ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੌਸ਼ਿਕ ਮਨ੍ਦਸਾਨਃ ਸੁਤਂ ਪਿਬ । ਨਵ੍ਯਮਾਯੁਃ ਪ੍ਰ ਸੂ ਤਿਰ ਕृਧੀ ਸਹਸ੍ਰਸਾਮृषਿਮ੍
ਹੇ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਦੇ ਇੰਦਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ; ਸਾਡੀ ਨਵੀਂ ਉਮਰ ਵਧਾ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਗਾਇਕ ਬਣਾ।
ਪਰਿ ਤ੍ਵਾ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰ ਇਮਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਵृਦ੍ਧਾਯੁਮਨੁ ਵृਦ੍ਧਯੋ ਜੁष੍ਟਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਜੁष੍ਟਯਃ
ਹੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਇਹ ਬਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲੈਣ; ਉਹ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਜੋ ਉਮਰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਵੀਵृਧਨ੍ਸਮੁਦ੍ਰਵ੍ਯਚਸਂ ਗਿਰਃ । ਰਥੀਤਮਂ ਰਥੀਨਾਂ ਵਾਜਾਨਾਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਸਭ ਬਾਣੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਸਤਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਰਥੀ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਮੁਖੀ।
ਸਖ੍ਯੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਿਨੋ ਮਾ ਭੇਮ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤੇ । ਤ੍ਵਾਮਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮੋ ਜੇਤਾਰਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਾਂ—ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰੀਏ; ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਅਜੈ।
ਪੂਰ੍ਵੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯੋ ਨ ਵਿ ਦਸ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੂਤਯਃ । ਯਦੀ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਂਹਤੇ ਮਘਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਜਦ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਂ ਭਿਨ੍ਦੁਰ੍ਯੁਵਾ ਕਵਿਰਮਿਤੌਜਾ ਅਜਾਯਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣੋ ਧਰ੍ਤਾ ਵਜ੍ਰੀ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਃ
ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਸੀਮ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ; ਇੰਦਰ, ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਵਧਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਵਲਸ੍ਯ ਗੋਮਤੋऽਪਾਵਰਦ੍ਰਿਵੋ ਬਿਲਮ੍ । ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਾ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਸ੍ਤੁਜ੍ਯਮਾਨਾਸ ਆਵਿषੁਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਲਾ ਦੀ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਗੁਫਾ ਖੋਲ੍ਹੀ; ਦੇਵਤੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਏ।
ਤਵਾਹਂ ਸ਼ੂਰ ਰਾਤਿਭਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਯਂ ਸਿਨ੍ਧੁਮਾਵਦਨ੍ । ਉਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਵਿਦੁष੍ਟੇ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ੂਰ, ਮੈਂ ਚੌੜੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਲਈ; ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਗਾਇਕ ਤੇ ਕਵੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਮਾਯਾਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਯਿਨਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁष੍ਣਮਵਾਤਿਰਃ । ਵਿਦੁष੍ਟੇ ਤਸ੍ਯ ਮੇਧਿਰਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸ੍ਯੁਤ੍ਤਿਰ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਚਲਾਕ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੇਰੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਲਾਘਾਵਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਮੋਜਸਾਭਿ ਸ੍ਤੋਮਾ ਅਨੂषਤ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਯਸ੍ਯ ਰਾਤਯ ਉਤ ਵਾ ਸਨ੍ਤਿ ਭੂਯਸੀਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਮ੍ । ਅਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਯਜਨ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨਿਂ ਹਵੀਮਭਿਃ ਸਦਾ ਹਵਨ੍ਤ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਮ੍ । ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵਾਁ ਇਹਾ ਵਹ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੇ । ਅਸਿ ਹੋਤਾ ਨ ਈਡ੍ਯਃ
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਰ੍ਹੀ 'ਤੇ ਜਨਮਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ।
ਤਾਁ ਉਸ਼ਤੋ ਵਿ ਬੋਧਯ ਯਦਗ੍ਨੇ ਯਾਸਿ ਦੂਤ੍ਯਮ੍ । ਦੇਵੈਰਾ ਸਤ੍ਸਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ
ਅਗਨਿ, ਜਦ ਤੂੰ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਉਤਸੁਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਰ੍ਹੀ 'ਤੇ ਬੈਠ।
ਘृਤਾਹਵਨ ਦੀਦਿਵਃ ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਮ ਰਿषਤੋ ਦਹ । ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ; ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਅਗ੍ਨਿਨਾਗ੍ਨਿਃ ਸਮਿਧ੍ਯਤੇ ਕਵਿਰ੍ਗृਹਪਤਿਰ੍ਯੁਵਾ । ਹਵ੍ਯਵਾਡ੍ਜੁਹ੍ਵਾਸ੍ਯਃ
ਅਗਨਿ ਰਾਹੀਂ ਅਗਨਿ ਜਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਨੌਜਵਾਨ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਪਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਵਿਮਗ੍ਨਿਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਣਮਧ੍ਵਰੇ । ਦੇਵਮਮੀਵਚਾਤਨਮ੍
ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਲਾਹੋ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਰਿਵਾਜ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਤੇ ਨਿਆਂਵਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਹਮਲਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਹਵਿष੍ਪਤਿਰ੍ਦੂਤਂ ਦੇਵ ਸਪਰ੍ਯਤਿ । ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਾਵਿਤਾ ਭਵ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਦੂਤ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਯੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਹਵਿष੍ਮਾਁ ਆਵਿਵਾਸਤਿ । ਤਸ੍ਮੈ ਪਾਵਕ ਮृਲ਼ਯ
ਜੋ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਉਸ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਸ ਨਃ ਪਾਵਕ ਦੀਦਿਵੋऽਗ੍ਨੇ ਦੇਵਾਁ ਇਹਾ ਵਹ । ਉਪ ਯਜ੍ਞਂ ਹਵਿਸ਼੍ਚ ਨਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ; ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਤੇ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਸ ਨ ਸ੍ਤਵਾਨ ਆ ਭਰ ਗਾਯਤ੍ਰੇਣ ਨਵੀਯਸਾ । ਰਯਿਂ ਵੀਰਵਤੀਮਿषਮ੍
ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ, ਨਵੀਂ ਗਾਯਤਰੀ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰ੍ਦੇਵਹੂਤਿਭਿਃ । ਇਮਂ ਸ੍ਤੋਮਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ
ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਾਈ ਬੁਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡਾ ਇਹ ਭਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਸੁਸਮਿਦ੍ਧੋ ਨ ਆ ਵਹ ਦੇਵਾਁ ਅਗ੍ਨੇ ਹਵਿष੍ਮਤੇ । ਹੋਤਃ ਪਾਵਕ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਚ
ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅਗਨਿ, ਭੇਟਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ; ਪਵਿੱਤਰ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰ।
ਮਧੁਮਨ੍ਤਂ ਤਨੂਨਪਾਦ੍ਯਜ੍ਞਂ ਦੇਵੇषੁ ਨਃ ਕਵੇ । ਅਦ੍ਯਾ ਕृਣੁਹਿ ਵੀਤਯੇ
ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਿੱਠਾ ਯਜਨ ਕਰ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।
ਨਰਾਸ਼ਂਸਮਿਹ ਪ੍ਰਿਯਮਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞ ਉਪ ਹ੍ਵਯੇ । ਮਧੁਜਿਹ੍ਵਂ ਹਵਿष੍ਕृਤਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭੇਟ ਲਈ ਤਿਆਰ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਖਤਮੇ ਰਥੇ ਦੇਵਾਁ ਈਲ਼ਿਤ ਆ ਵਹ । ਅਸਿ ਹੋਤਾ ਮਨੁਰ੍ਹਿਤਃ
ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਵਿਚ, ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਮਨੂ ਵਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈਂ।
ਸ੍ਤृਣੀਤ ਬਰ੍ਹਿਰਾਨੁषਗ੍ਘृਤਪृष੍ਠਂ ਮਨੀषਿਣਃ । ਯਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਘੀ ਲਾਏ ਹੋਏ ਕੁਸ਼ ਵਿਛਾਉਣ, ਜਿੱਥੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਝਲਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਾਮृਤਾਵृਧੋ ਦ੍ਵਾਰੋ ਦੇਵੀਰਸਸ਼੍ਚਤਃ । ਅਦ੍ਯਾ ਨੂਨਂ ਚ ਯष੍ਟਵੇ
ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪਾਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰੱਬੀਆਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਵਨ ਹੋ ਸਕੇ।
ਨਕ੍ਤੋषਾਸਾ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞ ਉਪ ਹ੍ਵਯੇ । ਇਦਂ ਨੋ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦੇ
ਮੈਂ ਸੁੰਦਰ ਰਾਤ ਤੇ ਸੁਵੇਰ ਨੂੰ ਇਸ ਯਜਨ 'ਤੇ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਵਿਛਾਈ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਆ ਬੈਠਣ।
ਤਾ ਸੁਜਿਹ੍ਵਾ ਉਪ ਹ੍ਵਯੇ ਹੋਤਾਰਾ ਦੈਵ੍ਯਾ ਕਵੀ । ਯਜ੍ਞਂ ਨੋ ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਮਿਮਮ੍
ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ, ਸਿਆਣੇ ਰੱਬੀ ਪੁਜਾਰੀ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਡਾ ਇਹ ਯਜਨ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਣ।