ਪ੍ਰ ਸੂਨਵ ऋਭੂਣਾਂ ਬृਹਨ੍ਨਵਨ੍ਤ ਵृਜਨਾ । ਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸੋऽਸ਼੍ਨਨ੍ਧੇਨੁਂ ਨ ਮਾਤਰਮ੍
ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਆਉਣ; ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਭੋਗਿਆ।
ਪ੍ਰ ਦੇਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਧਿਯਾ ਭਰਤਾ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਹਵ੍ਯਾ ਨੋ ਵਕ੍ਸ਼ਦਾਨੁषਕ੍
ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਲਿਆਓ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਯਮੁ ष੍ਯ ਪ੍ਰ ਦੇਵਯੁਰ੍ਹੋਤਾ ਯਜ੍ਞਾਯ ਨੀਯਤੇ । ਰਥੋ ਨ ਯੋਰਭੀਵृਤੋ ਘृਣੀਵਾਞ੍ਚੇਤਤਿ ਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਹੋਤ੍ਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਯਜਨ ਲਈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਥ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਿਆ, ਚਮਕਦਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਰੁਰੁष੍ਯਤ੍ਯਮृਤਾਦਿਵ ਜਨ੍ਮਨਃ । ਸਹਸਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਹੀਯਾਨ੍ਦੇਵੋ ਜੀਵਾਤਵੇ ਕृਤਃ
ਇਹ ਅਗਨਿ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਜਨਮ ਤੋਂ; ਦੇਵਤਾ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ।
ਪਤਂਗਮਕ੍ਤਮਸੁਰਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਹृਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨਸਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ । ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਃ ਕਵਯੋ ਵਿ ਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਮਰੀਚੀਨਾਂ ਪਦਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ
ਸਿਆਣੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪੰਖੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਸੁਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਤਂਗੋ ਵਾਚਂ ਮਨਸਾ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਤਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋऽਵਦਦ੍ਗਰ੍ਭੇ ਅਨ੍ਤਃ । ਤਾਂ ਦ੍ਯੋਤਮਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਯਂ ਮਨੀषਾਮृਤਸ੍ਯ ਪਦੇ ਕਵਯੋ ਨਿ ਪਾਨ੍ਤਿ
ਪੰਖੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਬੋਲੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ; ਚਮਕਦੀ, ਸੁਗਮ, ਅਸਮਾਨੀ ਬੁਧੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਗੋਪਾਮਨਿਪਦ੍ਯਮਾਨਮਾ ਚ ਪਰਾ ਚ ਪਥਿਭਿਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਸ ਸਧ੍ਰੀਚੀਃ ਸ ਵਿषੂਚੀਰ੍ਵਸਾਨ ਆ ਵਰੀਵਰ੍ਤਿ ਭੁਵਨੇष੍ਵਨ੍ਤਃ
ਮੈਂ ਗੋਪਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਦੇ ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ, ਘੁੰਮਦਾ; ਉਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਯਮੂ षੁ ਵਾਜਿਨਂ ਦੇਵਜੂਤਂ ਸਹਾਵਾਨਂ ਤਰੁਤਾਰਂ ਰਥਾਨਾਮ੍ । ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਂ ਪृਤਨਾਜਮਾਸ਼ੁਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਹਾ ਹੁਵੇਮ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤਾਰਕਸ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਜਿਸ ਦੇ ਪਹੀਏ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦੇ ਨਹੀਂ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਰਾਤਿਮਾਜੋਹੁਵਾਨਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਨਾਵਮਿਵਾ ਰੁਹੇਮ । ਉਰ੍ਵੀ ਨ ਪृਥ੍ਵੀ ਬਹੁਲੇ ਗਭੀਰੇ ਮਾ ਵਾਮੇਤੌ ਮਾ ਪਰੇਤੌ ਰਿषਾਮ
ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਬੁਲਾਈਏ; ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪਾਰ ਕਰੀਏ; ਚੌੜੀ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਇੱਥੇ, ਨਾ ਉੱਥੇ।
ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਃ ਸ਼ਵਸਾ ਪਞ੍ਚ ਕृष੍ਟੀਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਪਸ੍ਤਤਾਨ । ਸਹਸ੍ਰਸਾਃ ਸ਼ਤਸਾ ਅਸ੍ਯ ਰਂਹਿਰ੍ਨ ਸ੍ਮਾ ਵਰਨ੍ਤੇ ਯੁਵਤਿਂ ਨ ਸ਼ਰ੍ਯਾਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਾਵ ਪਸ਼੍ਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਗਮृਤ੍ਵਿਯਮ੍ । ਯਦਿ ਸ਼੍ਰਾਤੋ ਜੁਹੋਤਨ ਯਦ੍ਯਸ਼੍ਰਾਤੋ ਮਮਤ੍ਤਨ
ਉਠੋ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਓ ਰਿਤਵਿਜੋ; ਜੇ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜੇ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਰਾਤਂ ਹਵਿਰੋ ष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਯਾਹਿ ਜਗਾਮ ਸੂਰੋ ਅਧ੍ਵਨੋ ਵਿਮਧ੍ਯਮ੍ । ਪਰਿ ਤ੍ਵਾਸਤੇ ਨਿਧਿਭਿਃ ਸਖਾਯਃ ਕੁਲਪਾ ਨ ਵ੍ਰਾਜਪਤਿਂ ਚਰਨ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਭੇਟ ਸੁਣੋ ਤੇ ਆਓ; ਸੂਰਜ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੋਸਤ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਤਂ ਮਨ੍ਯ ਊਧਨਿ ਸ਼੍ਰਾਤਮਗ੍ਨੌ ਸੁਸ਼੍ਰਾਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤਦृਤਂ ਨਵੀਯਃ । ਮਾਧ੍ਯਂਦਿਨਸ੍ਯ ਸਵਨਸ੍ਯ ਦਧ੍ਨਃ ਪਿਬੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਪੁਰੁਕृਜ੍ਜੁषਾਣਃ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਭੇਟ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਨਵੇਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਧਿ ਵਾਲੀ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਪ੍ਰ ਸਸਾਹਿषੇ ਪੁਰੁਹੂਤ ਸ਼ਤ੍ਰੂਞ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮ ਇਹ ਰਾਤਿਰਸ੍ਤੁ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨਾ ਵਸੂਨਿ ਪਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਮਸਿ ਰੇਵਤੀਨਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦਾਤਾਂ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਹਥੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਤੂੰ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਧਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮृਗੋ ਨ ਭੀਮਃ ਕੁਚਰੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਪਰਾਵਤ ਆ ਜਗਨ੍ਥਾ ਪਰਸ੍ਯਾਃ । ਸृਕਂ ਸਂਸ਼ਾਯ ਪਵਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਿਗ੍ਮਂ ਵਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਤਾਲ਼੍ਹਿ ਵਿ ਮृਧੋ ਨੁਦਸ੍ਵ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਬਿਜਲੀ ਫੜ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਭਿ ਵਾਮਮੋਜੋऽਜਾਯਥਾ ਵृषਭ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਅਪਾਨੁਦੋ ਜਨਮਮਿਤ੍ਰਯਨ੍ਤਮੁਰੁਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਅਕृਣੋਰੁ ਲੋਕਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸਾਂਡ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਥਾਂ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਥਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਯ ਸਪ੍ਰਥਸ਼੍ਚ ਨਾਮਾਨੁष੍ਟੁਭਸ੍ਯ ਹਵਿषੋ ਹਵਿਰ੍ਯਤ੍ । ਧਾਤੁਰ੍ਦ੍ਯੁਤਾਨਾਤ੍ਸਵਿਤੁਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੋ ਰਥਂਤਰਮਾ ਜਭਾਰਾ ਵਸਿष੍ਠਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਥਾ ਤੇ ਸਪ੍ਰਥਾ ਹੈ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭੇਟ ਹਵਨ ਹੈ—ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਧਾਤਰ, ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਰਥੰਤਰਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤੇ ਅਤਿਹਿਤਂ ਯਦਾਸੀਦ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਧਾਮ ਪਰਮਂ ਗੁਹਾ ਯਤ੍ । ਧਾਤੁਰ੍ਦ੍ਯੁਤਾਨਾਤ੍ਸਵਿਤੁਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਬृਹਦਾ ਚਕ੍ਰੇ ਅਗ੍ਨੇਃ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੱਭ ਲਈ ਜੋ ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਸੀ। ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਧਾਤਰ, ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਅੱਗ ਲਈ ਬ੍ਰਿਹਤ ਬਣਾਇਆ।
ਤੇऽਵਿਨ੍ਦਨ੍ਮਨਸਾ ਦੀਧ੍ਯਾਨਾ ਯਜੁ ष੍ਕਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੇਵਯਾਨਮ੍ । ਧਾਤੁਰ੍ਦ੍ਯੁਤਾਨਾਤ੍ਸਵਿਤੁਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੋਰਾ ਸੂਰ੍ਯਾਦਭਰਨ੍ਘਰ੍ਮਮੇਤੇ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾ ਦੇਵਤਾਈ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਜੋ ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਸੀ। ਧਾਤਰ, ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਗਰਮ ਭੇਟ ਲੈ ਆਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨਯਤੁ ਦੁਰ੍ਗਹਾ ਤਿਰਃ ਪੁਨਰ੍ਨੇषਦਘਸ਼ਂਸਾਯ ਮਨ੍ਮ । ਕ੍ਸ਼ਿਪਦਸ਼ਸ੍ਤਿਮਪ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਹਨ੍ਨਥਾ ਕਰਦ੍ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇ, ਮੰਦੀ ਬੋਲ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ।
ਨਰਾਸ਼ਂਸੋ ਨੋऽਵਤੁ ਪ੍ਰਯਾਜੇ ਸ਼ਂ ਨੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਨੁਯਾਜੋ ਹਵੇषੁ । ਕ੍ਸ਼ਿਪਦਸ਼ਸ੍ਤਿਮਪ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਹਨ੍ਨਥਾ ਕਰਦ੍ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਨਰਾਸ਼ੰਸ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਭੇਟ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ, ਆਖਰੀ ਹਵਨ ਤੇ ਤੇ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸੱਦੇ-ਪੁਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਉਹ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ।
ਤਪੁਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਤਪਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਃ ਸ਼ਰਵੇ ਹਨ੍ਤਵਾ ਉ । ਕ੍ਸ਼ਿਪਦਸ਼ਸ੍ਤਿਮਪ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਹਨ੍ਨਥਾ ਕਰਦ੍ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਜੋ ਬਲਦਾਰ ਸਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ। ਉਹ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾ ਚੇਕਿਤਾਨਂ ਤਪਸੋ ਜਾਤਂ ਤਪਸੋ ਵਿਭੂਤਮ੍ । ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਮਿਹ ਰਯਿਂ ਰਰਾਣਃ ਪ੍ਰ ਜਾਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਸਮਝਦਾਰ, ਤਪ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ। ਇੱਥੇ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਦੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾ ਦੀਧ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਵਾਯਾਂ ਤਨੂ ऋਤ੍ਵ੍ਯੇ ਨਾਧਮਾਨਾਮ੍ । ਉਪ ਮਾਮੁਚ੍ਚਾ ਯੁਵਤਿਰ੍ਬਭੂਯਾਃ ਪ੍ਰ ਜਾਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਆਪਣੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੁੱਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਿਆ। ਨੌਜਵਾਨ ਮਹਿਲਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਅਹਂ ਗਰ੍ਭਮਦਧਾਮੋषਧੀष੍ਵਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਭੁਵਨੇष੍ਵਨ੍ਤਃ । ਅਹਂ ਪ੍ਰਜਾ ਅਜਨਯਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਹਂ ਜਨਿਭ੍ਯੋ ਅਪਰੀषੁ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍
ਮੈਂ ਬੀਜ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੰਸ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯੋਨਿਂ ਕਲ੍ਪਯਤੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਰੂਪਾਣਿ ਪਿਂਸ਼ਤੁ । ਆ ਸਿਞ੍ਚਤੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਧਾਤਾ ਗਰ੍ਭਂ ਦਧਾਤੁ ਤੇ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਣਨ-ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੇ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਰੂਪ ਬਣਾਏ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪਾਣੀ ਪਾਏ, ਧਾਤਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖੇ।
ਗਰ੍ਭਂ ਧੇਹਿ ਸਿਨੀਵਾਲਿ ਗਰ੍ਭਂ ਧੇਹਿ ਸਰਸ੍ਵਤਿ । ਗਰ੍ਭਂ ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਦੇਵਾਵਾ ਧਤ੍ਤਾਂ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਰਜਾ
ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਬੀਜ ਰੱਖ; ਸਰਸਵਤੀ, ਬੀਜ ਰੱਖ; ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਣ।
ਹਿਰਣ੍ਯਯੀ ਅਰਣੀ ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਨ੍ਥਤੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਤਂ ਤੇ ਗਰ੍ਭਂ ਹਵਾਮਹੇ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਸੂਤਵੇ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਅਰਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਘੁੰਮਾਇਆ—ਉਹ ਬੀਜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਹਿ ਤ੍ਰੀਣਾਮਵੋऽਸ੍ਤੁ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਯਮ੍ਣਃ । ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯ
ਤਿੰਨੋਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਹੋਵੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੋਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਆਰਯਮਨ ਤੋਂ, ਤੇ ਅਜੈਤੂ ਵਰੁਣ ਤੋਂ।
ਨਹਿ ਤੇषਾਮਮਾ ਚਨ ਨਾਧ੍ਵਸੁ ਵਾਰਣੇषੁ । ਈਸ਼ੇ ਰਿਪੁਰਘਸ਼ਂਸਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਰਸਤੇ ਤੇ ਨਾ ਚੌਰਾਹਿਆਂ ਉੱਤੇ; ਮੰਦ-ਚਾਹਣ ਵਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕਦੇ ਹਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।