ਅਗ੍ਨੇ ਅਚ੍ਛਾ ਵਦੇਹ ਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਨਃ ਸੁਮਨਾ ਭਵ । ਪ੍ਰ ਨੋ ਯਚ੍ਛ ਵਿਸ਼ਸ੍ਪਤੇ ਧਨਦਾ ਅਸਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਮ੍
ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਦਾਤਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰ ਨੋ ਯਚ੍ਛਤ੍ਵਰ੍ਯਮਾ ਪ੍ਰ ਭਗਃ ਪ੍ਰ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਪ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰੋਤ ਸੂਨृਤਾ ਰਾਯੋ ਦੇਵੀ ਦਦਾਤੁ ਨਃ
ਅਰਯਮਨ, ਭਗਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਦੇਣ; ਦੇਵਤੇ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਣ।
ਸੋਮਂ ਰਾਜਾਨਮਵਸੇऽਗ੍ਨਿਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਹਵਾਮਹੇ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ; ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਸੁਹਵੇਹ ਹਵਾਮਹੇ । ਯਥਾ ਨਃ ਸਰ੍ਵ ਇਜ੍ਜਨਃ ਸਂਗਤ੍ਯਾਂ ਸੁਮਨਾ ਅਸਤ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੱਤ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਕਠੇ ਹੋਣ ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣ।
ਅਰ੍ਯਮਣਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦਾਨਾਯ ਚੋਦਯ । ਵਾਤਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਸਵਿਤਾਰਂ ਚ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਅਰਯਮਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੰਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ; ਵਾਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਗ੍ਨਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯ । ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਦੇਵਤਾਤਯੇ ਰਾਯੋ ਦਾਨਾਯ ਚੋਦਯ
ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੇ ਯਜਨ ਵਧਾ; ਤੂੰ, ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਲਈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਅਯਮਗ੍ਨੇ ਜਰਿਤਾ ਤ੍ਵੇ ਅਭੂਦਪਿ ਸਹਸਃ ਸੂਨੋ ਨਹ੍ਯਨ੍ਯਦਸ੍ਤ੍ਯਾਪ੍ਯਮ੍ । ਭਦ੍ਰਂ ਹਿ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਮਸ੍ਤਿ ਤ ਆਰੇ ਹਿਂਸਾਨਾਮਪ ਦਿਦ੍ਯੁਮਾ ਕृਧਿ
ਇਹ ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ। ਤਿੰਨ ਤਰਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਗ ਛਤਰੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖ, ਸਾਨੂੰ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।
ਪ੍ਰਵਤ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਜਨਿਮਾ ਪਿਤੂਯਤਃ ਸਾਚੀਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾ ਨ੍ਯृਞ੍ਜਸੇ । ਪ੍ਰ ਸਪ੍ਤਯਃ ਪ੍ਰ ਸਨਿषਨ੍ਤ ਨੋ ਧਿਯਃ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ੁਪਾ ਇਵ ਤ੍ਮਨਾ
ਅੱਗ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮੂਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ; ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਸੱਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਂਗ ਪਸ਼ੂਪਾਲ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਉਤ ਵਾ ਉ ਪਰਿ ਵृਣਕ੍ਸ਼ਿ ਬਪ੍ਸਦ੍ਬਹੋਰਗ੍ਨ ਉਲਪਸ੍ਯ ਸ੍ਵਧਾਵਃ । ਉਤ ਖਿਲ੍ਯਾ ਉਰ੍ਵਰਾਣਾਂ ਭਵਨ੍ਤਿ ਮਾ ਤੇ ਹੇਤਿਂ ਤਵਿषੀਂ ਚੁਕ੍ਰੁਧਾਮ
ਤੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਅੱਗ, ਉਪਰ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਫੈਲਣਾ, ਓ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਓ ਵੇਦਿਕ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਉਜੜ ਖੇਤ ਵੀ ਉਪਜਾਊ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਹਥਿਆਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਯਦੁਦ੍ਵਤੋ ਨਿਵਤੋ ਯਾਸਿ ਬਪ੍ਸਤ੍ਪृਥਗੇषਿ ਪ੍ਰਗਰ੍ਧਿਨੀਵ ਸੇਨਾ । ਯਦਾ ਤੇ ਵਾਤੋ ਅਨੁਵਾਤਿ ਸ਼ੋਚਿਰ੍ਵਪ੍ਤੇਵ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁ ਵਪਸਿ ਪ੍ਰ ਭੂਮ
ਜਦ ਤੂੰ ਉੱਚਾਈ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਓ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਫੌਜ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੇਰੀ ਲਪਟ ਹਵਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਨਾਈ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਦਾਡ਼ ਵਧਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੇਣਯੋ ਦਦृਸ਼੍ਰ ਏਕਂ ਨਿਯਾਨਂ ਬਹਵੋ ਰਥਾਸਃ । ਬਾਹੂ ਯਦਗ੍ਨੇ ਅਨੁਮਰ੍ਮृਜਾਨੋ ਨ੍ਯਙ੍ਙੁਤ੍ਤਾਨਾਮਨ੍ਵੇषਿ ਭੂਮਿਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਰਥ ਇੱਕ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੂੰ, ਅੱਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝੁਕ ਕੇ ਤੇ ਪਸਾਰ ਕੇ ਖੋਜਦਾ ਹੈਂ।
ਉਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾ ਜਿਹਤਾਮੁਤ੍ਤੇ ਅਰ੍ਚਿਰੁਤ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਸ੍ਯ ਵਾਜਾਃ । ਉਚ੍ਛ੍ਵਞ੍ਚਸ੍ਵ ਨਿ ਨਮ ਵਰ੍ਧਮਾਨ ਆ ਤ੍ਵਾਦ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵਸਵਃ ਸਦਨ੍ਤੁ
ਉਠੋ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਠੋ, ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ, ਉਠੋ, ਅੱਗੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਥੱਲੇ ਨਾ ਜਾਓ, ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਵਸੁ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।
ਅਪਾਮਿਦਂ ਨ੍ਯਯਨਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਅਨ੍ਯਂ ਕृਣੁष੍ਵੇਤਃ ਪਨ੍ਥਾਂ ਤੇਨ ਯਾਹਿ ਵਸ਼ਾਁ ਅਨੁ
ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਥੱਲੇ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਹੋਰ ਰਾਹ ਬਣਾਓ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲੋ।
ਆਯਨੇ ਤੇ ਪਰਾਯਣੇ ਦੂਰ੍ਵਾ ਰੋਹਨ੍ਤੁ ਪੁष੍ਪਿਣੀਃ । ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਣਿ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗृਹਾ ਇਮੇ
ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਂ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਤੇ, ਫੁੱਲ ਵਾਲੀਆਂ ਘਾਹਾਂ ਉੱਗਣ; ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਾਲੇ ਹੌਦ — ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਹਨ।
ਤ੍ਯਂ ਚਿਦਤ੍ਰਿਮृਤਜੁਰਮਰ੍ਥਮਸ਼੍ਵਂ ਨ ਯਾਤਵੇ । ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਨ੍ਤਂ ਯਦੀ ਪੁਨਾ ਰਥਂ ਨ ਕृਣੁਥੋ ਨਵਮ੍
ਉਹ ਅਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਮਕਸਦ ਲਈ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ; ਜਦ ਤੂੰ ਰਥ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਪਹੀਏ ਨਾਲ ਫਿਰ ਨਵਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਯਂ ਚਿਦਸ਼੍ਵਂ ਨ ਵਾਜਿਨਮਰੇਣਵੋ ਯਮਤ੍ਨਤ । ਦृਲ਼੍ਹਂ ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਂ ਨ ਵਿ ष੍ਯਤਮਤ੍ਰਿਂ ਯਵਿष੍ਠਮਾ ਰਜਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਹਵਾ ਵੀ ਉਸ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਗੰਢ ਵਾਂਗ ਜੋ ਖੁਲਦੀ ਨਹੀਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਰਾਜ ਪਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਰਾ ਦਂਸਿष੍ਠਵਤ੍ਰਯੇ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਸਿषਾਸਤਂ ਧਿਯਃ । ਅਥਾ ਹਿ ਵਾਂ ਦਿਵੋ ਨਰਾ ਪੁਨ ਸ੍ਤੋਮੋ ਨ ਵਿਸ਼ਸੇ
ਮਰਦੋ, ਤਿੰਨ ਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਗਿਆਨ ਲੱਭੋ; ਫਿਰ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਰਦੋ, ਸਾਡੀ ਸਤਿ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ।
ਚਿਤੇ ਤਦ੍ਵਾਂ ਸੁਰਾਧਸਾ ਰਾਤਿਃ ਸੁਮਤਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਆ ਯਨ੍ਨਃ ਸਦਨੇ ਪृਥੌ ਸਮਨੇ ਪਰ੍षਥੋ ਨਰਾ
ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਤ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਦੇਵਤਾਈ ਦਇਆ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਮਰਦੋ, ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਯੁਵਂ ਭੁਜ੍ਯੁਂ ਸਮੁਦ੍ਰ ਆ ਰਜਸਃ ਪਾਰ ਈਙ੍ਖਿਤਮ੍ । ਯਾਤਮਚ੍ਛਾ ਪਤਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸਾਤਯੇ ਕृਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਭੁਜਯੂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ, ਪਾਰਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਕੇ ਲਿਆ; ਤੁਸੀਂ, ਨਾਸਤਿਆ, ਪੰਖ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਏ, ਬਚਾਅ ਕਰਕੇ।
ਆ ਵਾਂ ਸੁਮ੍ਨੈਃ ਸ਼ਂਯੂ ਇਵ ਮਂਹਿष੍ਠਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਾ । ਸਮਸ੍ਮੇ ਭੂषਤਂ ਨਰੋਤ੍ਸਂ ਨ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਰਿषਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਸ਼ਮਯੂ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦਾਤ ਆਉਣ; ਸਾਨੂੰ, ਮਰਦੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿੰਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ।
ਅਯਂ ਹਿ ਤੇ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਰਤ੍ਯੋ ਨ ਪਤ੍ਯਤੇ । ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਰ੍ਵੇਧਸੇ
ਇਹ ਤੇਰੀ, ਅਮਰ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਥੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਹੁਨਰ, ਸਭ ਜੀਵਨ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਚਨਹਾਰ ਲਈ।
ਅਯਮਸ੍ਮਾਸੁ ਕਾਵ੍ਯ ऋਭੁਰ੍ਵਜ੍ਰੋ ਦਾਸ੍ਵਤੇ । ਅਯਂ ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਕृਸ਼ਨਂ ਮਦਮृਭੁਰ੍ਨ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਂ ਮਦਮ੍
ਇਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਕਾਵਿ ਰਿਭੂ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਦਾਤੀ ਲਈ; ਇਹ ਉਚਾ, ਪਤਲਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਰਿਭੂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ।
ਘृषੁਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾਯ ਕृਤ੍ਵਨ ਆਸੁ ਸ੍ਵਾਸੁ ਵਂਸਗਃ । ਅਵ ਦੀਧੇਦਹੀਸ਼ੁਵਃ
ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਬਾਜ ਲਈ, ਕਰਤਾਰ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ; ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਚਮਕਣ ਦਿਓ।
ਯਂ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪਰਾਵਤਃ ਸ਼੍ਯੇਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ ਆਭਰਤ੍ । ਸ਼ਤਚਕ੍ਰਂ ਯੋऽਹ੍ਯੋ ਵਰ੍ਤਨਿਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਪੰਖ ਵਾਲਾ, ਦੂਰ ਉਡਣ ਵਾਲਾ, ਬਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤ ਲਿਆ; ਜੋ ਸੌ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਰਥ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ।
ਯਂ ਤੇ ਸ਼੍ਯੇਨਸ਼੍ਚਾਰੁਮਵृਕਂ ਪਦਾਭਰਦਰੁਣਂ ਮਾਨਮਨ੍ਧਸਃ । ਏਨਾ ਵਯੋ ਵਿ ਤਾਰ੍ਯਾਯੁਰ੍ਜੀਵਸ ਏਨਾ ਜਾਗਾਰ ਬਨ੍ਧੁਤਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਬਾਜ, ਸੁੰਦਰ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਲਿਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੀ ਮਾਤਰਾ; ਇਸ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ਤਾ ਜਾਗਦਾ ਹੈ।
ਏਵਾ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਨ੍ਦੁਨਾ ਦੇਵੇषੁ ਚਿਦ੍ਧਾਰਯਾਤੇ ਮਹਿ ਤ੍ਯਜਃ । ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਵਯੋ ਵਿ ਤਾਰ੍ਯਾਯੁਃ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾਯਮਸ੍ਮਦਾ ਸੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ; ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਕਰਤਾਰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੋਮ ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ।
ਇਮਾਂ ਖਨਾਮ੍ਯੋषਧਿਂ ਵੀਰੁਧਂ ਬਲਵਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਯਯਾ ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਬਾਧਤੇ ਯਯਾ ਸਂਵਿਨ੍ਦਤੇ ਪਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਜੜੀਬੂਟੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਪੌਦਾ, ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਤੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਰ੍ਣੇ ਸੁਭਗੇ ਦੇਵਜੂਤੇ ਸਹਸ੍ਵਤਿ । ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਮੇ ਪਰਾ ਧਮ ਪਤਿਂ ਮੇ ਕੇਵਲਂ ਕੁਰੁ
ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਸੁਭਾਗੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚੁਣੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਮੇਰੀ ਵਿਰੋਧੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਸਿਰਫ ਮੇਰਾ ਕਰ।
ਉਤ੍ਤਰਾਹਮੁਤ੍ਤਰ ਉਤ੍ਤਰੇਦੁਤ੍ਤਰਾਭ੍ਯਃ । ਅਥਾ ਸਪਤ੍ਨੀ ਯਾ ਮਮਾਧਰਾ ਸਾਧਰਾਭ੍ਯਃ
ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਵਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਪਤਨੀ ਮੇਰੇ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਨਹ੍ਯਸ੍ਯਾ ਨਾਮ ਗृਭ੍ਣਾਮਿ ਨੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਰਮਤੇ ਜਨੇ । ਪਰਾਮੇਵ ਪਰਾਵਤਂ ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਗਮਯਾਮਸਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੀ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੈਰੀ ਵਹੁਟੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਥਾਂ ਭੇਜੀਏ।