ਵਿਰਾਣ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਯੋਰਭਿਸ਼੍ਰੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਬਿਹ ਭਾਗੋ ਅਹ੍ਨਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਞ੍ਜਗਤ੍ਯਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਤੇਨ ਚਾਕॢਪ੍ਰ ऋषਯੋ ਮਨੁष੍ਯਾਃ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿਰਾਜ ਸੀ; ਦਿਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਸੀ। ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ; ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗਤਾ ਮਿਲੀ।
ਚਾਕॢਪ੍ਰੇ ਤੇਨ ऋषਯੋ ਮਨੁष੍ਯਾ ਯਜ੍ਞੇ ਜਾਤੇ ਪਿਤਰੋ ਨਃ ਪੁਰਾਣੇ । ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਨ੍ਯੇ ਮਨਸਾ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਤਾਨ੍ਯ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਮਯਜਨ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵੇ
ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗਤਾ ਮਿਲੀ, ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪੁਰਖੇ। ਕੁਝ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਤੇ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ; ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਸਹਸ੍ਤੋਮਾਃ ਸਹਛਨ੍ਦਸ ਆਵृਤਃ ਸਹਪ੍ਰਮਾ ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤ ਦੈਵ੍ਯਾਃ । ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਨ੍ਥਾਮਨੁਦृਸ਼੍ਯ ਧੀਰਾ ਅਨ੍ਵਾਲੇਭਿਰੇ ਰਥ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮੀਨ੍
ਸਤਕਾਰ, ਛੰਦ, ਮਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਮਾਪ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਦੇਵਤਾਈ ਰਿਸ਼ੀ। ਪਹਿਲਿਆਂ ਦੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰਥ ਦੇ ਰਸੇ ਵਾਂਗ ਫੜ ਲਿਆ।
ਅਪ ਪ੍ਰਾਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਁ ਅਮਿਤ੍ਰਾਨਪਾਪਾਚੋ ਅਭਿਭੂਤੇ ਨੁਦਸ੍ਵ । ਅਪੋਦੀਚੋ ਅਪ ਸ਼ੂਰਾਧਰਾਚ ਉਰੌ ਯਥਾ ਤਵ ਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਮਦੇਮ
ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ।
ਕੁਵਿਦਙ੍ਗ ਯਵਮਨ੍ਤੋ ਯਵਂ ਚਿਦ੍ਯਥਾ ਦਾਨ੍ਤ੍ਯਨੁਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਯੂਯ । ਇਹੇਹੈषਾਂ ਕृਣੁਹਿ ਭੋਜਨਾਨਿ ਯੇ ਬਰ੍ਹਿषੋ ਨਮੋਵृਕ੍ਤਿਂ ਨ ਜਗ੍ਮੁਃ
ਸ਼ਾਇਦ, ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੇ ਜੌ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੌ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਬਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਜਾਣ। ਇੱਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਹਵਨ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਏ।
ਨਹਿ ਸ੍ਥੂਰ੍ਯृਤੁਥਾ ਯਾਤਮਸ੍ਤਿ ਨੋਤ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਿਵਿਦੇ ਸਂਗਮੇषੁ । ਗਵ੍ਯਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਸ਼੍ਵਾਯਨ੍ਤੋ ਵृषਣਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ
ਕੋਈ ਮੌਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਭਾ-ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੁਵਂ ਸੁਰਾਮਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਮੁਚਾਵਾਸੁਰੇ ਸਚਾ । ਵਿਪਿਪਾਨਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮਸ੍ਵਾਵਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਨਮੁਚੀ ਅਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀਤਾ। ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਮਿਵ ਪਿਤਰਾਵਸ਼੍ਵਿਨੋਭੇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਥੁਃ ਕਾਵ੍ਯੈਰ੍ਦਂਸਨਾਭਿਃ । ਯਤ੍ਸੁਰਾਮਂ ਵ੍ਯਪਿਬਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਨਭਿष੍ਣਕ੍
ਮਾਂ-ਪਿਓ ਵਾਂਗ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸੋਮ ਪੀਤਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਸਰਸਵਤੀ, ਤੂੰ, ਦਾਨੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਸ੍ਵਵਾਁ ਅਵੋਭਿਃ ਸੁਮृਲ਼ੀਕੋ ਭਵਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾਃ । ਬਾਧਤਾਂ ਦ੍ਵੇषੋ ਅਭਯਂ ਕृਣੋਤੁ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਇੰਦਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਜੋੜਾਂ ਨਾਲ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਭੈ ਬਣਾਏ; ਅਸੀਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਤਸ੍ਯ ਵਯਂ ਸੁਮਤੌ ਯਜ੍ਞਿਯਸ੍ਯਾਪਿ ਭਦ੍ਰੇ ਸੌਮਨਸੇ ਸ੍ਯਾਮ । ਸ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਸ੍ਵਵਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਸ੍ਮੇ ਆਰਾਚ੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵੇषਃ ਸਨੁਤਰ੍ਯੁਯੋਤੁ
ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੁਚਿੱਤ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਉਹ ਤਾਗਾ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਨਫ਼ਰਤ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ ਹੋਵੇ, ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਈਜਾਨਮਿਦ੍ਦ੍ਯੌਰ੍ਗੂਰ੍ਤਾਵਸੁਰੀਜਾਨਂ ਭੂਮਿਰਭਿ ਪ੍ਰਭੂषਣਿ । ਈਜਾਨਂ ਦੇਵਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾਵਭਿ ਸੁਮ੍ਨੈਰਵਰ੍ਧਤਾਮ੍
ਉਹ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਸਜਦੀ ਹੈ। ਦਿਵਿਆ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਧਾ ਦੇਣ।
ਤਾ ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਧਾਰਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੀ ਸੁषੁਮ੍ਨੇषਿਤਤ੍ਵਤਾ ਯਜਾਮਸਿ । ਯੁਵੋਃ ਕ੍ਰਾਣਾਯ ਸਖ੍ਯੈਰਭਿ ष੍ਯਾਮ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰਹਿਮ ਨਾਲ ਸਮਭਾਲਣ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਦੋਸਤੀ ਰਾਹੀਂ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਅਧਾ ਚਿਨ੍ਨੁ ਯਦ੍ਦਿਧਿषਾਮਹੇ ਵਾਮਭਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰੇਕ੍ਣਃ ਪਤ੍ਯਮਾਨਾਃ । ਦਦ੍ਵਾਁ ਵਾ ਯਤ੍ਪੁष੍ਯਤਿ ਰੇਕ੍ਣਃ ਸਮ੍ਵਾਰਨ੍ਨਕਿਰਸ੍ਯ ਮਘਾਨਿ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਦ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ।
ਅਸਾਵਨ੍ਯੋ ਅਸੁਰ ਸੂਯਤ ਦ੍ਯੌਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਵਰੁਣਾਸਿ ਰਾਜਾ । ਮੂਰ੍ਧਾ ਰਥਸ੍ਯ ਚਾਕਨ੍ਨੈਤਾਵਤੈਨਸਾਨ੍ਤਕਧ੍ਰੁਕ੍
ਉਹ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਜਨਮਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਵਰੁਣ। ਰਥ ਦਾ ਸਿਰ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਵੇਤਚ੍ਛਕਪੂਤ ਏਨੋ ਹਿਤੇ ਮਿਤ੍ਰੇ ਨਿਗਤਾਨ੍ਹਨ੍ਤਿ ਵੀਰਾਨ੍ । ਅਵੋਰ੍ਵਾ ਯਦ੍ਧਾਤ੍ਤਨੂष੍ਵਵਃ ਪ੍ਰਿਯਾਸੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸ੍ਵਰ੍ਵਾ
ਇਸ ਚਿੱਟੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਚ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦੋਸਤ 'ਚ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੂੰ ਸਰੀਰਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਯੋਗਵਾਨ ਨੂੰ ਮਿਹਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯੁਵੋਰ੍ਹਿ ਮਾਤਾਦਿਤਿਰ੍ਵਿਚੇਤਸਾ ਦ੍ਯੌਰ੍ਨ ਭੂਮਿਃ ਪਯਸਾ ਪੁਪੂਤਨਿ । ਅਵ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦਿਦਿष੍ਟਨ ਸੂਰੋ ਨਿਨਿਕ੍ਤ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ; ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਮਿਹਰ ਦਿਓ, ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਹ੍ਯਪ੍ਨਰਾਜਾਵਸੀਦਤਂ ਤਿष੍ਠਦ੍ਰਥਂ ਨ ਧੂਰ੍षਦਂ ਵਨਰ੍षਦਮ੍ । ਤਾ ਨਃ ਕਣੂਕਯਨ੍ਤੀਰ੍ਨृਮੇਧਸ੍ਤਤ੍ਰੇ ਅਂਹਸਃ ਸੁਮੇਧਸ੍ਤਤ੍ਰੇ ਅਂਹਸਃ
ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਅਟੱਲ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਜਿੱਤੂ, ਅਜਿੱਤ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਪ੍ਰੋ ष੍ਵਸ੍ਮੈ ਪੁਰੋਰਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ੂषਮਰ੍ਚਤ । ਅਭੀਕੇ ਚਿਦੁ ਲੋਕਕृਤ੍ਸਂਗੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਵृਤ੍ਰਹਾਸ੍ਮਾਕਂ ਬੋਧਿ ਚੋਦਿਤਾ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇषਾਂ ਜ੍ਯਾਕਾ ਅਧਿ ਧਨ੍ਵਸੁ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਜੰਗ ਦੇ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਉੱਚਾ ਨਾਦ ਕਰੋ। ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਵੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਰਾਹ ਦੱਸ; ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਜੰਗ 'ਚ ਟੁੱਟ ਜਾਣ।
ਤ੍ਵਂ ਸਿਨ੍ਧੂਁਰਵਾਸृਜੋऽਧਰਾਚੋ ਅਹਨ੍ਨਹਿਮ੍ । ਅਸ਼ਤ੍ਰੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਜਜ੍ਞਿषੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪੁष੍ਯਸਿ ਵਾਰ੍ਯਂ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਪਰਿ ष੍ਵਜਾਮਹੇ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇषਾਂ ਜ੍ਯਾਕਾ ਅਧਿ ਧਨ੍ਵਸੁ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਹੇਠਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਠੰਡੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਰਹਿਤ ਜਨਮਿਆ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਜੰਗ 'ਚ ਟੁੱਟ ਜਾਣ।
ਵਿ षੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਰਾਤਯੋऽਰ੍ਯੋ ਨਸ਼ਨ੍ਤ ਨੋ ਧਿਯਃ । ਅਸ੍ਤਾਸਿ ਸ਼ਤ੍ਰਵੇ ਵਧਂ ਯੋ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਿਘਾਂਸਤਿ ਯਾ ਤੇ ਰਾਤਿਰ੍ਦਦਿਰ੍ਵਸੁ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇषਾਂ ਜ੍ਯਾਕਾ ਅਧਿ ਧਨ੍ਵਸੁ
ਸਾਰੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਵੈਰੀ ਮਿਟ ਜਾਣ; ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਬਚੀ ਰਹਿਣ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਇੰਦਰ, ਉਸ ਵੈਰੀ ਲਈ ਤੂੰ ਨਸ਼ਟਤਾ ਲਿਆ; ਤੇਰਾ ਦਾਨ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਜੰਗ 'ਚ ਟੁੱਟ ਜਾਣ।
ਯੋ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਤੋ ਜਨੋ ਵृਕਾਯੁਰਾਦਿਦੇਸ਼ਤਿ । ਅਧਸ੍ਪਦਂ ਤਮੀਂ ਕृਧਿ ਵਿਬਾਧੋ ਅਸਿ ਸਾਸਹਿਰ੍ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇषਾਂ ਜ੍ਯਾਕਾ ਅਧਿ ਧਨ੍ਵਸੁ
ਜੋ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ, ਭੇੜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਜੰਗ 'ਚ ਟੁੱਟ ਜਾਣ।
ਯੋ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਦਾਸਤਿ ਸਨਾਭਿਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਟ੍ਯਃ । ਅਵ ਤਸ੍ਯ ਬਲਂ ਤਿਰ ਮਹੀਵ ਦ੍ਯੌਰਧ ਤ੍ਮਨਾ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇषਾਂ ਜ੍ਯਾਕਾ ਅਧਿ ਧਨ੍ਵਸੁ
ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ, ਚਾਹੇ ਆਪਣਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਰਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਟਦਾ ਹੈ। ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਜੰਗ 'ਚ ਟੁੱਟ ਜਾਣ।
ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਯਵਃ ਸਖਿਤ੍ਵਮਾ ਰਭਾਮਹੇ । ऋਤਸ੍ਯ ਨਃ ਪਥਾ ਨਯਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੁਰਿਤਾ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇषਾਂ ਜ੍ਯਾਕਾ ਅਧਿ ਧਨ੍ਵਸੁ
