ਆਦਿਤ੍ਯੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਗਣੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਸ੍ਮਾਕਂ ਭੂਤ੍ਵਵਿਤਾ ਤਨੂਨਾਮ੍
ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਹਤ੍ਵਾਯ ਦੇਵਾ ਅਸੁਰਾਨ੍ਯਦਾਯਨ੍ਦੇਵਾ ਦੇਵਤ੍ਵਮਭਿਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਵਤਾ-ਸੁਭਾ ਦਿੱਤੀ, ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਚਮਰ੍ਕਮਨਯਞ੍ਛਚੀਭਿਰਾਦਿਤ੍ਸ੍ਵਧਾਮਿषਿਰਾਂ ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਜਨ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਰਾਹ ਤੇ ਲਿਆ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵੇਖਿਆ।
ਸੂਰ੍ਯੋ ਨੋ ਦਿਵਸ੍ਪਾਤੁ ਵਾਤੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਭ੍ਯਃ
ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹਵਾ ਵਿਚਕਾਰ ਤੋਂ, ਤੇ ਅੱਗ ਧਰਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਜੋषਾ ਸਵਿਤਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਹਰਃ ਸ਼ਤਂ ਸਵਾਁ ਅਰ੍ਹਤਿ । ਪਾਹਿ ਨੋ ਦਿਦ੍ਯੁਤਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਾਃ
ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਸੌ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਡਿੱਗਦੀ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨੋ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨ ਉਤ ਪਰ੍ਵਤਃ । ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਧਾਤਾ ਦਧਾਤੁ ਨਃ
ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਹੋਵੇ, ਪਹਾੜ ਵੀ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਹੋਵੇ; ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇਵੇ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨੋ ਧੇਹਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਿਖ੍ਯੈ ਤਨੂਭ੍ਯਃ । ਸਂ ਚੇਦਂ ਵਿ ਚ ਪਸ਼੍ਯੇਮ
ਸਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਜ਼ਰ ਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਲਈ ਨਜ਼ਰ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਗ ਇਕੱਠੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਖ ਸਕੀਏ।
ਸੁਸਂਦृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸੂਰ੍ਯ । ਵਿ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਹੇ ਸੂਰਜ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੀਏ; ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖੀਏ।
ਉਦਸੌ ਸੂਰ੍ਯੋ ਅਗਾਦੁਦਯਂ ਮਾਮਕੋ ਭਗਃ । ਅਹਂ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਵਲਾ ਪਤਿਮਭ੍ਯਸਾਕ੍ਸ਼ਿ ਵਿषਾਸਹਿਃ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਭਾਗ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ।
ਅਹਂ ਕੇਤੁਰਹਂ ਮੂਰ੍ਧਾਹਮੁਗ੍ਰਾ ਵਿਵਾਚਨੀ । ਮਮੇਦਨੁ ਕ੍ਰਤੁਂ ਪਤਿਃ ਸੇਹਾਨਾਯਾ ਉਪਾਚਰੇਤ੍
ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਿਰਮੌਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਡਟੇ ਹੋਏ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਣੋऽਥੋ ਮੇ ਦੁਹਿਤਾ ਵਿਰਾਟ੍ । ਉਤਾਹਮਸ੍ਮਿ ਸਂਜਯਾ ਪਤ੍ਯੌ ਮੇ ਸ਼੍ਲੋਕ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸ਼ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਯੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਵਿषਾ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਭਵਦ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨ੍ਯੁਤ੍ਤਮਃ । ਇਦਂ ਤਦਕ੍ਰਿ ਦੇਵਾ ਅਸਪਤ੍ਨਾ ਕਿਲਾਭੁਵਮ੍
ਉਸ ਹਵਨ ਨਾਲ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੋਇਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਰਹਾਂ।
ਅਸਪਤ੍ਨਾ ਸਪਤ੍ਨਘ੍ਨੀ ਜਯਨ੍ਤ੍ਯਭਿਭੂਵਰੀ । ਆਵृਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਯਾਸਾਂ ਵਰ੍ਚੋ ਰਾਧੋ ਅਸ੍ਥੇਯਸਾਮਿਵ
ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੀ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਦਬਦਬਾ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜੋ ਢਿੱਲੇ ਹਨ।
