ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਿਆਕਰਨ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੈਵੀ ਆਸਨ 'ਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਤਵੇਂ ਭਰਾ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦਾ, ਗੁਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਅਤੇ ਉਪਜ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਿੱਥੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਜਾਂ ਘੋੜੇ ਨਹੀਂ, ਓਥੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮੇ ਘੋੜੇ ਘੀ ਖਿੱਚਦੇ। ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਰਿਭੁਆਂ ਦੇ ਸੰਗੀ, ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਉਂਦਾ। ਉਹ ਕੋਮਲ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪਰਗਟਤਾ ਕਰਦਾ, ਖੁਰਾਕ ਲਿਆਉਂਦਾ ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਨੇ ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਦਾਸਾ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਅੰਦਰ ਸੂਰਵੇਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸੂਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੇਜ਼, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਇਕ, ਨਹੁਸ਼, ਸੱੜਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਘਰ ਲਈ ਚਾਰਾ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ; ਜਦ ਉਹ ਚੰਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਬੈਠਦਾ, ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਬਾਜ਼ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਝਪਟਦਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਲਾਲਚੀ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ; ਉਹ ਕਵੀ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਤੇ ਉਪਹਾਰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚਲਿਆ। ਇਹ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ, ਵਰਨ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਦੈਵੀ ਜਾਦੂ ਜਾਣਦਾ, ਨੌਜਵਾਨ, ਰਿਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਣਜਾਣ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ, ਤੇ ਚੌਪਾਇਆ ਵਾਲੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ। ਉਸ਼ਿਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਜ਼ਿਸ਼ਵਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਪਿਪਰੂ ਦੀ ਘੇਰਾ-ਬੰਦੀ ਨੂੰ ਸਾਂਡ ਨਾਲ ਤੋੜਿਆ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸੋਮਾ ਪੀਤੀ, ਉਹ ਗੀਤ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਕੋਮਲ ਵਿਅਕਤੀ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ, ਤਾਕਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਫਿਰ, ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਰਧਨਾ ਕਰਦੇ, "ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਸਾਡੀ ਵਾਧੂ ਲਈ। ਸਾਵਿਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦੀ।" ਭੇਟ ਲਿਆਓ, ਪੂਰਕ ਲਈ ਭੇਟ ਦਿਓ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਯੂ ਲਈ ਭੇਜੋ। ਜਿਸ ਨੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਤਾ, ਉਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਵਿਤਰ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ, ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾਏ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਫਲ ਵਾਂਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਵੇ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਧੀਤੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਜੋੜਣ, ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਫੈਲਾਈ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਆਯੁ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਯਜ, ਮਨੁ ਤੇ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਸਲਾਹਕਾਰ—ਸਾਡੇ ਪੂਰਖੇ—ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਦੈਵੀ ਤਾਕਤ, ਅੱਗ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਕਵੀ ਤੇ ਯਜ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। "ਅਸੀਂ ਲੁਕ-ਛਿਪ ਕੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਹੇ ਵਸੁ, ਦੇਵਤੇ ਸਾਨੂੰ ਝੂਠ ਲਈ ਤਿਆਗ ਨਾ ਦੇਣ।" ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਵਿਤਰ ਰੋਗ ਤੇ ਬਿਪਤਾ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਜਿੱਥੇ ਪੱਥਰ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਨਿਕਾਲਦਾ, ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਪੱਥਰ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਵਸੁ, ਪੀੜਨ ਵਿੱਚ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਸਾਵਿਤਰ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਅਕ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਗਾਂਵਾਂ ਚੰਗੀ ਘਾਸ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਪੀਣ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ। ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਲਈ ਚੰਗਾ ਇਲਾਜ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਕਵੀ ਨੂੰ ਦਿਰਘ ਆਯੁ ਮਿਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਸਿਆਣੀ ਸਲਾਹ ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਕਾਸ਼ੀ ਭਾਂਡਾ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਸੀਂ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਜੋਤਿ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਹਾਇਕ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ, ਗਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ, ਕਵੀ ਭੇਟ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗਦਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਸਵੇਰ ਹੋਈ। "ਮਿੱਤਰੋ, ਇੱਕ ਮਨ ਕਰਕੇ ਜਾਗੋ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਲਾਓ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ। ਮੈਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਅਗਨਿ, ਉਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ।" ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਣਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਓ, ਨਾਵ ਤਿਆਰ ਕਰੋ ਜੋ ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਵੇ। ਨੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਜੋੜੋ, ਦੋਸਤੋ, ਯਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਓ। ਹਲ ਜੋਤੋ, ਜੋਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚੋ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਲੀਕ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਬੋਵੋ। ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਨੇੜੀ ਖੇਤ ਪੱਕੀ ਫ਼ਸਲ ਦੇਵੇ। ਕਵੀ ਹਲ ਜੋਤਦੇ, ਜੋਤੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਿੱਚਦੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ। ਲੀਕ ਬਣਾ, ਜੋਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਰੱਖ, ਪਾਣੀ ਚੈਨਲ ਵਿੱਚ ਪਾ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰ ਬਣਾਓ। ਚੈਨਲ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਦਿਓ, ਉਪਜਾਊ ਬਣਾਓ; ਲੀਕ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਪਾਣੀ ਪਾਓ। ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰਾ ਦਿਓ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੋ; ਚੰਗਾ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਰਥ ਬਣਾਓ। ਲੀਕ, ਪੱਥਰ ਦਾ ਪਹੀਆ, ਭਾਂਡਾ ਭਰੋ, ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਾਓ। ਘੇਰਾ ਬਣਾਓ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਅਗਵਾਨਾਂ ਲਈ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਤੇ ਮੋਟੀ ਜੰਗੀ ਜਾਮਾ ਸੀਓ। ਲੋਹੇ ਦਾ ਅਟੱਲ ਕਿਲਾ ਬਣਾਓ; ਤੁਹਾਡਾ ਚੰਗਾ ਭਾਂਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਨਾ ਟੁੱਟੇ। "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ pavitra-vichaar ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਦੈਵੀ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਦੇਵੇ।" ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਭੇਟ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਓ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾ। ਦਸ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲਪੇਟੋ, ਦੋਹਾਂ ਜੋਤੀਆਂ ਜੋੜੋ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੋ। ਅੱਗ, ਦੋਹਾਂ ਜੋਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪੀ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਚਲਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਭ ਵਿੱਚ। ਲੱਕੜ ਦੀ ਲਾਠੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਗਾੜੋ, ਰੱਖੋ, ਤੇ ਖੂਹ ਖੋਦੋ। "ਪੁਰਖੋ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕੋ; ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿਓ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਖੋਦੋ। ਜਿਹੜਾ ਲਾਠੀ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚਲਾਏ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬੁਲਾਓ ਕਿ ਸਭ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ।" ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਰਥ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। "ਇਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਹਵਾ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਰਥ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਿੱਤੇ। ਮੁਦਗਲਾਨੀ, ਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਰਥਵਾਹ ਬਣੀ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਿੱਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹਮਲਾਵਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਰੋਕ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ। ਦਾਸਾ ਜਾਂ ਆਰੀਆ, ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇ, ਵੈਰੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।" ਉਹ ਡਿੱਗੀ ਝੀਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਗੂੰਜਿਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਾ ਤੋੜ ਕੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੇਜ਼ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਦੌੜਿਆ। ਉਹ ਆਏ, ਗੱਜਦੇ, ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਦੇ। ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੁਦਗਲਾ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤੱਬ, ਯਜ, ਆਰਧਨਾ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਪੋਸ਼ਣ, ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਦਿਤੀ ਵਰਗੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਦਾਨ ਚੁਣਦੇ ਰਹੇ।