ਰਯਿꣳ ਸੁਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰꣳ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯਮ੍ ਆਯੁਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯꣳ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਹਨ੍ਤਾ । ਆ ਜਹ੍ਨਾਵੀꣳ ਸਮਨਸੋਪ ਵਾਜੈਸ੍ ਤ੍ਰਿਰ੍ ਅਹ੍ਨੋ ਭਾਗꣳ ਦਧਤੀਮ੍ ਅਯਾਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਕੋ, ਦੌਲਤ, ਚੰਗੀ ਹਕੂਮਤ, ਪੁੱਤਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਬਲ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਜਹਨਵੀ ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਮਨ ਨਾਲ ਆਏ, ਇਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦਿਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਿਵਿष੍ਟꣳ ਜਾਹੁषꣳ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸੀꣳ ਸੁਗੇਭਿਰ੍ ਨਕ੍ਤਮ੍ ਊਹਥੂ ਰਜੋਭਿਃ । ਵਿਭਿਨ੍ਦੁਨਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਰਥੇਨ ਵਿ ਪਰ੍ਵਤਾꣳ ਅਜਰਯੂ ਅਯਾਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਕੋ, ਜਾਹੁਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੰਘਾ ਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਅਟੱਲ ਪਹਾੜ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ।
ਏਕਸ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤੋਰ੍ ਆਵਤꣳ ਰਣਾਯ ਵਸ਼ਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਨਯੇ ਸਹਸ੍ਰਾ । ਨਿਰ੍ ਅਹਤꣳ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਾ ਪृਥੁਸ਼੍ਰਵਸੋ ਵृषਣਾਵ੍ ਅਰਾਤੀਃ
ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੌਲਤਾਂ ਲਿਆ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ ਆਰ੍ਚਤ੍ਕਸ੍ਯਾਵਤਾਦ੍ ਆ ਨੀਚਾਦ੍ ਉਚ੍ਚਾ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਪਾਤਵੇ ਵਾਃ । ਸ਼ਯਵੇ ਚਿਨ੍ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ ਜਸੁਰਯੇ ਸ੍ਤਰ੍ਯਮ੍ ਪਿਪ੍ਯਥੁਰ੍ ਗਾਮ੍
ਇੱਕ ਤੀਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਵੀ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਦਦ ਲਈ ਆਏ। ਚਾਹੇ ਥੱਲੇ ਤੋਂ ਜਾਂ ਉੱਤੇ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਨੌਜਵਾਨ ਲੰਮੇ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਵਸ੍ਯਤੇ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕृष੍ਣਿਯਾਯ ऋਜੂਯਤੇ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਪਸ਼ੁꣳ ਨ ਨष੍ਟਮ੍ ਇਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਵਿष੍ਣਾਪ੍ਵꣳ ਦਦਥੁਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਯ
ਜੋ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੇਹੜਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੁਣਦੇ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਪਸ਼ੂ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੂੰ ਹਰ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਦਸ਼ ਰਾਤ੍ਰੀਰ੍ ਅਸ਼ਿਵੇਨਾ ਨਵ ਦ੍ਯੂਨ੍ ਅਵਨਦ੍ਧꣳ ਸ਼੍ਨਥਿਤਮ੍ ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਅ੧ਨ੍ਤਃ । ਵਿਪ੍ਰੁਤꣳ ਰੇਭਮ੍ ਉਦਨਿ ਪ੍ਰਵृਕ੍ਤਮ੍ ਉਨ੍ ਨਿਨ੍ਯਥੁਃ ਸੋਮਮ੍ ਇਵ ਸ੍ਰੁਵੇਣ
ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਨੌ ਦਿਨ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਤੇ ਜਕੜਿਆ ਹੋਇਆ ਰੇਭਾ, ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਮ ਵਾਂਗ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਚ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰ ਵਾꣳ ਦꣳਸਾꣳਸ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵ੍ ਅਵੋਚਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਪਤਿਃ ਸ੍ਯਾꣳ ਸੁਗਵਃ ਸੁਵੀਰਃ । ਉਤ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨ੍ ਅਸ਼੍ਨੁਵਨ੍ ਦੀਰ੍ਘਮ੍ ਆਯੁਰ੍ ਅਸ੍ਤਮ੍ ਇਵੇਜ੍ ਜਰਿਮਾਣꣳ ਜਗਮ੍ਯਾਮ੍
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੋੜੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਚੰਭੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਔਲਾਦ ਤੇ ਚੰਗਾ ਧਨ ਮਿਲੇ, ਮੈਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਖ ਕੇ ਤੇ ਖਾ ਕੇ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਜਿਊਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸ਼ਾਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਵੇਂ ਹੀ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਂ।
ਮਧ੍ਵਃ ਸੋਮਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਦਾਯ ਪ੍ਰਤ੍ਨੋ ਹੋਤਾ ਵਿਵਾਸਤੇ ਵਾਮ੍ । ਬਰ੍ਹਿष੍ਮਤੀ ਰਾਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਰਿਤਾ ਗੀਰਿषਾ ਯਾਤਂ ਨਾਸਤ੍ਯੋਪ ਵਾਜੈਃ
ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਪੁਰਾਣਾ ਯਜਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਖ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ—ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਓ।
ਯੋ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਨਸੋ ਜਵੀਯਾਨ੍ਰਥਃ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵੋ ਵਿਸ਼ ਆਜਿਗਾਤਿ । ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਥਃ ਸੁਕृਤੋ ਦੁਰੋਣਂ ਤੇਨ ਨਰਾ ਵਰ੍ਤਿਰਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਯਾਤਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ—ਉਹੀ ਰਸਤਾ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦਿਓ।
ऋषਿਂ ਨਰਾਵਂਹਸਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਮृਬੀਸਾਦਤ੍ਰਿਂ ਮੁਞ੍ਚਥੋ ਗਣੇਨ । ਮਿਨਨ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯੋਰਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਮਾਯਾ ਅਨੁਪੂਰ੍ਵਂ ਵृषਣਾ ਚੋਦਯਨ੍ਤਾ
ਤੁਸੀਂ, ਮਰਦੋ, ਪੰਜਜਨ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਅਤਰੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਛੁਡਾਇਆ; ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਅਸ਼੍ਵਂ ਨ ਗੂਲ਼੍ਹਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦੁਰੇਵੈਰृषਿਂ ਨਰਾ ਵृषਣਾ ਰੇਭਮਪ੍ਸੁ । ਸਂ ਤਂ ਰਿਣੀਥੋ ਵਿਪ੍ਰੁਤਂ ਦਂਸੋਭਿਰ੍ਨ ਵਾਂ ਜੂਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਕृਤਾਨਿ
ਜਿਵੇਂ ਦੂਰ ਲੁਕਿਆ ਘੋੜਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਰੇਭਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਤੁਸੀਂ, ਸਮਝਦਾਰੋ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ—ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕੀਤੀਆਂ ਕਦੋਂ ਵੀ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।
ਸੁषੁਪ੍ਵਾਂਸਂ ਨ ਨਿਰृਤੇਰੁਪਸ੍ਥੇ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨ ਦਸ੍ਰਾ ਤਮਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਮ੍ । ਸ਼ੁਭੇ ਰੁਕ੍ਮਂ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਨਿਖਾਤਮੁਦੂਪਥੁਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਨ੍ਦਨਾਯ
ਜੋ ਨਾਸ ਦੇ ਪੱਲੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵਾਂਗ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਖਾਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਬਾਹਰ ਲਿਆ।
ਤਦ੍ਵਾਂ ਨਰਾ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਪਜ੍ਰਿਯੇਣ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਪਰਿਜ੍ਮਨ੍ । ਸ਼ਫਾਦਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨੋ ਜਨਾਯ ਸ਼ਤਂ ਕੁਮ੍ਭਾਁ ਅਸਿਞ੍ਚਤਂ ਮਧੂਨਾਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਕੰਮ, ਮਰਦੋ, ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਪਜਰੀਆ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਨਾਸਤਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੇ ਖੁਰ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੌ ਮੱਧੂ ਦੇ ਘੜੇ ਵਗਾਏ।
ਯੁਵਂ ਨਰਾ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕृष੍ਣਿਯਾਯ ਵਿष੍ਣਾਪ੍ਵਂ ਦਦਥੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਯ । ਘੋषਾਯੈ ਚਿਤ੍ਪਿਤृषਦੇ ਦੁਰੋਣੇ ਪਤਿਂ ਜੂਰ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਦਤ੍ਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਮਰਦੋ, ਵਿਸ਼ਣਾਪਵ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ; ਘੋਸ਼ਾ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦਿੱਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ।
ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਯਾਵਾਯ ਰੁਸ਼ਤੀਮਦਤ੍ਤਂ ਮਹਃ ਕ੍ਸ਼ੋਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਕਣ੍ਵਾਯ । ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵृषਣਾ ਕृਤਂ ਵਾਂ ਯਨ੍ਨਾਰ੍षਦਾਯ ਸ਼੍ਰਵੋ ਅਧ੍ਯਧਤ੍ਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਆਵਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਤੇ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੈ—ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਨਾਰਸ਼ਦਾ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਰੂ ਵਰ੍ਪਾਂਸ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਧਾਨਾ ਨਿ ਪੇਦਵ ਊਹਥੁਰਾਸ਼ੁਮਸ਼੍ਵਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਸਾਂ ਵਾਜਿਨਮਪ੍ਰਤੀਤਮਹਿਹਨਂ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਂ ਤਰੁਤ੍ਰਮ੍
ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਤੁਸੀਂ ਪੇਦੂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜੈਤੂ, ਸੱਪ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜਾ ਲਿਆ।
ਏਤਾਨਿ ਵਾਂ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾ ਸੁਦਾਨੂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਙ੍ਗੂषਂ ਸਦਨਂ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਯਦ੍ਵਾਂ ਪਜ੍ਰਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹਵਨ੍ਤੇ ਯਾਤਮਿषਾ ਚ ਵਿਦੁषੇ ਚ ਵਾਜਮ੍
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਦਿਆਲੂ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਗੀਤ, ਸਤਿ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਥਾਂ ਹਨ; ਜਦ ਪਜਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਰੋਟੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਆਓ।
ਸੂਨੋਰ੍ਮਾਨੇਨਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗृਣਾਨਾ ਵਾਜਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭੁਰਣਾ ਰਦਨ੍ਤਾ । ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਾਵृਧਾਨਾ ਸਂ ਵਿਸ਼੍ਪਲਾਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾਰਿਣੀਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਤਿ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਾਇਆ।
ਕੁਹ ਯਾਨ੍ਤਾ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਵੋ ਨਪਾਤਾ ਵृषਣਾ ਸ਼ਯੁਤ੍ਰਾ । ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਕਲਸ਼ਂ ਨਿਖਾਤਮੁਦੂਪਥੁਰ੍ਦਸ਼ਮੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਹਨ੍
ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰੋ, ਵਡਿਆਈ ਯੋਗ, ਤੇਜ਼? ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਾਂਗ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਦਸਵਾਂ ਲਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਉਸ ਦਿਨ।
ਯੁਵਂ ਚ੍ਯਵਾਨਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਜਰਨ੍ਤਂ ਪੁਨਰ੍ਯੁਵਾਨਂ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਯੁਵੋ ਰਥਂ ਦੁਹਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਹ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵृਣੀਤ
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਚਯਵਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕੀਤਾ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਨਾਸਤਿਆ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ।
ਯੁਵਂ ਤੁਗ੍ਰਾਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਭਿਰੇਵੈਃ ਪੁਨਰ੍ਮਨ੍ਯਾਵਭਵਤਂ ਯੁਵਾਨਾ । ਯੁਵਂ ਭੁਜ੍ਯੁਮਰ੍ਣਸੋ ਨਿਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ਵਿਭਿਰੂਹਥੁਰृਜ੍ਰੇਭਿਰਸ਼੍ਵੈਃ
ਤੁਸੀਂ, ਤੁਗਰਾ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕੀਤਾ; ਤੁਸੀਂ ਭੁਜਯੂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਿਆ।
ਅਜੋਹਵੀਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤੌਗ੍ਰ੍ਯੋ ਵਾਂ ਪ੍ਰੋਲ਼੍ਹਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮਵ੍ਯਥਿਰ੍ਜਗਨ੍ਵਾਨ੍ । ਨਿष੍ਟਮੂਹਥੁਃ ਸੁਯੁਜਾ ਰਥੇਨ ਮਨੋਜਵਸਾ ਵृषਣਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ
ਅਜਾ, ਤੁਗਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਬੁਲਾਇਆ ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਅਡੋਲ, ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੰਗਾ ਜੋੜੇ ਰਥ, ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲਿਆ।
ਅਜੋਹਵੀਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਰ੍ਤਿਕਾ ਵਾਮਾਸ੍ਨੋ ਯਤ੍ਸੀਮਮੁਞ੍ਚਤਂ ਵृਕਸ੍ਯ । ਵਿ ਜਯੁषਾ ਯਯਥੁਃ ਸਾਨ੍ਵਦ੍ਰੇਰ੍ਜਾਤਂ ਵਿष੍ਵਾਚੋ ਅਹਤਂ ਵਿषੇਣ
ਅਜਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਬੁਲਾਇਆ ਜਦ ਵੱਟੀ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਡੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਢਲਾਣ ਤੇ ਜਨਮੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਸ਼ਤਂ ਮੇषਾਨ੍ਵृਕ੍ਯੇ ਮਾਮਹਾਨਂ ਤਮਃ ਪ੍ਰਣੀਤਮਸ਼ਿਵੇਨ ਪਿਤ੍ਰਾ । ਆਕ੍ਸ਼ੀ ऋਜ੍ਰਾਸ਼੍ਵੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਧਤ੍ਤਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਨ੍ਧਾਯ ਚਕ੍ਰਥੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ੇ
ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਕਿਆ ਨੂੰ ਸੌ ਭੇਡਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਦਿਆਲੂ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ—ਅੰਨ੍ਹੇ ਲਈ ਚਾਨਣ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਨਮਨ੍ਧਾਯ ਭਰਮਹ੍ਵਯਤ੍ਸਾ ਵृਕੀਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵृषਣਾ ਨਰੇਤਿ । ਜਾਰਃ ਕਨੀਨ ਇਵ ਚਕ੍ਸ਼ਦਾਨ ऋਜ੍ਰਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼ਤਮੇਕਂ ਚ ਮੇषਾਨ੍
ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਜੋੜੇ, ਬੁਲਾਇਆ, ਲਈ, ਭੇਡ-ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਰਦੋ!'; ਪ੍ਰੇਮੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ, ਸੌ ਤੇ ਇੱਕ ਭੇਡਾਂ ਨਾਲ।
ਮਹੀ ਵਾਮੂਤਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਯੋਭੂਰੁਤ ਸ੍ਰਾਮਂ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਸਂ ਰਿਣੀਥਃ । ਅਥਾ ਯੁਵਾਮਿਦਹ੍ਵਯਤ੍ਪੁਰਂਧਿਰਾਗਚ੍ਛਤਂ ਸੀਂ ਵृषਣਾਵਵੋਭਿਃ
ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਫਿਰ, ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਓ ਤਾਕਤਵਰ ਅਸ਼ਵਿਨੋ—ਉਸਦੇ ਪਾਸ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਲੈ ਕੇ ਆਓ।
ਅਧੇਨੁਂ ਦਸ੍ਰਾ ਸ੍ਤਰ੍ਯਂ ਵਿषਕ੍ਤਾਮਪਿਨ੍ਵਤਂ ਸ਼ਯਵੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਾਮ੍ । ਯੁਵਂ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਵਿਮਦਾਯ ਜਾਯਾਂ ਨ੍ਯੂਹਥੁਃ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋषਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਉਹ ਗਾਂ ਜੋ ਭਟਕ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਖੋ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਿਮਦਾ ਦੇ ਪਾਸ ਲਿਆਏ।
ਯਵਂ ਵृਕੇਣਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਪਨ੍ਤੇषਂ ਦੁਹਨ੍ਤਾ ਮਨੁषਾਯ ਦਸ੍ਰਾ । ਅਭਿ ਦਸ੍ਯੁਂ ਬਕੁਰੇਣਾ ਧਮਨ੍ਤੋਰੁ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਥੁਰਾਰ੍ਯਾਯ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਭੇੜੀ ਨਾਲ ਜੌ ਪੀਸਿਆ; ਤੁਸੀਂ, ਅਦਭੁਤ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਬਕੁਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਸਯੂ ਉੱਤੇ ਗਰਜਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਆਰੀਆਂ ਲਈ ਚੌੜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
* ਆਥਰ੍ਵਣਾਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਧੀਚੇऽਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੈਰਯਤਮ੍ । ਸ ਵਾਂ ਮਧੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਦृਤਾਯਨ੍ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਂ ਯਦ੍ਦਸ੍ਰਾਵਪਿਕਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਾਮ੍
ਅਥਰਵਣ ਦਧੀਚ ਲਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੜ ਜੋੜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਅਦਭੁਤ, ਆਪਣਾ ਮਿੱਠਾ ਭੇਤ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਸਦਾ ਕਵੀ ਸੁਮਤਿਮਾ ਚਕੇ ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਿਯੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪ੍ਰਾਵਤਂ ਮੇ । ਅਸ੍ਮੇ ਰਯਿਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਬृਹਨ੍ਤਮਪਤ੍ਯਸਾਚਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਂ ਰਰਾਥਾਮ੍
ਸਿਆਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਰਿਹਾ; ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਸਾਨੂੰ, ਨਾਸਤਿਆ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਨ, ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ, ਬਖ਼ਸ਼ੋ।