ਯਦਬ੍ਰਵਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਾਂ ਵृਣਾਨੋऽਯਂ ਸੋਮੋ ਅਸੁਰੈਰ੍ਨੋ ਵਿਹਵ੍ਯਃ । ਤਾਂ ਸਤ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਮਭ੍ਯਾ ਹਿ ਯਾਤਮਥਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਿਬਤਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਜਦ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਸੋਮਾ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸੱਤ ਲਈ ਹੈ।' ਉਸ ਸੱਚ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਆਓ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਤੇ ਪਾਨ ਪੀਓ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਮਦਥਃ ਸ੍ਵੇ ਦੁਰੋਣੇ ਯਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਰਾਜਨਿ ਵਾ ਯਜਤ੍ਰਾ । ਅਤਃ ਪਰਿ ਵृषਣਾਵਾ ਹਿ ਯਾਤਮਥਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਿਬਤਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਆਓ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਤੇ ਪਾਨ ਪੀਓ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਯਦੁषੁ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇषੁ ਯਦ੍ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁष੍ਵਨੁषੁ ਪੂਰੁषੁ ਸ੍ਥਃ । ਅਤਃ ਪਰਿ ਵृषਣਾਵਾ ਹਿ ਯਾਤਮਥਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਿਬਤਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਯਦੂ, ਤੁਰਵਸ਼, ਧ੍ਰੁਯੁ, ਅਨੁ ਜਾਂ ਪੂਰੂ ਵਿਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਆਓ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਤੇ ਪਾਨ ਪੀਓ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਵਮਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਮਧ੍ਯਮਸ੍ਯਾਂ ਪਰਮਸ੍ਯਾਮੁਤ ਸ੍ਥਃ । ਅਤਃ ਪਰਿ ਵृषਣਾਵਾ ਹਿ ਯਾਤਮਥਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਿਬਤਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਲੇ, ਵਿਚਲੇ ਜਾਂ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਆਓ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਤੇ ਪਾਨ ਪੀਓ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਪਰਮਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਮਧ੍ਯਮਸ੍ਯਾਮਵਮਸ੍ਯਾਮੁਤ ਸ੍ਥਃ । ਅਤਃ ਪਰਿ ਵृषਣਾਵਾ ਹਿ ਯਾਤਮਥਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਿਬਤਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਚੇ, ਵਿਚਲੇ ਜਾਂ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਆਓ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਤੇ ਪਾਨ ਪੀਓ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਦਿਵਿ ष੍ਠੋ ਯਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵੋषਧੀष੍ਵਪ੍ਸੁ । ਅਤਃ ਪਰਿ ਵृषਣਾਵਾ ਹਿ ਯਾਤਮਥਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਿਬਤਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਬੂਟੀਆਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਆਓ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਤੇ ਪਾਨ ਪੀਓ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਉਦਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਵਃ ਸ੍ਵਧਯਾ ਮਾਦਯੇਥੇ । ਅਤਃ ਪਰਿ ਵृषਣਾਵਾ ਹਿ ਯਾਤਮਥਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਿਬਤਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਆਓ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਤੇ ਪਾਨ ਪੀਓ।
ਏਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਪਪਿਵਾਂਸਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਂ ਜਯਤਂ ਧਨਾਨਿ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਤੇ ਪਾਨ ਪੀ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਜਿੱਤੋ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਣ।
