ਨਰਾਸ਼ਂਸੋ ਨੋऽਵਤੁ ਪ੍ਰਯਾਜੇ ਸ਼ਂ ਨੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਨੁਯਾਜੋ ਹਵੇषੁ । ਕ੍ਸ਼ਿਪਦਸ਼ਸ੍ਤਿਮਪ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਹਨ੍ਨਥਾ ਕਰਦ੍ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਨਰਾਸ਼ੰਸ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਭੇਟ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ, ਆਖਰੀ ਹਵਨ ਤੇ ਤੇ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸੱਦੇ-ਪੁਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਉਹ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ।
ਤਪੁਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਤਪਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਃ ਸ਼ਰਵੇ ਹਨ੍ਤਵਾ ਉ । ਕ੍ਸ਼ਿਪਦਸ਼ਸ੍ਤਿਮਪ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਹਨ੍ਨਥਾ ਕਰਦ੍ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਜੋ ਬਲਦਾਰ ਸਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ। ਉਹ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾ ਚੇਕਿਤਾਨਂ ਤਪਸੋ ਜਾਤਂ ਤਪਸੋ ਵਿਭੂਤਮ੍ । ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਮਿਹ ਰਯਿਂ ਰਰਾਣਃ ਪ੍ਰ ਜਾਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਸਮਝਦਾਰ, ਤਪ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ। ਇੱਥੇ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਦੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾ ਦੀਧ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਵਾਯਾਂ ਤਨੂ ऋਤ੍ਵ੍ਯੇ ਨਾਧਮਾਨਾਮ੍ । ਉਪ ਮਾਮੁਚ੍ਚਾ ਯੁਵਤਿਰ੍ਬਭੂਯਾਃ ਪ੍ਰ ਜਾਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਆਪਣੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੁੱਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਿਆ। ਨੌਜਵਾਨ ਮਹਿਲਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਅਹਂ ਗਰ੍ਭਮਦਧਾਮੋषਧੀष੍ਵਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਭੁਵਨੇष੍ਵਨ੍ਤਃ । ਅਹਂ ਪ੍ਰਜਾ ਅਜਨਯਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਹਂ ਜਨਿਭ੍ਯੋ ਅਪਰੀषੁ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍
ਮੈਂ ਬੀਜ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੰਸ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯੋਨਿਂ ਕਲ੍ਪਯਤੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਰੂਪਾਣਿ ਪਿਂਸ਼ਤੁ । ਆ ਸਿਞ੍ਚਤੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਧਾਤਾ ਗਰ੍ਭਂ ਦਧਾਤੁ ਤੇ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਣਨ-ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੇ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਰੂਪ ਬਣਾਏ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪਾਣੀ ਪਾਏ, ਧਾਤਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖੇ।
ਗਰ੍ਭਂ ਧੇਹਿ ਸਿਨੀਵਾਲਿ ਗਰ੍ਭਂ ਧੇਹਿ ਸਰਸ੍ਵਤਿ । ਗਰ੍ਭਂ ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਦੇਵਾਵਾ ਧਤ੍ਤਾਂ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਰਜਾ
ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਬੀਜ ਰੱਖ; ਸਰਸਵਤੀ, ਬੀਜ ਰੱਖ; ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਣ।
ਹਿਰਣ੍ਯਯੀ ਅਰਣੀ ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਨ੍ਥਤੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਤਂ ਤੇ ਗਰ੍ਭਂ ਹਵਾਮਹੇ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਸੂਤਵੇ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਅਰਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਘੁੰਮਾਇਆ—ਉਹ ਬੀਜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਹਿ ਤ੍ਰੀਣਾਮਵੋऽਸ੍ਤੁ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਯਮ੍ਣਃ । ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯ
ਤਿੰਨੋਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਹੋਵੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੋਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਆਰਯਮਨ ਤੋਂ, ਤੇ ਅਜੈਤੂ ਵਰੁਣ ਤੋਂ।
ਨਹਿ ਤੇषਾਮਮਾ ਚਨ ਨਾਧ੍ਵਸੁ ਵਾਰਣੇषੁ । ਈਸ਼ੇ ਰਿਪੁਰਘਸ਼ਂਸਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਰਸਤੇ ਤੇ ਨਾ ਚੌਰਾਹਿਆਂ ਉੱਤੇ; ਮੰਦ-ਚਾਹਣ ਵਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕਦੇ ਹਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਯਸ੍ਮੈ ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਦਿਤੇਃ ਪ੍ਰ ਜੀਵਸੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ । ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਜਸ੍ਰਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸਦਾ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਰਤ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਤ ਆ ਵਾਤੁ ਭੇषਜਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁ ਮਯੋਭੁ ਨੋ ਹृਦੇ । ਪ੍ਰ ਣ ਆਯੂਂषਿ ਤਾਰਿषਤ੍
ਹਵਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਇਲਾਜ ਲਿਆਵੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾਏ।
ਉਤ ਵਾਤ ਪਿਤਾਸਿ ਨ ਉਤ ਭ੍ਰਾਤੋਤ ਨਃ ਸਖਾ । ਸ ਨੋ ਜੀਵਾਤਵੇ ਕृਧਿ
ਹਵਾ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਵੀ ਹੈਂ, ਭਰਾ ਵੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ ਵੀ; ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਯੋਗ ਬਣਾਓ।
