ਅਸ਼੍ਵਂ ਨ ਗੂਲ਼੍ਹਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦੁਰੇਵੈਰृषਿਂ ਨਰਾ ਵृषਣਾ ਰੇਭਮਪ੍ਸੁ । ਸਂ ਤਂ ਰਿਣੀਥੋ ਵਿਪ੍ਰੁਤਂ ਦਂਸੋਭਿਰ੍ਨ ਵਾਂ ਜੂਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਕृਤਾਨਿ
ਜਿਵੇਂ ਦੂਰ ਲੁਕਿਆ ਘੋੜਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਰੇਭਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਤੁਸੀਂ, ਸਮਝਦਾਰੋ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ—ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕੀਤੀਆਂ ਕਦੋਂ ਵੀ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।
ਸੁषੁਪ੍ਵਾਂਸਂ ਨ ਨਿਰृਤੇਰੁਪਸ੍ਥੇ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨ ਦਸ੍ਰਾ ਤਮਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਮ੍ । ਸ਼ੁਭੇ ਰੁਕ੍ਮਂ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਨਿਖਾਤਮੁਦੂਪਥੁਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਨ੍ਦਨਾਯ
ਜੋ ਨਾਸ ਦੇ ਪੱਲੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵਾਂਗ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਖਾਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਬਾਹਰ ਲਿਆ।
ਤਦ੍ਵਾਂ ਨਰਾ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਪਜ੍ਰਿਯੇਣ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਪਰਿਜ੍ਮਨ੍ । ਸ਼ਫਾਦਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨੋ ਜਨਾਯ ਸ਼ਤਂ ਕੁਮ੍ਭਾਁ ਅਸਿਞ੍ਚਤਂ ਮਧੂਨਾਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਕੰਮ, ਮਰਦੋ, ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਪਜਰੀਆ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਨਾਸਤਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੇ ਖੁਰ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੌ ਮੱਧੂ ਦੇ ਘੜੇ ਵਗਾਏ।
ਯੁਵਂ ਨਰਾ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕृष੍ਣਿਯਾਯ ਵਿष੍ਣਾਪ੍ਵਂ ਦਦਥੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਯ । ਘੋषਾਯੈ ਚਿਤ੍ਪਿਤृषਦੇ ਦੁਰੋਣੇ ਪਤਿਂ ਜੂਰ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਦਤ੍ਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਮਰਦੋ, ਵਿਸ਼ਣਾਪਵ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ; ਘੋਸ਼ਾ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦਿੱਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ।
ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਯਾਵਾਯ ਰੁਸ਼ਤੀਮਦਤ੍ਤਂ ਮਹਃ ਕ੍ਸ਼ੋਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਕਣ੍ਵਾਯ । ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵृषਣਾ ਕृਤਂ ਵਾਂ ਯਨ੍ਨਾਰ੍षਦਾਯ ਸ਼੍ਰਵੋ ਅਧ੍ਯਧਤ੍ਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਆਵਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਤੇ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੈ—ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਨਾਰਸ਼ਦਾ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਰੂ ਵਰ੍ਪਾਂਸ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਧਾਨਾ ਨਿ ਪੇਦਵ ਊਹਥੁਰਾਸ਼ੁਮਸ਼੍ਵਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਸਾਂ ਵਾਜਿਨਮਪ੍ਰਤੀਤਮਹਿਹਨਂ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਂ ਤਰੁਤ੍ਰਮ੍
ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਤੁਸੀਂ ਪੇਦੂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜੈਤੂ, ਸੱਪ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜਾ ਲਿਆ।
ਏਤਾਨਿ ਵਾਂ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ ਸੁਦਾਨੂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਙ੍ਗੂषਂ ਸਦਨਂ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਯਦ੍ਵਾਂ ਪਜ੍ਰਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹਵਨ੍ਤੇ ਯਾਤਮਿषਾ ਚ ਵਿਦੁषੇ ਚ ਵਾਜਮ੍
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਦਿਆਲੂ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਗੀਤ, ਸਤਿ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਥਾਂ ਹਨ; ਜਦ ਪਜਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਰੋਟੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਆਓ।
ਸੂਨੋਰ੍ਮਾਨੇਨਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗृਣਾਨਾ ਵਾਜਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭੁਰਣਾ ਰਦਨ੍ਤਾ । ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਾਵृਧਾਨਾ ਸਂ ਵਿਸ਼੍ਪਲਾਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾਰਿਣੀਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਤਿ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਾਇਆ।
ਕੁਹ ਯਾਨ੍ਤਾ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਵੋ ਨਪਾਤਾ ਵृषਣਾ ਸ਼ਯੁਤ੍ਰਾ । ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਕਲਸ਼ਂ ਨਿਖਾਤਮੁਦੂਪਥੁਰ੍ਦਸ਼ਮੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਹਨ੍
ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰੋ, ਵਡਿਆਈ ਯੋਗ, ਤੇਜ਼? ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਾਂਗ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਦਸਵਾਂ ਲਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਉਸ ਦਿਨ।
ਯੁਵਂ ਚ੍ਯਵਾਨਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਜਰਨ੍ਤਂ ਪੁਨਰ੍ਯੁਵਾਨਂ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਯੁਵੋ ਰਥਂ ਦੁਹਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਹ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵृਣੀਤ
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਚਯਵਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕੀਤਾ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਨਾਸਤਿਆ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ।
ਯੁਵਂ ਤੁਗ੍ਰਾਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਭਿਰੇਵੈਃ ਪੁਨਰ੍ਮਨ੍ਯਾਵਭਵਤਂ ਯੁਵਾਨਾ । ਯੁਵਂ ਭੁਜ੍ਯੁਮਰ੍ਣਸੋ ਨਿਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ਵਿਭਿਰੂਹਥੁਰृਜ੍ਰੇਭਿਰਸ਼੍ਵੈਃ
ਤੁਸੀਂ, ਤੁਗਰਾ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕੀਤਾ; ਤੁਸੀਂ ਭੁਜਯੂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਿਆ।
ਅਜੋਹਵੀਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤੌਗ੍ਰ੍ਯੋ ਵਾਂ ਪ੍ਰੋਲ਼੍ਹਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮਵ੍ਯਥਿਰ੍ਜਗਨ੍ਵਾਨ੍ । ਨਿष੍ਟਮੂਹਥੁਃ ਸੁਯੁਜਾ ਰਥੇਨ ਮਨੋਜਵਸਾ ਵृषਣਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ
ਅਜਾ, ਤੁਗਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਬੁਲਾਇਆ ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਅਡੋਲ, ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੰਗਾ ਜੋੜੇ ਰਥ, ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲਿਆ।
ਅਜੋਹਵੀਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਰ੍ਤਿਕਾ ਵਾਮਾਸ੍ਨੋ ਯਤ੍ਸੀਮਮੁਞ੍ਚਤਂ ਵृਕਸ੍ਯ । ਵਿ ਜਯੁषਾ ਯਯਥੁਃ ਸਾਨ੍ਵਦ੍ਰੇਰ੍ਜਾਤਂ ਵਿष੍ਵਾਚੋ ਅਹਤਂ ਵਿषੇਣ
ਅਜਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਬੁਲਾਇਆ ਜਦ ਵੱਟੀ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਡੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਢਲਾਣ ਤੇ ਜਨਮੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਸ਼ਤਂ ਮੇषਾਨ੍ਵृਕ੍ਯੇ ਮਾਮਹਾਨਂ ਤਮਃ ਪ੍ਰਣੀਤਮਸ਼ਿਵੇਨ ਪਿਤ੍ਰਾ । ਆਕ੍ਸ਼ੀ ऋਜ੍ਰਾਸ਼੍ਵੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਧਤ੍ਤਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਨ੍ਧਾਯ ਚਕ੍ਰਥੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ੇ
ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਕਿਆ ਨੂੰ ਸੌ ਭੇਡਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਦਿਆਲੂ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ—ਅੰਨ੍ਹੇ ਲਈ ਚਾਨਣ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਨਮਨ੍ਧਾਯ ਭਰਮਹ੍ਵਯਤ੍ਸਾ ਵृਕੀਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵृषਣਾ ਨਰੇਤਿ । ਜਾਰਃ ਕਨੀਨ ਇਵ ਚਕ੍ਸ਼ਦਾਨ ऋਜ੍ਰਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼ਤਮੇਕਂ ਚ ਮੇषਾਨ੍
ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਬੁਲਾਇਆ, ਲਈ, ਭੇਡ-ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਰਦੋ!'; ਪ੍ਰੇਮੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ, ਸੌ ਤੇ ਇੱਕ ਭੇਡਾਂ ਨਾਲ।
ਮਹੀ ਵਾਮੂਤਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਯੋਭੂਰੁਤ ਸ੍ਰਾਮਂ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਸਂ ਰਿਣੀਥਃ । ਅਥਾ ਯੁਵਾਮਿਦਹ੍ਵਯਤ੍ਪੁਰਂਧਿਰਾਗਚ੍ਛਤਂ ਸੀਂ ਵृषਣਾਵਵੋਭਿਃ
ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਫਿਰ, ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਓ ਤਾਕਤਵਰ ਅਸ਼ਵਿਨੋ—ਉਸਦੇ ਪਾਸ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਲੈ ਕੇ ਆਓ।
ਅਧੇਨੁਂ ਦਸ੍ਰਾ ਸ੍ਤਰ੍ਯਂ ਵਿषਕ੍ਤਾਮਪਿਨ੍ਵਤਂ ਸ਼ਯਵੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਾਮ੍ । ਯੁਵਂ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਵਿਮਦਾਯ ਜਾਯਾਂ ਨ੍ਯੂਹਥੁਃ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋषਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਉਹ ਗਾਂ ਜੋ ਭਟਕ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਖੋ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਿਮਦਾ ਦੇ ਪਾਸ ਲਿਆਏ।
ਯਵਂ ਵृਕੇਣਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਪਨ੍ਤੇषਂ ਦੁਹਨ੍ਤਾ ਮਨੁषਾਯ ਦਸ੍ਰਾ । ਅਭਿ ਦਸ੍ਯੁਂ ਬਕੁਰੇਣਾ ਧਮਨ੍ਤੋਰੁ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਥੁਰਾਰ੍ਯਾਯ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਭੇੜੀ ਨਾਲ ਜੌ ਪੀਸਿਆ; ਤੁਸੀਂ, ਅਦਭੁਤ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਬਕੁਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਸਯੂ ਉੱਤੇ ਗਰਜਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਆਰੀਆਂ ਲਈ ਚੌੜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
* ਆਥਰ੍ਵਣਾਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਧੀਚੇऽਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੈਰਯਤਮ੍ । ਸ ਵਾਂ ਮਧੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਦृਤਾਯਨ੍ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਂ ਯਦ੍ਦਸ੍ਰਾਵਪਿਕਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਾਮ੍
ਅਥਰਵਣ ਦਧੀਚ ਲਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੜ ਜੋੜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਅਦਭੁਤ, ਆਪਣਾ ਮਿੱਠਾ ਭੇਤ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਸਦਾ ਕਵੀ ਸੁਮਤਿਮਾ ਚਕੇ ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਿਯੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪ੍ਰਾਵਤਂ ਮੇ । ਅਸ੍ਮੇ ਰਯਿਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਬृਹਨ੍ਤਮਪਤ੍ਯਸਾਚਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਂ ਰਰਾਥਾਮ੍
ਸਿਆਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਰਿਹਾ; ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਸਾਨੂੰ, ਨਾਸਤਿਆ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਨ, ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ, ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਹਿਰਣ੍ਯਹਸ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਰਾਣਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਰਾ ਵਧ੍ਰਿਮਤ੍ਯਾ ਅਦਤ੍ਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਧਾ ਹ ਸ਼੍ਯਾਵਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਿਕਸ੍ਤਮੁਜ੍ਜੀਵਸ ਐਰਯਤਂ ਸੁਦਾਨੂ
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਵਧ੍ਰਿਮਤੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਓ ਪੁਰਖੋ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਲਾ ਤੇ ਵਿਅੰਗ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਓ ਦਿਆਲੂ।
ਏਤਾਨਿ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਣ੍ਯਾਯਵੋऽਵੋਚਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਵृषਣਾ ਯੁਵਭ੍ਯਾਂ ਸੁਵੀਰਾਸੋ ਵਿਦਥਮਾ ਵਦੇਮ
ਇਹ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮ ਹਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੇ। ਅਸੀਂ, ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗੱਲ ਕਰੀਏ।
ਆ ਵਾਂ ਰਥੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸ਼੍ਯੇਨਪਤ੍ਵਾ ਸੁਮृਲ਼ੀਕਃ ਸ੍ਵਵਾਁ ਯਾਤ੍ਵਰ੍ਵਾਙ੍ । ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨਸੋ ਜਵੀਯਾਨ੍ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੋ ਵृषਣਾ ਵਾਤਰਂਹਾਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਦਇਆਲੂ, ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਥੇ ਆਵੇ—ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਤਿੰਨ ਜੋੜਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ।
ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵृਤਾ ਰਥੇਨ ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰੇਣ ਸੁਵृਤਾ ਯਾਤਮਰ੍ਵਾਕ੍ । ਪਿਨ੍ਵਤਂ ਗਾ ਜਿਨ੍ਵਤਮਰ੍ਵਤੋ ਨੋ ਵਰ੍ਧਯਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵੀਰਮਸ੍ਮੇ
ਤਿੰਨ ਜੋੜਾ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਚੱਕੀ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਨੇੜੇ ਆਓ। ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿਵਾਓ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਓ, ਅਤੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੇ ਹੀਰੋ ਨੂੰ ਵਧਾਓ।
ਪ੍ਰਵਦ੍ਯਾਮਨਾ ਸੁਵृਤਾ ਰਥੇਨ ਦਸ੍ਰਾਵਿਮਂ ਸ਼ृਣੁਤਂ ਸ਼੍ਲੋਕਮਦ੍ਰੇਃ । ਕਿਮਙ੍ਗ ਵਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰ੍ਤਿਂ ਗਮਿष੍ਠਾਹੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪੁਰਾਜਾਃ
ਚੰਗੀ ਚੱਕੀ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਅਦਭੁਤ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਇਸ ਗਾਇਕ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੀ ਗੀਤ ਸੁਣੋ। ਕੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਕਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਰਾਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ?
ਆ ਵਾਂ ਸ਼੍ਯੇਨਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਹਨ੍ਤੁ ਰਥੇ ਯੁਕ੍ਤਾਸ ਆਸ਼ਵਃ ਪਤਂਗਾਃ । ਯੇ ਅਪ੍ਤੁਰੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸੋ ਨ ਗृਧ੍ਰਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਹਨ੍ਤਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਜ਼, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ ਉਡਣ ਵਾਲੇ, ਪੰਖੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ ਅਕਲਾਣੇ, ਅਸਮਾਨੀ, ਗਿੱਧ ਵਾਂਗ, ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਲਈ ਲਿਆਉਣ।
ਆ ਵਾਂ ਰਥਂ ਯੁਵਤਿਸ੍ਤਿष੍ਠਦਤ੍ਰ ਜੁष੍ਟ੍ਵੀ ਨਰਾ ਦੁਹਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ । ਪਰਿ ਵਾਮਸ਼੍ਵਾ ਵਪੁषਃ ਪਤਂਗਾ ਵਯੋ ਵਹਨ੍ਤ੍ਵਰੁषਾ ਅਭੀਕੇ
ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਖੜਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਹਣੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਸੋਹਣੇ, ਪੰਖੀ ਘੋੜੇ, ਲਾਲ ਪੰਖੀ ਪੰਛੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ।
ਉਦ੍ਵਨ੍ਦਨਮੈਰਤਂ ਦਂਸਨਾਭਿਰੁਦ੍ਰੇਭਂ ਦਸ੍ਰਾ ਵृषਣਾ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਨਿष੍ਟੌਗ੍ਰ੍ਯਂ ਪਾਰਯਥਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ਪੁਨਸ਼੍ਚ੍ਯਵਾਨਂ ਚਕ੍ਰਥੁਰ੍ਯੁਵਾਨਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠਾਇਆ, ਅਦਭੁਤ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਤੁਸੀਂ ਤੌਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਲਿਆਏ, ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਵਮਤ੍ਰਯੇऽਵਨੀਤਾਯ ਤਪ੍ਤਮੂਰ੍ਜਮੋਮਾਨਮਸ਼੍ਵਿਨਾਵਧਤ੍ਤਮ੍ । ਯੁਵਂ ਕਣ੍ਵਾਯਾਪਿਰਿਪ੍ਤਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਧਤ੍ਤਂ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਜੁਜੁषਾਣਾ
ਤੁਸੀਂ ਅਤ੍ਰਈ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਆਹਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ। ਤੁਸੀਂ ਕਣਵਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ, ਮੁੜ ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ।
ਯੁਵਂ ਧੇਨੁਂ ਸ਼ਯਵੇ ਨਾਧਿਤਾਯਾਪਿਨ੍ਵਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ । ਅਮੁਞ੍ਚਤਂ ਵਰ੍ਤਿਕਾਮਂਹਸੋ ਨਿਃ ਪ੍ਰਤਿ ਜਙ੍ਘਾਂ ਵਿਸ਼੍ਪਲਾਯਾ ਅਧਤ੍ਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲੋੜਵੰਦ ਸ਼ਯੂ ਲਈ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਵਰਤਿਕਾ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਲਈ ਲੱਤ ਮੁੜ ਜੋੜੀ।