ਅਮੀ ਯੇ ਦੇਵਾ ਸ੍ਥਨ ਤ੍ਰਿष੍ਵਾ ਰੋਚਨੇ ਦਿਵਃ । ਕਦ੍ਵ ऋਤਂ ਕਦਨृਤਂ ਕ੍ਵ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾ ਵ ਆਹੁਤਿਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਹਨ—ਕਦੋਂ ਸੱਚ, ਕਦੋਂ ਝੂਠ? ਪੁਰਾਣੀ ਆਹੂਤੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਕਦ੍ਵ ऋਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਣਸਿ ਕਦ੍ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਕਦਰ੍ਯਮ੍ਣੋ ਮਹਸ੍ਪਥਾਤਿ ਕ੍ਰਾਮੇਮ ਦੂਢ੍ਯੋ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੱਚ ਦੀ ਟਿਕਾਣਾ ਫੜਾਂਗੇ? ਕਦੋਂ ਵਰੁਣ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਿਲੇਗੀ? ਕਦੋਂ ਅਰਯਮਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਾਂਗੇ, ਦੂਢਿਆ? ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਸੋ ਅਸ੍ਮਿ ਯਃ ਪੁਰਾ ਸੁਤੇ ਵਦਾਮਿ ਕਾਨਿ ਚਿਤ੍ । ਤਂ ਮਾ ਵ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਧ੍ਯੋ ਵृਕੋ ਨ ਤृष੍ਣਜਂ ਮृਗਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਮੈਂ ਉਹੀ ਹਾਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਸੀ, ਉਹ ਬੋਲਿਆ ਸੀ। ਧਨਵਾਨ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਡੀਆ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਹਿਰਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਸਂ ਮਾ ਤਪਨ੍ਤ੍ਯਭਿਤਃ ਸਪਤ੍ਨੀਰਿਵ ਪਰ੍ਸ਼ਵਃ । ਮੂषੋ ਨ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਾ ਵ੍ਯਦਨ੍ਤਿ ਮਾਧ੍ਯ ਸ੍ਤੋਤਾਰਂ ਤੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਾੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਰੋਧੀ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ। ਜਿਵੇਂ ਚੂਹਾ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਕਟਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਟਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਅਮੀ ਯੇ ਸਪ੍ਤ ਰਸ਼੍ਮਯਸ੍ਤਤ੍ਰਾ ਮੇ ਨਾਭਿਰਾਤਤਾ । ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਤਦ੍ਵੇਦਾਪ੍ਤ੍ਯਃ ਸ ਜਾਮਿਤ੍ਵਾਯ ਰੇਭਤਿ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਇਹ ਸੱਤ ਕਿਰਣਾਂ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਮੇਰਾ ਨਾਭੀ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਤਾ ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਅਮੀ ਯੇ ਪਞ੍ਚੋਕ੍ਸ਼ਣੋ ਮਧ੍ਯੇ ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹੋ ਦਿਵਃ । ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਨੁ ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਂ ਸਧ੍ਰੀਚੀਨਾ ਨਿ ਵਾਵृਤੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਇਹ ਪੰਜ ਬਲਦ ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਏਤ ਆਸਤੇ ਮਧ੍ਯ ਆਰੋਧਨੇ ਦਿਵਃ । ਤੇ ਸੇਧਨ੍ਤਿ ਪਥੋ ਵृਕਂ ਤਰਨ੍ਤਂ ਯਹ੍ਵਤੀਰਪੋ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਸੁੰਦਰ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਡੀਆ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
* ਨਵ੍ਯਂ ਤਦੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਹਿਤਂ ਦੇਵਾਸਃ ਸੁਪ੍ਰਵਾਚਨਮ੍ । ऋਤਮਰ੍षਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤਾਤਾਨ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਉਹ ਨਵਾਂ, ਭਲਾ ਭਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਰਿਆ ਸਚ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤਵ ਤ੍ਯਦੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਦੇਵੇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾਪ੍ਯਮ੍ । ਸ ਨਃ ਸਤ੍ਤੋ ਮਨੁष੍ਵਦਾ ਦੇਵਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਵਿਦੁष੍ਟਰੋ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਭਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ ਸਾਡੀ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਕਰ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਸਤ੍ਤੋ ਹੋਤਾ ਮਨੁष੍ਵਦਾ ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਵਿਦੁष੍ਟਰਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵ੍ਯਾ ਸੁषੂਦਤਿ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇषੁ ਮੇਧਿਰੋ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਤਾ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕृਣੋਤਿ ਵਰੁਣੋ ਗਾਤੁਵਿਦਂ ਤਮੀਮਹੇ । ਵ੍ਯੂਰ੍ਣੋਤਿ ਹृਦਾ ਮਤਿਂ ਨਵ੍ਯੋ ਜਾਯਤਾਮृਤਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਪੂਜਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਰਾਹ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸੋਚ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਨਵਾਂ ਸੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਅਸੌ ਯਃ ਪਨ੍ਥਾ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਦਿਵਿ ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਂ ਕृਤਃ । ਨ ਸ ਦੇਵਾ ਅਤਿਕ੍ਰਮੇ ਤਂ ਮਰ੍ਤਾਸੋ ਨ ਪਸ਼੍ਯਥ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਉਹ ਰਾਹ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਤਃ ਕੂਪੇऽਵਹਿਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਹਵਤ ਊਤਯੇ । ਤਚ੍ਛੁਸ਼੍ਰਾਵ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਂਹੂਰਣਾਦੁਰੁ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਤ੍ਰਿਤਾ, ਕੂਏ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉਹ ਸੁਣਿਆ, ਔਖਾ ਕੰਮ ਆਸਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਅਰੁਣੋ ਮਾ ਸਕृਦ੍ਵृਕਃ ਪਥਾ ਯਨ੍ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹਿ । ਉਜ੍ਜਿਹੀਤੇ ਨਿਚਾਯ੍ਯਾ ਤष੍ਟੇਵ ਪृष੍ਟ੍ਯਾਮਯੀ ਵਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਭੇਡੀਆ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਾਰੀਗਰ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਹਨ।
ਏਨਾਙ੍ਗੂषੇਣ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਤੋऽਭਿ ष੍ਯਾਮ ਵृਜਨੇ ਸਰ੍ਵਵੀਰਾਃ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਇਸ ਚਾਬੁਕ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਾਂਗੇ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਸਿੰਧੂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਰੁਣਮਗ੍ਨਿਮੂਤਯੇ ਮਾਰੁਤਂ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਅਦਿਤਿਂ ਹਵਾਮਹੇ । ਰਥਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਾਦ੍ਵਸਵਃ ਸੁਦਾਨਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋ ਅਂਹਸੋ ਨਿष੍ਪਿਪਰ੍ਤਨ
ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਮਾਰੁਤ, ਅਦਿਤੀ, ਵਸੁ ਤੇ ਦਾਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ। ਵਸੁ ਤੇ ਦਾਨੀਓ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਤ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਆ ਗਤਾ ਸਰ੍ਵਤਾਤਯੇ ਭੂਤ ਦੇਵਾ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇषੁ ਸ਼ਮ੍ਭੁਵਃ । ਰਥਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਾਦ੍ਵਸਵਃ ਸੁਦਾਨਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋ ਅਂਹਸੋ ਨਿष੍ਪਿਪਰ੍ਤਨ
ਆਦਿਤਿਆ universal ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਉਣ; ਦੇਵਤਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ। ਵਸੁ ਤੇ ਦਾਨੀਓ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਅਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ਪਿਤਰਃ ਸੁਪ੍ਰਵਾਚਨਾ ਉਤ ਦੇਵੀ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇ ऋਤਾਵृਧਾ । ਰਥਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਾਦ੍ਵਸਵਃ ਸੁਦਾਨਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋ ਅਂਹਸੋ ਨਿष੍ਪਿਪਰ੍ਤਨ
ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਅਤੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਵਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਵਸੁ ਤੇ ਦਾਨੀਓ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਨਰਾਸ਼ਂਸਂ ਵਾਜਿਨਂ ਵਾਜਯਨ੍ਨਿਹ ਕ੍ਸ਼ਯਦ੍ਵੀਰਂ ਪੂषਣਂ ਸੁਮ੍ਨੈਰੀਮਹੇ । ਰਥਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਾਦ੍ਵਸਵਃ ਸੁਦਾਨਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋ ਅਂਹਸੋ ਨਿष੍ਪਿਪਰ੍ਤਨ
ਅਸੀਂ ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਪੁਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ। ਵਸੁ ਤੇ ਦਾਨੀਓ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਸਦਮਿਨ੍ਨਃ ਸੁਗਂ ਕृਧਿ ਸ਼ਂ ਯੋਰ੍ਯਤ੍ਤੇ ਮਨੁਰ੍ਹਿਤਂ ਤਦੀਮਹੇ । ਰਥਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਾਦ੍ਵਸਵਃ ਸੁਦਾਨਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋ ਅਂਹਸੋ ਨਿष੍ਪਿਪਰ੍ਤਨ
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸਾਡਾ ਰਾਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸਾਨ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ। ਜੋ ਮਨੁ ਨੇ ਚਾਹਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ। ਵਸੁ ਤੇ ਦਾਨੀਓ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕੁਤ੍ਸੋ ਵृਤ੍ਰਹਣਂ ਸ਼ਚੀਪਤਿਂ ਕਾਟੇ ਨਿਬਾਲ਼੍ਹ ऋषਿਰਹ੍ਵਦੂਤਯੇ । ਰਥਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਾਦ੍ਵਸਵਃ ਸੁਦਾਨਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋ ਅਂਹਸੋ ਨਿष੍ਪਿਪਰ੍ਤਨ
ਕੁਤਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਾਟਾ ਥਾਂ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਵਸੁ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਨੂੰ ਔਖੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੈਰ੍ਨੋ ਦੇਵ੍ਯਦਿਤਿਰ੍ਨਿ ਪਾਤੁ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਤ੍ਰਾਯਤਾਮਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਦੇਵੀ ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਸਾਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਬਚਾਏ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਣ।
ਯਜ੍ਞੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤਿ ਸੁਮ੍ਨਮਾਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਭਵਤਾ ਮृਲ਼ਯਨ੍ਤਃ । ਆ ਵੋऽਰ੍ਵਾਚੀ ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਵृਤ੍ਯਾਦਂਹੋਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਾ ਵਰਿਵੋਵਿਤ੍ਤਰਾਸਤ੍
ਯਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਦਇਆਲੂ ਹੋਵੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਓ।
ਉਪ ਨੋ ਦੇਵਾ ਅਵਸਾ ਗਮਨ੍ਤ੍ਵਙ੍ਗਿਰਸਾਂ ਸਾਮਭਿ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਰ੍ਮਰੁਤੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਾਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਨੋ ਅਦਿਤਿਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਂਸਤ੍
ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆਉਣ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਤ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਰੁਤ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਆਦਿਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।
ਤਨ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਦ੍ਵਰੁਣਸ੍ਤਦਗ੍ਨਿਸ੍ਤਦਰ੍ਯਮਾ ਤਤ੍ਸਵਿਤਾ ਚਨੋ ਧਾਤ੍ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਅੱਗ, ਅਰਯਮਾਨ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਾ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੈਣ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਣ।
ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਚਿਤ੍ਰਤਮੋ ਰਥੋ ਵਾਮਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚष੍ਟੇ । ਤੇਨਾ ਯਾਤਂ ਸਰਥਂ ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਾਥਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਿਬਤਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਹਣਾ ਰਥ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਆਓ, ਠੀਕ ਠੀਕ ਖੜੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਸੁਤੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀਓ।
ਯਾਵਦਿਦਂ ਭੁਵਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਸ੍ਤ੍ਯੁਰੁਵ੍ਯਚਾ ਵਰਿਮਤਾ ਗਭੀਰਮ੍ । ਤਾਵਾਁ ਅਯਂ ਪਾਤਵੇ ਸੋਮੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਮਨਸੇ ਯੁਵਭ੍ਯਾਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਇਹ ਸੋਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਪੀਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ।
ਚਕ੍ਰਾਥੇ ਹਿ ਸਧ੍ਰ੍ਯਙ੍ਨਾਮ ਭਦ੍ਰਂ ਸਧ੍ਰੀਚੀਨਾ ਵृਤ੍ਰਹਣਾ ਉਤ ਸ੍ਥਃ । ਤਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸਧ੍ਰ੍ਯਞ੍ਚਾ ਨਿषਦ੍ਯਾ ਵृष੍ਣਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਵृषਣਾ ਵृषੇਥਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਇਕੱਠੇ ਚੰਗੇ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੀਰੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੋ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪਾਨ ਪੀਓ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ।
ਸਮਿਦ੍ਧੇष੍ਵਗ੍ਨਿष੍ਵਾਨਜਾਨਾ ਯਤਸ੍ਰੁਚਾ ਬਰ੍ਹਿਰੁ ਤਿਸ੍ਤਿਰਾਣਾ । ਤੀਵ੍ਰੈਃ ਸੋਮੈਃ ਪਰਿषਿਕ੍ਤੇਭਿਰਰ੍ਵਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸੌਮਨਸਾਯ ਯਾਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਅੱਗਾਂ ਜਲ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਚਮਚੀ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਬਰ੍ਹੀਰ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਦ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਆਓ।
ਯਾਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਚਕ੍ਰਥੁਰ੍ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਯਾਨਿ ਰੂਪਾਣ੍ਯੁਤ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਨਿ । ਯਾ ਵਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਸਖ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਾਨਿ ਤੇਭਿਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਿਬਤਂ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਵਿਰਤਾ, ਰੂਪ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਮਿੱਤਰਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਤੇ ਪਾਨ ਪੀਓ।