ਧ੍ਰੁਵਂ ਧ੍ਰੁਵੇਣ ਹਵਿषਾਭਿ ਸੋਮਂ ਮृਸ਼ਾਮਸਿ । ਅਥੋ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕੇਵਲੀਰ੍ਵਿਸ਼ੋ ਬਲਿਹृਤਸ੍ਕਰਤ੍
ਸਥਿਰ ਭੇਟ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਾਂ; ਫਿਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ।
ਅਭੀਵਰ੍ਤੇਨ ਹਵਿषਾ ਯੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਭਿਵਾਵृਤੇ । ਤੇਨਾਸ੍ਮਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇऽਭਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਵਰ੍ਤਯ
ਉਸ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਰਾਜ ਲਈ ਆ।
ਅਭਿਵृਤ੍ਯ ਸਪਤ੍ਨਾਨਭਿ ਯਾ ਨੋ ਅਰਾਤਯਃ । ਅਭਿ ਪृਤਨ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਿष੍ਠਾਭਿ ਯੋ ਨ ਇਰਸ੍ਯਤਿ
ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਠੀਕ ਰਹਿ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰੇ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾਭਿ ਸੋਮੋ ਅਵੀਵृਤਤ੍ । ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੂਤਾਨ੍ਯਭੀਵਰ੍ਤੋ ਯਥਾਸਸਿ
ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਸੋਮਾ ਤੈਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲੈਣ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ।
ਯੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਵਿषਾ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਭਵਦ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨ੍ਯੁਤ੍ਤਮਃ । ਇਦਂ ਤਦਕ੍ਰਿ ਦੇਵਾ ਅਸਪਤ੍ਨਃ ਕਿਲਾਭੁਵਮ੍
ਜਿਸ ਹਵਨ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੋਇਆ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਬਣਾਇਆ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਸਪਤ੍ਨਃ ਸਪਤ੍ਨਹਾਭਿਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਵਿषਾਸਹਿਃ । ਯਥਾਹਮੇषਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਵਿਰਾਜਾਨਿ ਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਜ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਗ੍ਰਾਵਾਣਃ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਃ ਸੁਵਤੁ ਧਰ੍ਮਣਾ । ਧੂਰ੍षੁ ਯੁਜ੍ਯਧ੍ਵਂ ਸੁਨੁਤ
ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ, ਓ ਪੱਥਰਾਂ, ਜੁੜ ਕੇ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਓ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜੋ।
ਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਅਪ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਮਪ ਸੇਧਤ ਦੁਰ੍ਮਤਿਮ੍ । ਉਸ੍ਰਾਃ ਕਰ੍ਤਨ ਭੇषਜਮ੍
ਓ ਪੱਥਰਾਂ, ਮਾੜੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ; ਚਾਨਣ ਤੇ ਇਲਾਜ ਲਿਆਓ।
ਗ੍ਰਾਵਾਣ ਉਪਰੇष੍ਵਾ ਮਹੀਯਨ੍ਤੇ ਸਜੋषਸਃ । ਵृष੍ਣੇ ਦਧਤੋ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍
ਪੱਥਰਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਚੇ ਵੇਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰਾਵਾਣਃ ਸਵਿਤਾ ਨੁ ਵੋ ਦੇਵਃ ਸੁਵਤੁ ਧਰ੍ਮਣਾ । ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ
ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ, ਓ ਪੱਥਰਾਂ, ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸੂਨਵ ऋਭੂਣਾਂ ਬृਹਨ੍ਨਵਨ੍ਤ ਵृਜਨਾ । ਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸੋऽਸ਼੍ਨਨ੍ਧੇਨੁਂ ਨ ਮਾਤਰਮ੍
ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਆਉਣ; ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਭੋਗਿਆ।
ਪ੍ਰ ਦੇਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਧਿਯਾ ਭਰਤਾ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਹਵ੍ਯਾ ਨੋ ਵਕ੍ਸ਼ਦਾਨੁषਕ੍
ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਲਿਆਓ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਯਮੁ ष੍ਯ ਪ੍ਰ ਦੇਵਯੁਰ੍ਹੋਤਾ ਯਜ੍ਞਾਯ ਨੀਯਤੇ । ਰਥੋ ਨ ਯੋਰਭੀਵृਤੋ ਘृਣੀਵਾਞ੍ਚੇਤਤਿ ਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਹੋਤ੍ਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਯਜਨ ਲਈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਥ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਿਆ, ਚਮਕਦਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਰੁਰੁष੍ਯਤ੍ਯਮृਤਾਦਿਵ ਜਨ੍ਮਨਃ । ਸਹਸਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਹੀਯਾਨ੍ਦੇਵੋ ਜੀਵਾਤਵੇ ਕृਤਃ
ਇਹ ਅਗਨਿ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਜਨਮ ਤੋਂ; ਦੇਵਤਾ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ।
ਪਤਂਗਮਕ੍ਤਮਸੁਰਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਹृਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨਸਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ । ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਃ ਕਵਯੋ ਵਿ ਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਮਰੀਚੀਨਾਂ ਪਦਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ
ਸਿਆਣੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪੰਖੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਸੁਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਤਂਗੋ ਵਾਚਂ ਮਨਸਾ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਤਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋऽਵਦਦ੍ਗਰ੍ਭੇ ਅਨ੍ਤਃ । ਤਾਂ ਦ੍ਯੋਤਮਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਯਂ ਮਨੀषਾਮृਤਸ੍ਯ ਪਦੇ ਕਵਯੋ ਨਿ ਪਾਨ੍ਤਿ
ਪੰਖੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਬੋਲੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ; ਚਮਕਦੀ, ਸੁਗਮ, ਅਸਮਾਨੀ ਬੁਧੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਗੋਪਾਮਨਿਪਦ੍ਯਮਾਨਮਾ ਚ ਪਰਾ ਚ ਪਥਿਭਿਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਸ ਸਧ੍ਰੀਚੀਃ ਸ ਵਿषੂਚੀਰ੍ਵਸਾਨ ਆ ਵਰੀਵਰ੍ਤਿ ਭੁਵਨੇष੍ਵਨ੍ਤਃ
ਮੈਂ ਗੋਪਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਦੇ ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ, ਘੁੰਮਦਾ; ਉਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਯਮੂ षੁ ਵਾਜਿਨਂ ਦੇਵਜੂਤਂ ਸਹਾਵਾਨਂ ਤਰੁਤਾਰਂ ਰਥਾਨਾਮ੍ । ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਂ ਪृਤਨਾਜਮਾਸ਼ੁਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਹਾ ਹੁਵੇਮ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤਾਰਕਸ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਜਿਸ ਦੇ ਪਹੀਏ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦੇ ਨਹੀਂ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਰਾਤਿਮਾਜੋਹੁਵਾਨਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਨਾਵਮਿਵਾ ਰੁਹੇਮ । ਉਰ੍ਵੀ ਨ ਪृਥ੍ਵੀ ਬਹੁਲੇ ਗਭੀਰੇ ਮਾ ਵਾਮੇਤੌ ਮਾ ਪਰੇਤੌ ਰਿषਾਮ
ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਬੁਲਾਈਏ; ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪਾਰ ਕਰੀਏ; ਚੌੜੀ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਇੱਥੇ, ਨਾ ਉੱਥੇ।
ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਃ ਸ਼ਵਸਾ ਪਞ੍ਚ ਕृष੍ਟੀਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਪਸ੍ਤਤਾਨ । ਸਹਸ੍ਰਸਾਃ ਸ਼ਤਸਾ ਅਸ੍ਯ ਰਂਹਿਰ੍ਨ ਸ੍ਮਾ ਵਰਨ੍ਤੇ ਯੁਵਤਿਂ ਨ ਸ਼ਰ੍ਯਾਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਾਵ ਪਸ਼੍ਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਗਮृਤ੍ਵਿਯਮ੍ । ਯਦਿ ਸ਼੍ਰਾਤੋ ਜੁਹੋਤਨ ਯਦ੍ਯਸ਼੍ਰਾਤੋ ਮਮਤ੍ਤਨ
