ਇਦਂ ਪਿਤ੍ਰੇ ਮਰੁਤਾਮੁਚ੍ਯਤੇ ਵਚਃ ਸ੍ਵਾਦੋਃ ਸ੍ਵਾਦੀਯੋ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਵਰ੍ਧਨਮ੍ । ਰਾਸ੍ਵਾ ਚ ਨੋ ਅਮृਤ ਮਰ੍ਤਭੋਜਨਂ ਤ੍ਮਨੇ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਮृਲ਼
ਇਹ ਬਾਤ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਮਿੱਠੀ, ਰੁਦ੍ਰਾ ਲਈ ਵਧਾਵਾ। ਸਾਨੂੰ, ਅਮਰ, ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਲਈ ਮਿਹਰ ਕਰ।
ਮਾ ਨੋ ਮਹਾਨ੍ਤਮੁਤ ਮਾ ਨੋ ਅਰ੍ਭਕਂ ਮਾ ਨ ਉਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਮੁਤ ਮਾ ਨ ਉਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਮਾ ਨੋ ਵਧੀਃ ਪਿਤਰਂ ਮੋਤ ਮਾਤਰਂ ਮਾ ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਰੁਦ੍ਰ ਰੀਰਿषਃ
ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਸਾਡਾ ਛੋਟਾ; ਨਾ ਸਾਡਾ ਵਧ ਰਿਹਾ, ਨਾ ਪੂਰਾ ਵਧ ਚੁੱਕਾ। ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਨਾ ਮਾਰੇ; ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ।
ਮਾ ਨਸ੍ਤੋਕੇ ਤਨਯੇ ਮਾ ਨ ਆਯੌ ਮਾ ਨੋ ਗੋषੁ ਮਾ ਨੋ ਅਸ਼੍ਵੇषੁ ਰੀਰਿषਃ । ਵੀਰਾਨ੍ਮਾ ਨੋ ਰੁਦ੍ਰ ਭਾਮਿਤੋ ਵਧੀਰ੍ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤਃ ਸਦਮਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਸਾਡੇ ਵੰਸ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ; ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸਾਡੇ ਵਿਰਲੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇ; ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਪ ਤੇ ਸ੍ਤੋਮਾਨ੍ਪਸ਼ੁਪਾ ਇਵਾਕਰਂ ਰਾਸ੍ਵਾ ਪਿਤਰ੍ਮਰੁਤਾਂ ਸੁਮ੍ਨਮਸ੍ਮੇ । ਭਦ੍ਰਾ ਹਿ ਤੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਮृਲ਼ਯਤ੍ਤਮਾਥਾ ਵਯਮਵ ਇਤ੍ਤੇ ਵृਣੀਮਹੇ
ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂਪਾਲੀ ਆਪਣਾ ਜੱਥਾ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਲੈ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਦੇ। ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਭਾਗੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਆਰੇ ਤੇ ਗੋਘ੍ਨਮੁਤ ਪੂਰੁषਘ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ਯਦ੍ਵੀਰ ਸੁਮ੍ਨਮਸ੍ਮੇ ਤੇ ਅਸ੍ਤੁ । ਮृਲ਼ਾ ਚ ਨੋ ਅਧਿ ਚ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦੇਵਾਧਾ ਚ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਾਃ
ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰ ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲ, ਦੇਵਤਾ; ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰ।
ਅਵੋਚਾਮ ਨਮੋ ਅਸ੍ਮਾ ਅਵਸ੍ਯਵਃ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨੋ ਹਵਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੋਲਿਆ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਹੈ; ਰੁਦ੍ਰਾ, ਮਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਣ, ਨਾ ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਆਸਮਾਨ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਮੁਦਗਾਦਨੀਕਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਃ । ਆਪ੍ਰਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯ ਆਤ੍ਮਾ ਜਗਤਸ੍ਤਸ੍ਥੁषਸ਼੍ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ ਉਗਿਆ ਹੈ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਅੱਖ। ਇਹ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਭਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਹਿਲਦੇ ਤੇ ਖੜੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯੋ ਦੇਵੀਮੁषਸਂ ਰੋਚਮਾਨਾਂ ਮਰ੍ਯੋ ਨ ਯੋषਾਮਭ੍ਯੇਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ । ਯਤ੍ਰਾ ਨਰੋ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਯੁਗਾਨਿ ਵਿਤਨ੍ਵਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਭਦ੍ਰਾਯ ਭਦ੍ਰਮ੍
ਚਮਕਦਾ ਸੂਰਜ, ਉਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਪਿੱਛੋਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੁਆ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਲਈ।
ਭਦ੍ਰਾ ਅਸ਼੍ਵਾ ਹਰਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਰਾ ਏਤਗ੍ਵਾ ਅਨੁਮਾਦ੍ਯਾਸਃ । ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤੋ ਦਿਵ ਆ ਪृष੍ਠਮਸ੍ਥੁਃ ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਯਨ੍ਤਿ ਸਦ੍ਯਃ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚੰਗੇ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਤਨ੍ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਮਧ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤੋਰ੍ਵਿਤਤਂ ਸਂ ਜਭਾਰ । ਯਦੇਦਯੁਕ੍ਤ ਹਰਿਤਃ ਸਧਸ੍ਥਾਦਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰੀ ਵਾਸਸ੍ਤਨੁਤੇ ਸਿਮਸ੍ਮੈ
ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦਿਵਤਾ ਹੈ, ਇਹਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੱਧ ਵਿਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ ਉਸ ਲਈ ਆਪਣਾ ਕਪੜਾ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਭਿਚਕ੍ਸ਼ੇ ਸੂਰ੍ਯੋ ਰੂਪਂ ਕृਣੁਤੇ ਦ੍ਯੋਰੁਪਸ੍ਥੇ । ਅਨਨ੍ਤਮਨ੍ਯਦ੍ਰੁਸ਼ਦਸ੍ਯ ਪਾਜਃ ਕृष੍ਣਮਨ੍ਯਦ੍ਧਰਿਤਃ ਸਂ ਭਰਨ੍ਤਿ
ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ, ਸੂਰਜ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਕਤ ਅੰਤਹੀਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਕਾਲੀ; ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਦ੍ਯਾ ਦੇਵਾ ਉਦਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰਂਹਸਃ ਪਿਪृਤਾ ਨਿਰਵਦ੍ਯਾਤ੍ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਅੱਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ, ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਣ, ਨਾ ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਆਸਮਾਨ।
ਨਾਸਤ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਬਰ੍ਹਿਰਿਵ ਪ੍ਰ ਵृਞ੍ਜੇ ਸ੍ਤੋਮਾਁ ਇਯਰ੍ਮ੍ਯਭ੍ਰਿਯੇਵ ਵਾਤਃ । ਯਾਵਰ੍ਭਗਾਯ ਵਿਮਦਾਯ ਜਾਯਾਂ ਸੇਨਾਜੁਵਾ ਨ੍ਯੂਹਤੂ ਰਥੇਨ
ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਬਿਛਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਤਾ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਰਥ ਨਾਲ, ਬੱਚੇ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਪਤਨੀ ਲੈ ਆਏ।
ਵੀਲ਼ੁਪਤ੍ਮਭਿਰਾਸ਼ੁਹੇਮਭਿਰ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਾ ਜੂਤਿਭਿਃ ਸ਼ਾਸ਼ਦਾਨਾ । ਤਦ੍ਰਾਸਭੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਮਾਜਾ ਯਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਧਨੇ ਜਿਗਾਯ
ਤੇਜ਼ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਗਧੇ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।
ਤੁਗ੍ਰੋ ਹ ਭੁਜ੍ਯੁਮਸ਼੍ਵਿਨੋਦਮੇਘੇ ਰਯਿਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਮृਵਾਁ ਅਵਾਹਾਃ । ਤਮੂਹਥੁਰ੍ਨੌਭਿਰਾਤ੍ਮਨ੍ਵਤੀਭਿਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰੁਦ੍ਭਿਰਪੋਦਕਾਭਿਃ
ਤੁਗਰਾ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਪਸ੍ਤ੍ਰਿਰਹਾਤਿਵ੍ਰਜਦ੍ਭਿਰ੍ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਭੁਜ੍ਯੁਮੂਹਥੁਃ ਪਤਂਗੈਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧਨ੍ਵਨ੍ਨਾਰ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਰੇ ਤ੍ਰਿਭੀ ਰਥੈਃ ਸ਼ਤਪਦ੍ਭਿਃ षਲ਼ਸ਼੍ਵੈਃ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਉੱਡਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਪਾਰ, ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਤਿੰਨ ਰਥਾਂ, ਸੌ ਪਹੀਆਂ, ਛੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈ ਗਏ।
ਅਨਾਰਮ੍ਭਣੇ ਤਦਵੀਰਯੇਥਾਮਨਾਸ੍ਥਾਨੇ ਅਗ੍ਰਭਣੇ ਸਮੁਦ੍ਰੇ । ਯਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਊਹਥੁਰ੍ਭੁਜ੍ਯੁਮਸ੍ਤਂ ਸ਼ਤਾਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨਾਵਮਾਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਈ; ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ। ਜਦੋਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਉਹ ਸੌ ਚਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਨਾਵ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਦਥੁਃ ਸ਼੍ਵੇਤਮਸ਼੍ਵਮਘਾਸ਼੍ਵਾਯ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਿਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ । ਤਦ੍ਵਾਂ ਦਾਤ੍ਰਂ ਮਹਿ ਕੀਰ੍ਤੇਨ੍ਯਂ ਭੂਤ੍ਪੈਦ੍ਵੋ ਵਾਜੀ ਸਦਮਿਦ੍ਧਵ੍ਯੋ ਅਰ੍ਯਃ
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਸੁਖ ਲਈ। ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਦਾਨ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਵਾਜੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯੁਵꣳ ਨਰਾ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਪਜ੍ਰਿਯਾਯ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਤੇ ਅਰਦਤਮ੍ ਪੁਰꣳਧਿਮ੍ । ਕਾਰੋਤਰਾਚ੍ ਛਫਾਦ੍ ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵृष੍ਣਃ ਸ਼ਤꣳ ਕੁਮ੍ਭਾꣳ ਅਸਿਞ੍ਚਤꣳ ਸੁਰਾਯਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਪਜਰੀਆ ਅਤੇ ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਖੁਰ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੌ ਮਟਕੇ ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਵਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਹਿਮੇਨਾਗ੍ਨਿꣳ ਘ੍ਰꣳਸਮ੍ ਅਵਾਰਯੇਥਾਮ੍ ਪਿਤੁਮਤੀਮ੍ ਊਰ੍ਜਮ੍ ਅਸ੍ਮਾ ਅਧਤ੍ਤਮ੍ । ऋਬੀਸੇ ਅਤ੍ਰਿਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਨੀਤਮ੍ ਉਨ੍ ਨਿਨ੍ਯਥੁਃ ਸਰ੍ਵਗਣꣳ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ
ਠੰਢ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਨ ਖੁਰਾਕ ਦਿੱਤੀ। ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰੋ, ਲਾਚਾਰ ਅਤ੍ਰੀ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਾਵਤꣳ ਨਾਸਤ੍ਯਾਨੁਦੇਥਾਮ੍ ਉਚ੍ਚਾਬੁਧ੍ਨꣳ ਚਕ੍ਰਥੁਰ੍ ਜਿਹ੍ਮਬਾਰਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਨ੍ ਆਪੋ ਨ ਪਾਯਨਾਯ ਰਾਯੇ ਸਹਸ੍ਰਾਯ ਤृष੍ਯਤੇ ਗੋਤਮਸ੍ਯ
ਹੇ ਨਾਸਤਿਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਰਲੇ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਵਕਰੀ ਕੰਢ ਵਾਲਾ ਡੂੰਘਾ ਕੂਆਂ ਬਣਾਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਗੋਤਮ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੌਲਤ ਵਾਂਗ ਵਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਤਿਸ਼ਨਾ ਬੁਝ ਗਈ।
ਜੁਜੁਰੁषੋ ਨਾਸਤ੍ਯੋਤ ਵਵ੍ਰਿਮ੍ ਪ੍ਰਾਮੁਞ੍ਚਤꣳ ਦ੍ਰਾਪਿਮ੍ ਇਵ ਚ੍ਯਵਾਨਾਤ੍ । ਪ੍ਰਾਤਿਰਤꣳ ਜਹਿਤਸ੍ਯਾਯੁਰ੍ ਦਸ੍ਰਾਦ੍ ਇਤ੍ ਪਤਿਮ੍ ਅਕृਣੁਤꣳ ਕਨੀਨਾਮ੍
ਹੇ ਨਾਸਤਿਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੱਪੜਾ ਉਤਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਵੀ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ, ਹੇ ਅਚੰਭੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸਨੂੰ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ ਵਾꣳ ਨਰਾ ਸ਼ꣳਸ੍ਯꣳ ਰਾਧ੍ਯꣳ ਚਾਭਿष੍ਟਿਮਨ੍ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਰੂਥਮ੍ । ਯਦ੍ ਵਿਦ੍ਵਾꣳਸਾ ਨਿਧਿਮ੍ ਇਵਾਪਗੂਲ਼੍ਹਮ੍ ਉਦ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ ਊਪਥੁਰ੍ ਵਨ੍ਦਨਾਯ
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਤੇ ਮਨਪਸੰਦ ਦਾਤ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਕੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਘਾੜਿਆ ਜੋ ਪੂਜਾ ਲਈ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਤਦ੍ ਵਾꣳ ਨਰਾ ਸਨਯੇ ਦꣳਸ ਉਗ੍ਰਮ੍ ਆਵਿष੍ ਕृਣੋਮਿ ਤਨ੍ਯਤੁਰ੍ ਨ ਵृष੍ਟਿਮ੍ । ਦਧ੍ਯਙ੍ ਹ ਯਨ੍ ਮਧ੍ਵ੍ ਆਥਰ੍ਵਣੋ ਵਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣਾ ਪ੍ਰ ਯਦ੍ ਈਮ੍ ਉਵਾਚ
ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਧਿਅੰਗ ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਗਿਆਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ।
ਅਜੋਹਵੀਨ੍ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਕਰਾ ਵਾਮ੍ ਮਹੇ ਯਾਮਨ੍ ਪੁਰੁਭੁਜਾ ਪੁਰꣳਧਿਃ । ਸ਼੍ਰੁਤꣳ ਤਚ੍ ਛਾਸੁਰ੍ ਇਵ ਵਧ੍ਰਿਮਤ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯਹਸ੍ਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵ੍ ਅਦਤ੍ਤਮ੍
ਪੁਰਭੁਜਾ, ਜੋ ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਨਾਸਤੀਆਂ, ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ, ਵਧਰੀ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਹੱਥ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ।
ਆਸ੍ਨੋ ਵृਕਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਿਕਾਮ੍ ਅਭੀਕੇ ਯੁਵꣳ ਨਰਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾਮੁਮੁਕ੍ਤਮ੍ । ਉਤੋ ਕਵਿਮ੍ ਪੁਰੁਭੁਜਾ ਯੁਵꣳ ਹ ਕृਪਮਾਣਮ੍ ਅਕृਣੁਤꣳ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ੇ
ਤੁਸੀਂ, ਨਾਸਤੀਆਂ, ਬੈਠੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਭੇਡੀਆ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਛੁਡਾ ਲਿਆ। ਤੇ, ਪੁਰਭੁਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਸੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਤੀਖੀ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਰਿਤ੍ਰꣳ ਹਿ ਵੇਰ੍ ਇਵਾਚ੍ਛੇਦਿ ਪਰ੍ਣਮ੍ ਆਜਾ ਖੇਲਸ੍ਯ ਪਰਿਤਕ੍ਮ੍ਯਾਯਾਮ੍ । ਸਦ੍ਯੋ ਜਙ੍ਘਾਮ੍ ਆਯਸੀꣳ ਵਿਸ਼੍ਪਲਾਯੈ ਧਨੇ ਹਿਤੇ ਸਰ੍ਤਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯ੍ ਅਧਤ੍ਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਆਪਣਾ ਪਰ ਕੱਟ ਲੈਂਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਤ ਦੇ ਖੇਡ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਦੀ ਲੱਤ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਲੋਹੇ ਦੀ ਲੱਤ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦੌੜ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਸਕੇ।
ਸ਼ਤਮ੍ ਮੇषਾਨ੍ ਵृਕ੍ਯੇ ਚਕ੍ਸ਼ਦਾਨਮ੍ ऋਜ੍ਰਾਸ਼੍ਵꣳ ਤਮ੍ ਪਿਤਾਨ੍ਧꣳ ਚਕਾਰ । ਤਸ੍ਮਾ ਅਕ੍ਸ਼ੀ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ ਆਧਤ੍ਤꣳ ਦਸ੍ਰਾ ਭਿषਜਾਵ੍ ਅਨਰ੍ਵਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਅੰਨੇ ਰਿਜਰਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸੌ ਭੇੜਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਓ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਚੰਗੇ ਹਕੀਮ, ਉਸ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵੇਖ ਸਕੇ।
ਆ ਵਾꣳ ਰਥꣳ ਦੁਹਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ष੍ਮੇਵਾਤਿष੍ਠਦ੍ ਅਰ੍ਵਤਾ ਜਯਨ੍ਤੀ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਨ੍ਵ੍ ਅਮਨ੍ਯਨ੍ਤ ਹृਦ੍ਭਿਃ ਸਮ੍ ਉ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸਚੇਥੇ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਕੋ, ਉਹ ਕਾਰੀਗਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਘੋੜੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਨੋਂ ਮਨ ਉਸਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਕੋ, ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਬਣੇ।
ਯਦ੍ ਅਯਾਤꣳ ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਵਰ੍ਤਿਰ੍ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹਯਨ੍ਤਾ । ਰੇਵਦ੍ ਉਵਾਹ ਸਚਨੋ ਰਥੋ ਵਾꣳ ਵृषਭਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਿꣳਸ਼ੁਮਾਰਸ਼੍ ਚ ਯੁਕ੍ਤਾ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਕੋ, ਦਿਵੋਦਾਸ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਲਦ ਤੇ ਮੱਛੀ ਮਿਲ ਕੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲੈ ਆਇਆ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।