ਅਹਮੇਵ ਸ੍ਵਯਮਿਦਂ ਵਦਾਮਿ ਜੁष੍ਟਂ ਦੇਵੇਭਿਰੁਤ ਮਾਨੁषੇਭਿਃ । ਯਂ ਕਾਮਯੇ ਤਂਤਮੁਗ੍ਰਂ ਕृਣੋਮਿ ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਮृषਿਂ ਤਂ ਸੁਮੇਧਾਮ੍
ਮੈਂ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਧਨੁਰਾ ਤਨੋਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੇ ਸ਼ਰਵੇ ਹਨ੍ਤਵਾ ਉ । ਅਹਂ ਜਨਾਯ ਸਮਦਂ ਕृਣੋਮ੍ਯਹਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਆ ਵਿਵੇਸ਼
ਮੈਂ ਰੁਦਰ ਲਈ ਧਨੁ ਤਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜਣ ਲਈ। ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਸੁਵੇ ਪਿਤਰਮਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਮਮ ਯੋਨਿਰਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ । ਤਤੋ ਵਿ ਤਿष੍ਠੇ ਭੁਵਨਾਨੁ ਵਿਸ਼੍ਵੋਤਾਮੂਂ ਦ੍ਯਾਂ ਵਰ੍ष੍ਮਣੋਪ ਸ੍ਪृਸ਼ਾਮਿ
ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਉਥੋਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ।
ਅਹਮੇਵ ਵਾਤ ਇਵ ਪ੍ਰ ਵਾਮ੍ਯਾਰਭਮਾਣਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਪਰੋ ਦਿਵਾ ਪਰ ਏਨਾ ਪृਥਿਵ੍ਯੈਤਾਵਤੀ ਮਹਿਨਾ ਸਂ ਬਭੂਵ
ਮੈਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਨ ਤਮਂਹੋ ਨ ਦੁਰਿਤਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅष੍ਟ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਸਜੋषਸੋ ਯਮਰ੍ਯਮਾ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨਯਨ੍ਤਿ ਵਰੁਣੋ ਅਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਦੇਵਤੇ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਜਾਂ ਹਾਨੀ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੰਦੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਰਯਮਨ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਧਿ ਵਯਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਵਰੁਣ ਮਿਤ੍ਰਾਰ੍ਯਮਨ੍ । ਯੇਨਾ ਨਿਰਂਹਸੋ ਯੂਯਂ ਪਾਥ ਨੇਥਾ ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਇਹੀ ਅਸੀਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ: ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਤੇ ਨੂਨਂ ਨੋऽਯਮੂਤਯੇ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਨਯਿष੍ਠਾ ਉ ਨੋ ਨੇषਣਿ ਪਰ੍षਿष੍ਠਾ ਉ ਨਃ ਪਰ੍षਣ੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਲੈ ਜਾਣ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ।
ਯੂਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਰਿ ਪਾਥ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸ਼ਰ੍ਮਣਿ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਯੋऽਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਤੁਸੀਂ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋਈਏ, ਚੰਗੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਈਏ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਅਤਿ ਸ੍ਰਿਧੋ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਉਗ੍ਰਂ ਮਰੁਦ੍ਭੀ ਰੁਦ੍ਰਂ ਹੁਵੇਮੇਨ੍ਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇऽਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਆਦਿਤਿਆਂ — ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ — ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹਨ; ਮੈਂ ਮਰੁਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੁਦਰ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਨੇਤਾਰ ਊ षੁ ਣਸ੍ਤਿਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਅਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੁਰਿਤਾ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਨੇਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਲੈ ਜਾਣ; ਇਹ ਰਾਜੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁਖਾਂ ਤੋਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ।
ਸ਼ੁਨਮਸ੍ਮਭ੍ਯਮੂਤਯੇ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸਪ੍ਰਥ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਯਦੀਮਹੇ ਅਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ
ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਆਦਿਤਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਹ ਤ੍ਯਦ੍ਵਸਵੋ ਗੌਰ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਪਦਿ षਿਤਾਮਮੁਞ੍ਚਤਾ ਯਜਤ੍ਰਾਃ । ਏਵੋ ष੍ਵਸ੍ਮਨ੍ਮੁਞ੍ਚਤਾ ਵ੍ਯਂਹਃ ਪ੍ਰ ਤਾਰ੍ਯਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਰਂ ਨ ਆਯੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਗਾਇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਤਿਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਾਈ।
ਰਾਤ੍ਰੀ ਵ੍ਯਖ੍ਯਦਾਯਤੀ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਦੇਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਭਿਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯੋऽਧਿਤ
ਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।
ਓਰ੍ਵਪ੍ਰਾ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਵਤੋ ਦੇਵ੍ਯੁਦ੍ਵਤਃ । ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਬਾਧਤੇ ਤਮਃ
ਅਮਰ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਥੱਲੇ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰੁ ਸ੍ਵਸਾਰਮਸ੍ਕृਤੋषਸਂ ਦੇਵ੍ਯਾਯਤੀ । ਅਪੇਦੁ ਹਾਸਤੇ ਤਮਃ
ਦੇਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੇਜ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਹਨੇਰਾ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸਾ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਯਸ੍ਯਾ ਵਯਂ ਨਿ ਤੇ ਯਾਮਨ੍ਨਵਿਕ੍ਸ਼੍ਮਹਿ । ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਨ ਵਸਤਿਂ ਵਯਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਹ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਰੁੱਖ 'ਚ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਨਿ ਗ੍ਰਾਮਾਸੋ ਅਵਿਕ੍ਸ਼ਤ ਨਿ ਪਦ੍ਵਨ੍ਤੋ ਨਿ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਨਿ ਸ਼੍ਯੇਨਾਸਸ਼੍ਚਿਦਰ੍ਥਿਨਃ
ਪਿੰਡਾਂ ਨੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਿਆ, ਪੈਦਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਏ, ਭੁੱਖੇ ਬਾਜ਼ ਵੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਯਾਵਯਾ ਵृਕ੍ਯਂ ਵृਕਂ ਯਵਯ ਸ੍ਤੇਨਮੂਰ੍ਮ੍ਯੇ । ਅਥਾ ਨਃ ਸੁਤਰਾ ਭਵ
ਭੈੜਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਭੈੜਾ ਭੇੜੀਆ ਤੇ ਚੋਰ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਫਿਰ ਸਾਡੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਉਪ ਮਾ ਪੇਪਿਸ਼ਤ੍ਤਮਃ ਕृष੍ਣਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਸ੍ਥਿਤ । ਉष ऋਣੇਵ ਯਾਤਯ
ਹਨੇਰਾ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਖੜਾ ਹੈ; ਰਾਤ, ਕਰਜ਼ ਵਾਂਗ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਉਪ ਤੇ ਗਾ ਇਵਾਕਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ । ਰਾਤ੍ਰਿ ਸ੍ਤੋਮਂ ਨ ਜਿਗ੍ਯੁषੇ
ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਰਾਤ, ਅਜਿਹੀ ਸਤਕਾਰ ਦੀ ਵਾਰ ਚੁਣ ਜੋ ਕਦੇ ਹਾਰਦੀ ਨਹੀਂ।
ਮਮਾਗ੍ਨੇ ਵਰ੍ਚੋ ਵਿਹਵੇष੍ਵਸ੍ਤੁ ਵਯਂ ਤ੍ਵੇਨ੍ਧਾਨਾਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਪੁषੇਮ । ਮਹ੍ਯਂ ਨਮਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪृਤਨਾ ਜਯੇਮ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਸਭ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਕਰੀਏ। ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕਰਣ; ਤੂੰ ਨਿਗਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਮਮ ਦੇਵਾ ਵਿਹਵੇ ਸਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਤੋ ਮਰੁਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰਗ੍ਨਿਃ । ਮਮਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮੁਰੁਲੋਕਮਸ੍ਤੁ ਮਹ੍ਯਂ ਵਾਤਃ ਪਵਤਾਂ ਕਾਮੇ ਅਸ੍ਮਿਨ੍
ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਣ—ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਅੱਗ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਚੌੜਾ ਤੇ ਖੁੱਲਾ ਹੋਵੇ; ਹਵਾ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਗੇ।
ਮਯਿ ਦੇਵਾ ਦ੍ਰਵਿਣਮਾ ਯਜਨ੍ਤਾਂ ਮਯ੍ਯਾਸ਼ੀਰਸ੍ਤੁ ਮਯਿ ਦੇਵਹੂਤਿਃ । ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰੋ ਵਨੁषਨ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵੇऽਰਿष੍ਟਾਃ ਸ੍ਯਾਮ ਤਨ੍ਵਾ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਜਦ ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਤੇ ਦੇਵੀ ਸਤਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵੀ ਯਜਕ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਣ; ਅਸੀਂ ਸਰੀਰ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹੀਏ।
ਮਹ੍ਯਂ ਯਜਨ੍ਤੁ ਮਮ ਯਾਨਿ ਹਵ੍ਯਾਕੂਤਿਃ ਸਤ੍ਯਾ ਮਨਸੋ ਮੇ ਅਸ੍ਤੁ । ਏਨੋ ਮਾ ਨਿ ਗਾਂ ਕਤਮਚ੍ਚਨਾਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸੋ ਅਧਿ ਵੋਚਤਾ ਨਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਣ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਹਨ; ਮੇਰੀ ਮੰਨਤ ਸੱਚੀ ਹੋਵੇ; ਕੋਈ ਪਾਪ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ; ਹੇ ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਐਲਾਨ ਕਰੋ।
ਦੇਵੀਃ षਲ਼ੁਰ੍ਵੀਰੁਰੁ ਨਃ ਕृਣੋਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ ਇਹ ਵੀਰਯਧ੍ਵਮ੍ । ਮਾ ਹਾਸ੍ਮਹਿ ਪ੍ਰਜਯਾ ਮਾ ਤਨੂਭਿਰ੍ਮਾ ਰਧਾਮ ਦ੍ਵਿषਤੇ ਸੋਮ ਰਾਜਨ੍
ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾ ਦੇਣ; ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਇੱਥੇ ਤਾਕਤ ਦੇਣ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਈਏ; ਹੇ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਘਾਟ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਮਨ੍ਯੁਂ ਪ੍ਰਤਿਨੁਦਨ੍ਪਰੇषਾਮਦਬ੍ਧੋ ਗੋਪਾਃ ਪਰਿ ਪਾਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਚੋ ਯਨ੍ਤੁ ਨਿਗੁਤਃ ਪੁਨਸ੍ਤੇऽਮੈषਾਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਬੁਧਾਂ ਵਿ ਨੇਸ਼ਤ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਅਟੱਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਬਚਾ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਣ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਾਗੇ ਮਨ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਾ ਹੋਣ।
ਧਾਤਾ ਧਾਤॄਣਾਂ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਯਸ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਭਿਮਾਤਿषਾਹਮ੍ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਮਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਾਃ ਪਾਨ੍ਤੁ ਯਜਮਾਨਂ ਨ੍ਯਰ੍ਥਾਤ੍
ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਸਭ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਾ, ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ—ਅਸ਼ਵਿਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੇ ਯਜਕ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਉਰੁਵ੍ਯਚਾ ਨੋ ਮਹਿषਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਂਸਦਸ੍ਮਿਨ੍ਹਵੇ ਪੁਰੁਹੂਤਃ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁਃ । ਸ ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਯੈ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਮृਲ਼ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾ ਨੋ ਰੀਰਿषੋ ਮਾ ਪਰਾ ਦਾਃ
ਮਹਾਨ, ਸਭ ਵਾਰ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ—ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ।
ਯੇ ਨਃ ਸਪਤ੍ਨਾ ਅਪ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਭ੍ਯਾਮਵ ਬਾਧਾਮਹੇ ਤਾਨ੍ । ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਉਪਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਂ ਮੋਗ੍ਰਂ ਚੇਤ੍ਤਾਰਮਧਿਰਾਜਮਕ੍ਰਨ੍
ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੀਏ। ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਿਆ, ਉਪਰੋਂ ਛੂਹੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੱਖੇ, ਚਲਾਕ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰ ਦਿਓ।
ਨਾਸਦਾਸੀਨ੍ਨੋ ਸਦਾਸੀਤ੍ਤਦਾਨੀਂ ਨਾਸੀਦ੍ਰਜੋ ਨੋ ਵ੍ਯੋਮਾ ਪਰੋ ਯਤ੍। ਕਿਮਾਵਰੀਵਃ ਕੁਹ ਕਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਨਮ੍ਭਃ ਕਿਮਾਸੀਦ੍ਗਹਨਂ ਗਭੀਰਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਅਸਤਿਤਵ ਸੀ, ਨਾ ਅਨਸਤਿਤਵ; ਨਾ ਹਵਾ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸੀ, ਨਾ ਆਕਾਸ਼ ਸੀ। ਕੀ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ? ਕਿੱਥੇ? ਕਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ? ਕੀ ਡੂੰਘਾ ਤੇ ਅਥਾਹ ਪਾਣੀ ਸੀ?