ਏਤਾ ਉ ਤ੍ਯਾ ਉषਸਃ ਕੇਤੁਮਕ੍ਰਤ ਪੂਰ੍ਵੇ ਅਰ੍ਧੇ ਰਜਸੋ ਭਾਨੁਮਞ੍ਜਤੇ । ਨਿष੍ਕृਣ੍ਵਾਨਾ ਆਯੁਧਾਨੀਵ ਧृष੍ਣਵਃ ਪ੍ਰਤਿ ਗਾਵੋऽਰੁषੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਤਰਃ
ਇਹ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਆਪਣਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੂਰਬ ਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਯੋਧੇ ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਲਾਲ ਗਾਂ, ਜੋ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਦਪਪ੍ਤਨ੍ਨਰੁਣਾ ਭਾਨਵੋ ਵृਥਾ ਸ੍ਵਾਯੁਜੋ ਅਰੁषੀਰ੍ਗਾ ਅਯੁਕ੍ਸ਼ਤ । ਅਕ੍ਰਨ੍ਨੁषਾਸੋ ਵਯੁਨਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਭਾਨੁਮਰੁषੀਰਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯੁਃ
ਲਾਲ ਕਿਰਣਾਂ ਉੱਡ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਗਾਂ ਆਪਣੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਜੋੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲ ਕੇ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਲੈ ਲਈਆਂ ਹਨ।
ਅਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਨਾਰੀਰਪਸੋ ਨ ਵਿष੍ਟਿਭਿਃ ਸਮਾਨੇਨ ਯੋਜਨੇਨਾ ਪਰਾਵਤਃ । ਇषਂ ਵਹਨ੍ਤੀਃ ਸੁਕृਤੇ ਸੁਦਾਨਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਹ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਗਾਇਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਕੋ ਜੁੜਾਵ ਨਾਲ, ਇਕਠੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾਨੀ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲੈ ਕੇ, ਸਭ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਧਿ ਪੇਸ਼ਾਂਸਿ ਵਪਤੇ ਨृਤੂਰਿਵਾਪੋਰ੍ਣੁਤੇ ਵਕ੍ਸ਼ ਉਸ੍ਰੇਵ ਬਰ੍ਜਹਮ੍ । ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮੈ ਭੁਵਨਾਯ ਕृਣ੍ਵਤੀ ਗਾਵੋ ਨ ਵ੍ਰਜਂ ਵ੍ਯੁषਾ ਆਵਰ੍ਤਮਃ
ਉਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਨਚਣ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ ਬੁਣਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਢੱਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਾਪਸ ਢੇਰ 'ਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਚੀ ਰੁਸ਼ਦਸ੍ਯਾ ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਵਿ ਤਿष੍ਠਤੇ ਬਾਧਤੇ ਕृष੍ਣਮਭ੍ਵਮ੍ । ਸ੍ਵਰੁਂ ਨ ਪੇਸ਼ੋ ਵਿਦਥੇष੍ਵਞ੍ਜਞ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਾ ਭਾਨੁਮਸ਼੍ਰੇਤ੍
ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਾਲਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤਾਰਿष੍ਮ ਤਮਸਸ੍ਪਾਰਮਸ੍ਯੋषਾ ਉਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਵਯੁਨਾ ਕृਣੋਤਿ । ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਛਨ੍ਦੋ ਨ ਸ੍ਮਯਤੇ ਵਿਭਾਤੀ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਾ ਸੌਮਨਸਾਯਾਜੀਗਃ
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ; ਉਸ਼ਾ ਉਠਦੀ ਹੋਈ ਰਸਤੇ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਹਣੇ ਲਈ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਾਂਗ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਆਈ ਹੈ।
ਭਾਸ੍ਵਤੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਸੂਨृਤਾਨਾਂ ਦਿਵ ਸ੍ਤਵੇ ਦੁਹਿਤਾ ਗੋਤਮੇਭਿਃ । ਪ੍ਰਜਾਵਤੋ ਨृਵਤੋ ਅਸ਼੍ਵਬੁਧ੍ਯਾਨੁषੋ ਗੋਅਗ੍ਰਾਁ ਉਪ ਮਾਸਿ ਵਾਜਾਨ੍
ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਆਗੂ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਜਾਗਣ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉषਸ੍ਤਮਸ਼੍ਯਾਂ ਯਸ਼ਸਂ ਸੁਵੀਰਂ ਦਾਸਪ੍ਰਵਰ੍ਗਂ ਰਯਿਮਸ਼੍ਵਬੁਧ੍ਯਮ੍ । ਸੁਦਂਸਸਾ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਯਾ ਵਿਭਾਸਿ ਵਾਜਪ੍ਰਸੂਤਾ ਸੁਭਗੇ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ, ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਵਾਧੂ ਰਿਸ਼ਕ ਦੇ। ਤੂੰ ਦਾਨੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੇਵੀ ਭੁਵਨਾਭਿਚਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਭਾਤਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜੀਵਂ ਚਰਸੇ ਬੋਧਯਨ੍ਤੀ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਚਮਵਿਦਨ੍ਮਨਾਯੋਃ
ਇਹ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਬੋਲੀ ਜਾਣਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃਪੁਨਰ੍ਜਾਯਮਾਨਾ ਪੁਰਾਣੀ ਸਮਾਨਂ ਵਰ੍ਣਮਭਿ ਸ਼ੁਮ੍ਭਮਾਨਾ । ਸ਼੍ਵਘ੍ਨੀਵ ਕृਤ੍ਨੁਰ੍ਵਿਜ ਆਮਿਨਾਨਾ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੀ ਜਰਯਨ੍ਤ੍ਯਾਯੁਃ
ਪੁਰਾਣੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵੀਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਇਕੋ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜਦੀ ਹੈ। ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉਮਰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯੂਰ੍ਣ੍ਵਤੀ ਦਿਵੋ ਅਨ੍ਤਾਁ ਅਬੋਧ੍ਯਪ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਸਨੁਤਰ੍ਯੁਯੋਤਿ । ਪ੍ਰਮਿਨਤੀ ਮਨੁष੍ਯਾ ਯੁਗਾਨਿ ਯੋषਾ ਜਾਰਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਵਿ ਭਾਤਿ
ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕੋਨੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ਼ਾ ਜਾਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਰਾਤ, ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੇਜਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਯੁੱਗ ਮਾਪਦੀ ਹੋਈ, ਕੁਆਰੀ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼ੂਨ੍ਨ ਚਿਤ੍ਰਾ ਸੁਭਗਾ ਪ੍ਰਥਾਨਾ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵ੍ਯਸ਼੍ਵੈਤ੍ । ਅਮਿਨਤੀ ਦੈਵ੍ਯਾਨਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚੇਤਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਦृਸ਼ਾਨਾ
ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਵਸਾਤ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਵਯ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੋਈ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉषਸ੍ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਮਾ ਭਰਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਾਜਿਨੀਵਤਿ । ਯੇਨ ਤੋਕਂ ਚ ਤਨਯਂ ਚ ਧਾਮਹੇ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਪਾਲ ਸਕੀਏ।
ਉषੋ ਅਦ੍ਯੇਹ ਗੋਮਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਵਤਿ ਵਿਭਾਵਰਿ । ਰੇਵਦਸ੍ਮੇ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛ ਸੂਨृਤਾਵਤਿ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਇਥੇ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਚਮਕ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਠ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬਾਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੋਈ।
ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਵਾਜਿਨੀਵਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਁ ਅਦ੍ਯਾਰੁਣਾਁ ਉषਃ । ਅਥਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੌਭਗਾਨ੍ਯਾ ਵਹ
ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ। ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਭਾਗ ਲਿਆਉ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਰ੍ਤਿਰਸ੍ਮਦਾ ਗੋਮਦ੍ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਤ੍ । ਅਰ੍ਵਾਗ੍ਰਥਂ ਸਮਨਸਾ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਮ੍
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਡੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਆਗੂ, ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਸਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉ, ਇਕ-ਮਨ ਹੋ ਕੇ।
ਯਾਵਿਤ੍ਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਮਾ ਦਿਵੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਨਾਯ ਚਕ੍ਰਥੁਃ । ਆ ਨ ਊਰ੍ਜਂ ਵਹਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਮ੍
ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਗੀਤ ਤੇ ਚਾਨਣ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰੋਟੀ ਪਹੁੰਚਾਓ।
ਏਹ ਦੇਵਾ ਮਯੋਭੁਵਾ ਦਸ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤਨੀ । ਉषਰ੍ਬੁਧੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਇੱਥੇ, ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਸਵੇਰਾਂ ਜਾਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਉਣ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਵਿਮਂ ਸੁ ਮੇ ਸ਼ृਣੁਤਂ ਵृषਣਾ ਹਵਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿ ਸੂਕ੍ਤਾਨਿ ਹਰ੍ਯਤਂ ਭਵਤਂ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਯਃ
ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ; ਇਹ ਭਜਨਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ ਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਯੋ ਅਦ੍ਯ ਵਾਮਿਦਂ ਵਚਃ ਸਪਰ੍ਯਤਿ । ਤਸ੍ਮੈ ਧਤ੍ਤਂ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਗਵਾਂ ਪੋषਂ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਜੋ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਰਤਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਰਵਾਂ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ ਦਿਓ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਯ ਆਹੁਤਿਂ ਯੋ ਵਾਂ ਦਾਸ਼ਾਦ੍ਧਵਿष੍ਕृਤਿਮ੍ । ਸ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਵ੍ਯਸ਼੍ਨਵਤ੍
ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਵਨ ਜਾਂ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੰਸ਼, ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਪਾਏ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਚੇਤਿ ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਵਾਂ ਯਦਮੁष੍ਣੀਤਮਵਸਂ ਪਣਿਂ ਗਾਃ । ਅਵਾਤਿਰਤਂ ਬृਸਯਸ੍ਯ ਸ਼ੇषੋऽਵਿਨ੍ਦਤਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰੇਕਂ ਬਹੁਭ੍ਯਃ
ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਰਤਾਵਾ ਕੰਮ ਸੀ: ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਣੀ ਤੋਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਬਚੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਈਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਚਾਨਣ ਲੱਭਿਆ।
ਯੁਵਮੇਤਾਨਿ ਦਿਵਿ ਰੋਚਨਾਨ੍ਯਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਸੋਮ ਸਕ੍ਰਤੂ ਅਧਤ੍ਤਮ੍ । ਯੁਵਂ ਸਿਨ੍ਧੂਁਰਭਿਸ਼ਸ੍ਤੇਰਵਦ੍ਯਾਦਗ੍ਨੀषੋਮਾਵਮੁਞ੍ਚਤਂ ਗृਭੀਤਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਇਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ; ਤੁਸੀਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੁਲਮ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ।
ਆਨ੍ਯਂ ਦਿਵੋ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਜਭਾਰਾਮਥ੍ਨਾਦਨ੍ਯਂ ਪਰਿ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਅਦ੍ਰੇਃ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਾਵृਧਾਨੋਰੁਂ ਯਜ੍ਞਾਯ ਚਕ੍ਰਥੁਰੁ ਲੋਕਮ੍
ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਲਿਆਇਆ, ਦੂਜਾ ਬਾਜ ਨੇ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਲਿਆ; ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਤੁਸੀਂ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵਧੇ ਹੋ ਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਵੱਡਾ ਥਾਂ ਬਣਾਇਆ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਹਵਿषਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਵੀਤਂ ਹਰ੍ਯਤਂ ਵृषਣਾ ਜੁषੇਥਾਮ੍ । ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਾ ਸ੍ਵਵਸਾ ਹਿ ਭੂਤਮਥਾ ਧਤ੍ਤਂ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਹਵਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰੋ; ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਭਗਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦਿਓ।
ਯੋ ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਹਵਿषਾ ਸਪਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਦ੍ਰੀਚਾ ਮਨਸਾ ਯੋ ਘृਤੇਨ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਪਾਤਮਂਹਸੋ ਵਿਸ਼ੇ ਜਨਾਯ ਮਹਿ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤਮ੍
ਜੋ clarified ਮੱਖਣ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਉਸ ਦਾ ਵਚਨ ਰੱਖੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਦਿਓ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਸਵੇਦਸਾ ਸਹੂਤੀ ਵਨਤਂ ਗਿਰਃ । ਸਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵਥੁਃ
ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੱਕੋ ਬੇਨਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਹੋ ਗਏ ਹੋ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਵਨੇਨ ਵਾਂ ਯੋ ਵਾਂ ਘृਤੇਨ ਦਾਸ਼ਤਿ । ਤਸ੍ਮੈ ਦੀਦਯਤਂ ਬृਹਤ੍
ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਇਸ ਹਵਨ ਜਾਂ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਵੱਡੀ ਚਾਨਣ ਦਿਖਾਓ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਵਿਮਾਨਿ ਨੋ ਯੁਵਂ ਹਵ੍ਯਾ ਜੁਜੋषਤਮ੍ । ਆ ਯਾਤਮੁਪ ਨਃ ਸਚਾ
ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀਆਂ ਇਹ ਹਵਨ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੋ; ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੋ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਪਿਪृਤਮਰ੍ਵਤੋ ਨ ਆ ਪ੍ਯਾਯਨ੍ਤਾਮੁਸ੍ਰਿਯਾ ਹਵ੍ਯਸੂਦਃ । ਅਸ੍ਮੇ ਬਲਾਨਿ ਮਘਵਤ੍ਸੁ ਧਤ੍ਤਂ ਕृਣੁਤਂ ਨੋ ਅਧ੍ਵਰਂ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਮਨ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਧਣ, ਹਵਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਦਾਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤਾਕਤ ਦਿਓ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਸਫਲ ਕਰੋ।