ਅਗ੍ਨੇ ਹਂਸਿ ਨ੍ਯਤ੍ਰਿਣਂ ਦੀਦ੍ਯਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾ । ਸ੍ਵੇ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਸਿ ਸ੍ਵਾਹੁਤੋ ਘृਤਾਨਿ ਪ੍ਰਤਿ ਮੋਦਸੇ । ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਰੁਚਃ ਸਮਸ੍ਥਿਰਨ੍
ਤੂੰ ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਉਠਦਾ ਹੈਂ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਮਚੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ ਆਹੁਤੋ ਵਿ ਰੋਚਤੇऽਗ੍ਨਿਰੀਲ਼ੇਨ੍ਯੋ ਗਿਰਾ । ਸ੍ਰੁਚਾ ਪ੍ਰਤੀਕਮਜ੍ਯਤੇ
ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਚਮਚੇ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤੇਨਾਗ੍ਨਿਃ ਸਮਜ੍ਯਤੇ ਮਧੁਪ੍ਰਤੀਕ ਆਹੁਤਃ । ਰੋਚਮਾਨੋ ਵਿਭਾਵਸੁਃ
ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਰਮਾਣਃ ਸਮਿਧ੍ਯਸੇ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਹਵਨ੍ਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਜੁਆਨ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਭੜਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਮਰ੍ਤਾ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਘृਤੇਨਾਗ੍ਨਿਂ ਸਪਰ੍ਯਤ । ਅਦਾਭ੍ਯਂ ਗृਹਪਤਿਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਮਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਘਰ ਦਾ ਅਟੱਲ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਅਦਾਭ੍ਯੇਨ ਸ਼ੋਚਿषਾਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਹ । ਗੋਪਾ ऋਤਸ੍ਯ ਦੀਦਿਹਿ
ਆਪਣੀ ਅਟੱਲ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਸਾੜ। ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਚਮਕ।
ਸ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤੀਕੇਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯੋष ਯਾਤੁਧਾਨ੍ਯਃ । ਉਰੁਕ੍ਸ਼ਯੇषੁ ਦੀਦ੍ਯਤ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਵੱਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰੁਰੁਕ੍ਸ਼ਯਾ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਸਮੀਧਿਰੇ । ਯਜਿष੍ਠਂ ਮਾਨੁषੇ ਜਨੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਭੇਟ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਜਮਾਨ ਹੈਂ।
ਇਤਿ ਵਾ ਇਤਿ ਮੇ ਮਨੋ ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਸਨੁਯਾਮਿਤਿ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸੋਚਦਾ ਹੈ: 'ਕਾਸ਼ ਮੈਂ ਗਾਂ, ਘੋੜਾ ਲੈ ਲਵਾਂ'; ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਸੋਮਾ ਪੀ ਸਕਾਂ।
ਪ੍ਰ ਵਾਤਾ ਇਵ ਦੋਧਤ ਉਨ੍ਮਾ ਪੀਤਾ ਅਯਂਸਤ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਉਡਦੇ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਤੇ ਮਸਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਸੋਮਾ ਪੀ ਸਕਾਂ।
ਉਨ੍ਮਾ ਪੀਤਾ ਅਯਂਸਤ ਰਥਮਸ਼੍ਵਾ ਇਵਾਸ਼ਵਃ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਉੱਡ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਉਪ ਮਾ ਮਤਿਰਸ੍ਥਿਤ ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਪੁਤ੍ਰਮਿਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਅਹਂ ਤष੍ਟੇਵ ਵਨ੍ਧੁਰਂ ਪਰ੍ਯਚਾਮਿ ਹृਦਾ ਮਤਿਮ੍ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰੀਗਰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਨਹਿ ਮੇ ਅਕ੍ਸ਼ਿਪਚ੍ਚਨਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤ੍ਸੁਃ ਪਞ੍ਚ ਕृष੍ਟਯਃ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੀਆਂ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਨਹਿ ਮੇ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਅਨ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚਨ ਪ੍ਰਤਿ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪੱਖ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਅਭਿ ਦ੍ਯਾਂ ਮਹਿਨਾ ਭੁਵਮਭੀਮਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਮਹੀਮ੍ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਹਨ੍ਤਾਹਂ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਂ ਨਿ ਦਧਾਨੀਹ ਵੇਹ ਵਾ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਉੱਥੇ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਓषਮਿਤ੍ਪृਥਿਵੀਮਹਂ ਜਙ੍ਘਨਾਨੀਹ ਵੇਹ ਵਾ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਉੱਥੇ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਦਿਵਿ ਮੇ ਅਨ੍ਯਃ ਪਕ੍ਸ਼ੋऽਧੋ ਅਨ੍ਯਮਚੀਕृषਮ੍ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਪੱਖ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਅਹਮਸ੍ਮਿ ਮਹਾਮਹੋऽਭਿਨਭ੍ਯਮੁਦੀषਿਤਃ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਗृਹੋ ਯਾਮ੍ਯਰਂਕृਤੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ । ਕੁਵਿਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਾਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ।
ਤਦਿਦਾਸ ਭੁਵਨੇषੁ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਤੋ ਜਜ੍ਞ ਉਗ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵੇषਨृਮ੍ਣਃ । ਸਦ੍ਯੋ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਨਿ ਰਿਣਾਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਨੁ ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ
ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ: ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਗਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵੀਰ ਜਨਮਿਆ। ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਵृਧਾਨਃ ਸ਼ਵਸਾ ਭੂਰ੍ਯੋਜਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਦਾਸਾਯ ਭਿਯਸਂ ਦਧਾਤਿ । ਅਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਸਸ੍ਨਿ ਸਂ ਤੇ ਨਵਨ੍ਤ ਪ੍ਰਭृਤਾ ਮਦੇषੁ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਸ ਲਈ। ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵੇ ਕ੍ਰਤੁਮਪਿ ਵृਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਰ੍ਯਦੇਤੇ ਤ੍ਰਿਰ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ । ਸ੍ਵਾਦੋਃ ਸ੍ਵਾਦੀਯਃ ਸ੍ਵਾਦੁਨਾ ਸृਜਾ ਸਮਦਃ ਸੁ ਮਧੁ ਮਧੁਨਾਭਿ ਯੋਧੀਃ
ਸਾਰੇ ਤੇਰੀ ਬੁਧੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਦੋ ਵਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿੱਠਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੱਡ, ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ।
ਇਤਿ ਚਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਾ ਧਨਾ ਜਯਨ੍ਤਂ ਮਦੇਮਦੇ ਅਨੁਮਦਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਃ । ਓਜੀਯੋ ਧृष੍ਣੋ ਸ੍ਥਿਰਮਾ ਤਨੁष੍ਵ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਦਭਨ੍ਯਾਤੁਧਾਨਾ ਦੁਰੇਵਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਨਿਰਭੈ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੋ; ਮੰਦੇ ਭੂਤ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸ਼ਾਸ਼ਦ੍ਮਹੇ ਰਣੇषੁ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਯੁਧੇਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਰਿ । ਚੋਦਯਾਮਿ ਤ ਆਯੁਧਾ ਵਚੋਭਿਃ ਸਂ ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਯਾਂਸਿ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੇ ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਤੁषੇਯ੍ਯਂ ਪੁਰੁਵਰ੍ਪਸਮृਭ੍ਵਮਿਨਤਮਮਾਪ੍ਤ੍ਯਮਾਪ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਆ ਦਰ੍षਤੇ ਸ਼ਵਸਾ ਸਪ੍ਤ ਦਾਨੂਨ੍ਪ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨਾਨਿ ਭੂਰਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਬਹੁ-ਰੂਪ, ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ, ਅਜੈ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਸੱਤ ਦਾਤਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿ ਤਦ੍ਦਧਿषੇऽਵਰਂ ਪਰਂ ਚ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਵਿਥਾਵਸਾ ਦੁਰੋਣੇ । ਆ ਮਾਤਰਾ ਸ੍ਥਾਪਯਸੇ ਜਿਗਤ੍ਨੂ ਅਤ ਇਨੋषਿ ਕਰ੍ਵਰਾ ਪੁਰੂਣਿ
ਤੂੰ ਹੇਠਲਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੀਆਂ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬृਹਦ੍ਦਿਵੋ ਵਿਵਕ੍ਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ੂषਮਗ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾਃ । ਮਹੋ ਗੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਤਿ ਸ੍ਵਰਾਜੋ ਦੁਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਵृਣੋਦਪ ਸ੍ਵਾਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਹੱਦਿਵਾ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਭਗਤੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਉਚਾਰੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਥਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।