ਸਮਜੈषਮਿਮਾ ਅਹਂ ਸਪਤ੍ਨੀਰਭਿਭੂਵਰੀ । ਯਥਾਹਮਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਵਿਰਾਜਾਨਿ ਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਰੋਧੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਦਬਦਬਾ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਮਰਦ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚਮਕ ਸਕਾਂ।
ਤੀਵ੍ਰਸ੍ਯਾਭਿਵਯਸੋ ਅਸ੍ਯ ਪਾਹਿ ਸਰ੍ਵਰਥਾ ਵਿ ਹਰੀ ਇਹ ਮੁਞ੍ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਯਜਮਾਨਾਸੋ ਅਨ੍ਯੇ ਨਿ ਰੀਰਮਨ੍ਤੁਭ੍ਯਮਿਮੇ ਸੁਤਾਸਃ
ਇਸ ਤੀਬਰ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਥੇ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਹੋਰ ਯਜਮਾਨ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਨਾ ਪਾਵਣ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੀਏ ਹੋਏ ਹਵਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਣ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਤਾਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮੁ ਸੋਤ੍ਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਗਿਰਃ ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਆ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਦਮਦ੍ਯ ਸਵਨਂ ਜੁषਾਣੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਇਹ ਪਾਹਿ ਸੋਮਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੀਏ ਹੋਏ ਹਵਨ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਰਾਵਣ ਹਨ; ਭਜਨ ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਥੇ ਸੋਮ ਪੀ।
ਯ ਉਸ਼ਤਾ ਮਨਸਾ ਸੋਮਮਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਹृਦਾ ਦੇਵਕਾਮਃ ਸੁਨੋਤਿ । ਨ ਗਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਾ ਦਦਾਤਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮਿਚ੍ਚਾਰੁਮਸ੍ਮੈ ਕृਣੋਤਿ
ਜੋ ਮਨੋਂ ਤੇ ਦਿਲੋਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇੰਦਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਤੇ ਸੋਹਣਾਪਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਸ੍ਪष੍ਟੋ ਭਵਤ੍ਯੇषੋ ਅਸ੍ਯ ਯੋ ਅਸ੍ਮੈ ਰੇਵਾਨ੍ਨ ਸੁਨੋਤਿ ਸੋਮਮ੍ । ਨਿਰਰਤ੍ਨੌ ਮਘਵਾ ਤਂ ਦਧਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੋ ਹਨ੍ਤ੍ਯਨਾਨੁਦਿष੍ਟਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਭਰਪੂਰ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਮਘਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੰਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭੇਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਭਜਨ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਾਯਨ੍ਤੋ ਗਵ੍ਯਨ੍ਤੋ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ ਤ੍ਵੋਪਗਨ੍ਤਵਾ ਉ । ਆਭੂषਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਸੁਮਤੌ ਨਵਾਯਾਂ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ
ਘੋੜੇ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਂ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਤੇਰੀ ਨਵੀਂ ਮਿਹਰ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋਈਏ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਵਾਧੀ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਤ੍ਵਾ ਹਵਿषਾ ਜੀਵਨਾਯ ਕਮਜ੍ਞਾਤਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਦੁਤ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍ । ਗ੍ਰਾਹਿਰ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਯਦਿ ਵੈਤਦੇਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਪ੍ਰ ਮੁਮੁਕ੍ਤਮੇਨਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਲਈ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਣੀ ਜਾਂ ਰਾਜ ਰੋਗ ਤੋਂ; ਜੇ ਪਕੜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡੋ।
ਯਦਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯੁਰ੍ਯਦਿ ਵਾ ਪਰੇਤੋ ਯਦਿ ਮृਤ੍ਯੋਰਨ੍ਤਿਕਂ ਨੀਤ ਏਵ । ਤਮਾ ਹਰਾਮਿ ਨਿਰृਤੇਰੁਪਸ੍ਥਾਦਸ੍ਪਾਰ੍षਮੇਨਂ ਸ਼ਤਸ਼ਾਰਦਾਯ
ਚਾਹੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਦੇ ਗੋਦ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ, ਉਹ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵੇ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸ਼ਤਸ਼ਾਰਦੇਨ ਸ਼ਤਾਯੁषਾ ਹਵਿषਾਹਾਰ੍षਮੇਨਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਯਥੇਮਂ ਸ਼ਰਦੋ ਨਯਾਤੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਸ੍ਯ ਪਾਰਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਉਮਰਾਂ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ; ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਵਿਚ, ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਤਂ ਜੀਵ ਸ਼ਰਦੋ ਵਰ੍ਧਮਾਨਃ ਸ਼ਤਂ ਹੇਮਨ੍ਤਾਞ੍ਛਤਮੁ ਵਸਨ੍ਤਾਨ੍ । ਸ਼ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸਵਿਤਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਤਾਯੁषਾ ਹਵਿषੇਮਂ ਪੁਨਰ੍ਦੁਃ
ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵ, ਵਧਦਾ ਰਹੇ, ਸੌ ਜੜ, ਸੌ ਬਸੰਤ ਜੀਵ; ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਦੇਣ।
ਆਹਾਰ੍षਂ ਤ੍ਵਾਵਿਦਂ ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਗਾਃ ਪੁਨਰ੍ਨਵ । ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਤੇऽਵਿਦਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਨਵਾਂ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਮੈਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਗ੍ਨਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ ਬਾਧਤਾਮਿਤਃ । ਅਮੀਵਾ ਯਸ੍ਤੇ ਗਰ੍ਭਂ ਦੁਰ੍ਣਾਮਾ ਯੋਨਿਮਾਸ਼ਯੇ
ਅਗਨੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਾਂਝ ਨਾਲ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਥੋਂ ਉਹ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਾੜਾ ਜੋ ਜਣਨੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੇ ਗਰ੍ਭਮਮੀਵਾ ਦੁਰ੍ਣਾਮਾ ਯੋਨਿਮਾਸ਼ਯੇ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ਨਿष੍ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਮਨੀਨਸ਼ਤ੍
ਉਹ ਰੋਗ ਜੋ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਾੜਾ ਜੋ ਜਣਨੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਅਗਨੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇਵੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ।
ਯਸ੍ਤੇ ਹਨ੍ਤਿ ਪਤਯਨ੍ਤਂ ਨਿषਤ੍ਸ੍ਨੁਂ ਯਃ ਸਰੀਸृਪਮ੍ । ਜਾਤਂ ਯਸ੍ਤੇ ਜਿਘਾਂਸਤਿ ਤਮਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਡਦਾ, ਬੈਠਾ ਜਾਂ ਰੇਂਗਦਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਥੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤ ਊਰੂ ਵਿਹਰਤ੍ਯਨ੍ਤਰਾ ਦਮ੍ਪਤੀ ਸ਼ਯੇ । ਯੋਨਿਂ ਯੋ ਅਨ੍ਤਰਾਰੇਲ਼੍ਹਿ ਤਮਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚਕਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਣਨੀ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਥੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਾਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਪਦ੍ਯਤੇ । ਪ੍ਰਜਾਂ ਯਸ੍ਤੇ ਜਿਘਾਂਸਤਿ ਤਮਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਹੋ ਕੇ ਪਤੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਬਣ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਥੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਨ ਤਮਸਾ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਪਦ੍ਯਤੇ । ਪ੍ਰਜਾਂ ਯਸ੍ਤੇ ਜਿਘਾਂਸਤਿ ਤਮਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਟਕਾ ਕੇ ਸੁੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੰਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।