ਵਿ ਹ੍ਯਖ੍ਯਂ ਮਨਸਾ ਵਸ੍ਯ ਇਚ੍ਛਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਜ੍ਞਾਸ ਉਤ ਵਾ ਸਜਾਤਾਨ੍ । ਨਾਨ੍ਯਾ ਯੁਵਤ੍ਪ੍ਰਮਤਿਰਸ੍ਤਿ ਮਹ੍ਯਂ ਸ ਵਾਂ ਧਿਯਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤੀਮਤਕ੍ਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਐਸੀ ਸੋਚ ਬਣਾਈ ਹੈ ਜੋ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਰਵਂ ਹਿ ਭੂਰਿਦਾਵਤ੍ਤਰਾ ਵਾਂ ਵਿਜਾਮਾਤੁਰੁਤ ਵਾ ਘਾ ਸ੍ਯਾਲਾਤ੍ । ਅਥਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤੀ ਯੁਵਭ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸ੍ਤੋਮਂ ਜਨਯਾਮਿ ਨਵ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਤੋਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ। ਇਸ ਲਈ, ਸੋਮਾ ਨਚੋੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਸਤਕਾਰ ਦਾ ਗੀਤ ਰਚਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ।
ਮਾ ਚ੍ਛੇਦ੍ਮ ਰਸ਼੍ਮੀਁਰਿਤਿ ਨਾਧਮਾਨਾਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤੀਰਨੁਯਚ੍ਛਮਾਨਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਭ੍ਯਾਂ ਕਂ ਵृषਣੋ ਮਦਨ੍ਤਿ ਤਾ ਹ੍ਯਦ੍ਰੀ ਧਿषਣਾਯਾ ਉਪਸ੍ਥੇ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਪਿਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਸੀ ਨਾ ਕੱਟੀਏ, ਨਾ ਹੀ ਘਟੇ ਹੋਏ ਬਣੀਏ। ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਵੱਡੇ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਪੱਥਰ ਤਾਂ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਵੇਦਿਕ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦੇਵੀ ਧਿषਣਾ ਮਦਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸੋਮਮੁਸ਼ਤੀ ਸੁਨੋਤਿ । ਤਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਭਦ੍ਰਹਸ੍ਤਾ ਸੁਪਾਣੀ ਆ ਧਾਵਤਂ ਮਧੁਨਾ ਪृਙ੍ਕ੍ਤਮਪ੍ਸੁ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਾਈ ਵੇਦਿਕ, ਜੋ ਮਦ ਦਾ ਲਾਲਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਨਚੋੜਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੰਗੀਆਂ ਹਥਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹਥੇਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੌੜ ਕੇ ਆਓ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਮਿਲਾ ਦਿਓ।
ਯੁਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਵਸੁਨੋ ਵਿਭਾਗੇ ਤਵਸ੍ਤਮਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਵ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇ । ਤਾਵਾਸਦ੍ਯਾ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਯਜ੍ਞੇ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰ ਚਰ੍षਣੀ ਮਾਦਯੇਥਾਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਧਨ ਦੇ ਵੰਡ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ। ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।
ਪ੍ਰ ਚਰ੍षਣਿਭ੍ਯਃ ਪृਤਨਾਹਵੇषੁ ਪ੍ਰ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਰਿਰਿਚਾਥੇ ਦਿਵਸ਼੍ਚ । ਪ੍ਰ ਸਿਨ੍ਧੁਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰ ਗਿਰਿਭ੍ਯੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਤ੍ਯਨ੍ਯਾ
ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਆ ਭਰਤਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੂ ਅਸ੍ਮਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਵਤਂ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਇਮੇ ਨੁ ਤੇ ਰਸ਼੍ਮਯਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯੇਭਿਃ ਸਪਿਤ੍ਵਂ ਪਿਤਰੋ ਨ ਆਸਨ੍
ਆਓ, ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਓ ਤੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਓ, ਹੇ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ; ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਕਿਰਣ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪੁਰਂਦਰਾ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤਂ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਾਸ੍ਮਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਵਤਂ ਭਰੇषੁ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਹੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਓ, ਹੇ ਵਜਰ ਹਥ ਵਾਲੇ; ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਤਤਂ ਮੇ ਅਪਸ੍ਤਦੁ ਤਾਯਤੇ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠਾ ਧੀਤਿਰੁਚਥਾਯ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਅਯਂ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਹ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਸ੍ਯ ਸਮੁ ਤृਪ੍ਣੁਤ ऋਭਵਃ
ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ ਸੋਚ ਭਜਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਹੇ ਰਿਭੂ, 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।
ਆਭੋਗਯਂ ਪ੍ਰ ਯਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤ ਐਤਨਾਪਾਕਾਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਚੋ ਮਮ ਕੇ ਚਿਦਾਪਯਃ । ਸੌਧਨ੍ਵਨਾਸਸ਼੍ਚਰਿਤਸ੍ਯ ਭੂਮਨਾਗਚ੍ਛਤ ਸਵਿਤੁਰ੍ਦਾਸ਼ੁषੋ ਗृਹਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਵਾਫ਼ਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਪਾਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸੁਧਨਵਨ ਦੇ ਰਿਭੂ, ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਆਓ।
ਤਤ੍ਸਵਿਤਾ ਵੋऽਮृਤਤ੍ਵਮਾਸੁਵਦਗੋਹ੍ਯਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰਵਯਨ੍ਤ ਐਤਨ । ਤ੍ਯਂ ਚਿਚ੍ਚਮਸਮਸੁਰਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮੇਕਂ ਸਨ੍ਤਮਕृਣੁਤਾ ਚਤੁਰ੍ਵਯਮ੍
ਸਾਵਿਤਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਏ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਕਟੋਰੀ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਸੀ।
ਵਿष੍ਟ੍ਵੀ ਸ਼ਮੀ ਤਰਣਿਤ੍ਵੇਨ ਵਾਘਤੋ ਮਰ੍ਤਾਸਃ ਸਨ੍ਤੋ ਅਮृਤਤ੍ਵਮਾਨਸ਼ੁਃ । ਸੌਧਨ੍ਵਨਾ ऋਭਵਃ ਸੂਰਚਕ੍ਸ਼ਸਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਸਮਪृਚ੍ਯਨ੍ਤ ਧੀਤਿਭਿਃ
ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਲਾਕੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਏ। ਸੁਧਨਵਨ ਦੇ ਰਿਭੂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛੇ ਗਏ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਿਵ ਵਿ ਮਮੁਸ੍ਤੇਜਨੇਨਁ ਏਕਂ ਪਾਤ੍ਰਮृਭਵੋ ਜੇਹਮਾਨਮ੍ । ਉਪਸ੍ਤੁਤਾ ਉਪਮਂ ਨਾਧਮਾਨਾ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਸ਼੍ਰਵ ਇਚ੍ਛਮਾਨਾਃ
ਖੇਤ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਮਾਪ ਲਿਆ। ਰਿਭੂ ਨੇ ਇੱਕ ਭਾਂਡਾ ਚਾਰ ਬਣਾਇਆ। ਆਦਰ ਪਾਇਆ, ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ, ਅਮਰਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਆ ਮਨੀषਾਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਨृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਰੁਚੇਵ ਘृਤਂ ਜੁਹਵਾਮ ਵਿਦ੍ਮਨਾ । ਤਰਣਿਤ੍ਵਾ ਯੇ ਪਿਤੁਰਸ੍ਯ ਸਸ਼੍ਚਿਰ ऋਭਵੋ ਵਾਜਮਰੁਹਨ੍ਦਿਵੋ ਰਜਃ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਵਿਚਾਰ, ਘੀ ਵਾਂਗ, ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੀਏ। ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਿਭੂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਤਾਕਤ ਦਾ ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ऋਭੁਰ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਵਸਾ ਨਵੀਯਾਨृਭੁਰ੍ਵਾਜੇਭਿਰ੍ਵਸੁਭਿਰ੍ਵਸੁਰ੍ਦਦਿਃ । ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਦੇਵਾ ਅਵਸਾਹਨਿ ਪ੍ਰਿਯੇऽਭਿ ਤਿष੍ਠੇਮ ਪृਤ੍ਸੁਤੀਰਸੁਨ੍ਵਤਾਮ੍
ਰਿਭੂ ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਹੈ; ਰਿਭੂ ਇਨਾਮਾਂ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਦਿਨ, ਸੋਮਾ ਨਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਢਿੱਡੇ ਰਹੀਏ।
ਨਿਸ਼੍ਚਰ੍ਮਣ ऋਭਵੋ ਗਾਮਪਿਂਸ਼ਤ ਸਂ ਵਤ੍ਸੇਨਾਸृਜਤਾ ਮਾਤਰਂ ਪੁਨਃ । ਸੌਧਨ੍ਵਨਾਸਃ ਸ੍ਵਪਸ੍ਯਯਾ ਨਰੋ ਜਿਵ੍ਰੀ ਯੁਵਾਨਾ ਪਿਤਰਾਕृਣੋਤਨ
ਰਿਭੂ ਨੇ ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਤੋਂ ਗਾਂ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੱਛੇ ਨਾਲ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਚਿਆ। ਸੁਧਨਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਜੇਭਿਰ੍ਨੋ ਵਾਜਸਾਤਾਵਵਿਡ੍ਢ੍ਯृਭੁਮਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਮਾ ਦਰ੍षਿ ਰਾਧਃ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ, ਹੇ ਰਿਭੂ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਅਸਧਾਰਣ ਦਾਤ ਦੇਖੀ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਤਕ੍ਸ਼ਨ੍ਰਥਂ ਸੁਵृਤਂ ਵਿਦ੍ਮਨਾਪਸਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਨ੍ਹਰੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਹਾ ਵृषਣ੍ਵਸੂ । ਤਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਾਮृਭਵੋ ਯੁਵਦ੍ਵਯਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵਤ੍ਸਾਯ ਮਾਤਰਂ ਸਚਾਭੁਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਰਥ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਾਹਣ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਘੋੜੇ ਬਣਾਏ। ਰਿਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨੀ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਵੱਛੇ ਲਈ ਮਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਣਾਇਆ।
ਆ ਨੋ ਯਜ੍ਞਾਯ ਤਕ੍ਸ਼ਤ ऋਭੁਮਦ੍ਵਯਃ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸੁਪ੍ਰਜਾਵਤੀਮਿषਮ੍ । ਯਥਾ ਕ੍ਸ਼ਯਾਮ ਸਰ੍ਵਵੀਰਯਾ ਵਿਸ਼ਾ ਤਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਧਾਸਥਾ ਸ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਲਈ, ਦੋ ਰਿਭੂ ਭਾਈਆਂ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ, ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਲਿਆਓ; ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਮਝ ਲਈ ਖੁਰਾਕ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤਾਕਤਵਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸ ਸਕੀਏ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਮੂਹ ਲਈ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜੋਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਆ ਤਕ੍ਸ਼ਤ ਸਾਤਿਮਸ੍ਮਭ੍ਯਮृਭਵਃ ਸਾਤਿਂ ਰਥਾਯ ਸਾਤਿਮਰ੍ਵਤੇ ਨਰਃ । ਸਾਤਿਂ ਨੋ ਜੈਤ੍ਰੀਂ ਸਂ ਮਹੇਤ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਜਾਮਿਮਜਾਮਿਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿਮ੍
ਹੇ ਰਿਭੂ ਭਾਈਓ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਬਣਾਓ—ਸਾਡੀ ਰਥ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਬਣਾਓ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਤਰੱਕੀ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਤੱਕ, ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਦਿਓ।
ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਹੁਵ ਊਤਯ ऋਭੂਨ੍ਵਾਜਾਨ੍ਮਰੁਤਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਉਭਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨੂਨਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤੇ ਨੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸਾਤਯੇ ਧਿਯੇ ਜਿषੇ
ਮੈਂ ਰਿਭੂਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਰਿਭੂ, ਵਾਜਾਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਦੇ ਆਨੰਦ ਲਈ। ਦੋਵੇਂ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿਓ।
ऋਭੁਰ੍ਭਰਾਯ ਸਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਤੁ ਸਾਤਿਂ ਸਮਰ੍ਯਜਿਦ੍ਵਾਜੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਵਿष੍ਟੁ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਰਿਭੂ ਭਾਈ ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਕਰਕੇ ਭਰਾਵੇ; ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਤਰੱਕੀ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਘਟਣ ਨਾ ਦਿਓ।