ਅਸੀਂ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ; ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਾ, ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰ। ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਜੰਗ 'ਚ ਟੁੱਟ ਜਾਣ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੁ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਾਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ ਯਾ ਦੋਹਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਵਰਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ । ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰੋਧ੍ਨੀ ਪੀਪਯਦ੍ਯਥਾ ਨਃ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਾ ਪਯਸਾ ਮਹੀ ਗੌਃ
ਸਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਉਹ ਮਿਹਰ ਦੇ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ। ਅਟੁੱਟ ਗਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਾਲੇ।
ਉਭੇ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰੋਦਸੀ ਆਪਪ੍ਰਾਥੋषਾ ਇਵ । ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਨਾਂ ਸਮ੍ਰਾਜਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਜਦ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਸਵੇਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹਕਮਰਾਨ; ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਵ ਸ੍ਮ ਦੁਰ੍ਹਣਾਯਤੋ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨੁਹਿ ਸ੍ਥਿਰਮ੍ । ਅਧਸ੍ਪਦਂ ਤਮੀਂ ਕृਧਿ ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਆਦਿਦੇਸ਼ਤਿ ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਔਖੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਜੋ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਢੀਲਾ ਕਰ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆ; ਦਿਵਿਆ ਮਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਵ ਤ੍ਯਾ ਬृਹਤੀਰਿषੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਅਮਿਤ੍ਰਹਨ੍ । ਸ਼ਚੀਭਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਧੂਨੁਹੀਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਰ੍ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ, ਦੂਸਮਨ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੂਰ ਕਰ। ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇ, ਸਾਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ; ਦਿਵਿਆ ਮਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਵ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਧੂਨੁषੇ । ਰਯਿਂ ਨ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਸਚਾ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀਭਿਰੂਤਿਭਿਰ੍ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਤਾ ਨੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਤਾ ਨੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਅਵ ਸ੍ਵੇਦਾ ਇਵਾਭਿਤੋ ਵਿष੍ਵਕ੍ਪਤਨ੍ਤੁ ਦਿਦ੍ਯਵਃ । ਦੂਰ੍ਵਾਯਾ ਇਵ ਤਨ੍ਤਵੋ ਵ੍ਯਸ੍ਮਦੇਤੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰ੍ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਵੈਰੀ ਵਿਚਾਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਸੀਨਾ ਝੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੂਬ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਤਾ ਨੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਤਾ ਨੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਂ ਹ੍ਯਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਮਨ੍ਤੁਮਃ । ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਘਵਨ੍ਪਦਾਜੋ ਵਯਾਂ ਯਥਾ ਯਮੋ ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਲੰਮਾ ਅੰਕੁਸ਼ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਫੜਦਾ ਹੈਂ, ਓ ਦਾਤਾ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਨੇ ਕੀਤਾ; ਦਿਵਿਆ ਮਾਤਾ ਨੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਤਾ ਨੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।