ਉਠੋ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਓ ਰਿਤਵਿਜੋ; ਜੇ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜੇ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਰਾਤਂ ਹਵਿਰੋ ष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਯਾਹਿ ਜਗਾਮ ਸੂਰੋ ਅਧ੍ਵਨੋ ਵਿਮਧ੍ਯਮ੍ । ਪਰਿ ਤ੍ਵਾਸਤੇ ਨਿਧਿਭਿਃ ਸਖਾਯਃ ਕੁਲਪਾ ਨ ਵ੍ਰਾਜਪਤਿਂ ਚਰਨ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਭੇਟ ਸੁਣੋ ਤੇ ਆਓ; ਸੂਰਜ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੋਸਤ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਤਂ ਮਨ੍ਯ ਊਧਨਿ ਸ਼੍ਰਾਤਮਗ੍ਨੌ ਸੁਸ਼੍ਰਾਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤਦृਤਂ ਨਵੀਯਃ । ਮਾਧ੍ਯਂਦਿਨਸ੍ਯ ਸਵਨਸ੍ਯ ਦਧ੍ਨਃ ਪਿਬੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਪੁਰੁਕृਜ੍ਜੁषਾਣਃ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਭੇਟ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਨਵੇਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਧਿ ਵਾਲੀ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਪ੍ਰ ਸਸਾਹਿषੇ ਪੁਰੁਹੂਤ ਸ਼ਤ੍ਰੂਞ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮ ਇਹ ਰਾਤਿਰਸ੍ਤੁ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨਾ ਵਸੂਨਿ ਪਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਮਸਿ ਰੇਵਤੀਨਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦਾਤਾਂ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਹਥੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਤੂੰ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਧਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮृਗੋ ਨ ਭੀਮਃ ਕੁਚਰੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਪਰਾਵਤ ਆ ਜਗਨ੍ਥਾ ਪਰਸ੍ਯਾਃ । ਸृਕਂ ਸਂਸ਼ਾਯ ਪਵਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਿਗ੍ਮਂ ਵਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਤਾਲ਼੍ਹਿ ਵਿ ਮृਧੋ ਨੁਦਸ੍ਵ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਬਿਜਲੀ ਫੜ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਭਿ ਵਾਮਮੋਜੋऽਜਾਯਥਾ ਵृषਭ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਅਪਾਨੁਦੋ ਜਨਮਮਿਤ੍ਰਯਨ੍ਤਮੁਰੁਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਅਕृਣੋਰੁ ਲੋਕਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸਾਂਡ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਥਾਂ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਥਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਯ ਸਪ੍ਰਥਸ਼੍ਚ ਨਾਮਾਨੁष੍ਟੁਭਸ੍ਯ ਹਵਿषੋ ਹਵਿਰ੍ਯਤ੍ । ਧਾਤੁਰ੍ਦ੍ਯੁਤਾਨਾਤ੍ਸਵਿਤੁਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੋ ਰਥਂਤਰਮਾ ਜਭਾਰਾ ਵਸਿष੍ਠਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਥਾ ਤੇ ਸਪ੍ਰਥਾ ਹੈ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭੇਟ ਹਵਨ ਹੈ—ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਧਾਤਰ, ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਰਥੰਤਰਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤੇ ਅਤਿਹਿਤਂ ਯਦਾਸੀਦ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਧਾਮ ਪਰਮਂ ਗੁਹਾ ਯਤ੍ । ਧਾਤੁਰ੍ਦ੍ਯੁਤਾਨਾਤ੍ਸਵਿਤੁਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਬृਹਦਾ ਚਕ੍ਰੇ ਅਗ੍ਨੇਃ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੱਭ ਲਈ ਜੋ ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਸੀ। ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਧਾਤਰ, ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਅੱਗ ਲਈ ਬ੍ਰਿਹਤ ਬਣਾਇਆ।
ਤੇऽਵਿਨ੍ਦਨ੍ਮਨਸਾ ਦੀਧ੍ਯਾਨਾ ਯਜੁ ष੍ਕਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੇਵਯਾਨਮ੍ । ਧਾਤੁਰ੍ਦ੍ਯੁਤਾਨਾਤ੍ਸਵਿਤੁਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੋਰਾ ਸੂਰ੍ਯਾਦਭਰਨ੍ਘਰ੍ਮਮੇਤੇ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾ ਦੇਵਤਾਈ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਜੋ ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਸੀ। ਧਾਤਰ, ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਗਰਮ ਭੇਟ ਲੈ ਆਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨਯਤੁ ਦੁਰ੍ਗਹਾ ਤਿਰਃ ਪੁਨਰ੍ਨੇषਦਘਸ਼ਂਸਾਯ ਮਨ੍ਮ । ਕ੍ਸ਼ਿਪਦਸ਼ਸ੍ਤਿਮਪ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਹਨ੍ਨਥਾ ਕਰਦ੍ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇ, ਮੰਦੀ ਬੋਲ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ।