ਅਹਮਸ੍ਮਿ ਮਹਾਮਹੋऽਭਿਨਭ੍ਯਮੁਦੀषਿਤਃ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਗृਹੋ ਯਾਮ੍ਯਰਂਕृਤੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਤਦਿਦਾਸ ਭੁਵਨੇषੁ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਤੋ ਜਜ੍ਞ ਉਗ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵੇषਨृਮ੍ਣਃ । ਸਦ੍ਯੋ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਨਿ ਰਿਣਾਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਨੁ ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ
ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ: ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਗਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵੀਰ ਜਨਮਿਆ। ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਵृਧਾਨਃ ਸ਼ਵਸਾ ਭੂਰ੍ਯੋਜਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਦਾਸਾਯ ਭਿਯਸਂ ਦਧਾਤਿ । ਅਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਸਸ੍ਨਿ ਸਂ ਤੇ ਨਵਨ੍ਤ ਪ੍ਰਭृਤਾ ਮਦੇषੁ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਸ ਲਈ। ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵੇ ਕ੍ਰਤੁਮਪਿ ਵृਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਰ੍ਯਦੇਤੇ ਤ੍ਰਿਰ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ । ਸ੍ਵਾਦੋਃ ਸ੍ਵਾਦੀਯਃ ਸ੍ਵਾਦੁਨਾ ਸृਜਾ ਸਮਦਃ ਸੁ ਮਧੁ ਮਧੁਨਾਭਿ ਯੋਧੀਃ
ਸਾਰੇ ਤੇਰੀ ਬੁਧੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਦੋ ਵਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿੱਠਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੱਡ, ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ।
ਇਤਿ ਚਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਾ ਧਨਾ ਜਯਨ੍ਤਂ ਮਦੇਮਦੇ ਅਨੁਮਦਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਃ । ਓਜੀਯੋ ਧृष੍ਣੋ ਸ੍ਥਿਰਮਾ ਤਨੁष੍ਵ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਦਭਨ੍ਯਾਤੁਧਾਨਾ ਦੁਰੇਵਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਨਿਰਭੈ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੋ; ਮੰਦੇ ਭੂਤ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸ਼ਾਸ਼ਦ੍ਮਹੇ ਰਣੇषੁ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਯੁਧੇਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਰਿ । ਚੋਦਯਾਮਿ ਤ ਆਯੁਧਾ ਵਚੋਭਿਃ ਸਂ ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਯਾਂਸਿ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੇ ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਤੁषੇਯ੍ਯਂ ਪੁਰੁਵਰ੍ਪਸਮृਭ੍ਵਮਿਨਤਮਮਾਪ੍ਤ੍ਯਮਾਪ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਆ ਦਰ੍षਤੇ ਸ਼ਵਸਾ ਸਪ੍ਤ ਦਾਨੂਨ੍ਪ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨਾਨਿ ਭੂਰਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਬਹੁ-ਰੂਪ, ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ, ਅਜੈ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਸੱਤ ਦਾਤਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿ ਤਦ੍ਦਧਿषੇऽਵਰਂ ਪਰਂ ਚ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਵਿਥਾਵਸਾ ਦੁਰੋਣੇ । ਆ ਮਾਤਰਾ ਸ੍ਥਾਪਯਸੇ ਜਿਗਤ੍ਨੂ ਅਤ ਇਨੋषਿ ਕਰ੍ਵਰਾ ਪੁਰੂਣਿ
ਤੂੰ ਹੇਠਲਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੀਆਂ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬृਹਦ੍ਦਿਵੋ ਵਿਵਕ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ੂषਮਗ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾਃ । ਮਹੋ ਗੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਤਿ ਸ੍ਵਰਾਜੋ ਦੁਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਵृਣੋਦਪ ਸ੍ਵਾਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਹੱਦਿਵਾ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਭਗਤੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਉਚਾਰੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਥਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਾ ਮਹਾਨ੍ਬृਹਦ੍ਦਿਵੋ ਅਥਰ੍ਵਾਵੋਚਤ੍ਸ੍ਵਾਂ ਤਨ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮੇਵ । ਸ੍ਵਸਾਰੋ ਮਾਤਰਿਭ੍ਵਰੀਰਰਿਪ੍ਰਾ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ਵਸਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹੱਦਿਵਾ, ਅਥਰਵਨ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ, ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਭੈਣਾਂ, ਬਿਨਾ ਵੈਰ ਦੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਵੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਵੀ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸਮਵਰ੍ਤਤਾਗ੍ਰੇ ਭੂਤਸ੍ਯ ਜਾਤਃ ਪਤਿਰੇਕ ਆਸੀਤ੍ । ਸ ਦਾਧਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਮੁਤੇਮਾਂ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਰਭ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਬਣਾਏ। ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਯ ਆਤ੍ਮਦਾ ਬਲਦਾ ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵ ਉਪਾਸਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਿषਂ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਾਃ । ਯਸ੍ਯ ਛਾਯਾਮृਤਂ ਯਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜੋ ਆਤਮਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਅਮਰਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਮੌਤ ਹੈ — ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਤੋ ਨਿਮਿषਤੋ ਮਹਿਤ੍ਵੈਕ ਇਦ੍ਰਾਜਾ ਜਗਤੋ ਬਭੂਵ । ਯ ਈਸ਼ੇ ਅਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਪਦਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਦਃ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਯਸ੍ਯੇਮੇ ਹਿਮਵਨ੍ਤੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਯਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਰਸਯਾ ਸਹਾਹੁਃ । ਯਸ੍ਯੇਮਾਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਯਸ੍ਯ ਬਾਹੂ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਹਿਮਾਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਦੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਡਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ — ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਯੇਨ ਦ੍ਯੌਰੁਗ੍ਰਾ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਦृਲ਼੍ਹਾ ਯੇਨ ਸ੍ਵਃ ਸ੍ਤਭਿਤਂ ਯੇਨ ਨਾਕਃ । ਯੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਰਜਸੋ ਵਿਮਾਨਃ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁੰਬਦ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ, ਜੋ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅੰਗਨ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ — ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਯਂ ਕ੍ਰਨ੍ਦਸੀ ਅਵਸਾ ਤਸ੍ਤਭਾਨੇ ਅਭ੍ਯੈਕ੍ਸ਼ੇਤਾਂ ਮਨਸਾ ਰੇਜਮਾਨੇ । ਯਤ੍ਰਾਧਿ ਸੂਰ ਉਦਿਤੋ ਵਿਭਾਤਿ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ, ਕੰਪਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ — ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਆਪੋ ਹ ਯਦ੍ਬृਹਤੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਯਨ੍ਗਰ੍ਭਂ ਦਧਾਨਾ ਜਨਯਨ੍ਤੀਰਗ੍ਨਿਮ੍ । ਤਤੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਮਵਰ੍ਤਤਾਸੁਰੇਕਃ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜਦ ਵੱਡੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਬੀਜ ਲੈ ਕੇ ਆਈਆਂ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ — ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਯਸ਼੍ਚਿਦਾਪੋ ਮਹਿਨਾ ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਦਧਾਨਾ ਜਨਯਨ੍ਤੀਰ੍ਯਜ੍ਞਮ੍ । ਯੋ ਦੇਵੇष੍ਵਧਿ ਦੇਵ ਏਕ ਆਸੀਤ੍ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਚਨਾਤਮਕ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਆਈਆਂ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਹੈ — ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਮਾ ਨੋ ਹਿਂਸੀਜ੍ਜਨਿਤਾ ਯਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਯੋ ਵਾ ਦਿਵਂ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾ ਜਜਾਨ । ਯਸ਼੍ਚਾਪਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਬृਹਤੀਰ੍ਜਜਾਨ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਉਹ ਸਾਡੀ ਹਾਨੀ ਨਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ — ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ਨ ਤ੍ਵਦੇਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਜਾਤਾਨਿ ਪਰਿ ਤਾ ਬਭੂਵ । ਯਤ੍ਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਜੁਹੁਮਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਚੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਸੀਂ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਵਸੁਂ ਨ ਚਿਤ੍ਰਮਹਸਂ ਗृਣੀषੇ ਵਾਮਂ ਸ਼ੇਵਮਤਿਥਿਮਦ੍ਵਿषੇਣ੍ਯਮ੍ । ਸ ਰਾਸਤੇ ਸ਼ੁਰੁਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਗृਹਪਤਿਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਲਾਹਾ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਦਇਆਲੂ, ਸ਼ੁਭ, ਆਤਥੀ ਤੇ ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੀ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਪੂਜਾਰੀ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜੁषਾਣੋ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰ੍ਯ ਮੇ ਵਚੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਯੁਨਾਨਿ ਸੁਕ੍ਰਤੋ । ਘृਤਨਿਰ੍ਣਿਗ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਗਾਤੁਮੇਰਯ ਤਵ ਦੇਵਾ ਅਜਨਯਨ੍ਨਨੁ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਅੱਗੇ, ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ, ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ, ਪੂਜਾਰੀ ਲਈ ਗੀਤ ਨੂੰ ਲੈ ਚਲ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤ ਧਾਮਾਨਿ ਪਰਿਯਨ੍ਨਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦਾਸ਼ਦ੍ਦਾਸ਼ੁषੇ ਸੁਕृਤੇ ਮਾਮਹਸ੍ਵ । ਸੁਵੀਰੇਣ ਰਯਿਣਾਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਭੁਵਾ ਯਸ੍ਤ ਆਨਟ੍ ਸਮਿਧਾ ਤਂ ਜੁषਸ੍ਵ
ਅਮਰ ਜੀਵ ਸੱਤ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਨੂੰ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਦਇਆਲੂ ਹੋ। ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਮਿਧ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰ।
ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕੇਤੁਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤ ਈਲ਼ਤੇ ਸਪ੍ਤ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮਗ੍ਨਿਂ ਘृਤਪृष੍ਠਮੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪृਣਨ੍ਤਂ ਦੇਵਂ ਪृਣਤੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਪਹਿਲਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਦਇਆਲੂ ਦੇਵਤਾ ਹੈ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਦੂਤਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਰੇਣ੍ਯਃ ਸ ਹੂਯਮਾਨੋ ਅਮृਤਾਯ ਮਤ੍ਸ੍ਵ । ਤ੍ਵਾਂ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਮਰੁਤੋ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਗृਹੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਭृਗਵੋ ਵਿ ਰੁਰੁਚੁਃ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮਰੁਤ, ਭਗਤ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੈ।
ਇषਂ ਦੁਹਨ੍ਸੁਦੁਘਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸਂ ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਿਯੇ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੋ । ਅਗ੍ਨੇ ਘृਤਸ੍ਨੁਸ੍ਤ੍ਰਿਰृਤਾਨਿ ਦੀਦ੍ਯਦ੍ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਯਜ੍ਞਂ ਪਰਿਯਨ੍ਸੁਕ੍ਰਤੂਯਸੇ
ਅੱਗੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਦਿੰਦਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਤਿੰਨ ਰਸਤੇ ਚਮਕਦਾ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਗੇੜੇ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਲਈ।
ਤ੍ਵਾਮਿਦਸ੍ਯਾ ਉषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ ਦੂਤਂ ਕृਣ੍ਵਾਨਾ ਅਯਜਨ੍ਤ ਮਾਨੁषਾਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਾ ਮਹਯਾਯ੍ਯਾਯ ਵਾਵृਧੁਰਾਜ੍ਯਮਗ੍ਨੇ ਨਿਮृਜਨ੍ਤੋ ਅਧ੍ਵਰੇ
ਇਹ ਸਵੇਰਿਆਂ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਬਣਾਕੇ ਪੂਜਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ 'ਚ ਘੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠਾ ਅਹ੍ਵਨ੍ਤ ਵਾਜਿਨਂ ਗृਣਨ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਦਥੇषੁ ਵੇਧਸਃ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਯਜਮਾਨੇषੁ ਧਾਰਯ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਜਗਤ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇਰੇ ਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਦਾਅ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਵਾਧਾ ਦੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕismet ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਅਯਂ ਵੇਨਸ਼੍ਚੋਦਯਤ੍ਪृਸ਼੍ਨਿਗਰ੍ਭਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਰਾਯੂ ਰਜਸੋ ਵਿਮਾਨੇ । ਇਮਮਪਾਂ ਸਂਗਮੇ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਤਿਭੀ ਰਿਹਨ੍ਤਿ
ਇਹ ਵੇਨਾ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਲੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪਤਰੇ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਚਲਾਇਆ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਲੱਭਦੇ ਹਨ।