ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾ ਸਨ੍ਤਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਧਿ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਿਤ੍ਤਿਰੋ ਵਸ਼ਮ੍
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਪਿੱਛੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਆ ਯਾਹਿ ਵਨਸਾ ਸਹ ਗਾਵਃ ਸਚਨ੍ਤ ਵਰ੍ਤਨਿਂ ਯਦੂਧਭਿਃ
ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ; ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬਛੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣ।
ਆ ਯਾਹਿ ਵਸ੍ਵ੍ਯਾ ਧਿਯਾ ਮਂਹਿष੍ਠੋ ਜਾਰਯਨ੍ਮਖਃ ਸੁਦਾਨੁਭਿਃ
ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦਾਨੀ, ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ।
ਪਿਤੁਭृਤੋ ਨ ਤਨ੍ਤੁਮਿਤ੍ਸੁਦਾਨਵਃ ਪ੍ਰਤਿ ਦਧ੍ਮੋ ਯਜਾਮਸਿ
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਦਾਨੀਓ, ਅਸੀਂ ਧਾਗਾ ਤਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉषਾ ਅਪ ਸ੍ਵਸੁਸ੍ਤਮਃ ਸਂ ਵਰ੍ਤਯਤਿ ਵਰ੍ਤਨਿਂ ਸੁਜਾਤਤਾ
ਉਸ਼ਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਭੈਣ, ਆਪਣੀ ਉੱਤਮ ਜਾਤ ਨਾਲ ਰਾਹ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਆ ਤ੍ਵਾਹਾਰ੍षਮਨ੍ਤਰੇਧਿ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਤਿष੍ਠਾਵਿਚਾਚਲਿਃ । ਵਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤੁ ਮਾ ਤ੍ਵਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਧਿ ਭ੍ਰਸ਼ਤ੍
ਇੱਥੇ ਆ, ਅੰਦਰ ਆ; ਠੀਕ ਰਹਿ, ਹਿਲ ਨਾ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹਣ; ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਕਦੇ ਨਾ ਡਿਗੇ।
ਇਹੈਵੈਧਿ ਮਾਪ ਚ੍ਯੋष੍ਠਾਃ ਪਰ੍ਵਤ ਇਵਾਵਿਚਾਚਲਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵੇਹ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਤਿष੍ਠੇਹ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮੁ ਧਾਰਯ
ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਕਦੇ ਨਾ ਜਾ; ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਠੀਕ ਰਹਿ, ਹਿਲ ਨਾ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਇੱਥੇ ਠੀਕ ਰਹਿ; ਇੱਥੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰ।
ਇਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਦੀਧਰਦ੍ਧ੍ਰੁਵਂ ਧ੍ਰੁਵੇਣ ਹਵਿषਾ । ਤਸ੍ਮੈ ਸੋਮੋ ਅਧਿ ਬ੍ਰਵਤ੍ਤਸ੍ਮਾ ਉ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਸ ਸਥਿਰ ਨੂੰ, ਸਥਿਰ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਲਈ ਸੋਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ ਵੀ।
ਧ੍ਰੁਵਾ ਦ੍ਯੌਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ ਪृਥਿਵੀ ਧ੍ਰੁਵਾਸਃ ਪਰ੍ਵਤਾ ਇਮੇ । ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਦ੍ਧ੍ਰੁਵੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਾਮਯਮ੍
ਸਥਿਰ ਹੈ ਆਕਾਸ਼, ਸਥਿਰ ਹੈ ਧਰਤੀ, ਸਥਿਰ ਹਨ ਪਹਾੜ; ਸਥਿਰ ਹੈ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਸਥਿਰ ਹੈ ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਦੇਵੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਧ੍ਰੁਵਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਧਾਰਯਤਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਸਥਿਰ ਹੈ ਦੇਵ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਣ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਧ੍ਰੁਵੇਣ ਹਵਿषਾਭਿ ਸੋਮਂ ਮृਸ਼ਾਮਸਿ । ਅਥੋ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕੇਵਲੀਰ੍ਵਿਸ਼ੋ ਬਲਿਹृਤਸ੍ਕਰਤ੍
ਸਥਿਰ ਭੇਟ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਾਂ; ਫਿਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ।
ਅਭੀਵਰ੍ਤੇਨ ਹਵਿषਾ ਯੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਭਿਵਾਵृਤੇ । ਤੇਨਾਸ੍ਮਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇऽਭਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਵਰ੍ਤਯ
ਉਸ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਰਾਜ ਲਈ ਆ।
ਅਭਿਵृਤ੍ਯ ਸਪਤ੍ਨਾਨਭਿ ਯਾ ਨੋ ਅਰਾਤਯਃ । ਅਭਿ ਪृਤਨ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਿष੍ਠਾਭਿ ਯੋ ਨ ਇਰਸ੍ਯਤਿ
ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਠੀਕ ਰਹਿ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰੇ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾਭਿ ਸੋਮੋ ਅਵੀਵृਤਤ੍ । ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੂਤਾਨ੍ਯਭੀਵਰ੍ਤੋ ਯਥਾਸਸਿ
ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਸੋਮਾ ਤੈਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲੈਣ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ।
ਯੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਵਿषਾ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਭਵਦ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨ੍ਯੁਤ੍ਤਮਃ । ਇਦਂ ਤਦਕ੍ਰਿ ਦੇਵਾ ਅਸਪਤ੍ਨਃ ਕਿਲਾਭੁਵਮ੍
ਜਿਸ ਹਵਨ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੋਇਆ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਬਣਾਇਆ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਸਪਤ੍ਨਃ ਸਪਤ੍ਨਹਾਭਿਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਵਿषਾਸਹਿਃ । ਯਥਾਹਮੇषਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਵਿਰਾਜਾਨਿ ਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਜ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਗ੍ਰਾਵਾਣਃ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਃ ਸੁਵਤੁ ਧਰ੍ਮਣਾ । ਧੂਰ੍षੁ ਯੁਜ੍ਯਧ੍ਵਂ ਸੁਨੁਤ
ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ, ਓ ਪੱਥਰਾਂ, ਜੁੜ ਕੇ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਓ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜੋ।
ਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਅਪ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਮਪ ਸੇਧਤ ਦੁਰ੍ਮਤਿਮ੍ । ਉਸ੍ਰਾਃ ਕਰ੍ਤਨ ਭੇषਜਮ੍
ਓ ਪੱਥਰਾਂ, ਮਾੜੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ; ਚਾਨਣ ਤੇ ਇਲਾਜ ਲਿਆਓ।
ਗ੍ਰਾਵਾਣ ਉਪਰੇष੍ਵਾ ਮਹੀਯਨ੍ਤੇ ਸਜੋषਸਃ । ਵृष੍ਣੇ ਦਧਤੋ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍
ਪੱਥਰਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਚੇ ਵੇਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰਾਵਾਣਃ ਸਵਿਤਾ ਨੁ ਵੋ ਦੇਵਃ ਸੁਵਤੁ ਧਰ੍ਮਣਾ । ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ
ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ, ਓ ਪੱਥਰਾਂ, ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸੂਨਵ ऋਭੂਣਾਂ ਬृਹਨ੍ਨਵਨ੍ਤ ਵृਜਨਾ । ਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸੋऽਸ਼੍ਨਨ੍ਧੇਨੁਂ ਨ ਮਾਤਰਮ੍
ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਆਉਣ; ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਭੋਗਿਆ।
ਪ੍ਰ ਦੇਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਧਿਯਾ ਭਰਤਾ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਹਵ੍ਯਾ ਨੋ ਵਕ੍ਸ਼ਦਾਨੁषਕ੍
ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਲਿਆਓ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਯਮੁ ष੍ਯ ਪ੍ਰ ਦੇਵਯੁਰ੍ਹੋਤਾ ਯਜ੍ਞਾਯ ਨੀਯਤੇ । ਰਥੋ ਨ ਯੋਰਭੀਵृਤੋ ਘृਣੀਵਾਞ੍ਚੇਤਤਿ ਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਹੋਤ੍ਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਯਜਨ ਲਈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਥ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਿਆ, ਚਮਕਦਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਰੁਰੁष੍ਯਤ੍ਯਮृਤਾਦਿਵ ਜਨ੍ਮਨਃ । ਸਹਸਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਹੀਯਾਨ੍ਦੇਵੋ ਜੀਵਾਤਵੇ ਕृਤਃ
ਇਹ ਅਗਨਿ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਜਨਮ ਤੋਂ; ਦੇਵਤਾ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ।
ਪਤਂਗਮਕ੍ਤਮਸੁਰਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਹृਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨਸਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ । ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਃ ਕਵਯੋ ਵਿ ਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਮਰੀਚੀਨਾਂ ਪਦਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ
ਸਿਆਣੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪੰਖੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਸੁਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਤਂਗੋ ਵਾਚਂ ਮਨਸਾ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਤਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋऽਵਦਦ੍ਗਰ੍ਭੇ ਅਨ੍ਤਃ । ਤਾਂ ਦ੍ਯੋਤਮਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਯਂ ਮਨੀषਾਮृਤਸ੍ਯ ਪਦੇ ਕਵਯੋ ਨਿ ਪਾਨ੍ਤਿ
ਪੰਖੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਬੋਲੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ; ਚਮਕਦੀ, ਸੁਗਮ, ਅਸਮਾਨੀ ਬੁਧੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਗੋਪਾਮਨਿਪਦ੍ਯਮਾਨਮਾ ਚ ਪਰਾ ਚ ਪਥਿਭਿਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਸ ਸਧ੍ਰੀਚੀਃ ਸ ਵਿषੂਚੀਰ੍ਵਸਾਨ ਆ ਵਰੀਵਰ੍ਤਿ ਭੁਵਨੇष੍ਵਨ੍ਤਃ
ਮੈਂ ਗੋਪਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਦੇ ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ, ਘੁੰਮਦਾ; ਉਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਯਮੂ षੁ ਵਾਜਿਨਂ ਦੇਵਜੂਤਂ ਸਹਾਵਾਨਂ ਤਰੁਤਾਰਂ ਰਥਾਨਾਮ੍ । ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਂ ਪृਤਨਾਜਮਾਸ਼ੁਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਹਾ ਹੁਵੇਮ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤਾਰਕਸ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਜਿਸ ਦੇ ਪਹੀਏ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦੇ ਨਹੀਂ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਰਾਤਿਮਾਜੋਹੁਵਾਨਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਨਾਵਮਿਵਾ ਰੁਹੇਮ । ਉਰ੍ਵੀ ਨ ਪृਥ੍ਵੀ ਬਹੁਲੇ ਗਭੀਰੇ ਮਾ ਵਾਮੇਤੌ ਮਾ ਪਰੇਤੌ ਰਿषਾਮ
ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਬੁਲਾਈਏ; ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪਾਰ ਕਰੀਏ; ਚੌੜੀ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਇੱਥੇ, ਨਾ ਉੱਥੇ।
ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਃ ਸ਼ਵਸਾ ਪਞ੍ਚ ਕृष੍ਟੀਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਪਸ੍ਤਤਾਨ । ਸਹਸ੍ਰਸਾਃ ਸ਼ਤਸਾ ਅਸ੍ਯ ਰਂਹਿਰ੍ਨ ਸ੍ਮਾ ਵਰਨ੍ਤੇ ਯੁਵਤਿਂ ਨ ਸ਼ਰ੍ਯਾਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ।