ਇਲ਼ਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਮਹੀ ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ਮਯੋਭੁਵਃ । ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੀਦਨ੍ਤ੍ਵਸ੍ਰਿਧਃ
ਇਲਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਮਹੀ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਇਆਵਾਨ ਦੇਵੀਆਂ — ਸਾਡੀ ਵਿਛਾਈ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆ ਬੈਠਣ।
ਇਹ ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਮਗ੍ਰਿਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮੁਪ ਹ੍ਵਯੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਮਸ੍ਤੁ ਕੇਵਲਃ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਅਵ ਸृਜਾ ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਦੇਵ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵਿਃ । ਪ੍ਰ ਦਾਤੁਰਸ੍ਤੁ ਚੇਤਨਮ੍
ਹੇ ਵਣਸਪਤੀ ਦੇ ਰੱਬ, ਰੱਬਾਂ ਲਈ ਹਵਨ ਛੱਡ ਦੇ; ਦਾਤਾ ਦੀ ਨੀਅਤ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਜ੍ਞਂ ਕृਣੋਤਨੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਯਜ੍ਵਨੋ ਗृਹੇ । ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਁ ਉਪ ਹ੍ਵਯੇ
ਸੁਆਹਾ ਦੇ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰੋ, ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ; ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਰੱਬਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਐਭਿਰਗ੍ਨੇ ਦੁਵੋ ਗਿਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਚ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਰੱਬਾਂ ਸਮੇਤ ਸੋਮ ਪੀਣ ਆ; ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਭੋਗ ਮਾਣ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਕਣ੍ਵਾ ਅਹੂषਤ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰ ਤੇ ਧਿਯਃ । ਦੇਵੇਭਿਰਗ੍ਨ ਆ ਗਹਿ
ਕਣਵਾ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਹੈ; ਸਿਆਣੇ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਰੱਬਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਮਿਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਂ ਪੂषਣਂ ਭਗਮ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ਮਾਰੁਤਂ ਗਣਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਗਨਿ, ਪੂਸ਼ਣ, ਭਗ, ਆਦਿਤਿਆ ਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਭ੍ਰਿਯਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵੋ ਮਤ੍ਸਰਾ ਮਾਦਯਿष੍ਣਵਃ । ਦ੍ਰਪ੍ਸਾ ਮਧ੍ਵਸ਼੍ਚਮੂषਦਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਠੜੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸੋਮ ਰਸ ਲਿਜਾਏ ਜਾਣ; ਚਮਕਦੇ ਮਧੁਰ ਰਸ, ਜੋ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹਨ।
ਈਲ਼ਤੇ ਤ੍ਵਾਮਵਸ੍ਯਵਃ ਕਣ੍ਵਾਸੋ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ । ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਅਰਂਕृਤਃ
ਕਣਵਾ ਲੋਕ, ਜੋ ਮਦਦ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਈ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਹਵਨ ਸਮੇਤ, ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਘृਤਪृष੍ਠਾ ਮਨੋਯੁਜੋ ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਵਹਨ੍ਤਿ ਵਹ੍ਨਯਃ । ਆ ਦੇਵਾਨ੍ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਜੋ ਅੱਗਾਂ ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਘੀ ਲਾ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਰੱਬੋ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲੈ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ਯਜਤ੍ਰਾਁ ऋਤਾਵृਧੋऽਗ੍ਨੇ ਪਤ੍ਨੀਵਤਸ੍ਕृਧਿ । ਮਧ੍ਵਃ ਸੁਜਿਹ੍ਵ ਪਾਯਯ
ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਜੀਵਣ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਵਨ ਕਰਣ; ਉਹ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਣ।
ਯੇ ਯਜਤ੍ਰਾ ਯ ਈਡ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਤੇ ਪਿਬਨ੍ਤੁ ਜਿਹ੍ਵਯਾ । ਮਧੋਰਗ੍ਨੇ ਵषਟ੍ਕृਤਿ
ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਨ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਣ।
ਆਕੀਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰੋਚਨਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਁ ਉषਰ੍ਬੁਧਃ । ਵਿਪ੍ਰੋ ਹੋਤੇਹ ਵਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਪੁਜਾਰੀ ਸਵੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰੱਬਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੱਦ ਲਵੇਗਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਃ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧ੍ਵਗ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਾਯੁਨਾ । ਪਿਬਾ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਮਭਿਃ
ਸਾਰੇ ਰੱਬਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਸਮੇਤ ਸੋਮ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀ; ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੀ।
ਤ੍ਵਂ ਹੋਤਾ ਮਨੁਰ੍ਹਿਤੋऽਗ੍ਨੇ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਸੀਦਸਿ । ਸੇਮਂ ਨੋ ਅਧ੍ਵਰਂ ਯਜ
ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਮਨੂ ਵਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਤਾਰ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਯਜਨ ਕਰ।
ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹ੍ਯਰੁषੀ ਰਥੇ ਹਰਿਤੋ ਦੇਵ ਰੋਹਿਤਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਦੇਵਾਁ ਇਹਾ ਵਹ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਦੋ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਪਿਬ ऋਤੁਨਾ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦਵਃ । ਮਤ੍ਸਰਾਸਸ੍ਤਦੋਕਸਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਮ ਪੀ; ਉਹ ਬੂੰਦਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ।
ਮਰੁਤਃ ਪਿਬਤ ऋਤੁਨਾ ਪੋਤ੍ਰਾਦ੍ਯਜ੍ਞਂ ਪੁਨੀਤਨ । ਯੂਯਂ ਹਿ ष੍ਠਾ ਸੁਦਾਨਵਃ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਓ; ਪੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਯਜਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਚਮੁਚ ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ ਹੋ।
ਅਭਿ ਯਜ੍ਞਂ ਗृਣੀਹਿ ਨੋ ਗ੍ਨਾਵੋ ਨੇष੍ਟਃ ਪਿਬ ऋਤੁਨਾ । ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਰਤ੍ਨਧਾ ਅਸਿ
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ; ਹੇ ਨੇਸ਼ਟਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਰਤਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵਾਁ ਇਹਾ ਵਹ ਸਾਦਯਾ ਯੋਨਿषੁ ਤ੍ਰਿषੁ । ਪਰਿ ਭੂष ਪਿਬ ऋਤੁਨਾ
ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ; ਸਭ ਪਾਸੇ ਸਜਾ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਧਸਃ ਪਿਬਾ ਸੋਮਮृਤੂਁਰਨੁ । ਤਵੇਦ੍ਧਿ ਸਖ੍ਯਮਸ੍ਤृਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦਾਤ ਲਈ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਮ ਪੀ; ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਅਟੁੱਟ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਧृਤਵ੍ਰਤ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣ ਦੂਲ਼ਭਮ੍ । ऋਤੁਨਾ ਯਜ੍ਞਮਾਸ਼ਾਥੇ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁਨਰ ਨਾਲ, ਔਖਾ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਯਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾ ਦ੍ਰਵਿਣਸੋ ਗ੍ਰਾਵਹਸ੍ਤਾਸੋ ਅਧ੍ਵਰੇ । ਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੇਵਮੀਲ਼ਤੇ
ਦਾਤਾ, ਧਨਵਾਨ, ਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਫੜ ਕੇ, ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾ ਦਦਾਤੁ ਨੋ ਵਸੂਨਿ ਯਾਨਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਿਰੇ । ਦੇਵੇषੁ ਤਾ ਵਨਾਮਹੇ
ਦਾਤਾ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇਵੇ ਜੋ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾਃ ਪਿਪੀषਤਿ ਜੁਹੋਤ ਪ੍ਰ ਚ ਤਿष੍ਠਤ । ਨੇष੍ਟ੍ਰਾਦृਤੁਭਿਰਿष੍ਯਤ
ਦਾਤਾ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਰਪਣ ਕਰੋ ਤੇ ਅੱਗੇ ਆਓ; ਨੇਸ਼ਟਰ ਤੋਂ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਮਿਲੇ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁਰੀਯਮृਤੁਭਿਰ੍ਦ੍ਰਵਿਣੋਦੋ ਯਜਾਮਹੇ । ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਨੋ ਦਦਿਰ੍ਭਵ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਚੌਥੀ ਵਾਰੀ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ, ਤਦ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪਿਬਤਂ ਮਧੁ ਦੀਦ੍ਯਗ੍ਨੀ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਾ । ऋਤੁਨਾ ਯਜ੍ਞਵਾਹਸਾ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਪੀਓ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਚਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਵਾਹਕ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯੇਨ ਸਨ੍ਤ੍ਯ ऋਤੁਨਾ ਯਜ੍ਞਨੀਰਸਿ । ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵਯਤੇ ਯਜ
ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ; ਭਗਤ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਹਨ੍ਤੁ ਹਰਯੋ ਵृषਣਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਸੂਰਚਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਉਣ; ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ।
ਇਮਾ ਧਾਨਾ ਘृਤਸ੍ਨੁਵੋ ਹਰੀ ਇਹੋਪ ਵਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੁਖਤਮੇ ਰਥੇ
ਇਹ ਦੋ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ, ਇੱਥੇ ਆਉਣ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ।