯ ਆ ਵਾਮੂਰ੍ਜਾਨੀ ਰਥਮਸ਼੍ਵਿਨਾਰੁਹਤ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਉੱਚੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ; ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਗਰਮ ਭੇਟਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂ ਯਨ੍ਮਿਥਃ ਪਸ੍ਪृਧਾਨਾਸੋ ਅਗ੍ਮਤ ਸ਼ੁਭੇ ਮਖਾ ਅਮਿਤਾ ਜਾਯਵੋ ਰਣੇ । ਯੁਵੋਰਹ ਪ੍ਰਵਣੇ ਚੇਕਿਤੇ ਰਥੋ ਯਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਹਥਃ ਸੂਰਿਮਾ ਵਰਮ੍
ਜਦ ਵਿਰੋਧੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ; ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਥੱਲੇ ਉਤਰਨ ਵੇਲੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਯੁਵਂ ਭੁਜ੍ਯੁਂ ਭੁਰਮਾਣਂ ਵਿਭਿਰ੍ਗਤਂ ਸ੍ਵਯੁਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਨਿਵਹਨ੍ਤਾ ਪਿਤृਭ੍ਯ ਆ । ਯਾਸਿष੍ਟਂ ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਵृषਣਾ ਵਿਜੇਨ੍ਯਂ ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਮਹਿ ਚੇਤਿ ਵਾਮਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਭੁਜਯੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈ ਆਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰੋਂ ਲਿਆਏ; ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਸਾਫ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੁਵੋਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਪੁषੇ ਯੁਵਾਯੁਜਂ ਰਥਂ ਵਾਣੀ ਯੇਮਤੁਰਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਧ੍ਯਮ੍ । ਆ ਵਾਂ ਪਤਿਤ੍ਵਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਜਗ੍ਮੁषੀ ਯੋषਾਵृਣੀਤ ਜੇਨ੍ਯਾ ਯੁਵਾਂ ਪਤੀ
ਤੁਹਾਡੀ ਅਜੋਬੀ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਥ, ਗਾਇਕ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਜੋੜਿਆ; ਕੁੜੀ, ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਰੇਭਂ ਪਰਿषੂਤੇਰੁਰੁष੍ਯਥੋ ਹਿਮੇਨ ਘਰ੍ਮਂ ਪਰਿਤਪ੍ਤਮਤ੍ਰਯੇ । ਯੁਵਂ ਸ਼ਯੋਰਵਸਂ ਪਿਪ੍ਯਥੁਰ੍ਗਵਿ ਪ੍ਰ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਵਨ੍ਦਨਸ੍ਤਾਰ੍ਯਾਯੁषਾ
ਤੁਸੀਂ ਰੇਭਾ ਨੂੰ ਹੜ੍ਹ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਜਮ੍ਹੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਦਿੱਤੀ; ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਭਗਤ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਧਾਈ।
ਯੁਵਂ ਵਨ੍ਦਨਂ ਨਿਰृਤਂ ਜਰਣ੍ਯਯਾ ਰਥਂ ਨ ਦਸ੍ਰਾ ਕਰਣਾ ਸਮਿਨ੍ਵਥਃ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਜਨਥੋ ਵਿਪਨ੍ਯਯਾ ਪ੍ਰ ਵਾਮਤ੍ਰ ਵਿਧਤੇ ਦਂਸਨਾ ਭੁਵਤ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਜੋਬੀ, ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮistri ਰਥ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਵਧਾਇਆ, ਤੁਹਾਡਾ ਉਪਕਾਰ ਭਗਤ ਲਈ ਤੀਖਾ ਹਥਿਆਰ ਬਣਿਆ।
ਅਗਚ੍ਛਤਂ ਕृਪਮਾਣਂ ਪਰਾਵਤਿ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਤ੍ਯਜਸਾ ਨਿਬਾਧਿਤਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਵਤੀਰਿਤ ਊਤੀਰ੍ਯੁਵੋਰਹ ਚਿਤ੍ਰਾ ਅਭੀਕੇ ਅਭਵਨ੍ਨਭਿष੍ਟਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਜੋ ਦੂਰ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ; ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮਦਦ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਭਗਤ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਉਤ ਸ੍ਯਾ ਵਾਂ ਮਧੁਮਨ੍ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਰਪਨ੍ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯੌਸ਼ਿਜੋ ਹੁਵਨ੍ਯਤਿ । ਯੁਵਂ ਦਧੀਚੋ ਮਨ ਆ ਵਿਵਾਸਥੋऽਥਾ ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਵਾਮਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਵਦਤ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਠੀ ਮਧੂ ਮੱਖੀ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਉਸ਼ਿਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦਧੀਚੀ ਦਾ ਮਨ ਕੱਢਿਆ, ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਯੁਵਂ ਪੇਦਵੇ ਪੁਰੁਵਾਰਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸ੍ਪृਧਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਤਰੁਤਾਰਂ ਦੁਵਸ੍ਯਥਃ । ਸ਼ਰ੍ਯੈਰਭਿਦ੍ਯੁਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਦੁष੍ਟਰਂ ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵ ਚਰ੍षਣੀਸਹਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪੇਦੂ ਨੂੰ, ਜਿਸਦੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਉਪਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਔਖਾ ਕੰਮ ਆਸਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਕਾ ਰਾਧਦ੍ਧੋਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਾਂ ਕੋ ਵਾਂ ਜੋष ਉਭਯੋਃ । ਕਥਾ ਵਿਧਾਤ੍ਯਪ੍ਰਚੇਤਾਃ
ਕੌਣ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਉਪਕਾਰ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਗਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਾਵਿਦ੍ਦੁਰਃ ਪृਚ੍ਛੇਦਵਿਦ੍ਵਾਨਿਤ੍ਥਾਪਰੋ ਅਚੇਤਾਃ । ਨੂ ਚਿਨ੍ਨੁ ਮਰ੍ਤੇ ਅਕ੍ਰੌ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਛਦਾ ਹੈ, ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਗਿਆਨ, ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਛਦਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਾ ਹਵਾਮਹੇ ਵਾਂ ਤਾ ਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਾ ਮਨ੍ਮ ਵੋਚੇਤਮਦ੍ਯ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਚਦ੍ਦਯਮਾਨੋ ਯੁਵਾਕੁਃ
ਅਸੀਂ, ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਗੀਤ ਸੁਣੋ; ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ।
ਵਿ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਪਾਕ੍ਯਾ ਨ ਦੇਵਾਨ੍ਵषਟ੍ਕृਤਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਸ੍ਯ ਦਸ੍ਰਾ । ਪਾਤਂ ਚ ਸਹ੍ਯਸੋ ਯੁਵਂ ਚ ਰਭ੍ਯਸੋ ਨਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਅਜੋਬੀ, ਪੂਛਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਬਾਰੇ ਪੂਛਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸਹਾਇਕ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ।
ਪ੍ਰ ਯਾ ਘੋषੇ ਭृਗਵਾਣੇ ਨ ਸ਼ੋਭੇ ਯਯਾ ਵਾਚਾ ਯਜਤਿ ਪਜ੍ਰਿਯੋ ਵਾਮ੍ । ਪ੍ਰੈषਯੁਰ੍ਨ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍
ਉਹ ਜੋ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਾਇਕ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੂਤ, ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਤਕਵਾਨਸ੍ਯਾਹਂ ਚਿਦ੍ਧਿ ਰਿਰੇਭਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਾਮ੍ । ਆਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਦਨ੍
ਮੈਂ ਤਕਵਾਨਾ ਦਾ ਗੀਤ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੋਭਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ।
ਯੁਵਂ ਹ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਮਹੋ ਰਨ੍ਯੁਵਂ ਵਾ ਯਨ੍ਨਿਰਤਤਂਸਤਮ੍ । ਤਾ ਨੋ ਵਸੂ ਸੁਗੋਪਾ ਸ੍ਯਾਤਂ ਪਾਤਂ ਨੋ ਵृਕਾਦਘਾਯੋਃ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਚੰਗੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣੋ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।