ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ ਬੂੰਦਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਜ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਹੋਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦੇ ਅਰਪਣ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਯਾਜ਼ਕ ਦੀ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਅਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣਾ ਨਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਬੈਠਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਪਰਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਆਕਾਸ਼ੀ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਰਖਾ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਪੌਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਜਲਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤੇ ਉੱਪਰਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਰੁਕੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤਦ ਅਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣਾ ਨੇ, ਦੇਵਦੂਤ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਜਲਾਂ ਨੂੰ, ਪੌਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਲਈ ਦੇਵਾਪੀ ਨੂੰ ਯਾਜ਼ਕ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਰੀਤਾਂ ਅਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਥੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਵਾਣੀ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ। ਦੇਵਾਪੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਅੱਗਨੀ, ਅਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣਾ — ਮਨੁੱਖ ਯਾਜ਼ਕ — ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਰਜਨਯਾ ਨੂੰ ਵਰਖਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਯਜਨਾਂ 'ਤੇ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਰੋਹਿਦਾਸਵ — ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਰਪਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆਉਣ; ਸਾਡੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਆਉਣ। ਇਹ ਨਵਵੇਂ-ਨਵਵੇਂ ਤੇ ਨੌ ਹੋਰ ਹਵਨ, ਅੱਗਨੀ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖੇ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਣ। ਇਹ ਨਵਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ, ਅੱਗਨੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭਾਗ ਵਜੋਂ ਭੇਜ। ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਿਆ ਭਾਗ ਰੱਖ। ਅੱਗਨੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਕਰ, ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖ; ਇਸ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਲ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਭੇਜ। ਕੌਣ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਣਾਏਗਾ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇਗਾ? ਕੌਣ, ਸਵੇਰੇ, ਦਾਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਵਜਰ ਬਣਾਏਗਾ? ਉਹ, ਚਮਕ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ, ਭਜਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤਵਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ, ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੇੜੇ ਲਾਉਂਦਾ; ਉਹ ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ, ਰਾਜ਼ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ। ਉਹ, ਨੌਜਵਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੰਦਾ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਅਗਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ; ਜਿੱਥੇ ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਪੈਰ ਤੇ ਘੋੜੇ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਪਤਲ-ਜਨਮੇ ਘੋੜੇ ਮੱਖਣ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਰਿਭੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਮੌਤ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ; ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਨਰਮ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ, ਭੋਜਨ ਲਿਆਉਣ ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਉਤਸ਼ਾਹ ਜਗਾਇਆ। ਉਹ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦਾਸਾ ਨੂੰ, ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ; ਤ੍ਰਿਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸੂਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ, ਸਪਸ਼ਟ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਿਆ; ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਨਾਹੁਸ਼ਾ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਉਹ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਚਾਰਾ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ; ਜਦ ਉਹ ਚੰਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਬੈਠਦਾ, ਚੀਤਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ। ਉਹ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਕੰਜੂਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਕਵੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਯੋਗ, ਤੇ ਦਾਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਅਗਵਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ, ਉੱਚ-ਵਰਗਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦਇਆਵਾਨ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ, ਮਾਇਆ-ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ; ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਰਿਤ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਅਣਜਾਣ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ, ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਜੋ ਚਲਦਾ, ਜਾਣਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ, ਉਸ਼ਿਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਜ਼ਿਸ਼ਵਾ, ਪਿਪਰੂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਸਾਂਡ ਨਾਲ ਤੋੜਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ, ਗੀਤ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ, ਨਰਮ ਜਣੇ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਆਉਂਦੇ; ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ, ਸ਼ਕਤੀ, ਪੌਸ਼ਣ ਤੇ ਸਭ ਸੁਖ-ਸਮਰਿੱਥੀ ਲਿਆਉਂਦੇ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ; ਇੱਥੇ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਸਾਡੀ ਵਾਧੇ ਲਈ। ਸਾਵਿਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਦਿੰਦੀ। ਭਾਗ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਭਾਗ ਲਿਆਉਣ, ਯਾਜ਼ਕ ਲਈ ਭੇਟ ਕਰ; ਉਹ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਲਈ। ਜਿਸ ਨੇ ਗਾਂ ਦੀ ਦੁੱਧ ਚੱਖੀ, ਅਸੀਂ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਦਿੰਦੀ। ਸਾਵਿਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ, ਯਜਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਂਦਾ, ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਫਲ ਵਾਂਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ। ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮਰਿੱਥੀ ਦੇਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਧਿਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਿਲਾਉਂਦੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਫੈਲਾਈ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਜੀਵਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਯਜਨ, ਮਨੂ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਲਾਹ — ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ — ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ, ਅੱਗਨੀ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਵੀ, ਤੇ ਯਜਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ — ਇਹ ਸਭ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ। ਅਸੀਂ ਚੁਪ-ਚਾਪ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਫਰਤ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਵਸੁ। ਦੇਵਤਾ ਸਾਨੂੰ ਝੂਠ ਲਈ ਨਕਾਰ ਨਾ ਜਾਣ; ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ। ਸਾਵਿਤਰ ਰੋਗ ਤੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਜਲ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਜਿੱਥੇ ਪੱਥਰ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ। ਪੱਥਰ ਸਿੱਧਾ ਉੱਠੇ, ਹੇ ਵਸੁ, ਦਬਾਉਣ 'ਚ; ਉਹ ਸਾਰੀ ਨਫ਼ਰਤ ਤੇ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਸਾਵਿਤਰ, ਦੇਵਤਾ, ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਯੋਗ ਰਖਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ। ਗਾਂਵਾਂ ਚੰਗਾ ਚਾਰਾ ਤੇ ਪੌਸ਼ਣ ਪੀਣ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਤੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ। ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਹ ਨੂੰ ਹੀ; ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ। ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੇ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਲਾਹ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਦਾ ਆਕਾਸ਼ੀ ਪਾਤਰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ। ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਸਾਥੀ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਜੋੜ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਗਾਇਕ ਹਵਨ ਦਾ ਗੇੜਾ ਲਾਉਂਦਾ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਲੱਭਦਾ। ਜਾਗੋ, ਦੋਸਤੋ, ਇੱਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ; ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਲਾਓ, ਅਨੇਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ। ਮੈਂ ਦਧਿਕਰਾ, ਅੱਗਨੀ, ਉਸ਼ਸ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ। ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਚੰਗੇ ਬਣਾਓ, ਵਧਾਓ; ਉਹ ਨੌਕ ਤਿਆਰ ਕਰੋ ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਕਰਦੀ। ਨਾਲਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਸਾਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਦੋਸਤੋ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਓ। ਹਲ ਜੋੜੋ, ਜੋਤਾਂ ਖਿੱਚੋ; ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਲਕੀਰ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਪਾਓ। ਅਵਾਜ਼ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਮਜਦੂਰ ਤਿਆਰ ਹੋਣ; ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਖੇਤ ਪੱਕਾ ਫਲ ਦੇਵੇ। ਕਵੀ ਹਲ ਜੋੜਦੇ, ਜੋਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਿੱਚਦੇ; ਗਿਆਨਵਾਨ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ। ਲਕੀਰ ਬਣਾਓ, ਜੋਤ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜੋ; ਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਓ, ਚੰਗੀ-ਜਲਦਾਰ, ਟੁੱਟਣ-ਰਹਿਤ ਧਾਰ। ਨਾਲਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਚੰਗਾ ਜਲ ਪਾਓ, ਉਤਪਾਦਕ ਬਣਾਓ; ਲਕੀਰ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟਣ-ਰਹਿਤ ਧਾਰ ਪਾਓ। ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰਾ ਪਾਓ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੋ; ਉਹ ਰਥ ਬਣਾਓ ਜੋ ਚੰਗਾ ਨਸੀਬ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਲਕੀਰ, ਪੱਥਰ-ਪਹੀਆ, ਪਾਤਰ ਭਰੋ, ਅਗਵਾਂ ਲਈ ਪਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਯਾਜ਼ਕ, ਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਵਰਖਾ, ਪੌਸ਼ਣ, ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮਰਿੱਥੀ ਲਈ ਹਵਨ, ਯਜਨ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਮਿੱਠੇ ਬੂੰਦਾਂ, ਚੰਗਾ ਫਲ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।