ਯਦਦੋ ਵਾਤ ਤੇ ਗृਹੇऽਮृਤਸ੍ਯ ਨਿਧਿਰ੍ਹਿਤਃ । ਤਤੋ ਨੋ ਦੇਹਿ ਜੀਵਸੇ
ਹਵਾ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਦੇ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਨਯੇ ਵਾਚਮੀਰਯ ਵृषਭਾਯ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮ੍ । ਸ ਨਃ ਪਰ੍षਦਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਬਾਤ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਏ।
ਯਃ ਪਰਸ੍ਯਾਃ ਪਰਾਵਤਸ੍ਤਿਰੋ ਧਨ੍ਵਾਤਿਰੋਚਤੇ । ਸ ਨਃ ਪਰ੍षਦਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਰੇਤ ਦੇ ਪਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਏ।
ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਨਿਜੂਰ੍ਵਤਿ ਵृषਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ । ਸ ਨਃ ਪਰ੍षਦਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਬਲ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਏ।
ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿ ਵਿਪਸ਼੍ਯਤਿ ਭੁਵਨਾ ਸਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਸ ਨਃ ਪਰ੍षਦਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕਠੇ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਏ।
ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਪਾਰੇ ਰਜਸਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ । ਸ ਨਃ ਪਰ੍षਦਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਜੋ ਰਜਸ ਦੇ ਪਾਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਏ।
ਪ੍ਰ ਨੂਨਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮਸ਼੍ਵਂ ਹਿਨੋਤ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਇਦਂ ਨੋ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦੇ
ਹੁਣ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਇਹ ਸਾਡਾ ਆਸਣ ਬਣੇ।
ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਜਾਤਵੇਦਸੋ ਵਿਪ੍ਰਵੀਰਸ੍ਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषਃ । ਮਹੀਮਿਯਰ੍ਮਿ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍
ਇਸ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾ ਰੁਚੋ ਜਾਤਵੇਦਸੋ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੀਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਨੋ ਯਜ੍ਞਮਿਨ੍ਵਤੁ
ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀਆਂ ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ, ਜੋ ਹਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਣ।
ਆਯਂ ਗੌਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਰਕ੍ਰਮੀਦਸਦਨ੍ਮਾਤਰਂ ਪੁਰਃ । ਪਿਤਰਂ ਚ ਪ੍ਰਯਨ੍ਸ੍ਵਃ
ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੀ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਸ਼੍ਚਰਤਿ ਰੋਚਨਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਦਪਾਨਤੀ । ਵ੍ਯਖ੍ਯਨ੍ਮਹਿषੋ ਦਿਵਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਤੇ ਛੱਡਦੀ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਸਾਂਡ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਧਾਮ ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਵਾਕ੍ਪਤਂਗਾਯ ਧੀਯਤੇ । ਪ੍ਰਤਿ ਵਸ੍ਤੋਰਹ ਦ੍ਯੁਭਿਃ
ਉਹ ਤੀਹ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਬਾਤ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ; ਸਵੇਰ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ।
ऋਤਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਭੀਦ੍ਧਾਤ੍ਤਪਸੋऽਧ੍ਯਜਾਯਤ । ਤਤੋ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਜਾਯਤ ਤਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਣਵਃ
ਕ੍ਰਮ ਤੇ ਸੱਚ ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ; ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਤ ਜਨਮੀ, ਤੇ ਰਾਤ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਸਮੁੰਦਰ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਰ੍ਣਵਾਦਧਿ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਅਜਾਯਤ । ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਦਧਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਿषਤੋ ਵਸ਼ੀ
ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਜਲ ਤੋਂ ਸਾਲ ਜਨਮਿਆ; ਉਹ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੌ ਧਾਤਾ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਦਿਵਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਥੋ ਸ੍ਵਃ
ਸੁਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਣਾਇਆ; ਉਹ ਨੇ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਉਪਰਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਰਚੇ।
ਸਂਸਮਿਦ੍ਯੁਵਸੇ ਵृषਨ੍ਨਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਰ੍ਯ ਆ । ਇਲ਼ਸ੍ਪਦੇ ਸਮਿਧ੍ਯਸੇ ਸ ਨੋ ਵਸੂਨ੍ਯਾ ਭਰ
ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੈਂ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੇਦਿਕਾ ਉੱਤੇ ਭੜਕਦੀ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਬਖ਼ਸ਼।
ਸਂ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸਂ ਵਦਧ੍ਵਂ ਸਂ ਵੋ ਮਨਾਂਸਿ ਜਾਨਤਾਮ੍ । ਦੇਵਾ ਭਾਗਂ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸਂਜਾਨਾਨਾ ਉਪਾਸਤੇ
ਇਕਠੇ ਚਲੋ, ਇਕਠੇ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੀ ਇਕਠੀਆਂ ਹੋਣ; ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪੂਜਦੇ ਸਨ।