ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਜਾਤਵੇਦਸੋ ਵਿਪ੍ਰਵੀਰਸ੍ਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषਃ । ਮਹੀਮਿਯਰ੍ਮਿ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍
ਇਸ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾ ਰੁਚੋ ਜਾਤਵੇਦਸੋ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੀਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਨੋ ਯਜ੍ਞਮਿਨ੍ਵਤੁ
ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀਆਂ ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ, ਜੋ ਹਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਣ।
ਆਯਂ ਗੌਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਰਕ੍ਰਮੀਦਸਦਨ੍ਮਾਤਰਂ ਪੁਰਃ । ਪਿਤਰਂ ਚ ਪ੍ਰਯਨ੍ਸ੍ਵਃ
ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੀ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਸ਼੍ਚਰਤਿ ਰੋਚਨਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਦਪਾਨਤੀ । ਵ੍ਯਖ੍ਯਨ੍ਮਹਿषੋ ਦਿਵਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਤੇ ਛੱਡਦੀ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਸਾਂਡ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਧਾਮ ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਵਾਕ੍ਪਤਂਗਾਯ ਧੀਯਤੇ । ਪ੍ਰਤਿ ਵਸ੍ਤੋਰਹ ਦ੍ਯੁਭਿਃ
ਉਹ ਤੀਹ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਬਾਤ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ; ਸਵੇਰ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ।
ऋਤਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਭੀਦ੍ਧਾਤ੍ਤਪਸੋऽਧ੍ਯਜਾਯਤ । ਤਤੋ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਜਾਯਤ ਤਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਣਵਃ
ਕ੍ਰਮ ਤੇ ਸੱਚ ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ; ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਤ ਜਨਮੀ, ਤੇ ਰਾਤ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਸਮੁੰਦਰ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਰ੍ਣਵਾਦਧਿ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਅਜਾਯਤ । ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਦਧਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਿषਤੋ ਵਸ਼ੀ
ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਜਲ ਤੋਂ ਸਾਲ ਜਨਮਿਆ; ਉਹ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੌ ਧਾਤਾ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਦਿਵਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਥੋ ਸ੍ਵਃ
ਸੁਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਣਾਇਆ; ਉਹ ਨੇ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਉਪਰਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਰਚੇ।
ਸਂਸਮਿਦ੍ਯੁਵਸੇ ਵृषਨ੍ਨਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਰ੍ਯ ਆ । ਇਲ਼ਸ੍ਪਦੇ ਸਮਿਧ੍ਯਸੇ ਸ ਨੋ ਵਸੂਨ੍ਯਾ ਭਰ
ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੈਂ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੇਦਿਕਾ ਉੱਤੇ ਭੜਕਦੀ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਬਖ਼ਸ਼।
ਸਂ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸਂ ਵਦਧ੍ਵਂ ਸਂ ਵੋ ਮਨਾਂਸਿ ਜਾਨਤਾਮ੍ । ਦੇਵਾ ਭਾਗਂ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸਂਜਾਨਾਨਾ ਉਪਾਸਤੇ
ਇਕਠੇ ਚਲੋ, ਇਕਠੇ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੀ ਇਕਠੀਆਂ ਹੋਣ; ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪੂਜਦੇ ਸਨ।
ਸਮਾਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਮਿਤਿਃ ਸਮਾਨੀ ਸਮਾਨਂ ਮਨਃ ਸਹ ਚਿਤ੍ਤਮੇषਾਮ੍ । ਸਮਾਨਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਭਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ਵਃ ਸਮਾਨੇਨ ਵੋ ਹਵਿषਾ ਜੁਹੋਮਿ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਭਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਚਾਰ ਇਕੋ ਹੋਵੇ; ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਮਿਲ ਜਾਵਣ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਹੁਤੀ ਇਕੋ ਮਨ ਤੇ ਇਕੋ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਮਾਨੀ ਵ ਆਕੂਤਿਃ ਸਮਾਨਾ ਹृਦਯਾਨਿ ਵਃ । ਸਮਾਨਮਸ੍ਤੁ ਵੋ ਮਨੋ ਯਥਾ ਵਃ ਸੁਸਹਾਸਤਿ
ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਇਕੋ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵੀ ਇਕੋ ਹੋਣ; ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਇਕੋ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਜੀ ਸਕੋ।